Ολοκληρώθηκαν οι Ε.Δ.Ε. στην Υπηρεσία Δόμησης χωρίς εισήγηση για επιβολή πειθαρχικής ποινής

• Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες, η διοι­κη­τική διε­ρεύ­νηση έκλεισε τον κύκλο της χωρίς να κατα­λή­ξει σε πρόταση κυρώ­σεων προς την αρμόδια υπη­ρε­σία, με το σκε­πτικό ότι εκκρε­μεί η κρίση της δικαιο­σύ­νης και ότι οι ελεγ­χό­με­νοι υπάλ­λη­λοι τελούν ήδη σε καθε­στώς αργίας, με ανώτατο όριο παρα­μο­νής τα δύο έτη πριν την αυτο­δί­καιη επάνοδο σύμφωνα με το άρθρο 103 του Υπαλ­λη­λι­κού Κώδικα

Σε φάση ολο­κλή­ρω­σης πέρασε η Ένορκη Διοι­κη­τική Εξέταση που είχε ενερ­γο­ποι­η­θεί στον Δήμο Ρόδου για το πολύ­κροτο ζήτημα της Υπη­ρε­σίας Δόμησης, με τα δεδο­μένα που προ­κύ­πτουν να οδηγούν σε μια ιδιαί­τερη πει­θαρ­χική ισορ­ρο­πία. Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες της «δημο­κρα­τι­κής», η δια­δι­κα­σία έκλεισε χωρίς να κατα­λή­ξει σε εισή­γηση προς την αρμόδια υπη­ρε­σία για επιβολή πει­θαρ­χι­κής ποινής, καθώς το σκε­πτικό που φέρεται να απο­τυ­πώ­θηκε εστιά­ζει σε δύο κρί­σι­μες παρα­μέ­τρους που λει­τουρ­γούν παράλ­ληλα και αλλη­λο­τρο­φο­δο­τού­νται.

Η πρώτη παρά­με­τρος αφορά στην εκκρε­μό­τητα της ποι­νι­κής δια­δι­κα­σίας. Η υπόθεση βρί­σκε­ται ενώπιον της δικαιο­σύ­νης και η τελική κρίση για το ουσια­στικό σκέλος δεν έχει ακόμη δια­μορ­φω­θεί, με απο­τέ­λε­σμα η διοι­κη­τική πλευρά να κινηθεί με σαφή επι­φύ­λαξη, απο­φεύ­γο­ντας πρόταση που θα προ­ε­ξο­φλούσε εξε­λί­ξεις τις οποίες μόνο η δικα­στική δια­δρομή μπορεί να καθο­ρί­σει. Η δεύτερη παρά­με­τρος εδρά­ζε­ται στο γεγονός ότι οι ελεγ­χό­με­νοι υπάλ­λη­λοι έχουν ήδη τεθεί σε αργία, μέτρο που από μόνο του παράγει σοβαρές συνέ­πειες στην υπη­ρε­σιακή τους κατά­σταση και στη μισθο­λο­γική τους θέση.

Το θεσμικό περι­θώ­ριο της αργίας και ο χρο­νι­κός κανόνας των δύο ετών

Σημα­ντικό στοι­χείο που βαραί­νει στην απο­τί­μηση είναι το ίδιο το πλαίσιο της αργίας, όπως απο­τυ­πώ­νε­ται στο άρθρο 103 του Υπαλ­λη­λι­κού Κώδικα. Με βάση την ισχύ­ουσα ρύθμιση, η αργία αίρεται αυτο­δι­καίως με την πάροδο διετίας από την έκδοση της από­φα­σης θέσης του υπαλ­λή­λου σε αυτή την κατά­σταση, ανε­ξαρ­τή­τως του αν έχει ολο­κλη­ρω­θεί ή όχι ο κύκλος των ποι­νι­κών δια­δι­κα­σιών. Ο νόμος προ­βλέ­πει παράλ­ληλα ότι η επά­νο­δος επέρ­χε­ται είτε με πράξη επα­να­φο­ράς, είτε αυτο­δί­καια από την τελε­σι­δι­κία ποι­νι­κής από­φα­σης που δεν συνε­πά­γε­ται έκπτωση, είτε από κοι­νο­ποί­ηση πει­θαρ­χι­κής από­φα­σης που δεν επι­βάλ­λει ορι­στική παύση, είτε από τη συμπλή­ρωση του διετούς ορίου. Πρό­κει­ται για ρύθμιση που έχει διττή ανά­γνωση. Από τη μία, λει­τουρ­γεί ως ασφα­λι­στική δικλίδα ώστε να μην παρα­τεί­νε­ται επ’ αόρι­στον μια κατά­σταση εκκρε­μό­τη­τας. Από την άλλη, βάζει τον διοι­κη­τικό μηχα­νι­σμό μπροστά σε ένα χρονικό όριο που πρέπει να συνυ­πο­λο­γί­ζε­ται όταν εξε­τά­ζο­νται κινή­σεις πει­θαρ­χι­κού χαρα­κτήρα.

Η αφε­τη­ρία της Ε.Δ.Ε. και η σύνδεση με την εισαγ­γε­λική παρέμ­βαση

Η Ε.Δ.Ε. είχε ενερ­γο­ποι­η­θεί ύστερα από έγγραφο της Εισαγ­γε­λίας Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, με το οποίο ενη­με­ρώ­θη­καν αρμο­δίως η Διεύ­θυνση Δόμησης και η δημο­τική αρχή για την άσκηση κακουρ­γη­μα­τι­κών διώξεων σε βάρος υπαλ­λή­λων της υπη­ρε­σίας. Η εξέταση είχε ανα­τε­θεί σε δύο στελέχη με βαθμό Διευ­θυ­ντή και αντι­κεί­μενό της ήταν η απο­τύ­πωση τυχόν πει­θαρ­χι­κών ευθυνών και η δια­πί­στωση παρα­μέ­τρων που θα μπο­ρού­σαν να θεμε­λιώ­σουν ποινές, εφόσον προ­έ­κυ­πταν δεδο­μένα που να τις στη­ρί­ζουν. Στο διά­στημα που μεσο­λά­βησε, οι ελεγ­χό­με­νοι υπάλ­λη­λοι κλή­θη­καν να δώσουν κατα­θέ­σεις και εξη­γή­σεις, σε μια δια­δι­κα­σία που κινή­θηκε ανε­ξάρ­τητα από την ποινική πορεία, αλλά πατούσε στο ίδιο πραγ­μα­τικό υπό­βα­θρο.

Η εξέταση εστίασε στην υπη­ρε­σιακή συμπε­ρι­φορά, στις ενέρ­γειες και στις παρα­λεί­ψεις που απο­δό­θη­καν σε υπαλ­λή­λους της Υπη­ρε­σίας Δόμησης. Στόχος ήταν να απο­τυ­πω­θεί τι έγινε, πότε έγινε και με ποιον τρόπο λει­τούρ­γησε ο διοι­κη­τι­κός μηχα­νι­σμός, ειδικά σε σημεία όπου εγεί­ρο­νταν ερω­τή­ματα για τήρηση δια­δι­κα­σιών, για χει­ρι­σμό φακέλων και για υπη­ρε­σια­κές απο­φά­σεις συνα­φείς με τα διω­κό­μενα ποινικά αδι­κή­ματα.

Η διπλή πίεση δικα­στι­κής εκκρε­μό­τη­τας και αργίας

Στην κατά­ληξη της Ε.Δ.Ε., όπως φέρεται να απο­τυ­πώ­νε­ται, η διοι­κη­τική πλευρά βρέθηκε ενώπιον ενός σύν­θε­του τοπίου. Η ποινική δια­δι­κα­σία δεν έχει ολο­κλη­ρω­θεί, ενώ οι κατη­γο­ρού­με­νοι υπάλ­λη­λοι, που έχουν λάβει περιο­ρι­στι­κούς όρους και χρη­μα­τι­κές εγγυ­ή­σεις, παρα­μέ­νουν σε αργία, με τις συνέ­πειες που το ίδιο το μέτρο επι­φέ­ρει στην υπη­ρε­σιακή τους κατά­σταση. Σε αυτό το πλαίσιο, η μη κατά­ληξη σε εισή­γηση πει­θαρ­χι­κής ποινής φέρεται να συν­δέ­ε­ται με την επι­δί­ωξη να μην προ­κα­τα­βλη­θούν κρίσεις που ανήκουν στη δικαιο­σύνη και να μη σωρευ­τούν παράλ­λη­λες κυρώ­σεις πάνω σε ένα ήδη ενεργό μέτρο ανα­στο­λής καθη­κό­ντων.

Στο πεδίο της Ε.Δ.Ε. βρέ­θη­καν υπάλ­λη­λοι με δια­φο­ρε­τικά υπη­ρε­σιακά καθή­κο­ντα και δια­κρι­τούς ρόλους εντός της Υπη­ρε­σίας Δόμησης. Συγκε­κρι­μένα, εξε­τά­στη­καν στοι­χεία που αφορούν ημεδαπή προϊ­στα­μένη Τμή­μα­τος Έκδοσης Οικο­δο­μι­κών Αδειών ηλικίας 48 ετών, ημεδαπό ανα­πλη­ρωτή διευ­θυ­ντή Υπη­ρε­σίας Δόμησης ηλικίας 56 ετών, ημεδαπό προϊ­στά­μενο Τμή­μα­τος Ελέγχου Κατα­σκευών ηλικίας 55 ετών, ημεδαπό υπεύ­θυνο Αρχείου ηλικίας 65 ετών, καθώς και ημεδαπό υπάλ­ληλο ηλικίας 54 ετών. Πρό­κει­ται για ένα φάσμα θέσεων που εκτεί­νε­ται από διοι­κη­τικά στελέχη πρώτης γραμμής έως υπαλ­λή­λους με εκτε­λε­στικά καθή­κο­ντα, στοι­χείο που αύξησε την ανάγκη να απο­τυ­πω­θούν με ακρί­βεια οι ευθύνες ανά λει­τουρ­γικό επίπεδο.

Τα ποινικά δεδο­μένα που συνε­χί­ζουν να βαραί­νουν

Η σκιά της ποι­νι­κής δια­δι­κα­σίας παρα­μέ­νει βαριά. Στην ποινική σκηνή, επτά πρόσωπα, ανάμεσά τους προϊ­στά­με­νοι, υπάλ­λη­λοι και ιδιώτες μηχα­νι­κοί, κατη­γο­ρή­θη­καν για σοβαρά αδι­κή­ματα, μεταξύ των οποίων συγκρό­τηση εγκλη­μα­τι­κής οργά­νω­σης, δωρο­λη­ψία, πλα­στο­γρα­φία, εμπορία επιρ­ροής και παρά­βαση καθή­κο­ντος. Στον κύκλο των κατη­γο­ρου­μέ­νων εντάσ­σο­νται επίσης ημε­δα­πός αρχι­τέ­κτο­νας μηχα­νι­κός ηλικίας 68 ετών και ημεδαπή ιδιώτης πολι­τι­κός μηχα­νι­κός ηλικίας 48 ετών, για τους οποίους είχαν επι­βλη­θεί δια­φο­ρε­τι­κού ύψους χρη­μα­τι­κές εγγυ­ή­σεις. Η δράση που περι­γρά­φε­ται στο ανα­κρι­τικό υλικό τοπο­θε­τεί­ται σε βάθος χρόνου, με την ένταση να εμφα­νί­ζε­ται μεγα­λύ­τερη τους τελευ­ταί­ους μήνες πριν τις συλ­λή­ψεις. Στη δικο­γρα­φία είχε αξιο­λο­γη­θεί η χρήση ειδικών όρων, που φέρο­νται να λει­τουρ­γού­σαν ως κωδικοί ανα­φο­ράς σε χρήματα, καθώς και επι­κοι­νω­νίες που εξε­τά­στη­καν στο πλαίσιο της έρευνας.

Η αστυ­νο­μική επι­χεί­ρηση είχε γίνει το πρωί της 19ης Μαρτίου 2025, ύστερα από προ­α­να­κρι­τική έρευνα που είχε ξεκι­νή­σει τον Ιούνιο του 2024 μετά από ανώνυμη καταγ­γε­λία. Στις έρευνες είχαν ανα­φερ­θεί κατα­σχέ­σεις μετρη­τών άνω των 600.000 ευρώ, περισ­σό­τε­ρων από 80 χρυσών λιρών, δεκάδων υπη­ρε­σια­κών σφρα­γί­δων, καθώς και αντι­κει­μέ­νων και εγγρά­φων. Σε μία περί­πτωση είχαν κατα­σχε­θεί φάκελοι οικο­δο­μι­κών υπο­θέ­σεων από κατοι­κία φερό­με­νου ως αρχη­γι­κού προ­σώ­που, ενώ σε άλλη περί­πτωση είχε ανα­φερ­θεί εύρεση ποσού άνω των 470.000 ευρώ μετρητά και πολυ­τε­λών αντι­κει­μέ­νων σε κατοι­κία προϊ­στα­μέ­νης.

Όλοι οι κατη­γο­ρού­με­νοι αφέ­θη­καν ελεύ­θε­ροι με περιο­ρι­στι­κούς όρους κατά περί­πτωση, που περιε­λάμ­βα­ναν υπο­χρέ­ωση εμφά­νι­σης μία φορά κάθε μήνα στο αστυ­νο­μικό τμήμα του τόπου κατοι­κίας, απα­γό­ρευση εξόδου από τη χώρα και χρη­μα­τι­κές εγγυ­ή­σεις, με δια­φο­ρο­ποι­η­μένα ποσά ανά πρόσωπο.