Κως: 6 αυθεντικές εμπειρίες σε όλο το νησί

Δάση με πεύκα, κυπα­ρίσ­σια και κέδρους, πεδιά­δες με αγριο­λού­λουδα και από­κρη­μνες πλαγιές που κατα­λή­γουν σε πανέ­μορ­φες αμμου­διές, κάνουν την Κω ένα νησί που αξίζει να το περ­πα­τή­σει κανείς, ιδιαί­τερα την άνοιξη. Ο αρχαιο­λο­γι­κός της πλούτος, τα εγκα­τα­λε­λειμ­μένα χωριά, τα γραφικά ξωκλή­σια, οι υδρο­βιό­το­ποι και η θέα στα γει­το­νικά νησιά κάνουν τις πεζο­πο­ρίες ακόμα πιο συναρ­πα­στι­κές. Η Αντρέα Σιμούν­κοβα από την Τσεχία κι ο σύζυγός της Μανώλης Κου­κλά­κης από τα Χανιά διορ­γα­νώ­νουν εξορ­μή­σεις στη φύση κάθε Κυριακή μέχρι τον Μάιο, οπότε και αρχί­ζουν συνήθως οι ζέστες. Από την κορυφή του όρους Δίκαιος, στα 864 μέτρα, μέχρι την κατά­φυτη περιοχή του Ασφεν­διού ή την όμορφη Κέφαλο με θέα το εμβλη­μα­τικό Καστρί, το νησάκι με το γραφικό εκκλη­σάκι του Αγίου Νικο­λάου, οι πεζο­πο­ρίες είναι ανοι­χτές σε όλους και απο­τε­λούν έναν από τους καλύ­τε­ρους τρόπους για να γνω­ρί­σει κανείς το νησί, πριν κατα­κλυ­στεί από τους επι­σκέ­πτες του καλο­και­ριού.

Μνημεία δια­φο­ρε­τι­κών εποχών

Η Κως είναι ολό­κληρη ένα αρχαιο­λο­γικό πάρκο με ένα εντυ­πω­σιακό μωσαϊκό μνη­μείων δια­φο­ρε­τι­κών εποχών. Στους αρχαιο­λο­γι­κούς της θησαυ­ρούς οφεί­λε­ται, άλλωστε, σε μεγάλο βαθμό και η του­ρι­στική της ανά­πτυξη. Όπως γράφει ο Κώος συγ­γρα­φέας και ψυχί­α­τρος Κώστας Κογιό­που­λος, «ο κυβερ­νή­της Μάριο Λάγκο στο τέλος της δεκα­ε­τίας του 1920 θεώρησε πως η ιστορία και οι φυσικές ομορ­φιές των νησιών θα μπο­ρού­σαν να απο­τε­λέ­σουν πόλο έλξης του­ρι­στών και άρχισε ένα πρό­γραμμα ανά­δει­ξης των νησιών και κατα­σκευής ξενο­δο­χείων». Στο πλαίσιο αυτό, το 1927 ο αρχι­τέ­κτο­νας Ροντόλφο Πετράκο σχε­δί­ασε, σε εκλε­κτι­κι­στικό ρυθμό με γοτθικά και βενε­τσιά­νικα στοι­χεία, το πρώτο ουσια­στικά ξενο­δο­χείο της Κω, το Albergo Gelsomino, στη συμβολή των οδών Ιππο­κρά­τους και Βασι­λέως Γεωρ­γίου Β΄. Πέρα από τα τοπό­σημα της Ιτα­λο­κρα­τίας, την προσοχή σας αξίζουν το Αρχαιο­λο­γικό Μουσείο και το Ασκλη­πιείο, ο δια­ση­μό­τε­ρος αρχαιο­λο­γι­κός χώρος του νησιού και τόπος διδα­σκα­λίας του Ιππο­κράτη, ρωμαϊκά μνημεία, όπως η Casa Romana, το Ρωμαϊκό Ωδείο και οι Θέρμες, καθώς επίσης τα ιππο­τικά κάστρα της Νερα­τζιάς και της Αντι­μά­χειας, το τζαμί Ντε­φτερ­ντάρ και τα οθω­μα­νικά λουτρά.

Με τα άλογα της Έρικας

Βόλτες με φόντο το ηλιο­βα­σί­λεμα ή την παν­σέ­ληνο για τους τυχε­ρούς, εξορ­μή­σεις με πόνι για τους μικρούς ή μέσα στη θάλασσα χωρίς σέλα (bareback) για τους έμπει­ρους: Η ιππασία είναι ένας από τους πιο ιδιαί­τε­ρους τρόπους να απο­λαύ­σει κανείς την τερά­στια λευκή αμμου­διά που απλώ­νε­ται από το Τιγκάκι έως το Μαρμάρι, πριν αυτή γεμίσει με τις ξαπλώ­στρες και τις ομπρέ­λες του καλο­και­ριού. Η Ελλη­νο­αυ­στραλή Έρικα Μαστό­ρου, που ειδι­κεύ­ε­ται στη θερα­πευ­τική ιππασία, έχει δημιουρ­γή­σει μια πολύ προ­σεγ­μένη φάρμα με τριάντα πέντε άλογα από δια­φο­ρε­τι­κές ράτσες, για ξεχω­ρι­στές εμπει­ρίες τόσο για αρχά­ριους όσο και για έμπει­ρους ανα­βά­τες. Η φάρμα λει­τουρ­γεί όλο τον χρόνο και οι επι­σκέ­πτες μπορούν, μεταξύ άλλων, να δουν από κοντά τα ζώα που φιλο­ξε­νεί, από λάμα και ελάφια μέχρι παγόνια και κου­νε­λά­κια.

Τα μυστικά της αλόης

Στους πρό­πο­δες του Δίκαιου, του πιο ψηλού βουνού της Κω, στο αγρό­κτημα της οικο­γέ­νειας Δρόσου τα πρόβατα κάνουν την περισ­σό­τερη δουλειά. Βόσκο­ντας ελεύ­θερα ανάμεσα στα 100 στρέμ­ματα αλόης, είναι οι βασικοί εργάτες που φρο­ντί­ζουν με φυσικό τρόπο τις καλ­λιέρ­γειες του φαρ­μα­κευ­τι­κού φυτού με τις πολ­λα­πλές ευερ­γε­τι­κές ιδιό­τη­τες – από την επού­λωση πληγών μέχρι τη θερα­πεία στο­μα­χι­κών ενο­χλή­σεων και αρθρί­τι­δας. Στο αγρό­κτημα της Παν­δρο­σίας στην περιοχή Αμανιού, κοντά στο χωριό Πυλί, θα δείτε τα πρόβατα εν ώρα «εργα­σίας», θα φυτέ­ψετε και θα μαζέ­ψετε βιο­λο­γική αλόη, θα δοκι­μά­σετε φρέσκο τζελ κατευ­θείαν από το φυτό και θα δημιουρ­γή­σετε, με την καθο­δή­γηση των ειδικών, το δικό σας αιθέριο έλαιο. Αξίζει επίσης να περι­η­γη­θείτε στον βοτα­νό­κηπο, ανάμεσα στις λεβά­ντες, στο μονο­θύ­μαρο, στη ρίγανη και τη θρούμπη, και να συμ­με­τά­σχετε σε δημιουρ­γι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες με χώμα στο «λασπό­κτημα» της φάρμας.

Μια ξεχω­ρι­στή εμπει­ρία οινο­του­ρι­σμού

Τριάντα δια­φο­ρε­τι­κές ελλη­νι­κές ποι­κι­λίες καλ­λιερ­γού­νται με τις αρχές της «οικο­λο­γι­κής μηχα­νι­κής» στους αμπε­λώ­νες της οικο­γέ­νειας Τρια­ντα­φυλ­λό­που­λου, που το 2007 συνέ­βαλε καθο­ρι­στικά ώστε το κρασί του νησιού να εντα­χθεί στα προ­ϊ­ό­ντα Προ­στα­τευό­με­νης Γεω­γρα­φι­κής Ένδει­ξης. Το οινο­ποιείο της, στην περιοχή Μινιέρα Ασφεν­διού, όπου στην αρχαιό­τητα απλώ­νο­νταν τα αμπέλια που τρο­φο­δο­τού­σαν τα λιμάνια της Μεσο­γείου, προ­σφέ­ρει ξεχω­ρι­στές εμπει­ρίες οινο­του­ρι­σμού με θέα τα νησιά της Καλύ­μνου και της Ψερίμου. Η ξενά­γηση ακο­λου­θεί όλα τα στάδια της παρα­γω­γής, από την οινο­ποί­ηση μέχρι την παλαί­ωση, την τυπο­ποί­ηση αλλά και τη γευ­σι­γνω­σία. Ενδια­φέ­ρουσα και η οικο­γε­νειακή συλλογή με περισ­σό­τε­ρους από 200 πίνακες Ελλήνων ζωγρά­φων αλλά και η συλλογή από εργα­λεία και μηχα­νή­ματα από την οινική ιστορία της Κω.

Στα στέκια των ντόπιων

Την άνοιξη δεν χρειά­ζε­ται κράτηση για ένα τραπέζι στα καλύ­τερα στέκια του νησιού. Είναι επίσης η ιδανική εποχή για γνω­ρι­μία με τους ανθρώ­πους της Κω, πριν ξεκι­νή­σει ο πυρετός της του­ρι­στι­κής σεζόν. Στο κέντρο της πόλης, στη γωνία Αρτε­μι­σίας και Θεσ­σα­λού, Ο Αλί (τηλ. 22420-21860), μαζί με τον συνο­νό­ματο εγγονό του και τους γιους του, Χασάν και Αχμέτ, συνε­χί­ζει την παρά­δοση της οικο­γέ­νειας Χατζη­σου­λεϊ­μάν, που άνοιξε την ταβέρνα Ασκλη­πιός στο χωριό Πλατάνι (Κερ­με­τές) το 1986 και φημί­ζε­ται για τα κεμπάπ της, το πιλάφι ατζέμ, τα ντολ­μα­δά­κια και τα μπου­ρε­κά­κια.

Στην πόλη βρί­σκο­νται και μερικές από τις καλύ­τε­ρες ψαρο­τα­βέρ­νες της Κω, που παρα­μέ­νουν ανοι­χτές όλο τον χρόνο: ο Νικόλας ο Ψαράς (Αντι­μά­χου 4, τηλ. 22420-23098), με μεγάλη ποι­κι­λία οστρα­κοει­δών και φρέσκο ψάρι από τους ψαράδες της Καλύ­μνου, και τα Βοτσα­λά­κια (Γ. Αβέρωφ 10, τηλ. 22420-26555), γνωστά για τις ψητές γαρίδες, τα καλα­μα­ρά­κια και τις σπι­τι­κές τηγα­νη­τές πατάτες. Στο εστια­τό­ριο Ωρο­μέ­δων (τηλ. 22420-69983) στη Ζια, το ψηλό­τερο κατοι­κη­μένο σημείο του νησιού, σερ­βί­ρο­νται παρα­δο­σια­κές συντα­γές των Δωδε­κα­νή­σων στον ξυλό­φουρνο, όπως γεμιστό κατσι­κάκι, χοιρινό με ρεβίθια και πλι­γούρι, αλλά και χορ­τό­πι­τες. Ένα ακόμη σημείο γαστρο­νο­μι­κής ανα­φο­ράς απο­τε­λεί η ταβέρνα του Αράπ (τηλ. 22420-28442) στο χωριό Πλατάνι, στα λεγό­μενα Τούρ­κικα, με ανα­το­λί­τικη κουζίνα που ξεχω­ρί­ζει για τα αυθε­ντικά σου­τζου­κά­κια με κύμινο, τα λαχα­νικά για­ουρ­τλού, το τσο­κερ­τμέ κεμπάπ και πολλά άλλα.

Πηγή: kathimerini.gr