Η Ευρώπη δημιούργησε μια «χαμένη γενιά»

Iδιαί­τε­ρα ανη­συ­χη­τι­κά, κυ­ρί­ως για τις χώρες της κρί­σης, είναι τα μη­νύ­μα­τα που έρ­χο­νται από την αγορά ερ­γα­σί­ας. Ερευ­να του Κέ­ντρου Ευ­ρω­παϊ­κών Με­λε­τών (ZEW), η οποία διε­νερ­γή­θη­κε κατ’ εντο­λήν του ιδρύ­μα­τος Robert-Bosch και φέρει τον τίτλο «Νε­α­νι­κή ανερ­γία στην Ευ­ρώ­πη», είναι απο­κα­λυ­πτι­κή: το 2012 ο ένας στους δύο νέους στην Ισπα­νία και στην Ελ­λά­δα δεν είχε δου­λειά και δεν κα­τεί­χε κά­ποια θέση μα­θη­τεί­ας.

Όπως ανα­με­τα­δί­δει η Deutsche Welle, η γε­νι­κή διευ­θύ­ντρια του ιδρύ­μα­τος, Ίν­γκριντ Χαμ, κάνει λόγο για πο­ρί­σμα­τα που «θα πρέ­πει να μας κι­νη­το­ποι­ή­σουν».

«Δη­μιουρ­γού­με κάτι σαν μια χα­μέ­νη γενιά και οι ει­δι­κοί γνω­ρί­ζουν ότι αυτές οι πλη­γές που προ­κα­λού­νται στην αρχή της επαγ­γελ­μα­τι­κής στα­διο­δρο­μί­ας αρ­γούν να κλεί­σουν. Πολ­λοί άν­θρω­ποι που στα πρώτα χρό­νια της επαγ­γελ­μα­τι­κής τους ζωής έμει­ναν άνερ­γοι δεν κα­τά­φε­ραν ποτέ να στε­ριώ­σουν σε μια δου­λειά. Υπάρ­χει αυτό που λέμε ευά­λω­τη κοι­νω­νι­κή κα­τά­στα­ση, από την οποία δεν μπο­ρεί να βγει αρ­γό­τε­ρα κά­ποιος».

Τα αίτια για την υψηλή ανερ­γία στους νέους είναι πολλά και δεν πε­ριο­ρί­ζο­νται στα οι­κο­νο­μι­κά προ­βλή­μα­τα της συ­γκυ­ρί­ας. «Η νε­α­νι­κή ανερ­γία δεν είναι νέο φαι­νό­με­νο. Πρό­κει­ται για ένα διαρ­θρω­τι­κό πρό­βλη­μα, το οποίο υπήρ­χε και πριν από δέκα χρό­νια», υπο­στη­ρί­ζει ο Χόλ­γκερ Μπο­νίν, ει­δι­κός επι­στή­μο­νας του ZEW σε θέ­μα­τα απα­σχό­λη­σης.

Σύμ­φω­να με τον Μπο­νίν, η νε­α­νι­κή ανερ­γία πλήτ­τει εδώ και πολλά χρό­νια την Ελ­λά­δα, την Ισπα­νία και την Πορ­το­γα­λία. Σε κά­ποιες πε­ρι­πτώ­σεις, η διό­γκω­σή της σχε­τί­ζε­ται άμεσα με το υψηλό πο­σο­στό μα­θη­τών που εγκα­τα­λεί­πουν χωρίς απο­λυ­τή­ριο τη σχο­λι­κή εκ­παί­δευ­ση.

Σε άλλες πε­ρι­πτώ­σεις, η υψηλή ανερ­γία απο­δί­δε­ται στην από­στα­ση που χω­ρί­ζει την επαγ­γελ­μα­τι­κή εκ­παί­δευ­ση από τις ανά­γκες της αγο­ράς ερ­γα­σί­ας. Αλλού είναι οι διαρ­κείς συ­γκρού­σεις ερ­γο­δο­τών και συν­δι­κά­των που βά­ζουν εμπό­δια στην απα­σχό­λη­ση. Οι συ­ντε­λε­στές της έρευ­νας εντο­πί­ζουν τε­ρά­στια έλ­λει­ψη ακόμη και στα συ­στή­μα­τα της σχο­λι­κής εκ­παί­δευ­σης κά­ποιων χωρών.

Εν­δει­κτι­κά ανα­φέ­ρε­ται ότι στην Ιτα­λία οι πόροι για τη σχο­λι­κή εκ­παί­δευ­ση δεν έχουν αυ­ξη­θεί από το 1995. Στην Ισπα­νία, ο ένας στους πέντε νέους εγκα­τα­λεί­πει το σχο­λείο χωρίς απο­λυ­τή­ριο. Ταυ­τό­χρο­να πα­ρα­τη­ρεί­ται εντυ­πω­σια­κή στρο­φή στην ανώ­τα­τη εκ­παί­δευ­ση. Ο ένας στους δύο νέους ολο­κλη­ρώ­νει την εκ­παί­δευ­σή του με πα­νε­πι­στη­μια­κό τίτλο.

Αυτό που λεί­πει από τους νε­οει­σερ­χό­με­νους στην αγορά ερ­γα­σί­ας είναι η κα­τάλ­λη­λη επαγ­γελ­μα­τι­κή εξει­δί­κευ­ση. Το γε­γο­νός αυτό αυ­ξά­νει το ρίσκο της ανερ­γί­ας. Και όπως υπο­γραμ­μί­ζει ο Χόλ­γκερ Μπο­νίν: «Τα εκ­παι­δευ­τι­κά συ­στή­μα­τα αυτά είναι μα­κριά από τις ανά­γκες των επι­χει­ρή­σε­ων και της οι­κο­νο­μί­ας. Αυτός είναι ο με­γά­λος κίν­δυ­νος. Ανα­πα­ρά­γουν πτυ­χιού­χους, χωρίς να υπάρ­χουν θέ­σεις για πτυ­χιού­χους. Στην κα­λύ­τε­ρη πε­ρί­πτω­ση, οδη­γούν σε υπο­δε­έ­στε­ρη απα­σχό­λη­ση, ωστό­σο υπάρ­χουν συ­νέ­πειες όταν ένας πτυ­χιού­χος ανα­γκά­ζε­ται να γίνει οδη­γός ταξί».

Οι συ­ντε­λε­στές της έρευ­νας επι­κρί­νουν τις ρυθ­μί­σεις εκεί­νες στην αγορά ερ­γα­σί­ας που έχουν ση­μειω­θεί σε κά­ποιες χώρες της νό­τιας Ευ­ρώ­πης, και οι οποί­ες έχουν προ­κα­λέ­σει τη διά­σπα­ση της αγο­ράς ερ­γα­σί­ας. Ενώ οι μό­νι­μοι υπάλ­λη­λοι απο­λαμ­βά­νουν το προ­νό­μιο της προ­στα­σί­ας από τις απο­λύ­σεις, οι νε­οει­σερ­χό­με­νοι απα­σχο­λού­νται συχνά με συμ­βά­σεις συ­γκε­κρι­μέ­νου χρό­νου και είναι τα πρώτα θύ­μα­τα σε πε­ρι­πτώ­σεις συ­γκυ­ρια­κής ύφε­σης της οι­κο­νο­μί­ας.

Στην Ισπα­νία, την Ιτα­λία και την Πορ­το­γα­λία, πε­ρισ­σό­τε­ροι από τους μι­σούς ερ­γα­ζό­με­νους κάτω των 25 ετών ερ­γά­ζο­νταν με κα­θε­στώς σύμ­βα­σης πε­ριο­ρι­σμέ­νου χρό­νου. Στους άνω των 40, το αντί­στοι­χο πο­σο­στό δεν υπε­ρέ­βαι­νε το 20%. Όπως το­νί­ζουν οι συ­ντε­λε­στές της έρευ­νας, τα μέτρα που έλαβε η Ισπα­νία στο πεδίο της χα­λά­ρω­σης της νο­μο­θε­σί­ας περί απο­λύ­σε­ων απέ­φε­ραν καρ­πούς. Αντί­θε­τα, στην Ιτα­λία και στην Πορ­το­γα­λία τα σχε­τι­κά μέτρα απο­δεί­χθη­καν ανα­πο­τε­λε­σμα­τι­κά.

Πηγή:dw.de