Στο Τριμελές Εφετείο Δωδεκανήσου στις 23 Απριλίου 2026 οι εφέσεις για τον πνιγμό των 2 αδελφών από τη Γαλλία

Οι εφέ­σεις που ασκή­θη­καν στην υπό­θε­ση του πνιγ­μού δύο παι­διών από τη Γαλ­λία σε πι­σί­να ξε­νο­δο­χεί­ου στη Ρόδο προσ­διο­ρί­στη­κε να εξε­τα­στούν στο ακρο­α­τή­ριο του Τρι­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου την 23η Απρι­λί­ου 2026. Η υπό­θε­ση είχε κρι­θεί σε πρώτο βαθμό από το Τρι­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου, το οποίο επέ­βα­λε ποινή φυ­λά­κι­σης 3 ετών με 3ετή ανα­στο­λή σε 5 ημε­δα­πούς, που κρί­θη­καν ένο­χοι για αν­θρω­πο­κτο­νία από αμέ­λεια δια πα­ρα­λεί­ψε­ως.

Στο επί­κε­ντρο της δι­κο­γρα­φί­ας βρί­σκε­ται το πε­ρι­στα­τι­κό της 31ης Ιου­λί­ου 2019, όταν δύο αδελ­φές υπή­κο­οι Γαλ­λί­ας, ηλι­κί­ας 17 και 19 ετών, έχα­σαν τη ζωή τους από πνιγ­μό σε πι­σί­να ξε­νο­δο­χεί­ου.

Οι 5 ημε­δα­ποί που κα­τα­δι­κά­στη­καν πρω­το­δί­κως, είχαν δια­φο­ρε­τι­κούς ρό­λους στη λει­τουρ­γία και διοί­κη­ση του ξε­νο­δο­χεί­ου και της ιδιο­κτή­τριας εται­ρεί­ας. Πρό­κει­ται για ναυα­γο­σώ­στη, τον διευ­θυ­ντή του ξε­νο­δο­χεί­ου, τον αντι­πρό­ε­δρο και διευ­θύ­νο­ντα σύμ­βου­λο της ιδιο­κτή­τριας ξε­νο­δο­χεια­κής εται­ρεί­ας, την πρό­ε­δρο και ένα μέλος του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου.

Η πρω­τό­δι­κη κρίση τους απέ­δω­σε ευ­θύ­νη σε επί­πε­δο πα­ρά­λει­ψης ενερ­γειών που κατά την κα­τη­γο­ρία ήταν ανα­γκαί­ες για την απο­τρο­πή του μοι­ραί­ου.

Το Αστυ­νο­μι­κό Τμήμα Ια­λυ­σού ενη­με­ρώ­θη­κε τη­λε­φω­νι­κά από το κέ­ντρο του ΕΚΑΒ στις 18.25 της 31ης Ιου­λί­ου 2019, ότι από την πι­σί­να ξε­νο­δο­χεί­ου είχε ανα­συρ­θεί χωρίς τις αι­σθή­σεις της μια νεαρή αλ­λο­δα­πή. Η 17χρονη υπή­κο­ος Γαλ­λί­ας, Anais Traore του Amadou, εντο­πί­στη­κε ανά­σκε­λα στο μέσο της πι­σί­νας, σε τμήμα όπου το βάθος προσ­διο­ρί­ζε­ται στα 1,20 μέτρα.

Με­τα­φέρ­θη­κε από το ΕΚΑΒ στο Γε­νι­κό Νο­σο­κο­μείο Ρόδου, όπου δια­πι­στώ­θη­κε ο θά­να­τός της.

Πα­ράλ­λη­λα, σε άλλο ση­μείο της πι­σί­νας, στον πάτο, εντο­πί­στη­κε η αδελ­φή της, Carla Traore του Amadou, 19 ετών, η οποία επί­σης ανα­σύρ­θη­κε χωρίς να υπάρ­ξει τε­λι­κά θε­τι­κή εξέ­λι­ξη για τη ζωή της.

Η συ­νο­λι­κή ει­κό­να που πε­ρι­γρά­φε­ται στο υλικό της υπό­θε­σης ανα­δει­κνύ­ει ως κα­θο­ρι­στι­κό στοι­χείο το χρο­νι­κό διά­στη­μα μέσα στο οποίο οι 2 αδελ­φές βρέ­θη­καν μέσα στην υδα­το­δε­ξα­με­νή χωρίς να εντο­πι­στούν εγκαί­ρως.

Όπως εκ­θέ­τει η πλευ­ρά των Γάλ­λων, στις 31 Ιου­λί­ου 2019, μετά το με­ση­με­ρια­νό γεύμα που έλαβε χώρα στις 14.00 και ανά­παυ­ση πε­ρί­που μιας ώρας, η οι­κο­γέ­νεια με­τέ­βη στον χώρο της δεύ­τε­ρης πι­σί­νας και ξά­πλω­σε στις ξα­πλώ­στρες που την πε­ρι­βάλ­λουν.

Σε χρο­νι­κό ση­μείο με­τα­ξύ 17.15 και 18.00, οι δύο κόρες τους, Αναΐς και Κάρλα, έχο­ντας ει­σέλ­θει μέσα στην υδα­το­δε­ξα­με­νή στο τμήμα ενη­λί­κων, έχα­σαν τη ζωή τους λόγω πνιγ­μού από εισ­ρό­φη­ση ύδα­τος, σε μη εξα­κρι­βω­μέ­νο ση­μείο βά­θους.

Η δια­πί­στω­ση του πνιγ­μού της 17χρο­νης έγινε, κατά την πε­ρι­γρα­φή, με­τα­ξύ 18.00 και 18.20 από πα­ρευ­ρι­σκό­με­νους λουο­μέ­νους, οι οποί­οι προ­χώ­ρη­σαν στην ανά­συρ­ση και επι­χεί­ρη­σαν πα­ρο­χή πρώ­των βοη­θειών χωρίς απο­τέ­λε­σμα.

Το ΕΚΑΒ ει­δο­ποι­ή­θη­κε στις 18.21 και έφθα­σε στο ση­μείο με­τα­ξύ 18.35 και 18.38. Στη συ­νέ­χεια, το ασθε­νο­φό­ρο πα­ρέ­λα­βε τη 17χρονη μαζί με τη μη­τέ­ρα της και έναν άνδρα αγνώ­στων στοι­χεί­ων, ο οποί­ος, όπως ανα­φέ­ρε­ται, συμ­με­τεί­χε στη δια­δι­κα­σία ανά­νη­ψης. Η άφιξη στο Γε­νι­κό Νο­σο­κο­μείο Ρόδου κα­τα­γρά­φε­ται στις 18.50 και, μετά ανε­πι­τυ­χείς προ­σπά­θειες ανά­νη­ψης, δια­πι­στώ­θη­κε ο θά­να­τος.

Στις 18.40, πα­ρευ­ρι­σκό­με­νοι λουό­με­νοι αλλά και ο γιος της οι­κο­γέ­νειας, Αλάν, εντό­πι­σαν τη 19χρονη αδελ­φή να κεί­ται στον πυθ­μέ­να της ίδιας υδα­το­δε­ξα­με­νής, στο ση­μείο με το με­γα­λύ­τε­ρο βάθος, 2,90 μέτρα.

Η 19χρονη ανα­σύρ­θη­κε από τον ναυα­γο­σώ­στη, έναν από τους κα­τα­δι­κα­σθέ­ντες. Στην ίδια ενό­τη­τα της υπό­θε­σης απο­τυ­πώ­νε­ται ισχυ­ρι­σμός ότι ο ναυα­γο­σώ­στης ήταν απών κα­θό­λη τη διάρ­κεια της ανά­συρ­σης και της προ­σπά­θειας ανά­νη­ψης της πρώ­της αδελ­φής, ενώ πα­ρεί­χε πρώ­τες βο­ή­θειες μόνο στη δεύ­τε­ρη.

Η απο­τί­μη­ση του ρόλου του ναυα­γο­σώ­στη, όπως και των διοι­κη­τι­κών στε­λε­χών, συν­δέ­ε­ται με το κρί­σι­μο ερώ­τη­μα για το αν υπήρ­χε επαρ­κής επι­τή­ρη­ση, αν τη­ρού­νταν οι προ­βλε­πό­με­νες δια­δι­κα­σί­ες και αν υπήρ­ξε αλυ­σί­δα πα­ρα­λεί­ψε­ων που επέ­τρε­ψε να εξε­λι­χθεί το πε­ρι­στα­τι­κό χωρίς έγκαι­ρη πα­ρέμ­βα­ση.

Η θέση της ξε­νο­δο­χεια­κής εται­ρεί­ας και οι αντι­κρουό­με­νοι ισχυ­ρι­σμοί

Από την πλευ­ρά της, η ξε­νο­δο­χεια­κή εται­ρεία υπο­στη­ρί­ζει ότι το ξε­νο­δο­χείο διέ­θε­τε όλες τις απαι­τού­με­νες αδειο­δο­τή­σεις, ότι υπήρ­χε σή­μαν­ση στην κο­λυμ­βη­τι­κή δε­ξα­με­νή για τις ώρες λει­τουρ­γί­ας, καθώς και ανα­γρα­φή των βαθών της πι­σί­νας. Επι­πλέ­ον, προ­βάλ­λει ότι οι 2 νε­α­ρές δεν γνώ­ρι­ζαν κο­λύ­μπι και ότι οι γο­νείς τις άφη­σαν ανε­πι­τή­ρη­τες να ει­σέλ­θουν στην κο­λυμ­βη­τι­κή δε­ξα­με­νή, την οποία, σύμ­φω­να με τις κα­τα­θέ­σεις τους, δεν είχαν επι­σκε­φθεί ποτέ έως τότε, καθώς χρη­σι­μο­ποιού­σαν την κο­λυμ­βη­τι­κή δε­ξα­με­νή Νο 1 με ενιαίο βάθος 1,20 μέτρα.

Στο ίδιο πλαί­σιο ανα­φέ­ρε­ται ο ισχυ­ρι­σμός ότι οι 2 νε­α­ρές είχαν πάρει μαζί τους πιάτα με φα­γη­τό, ότι έφα­γαν, και ότι δεν υπήρ­ξε ενη­μέ­ρω­ση προς αυτές ότι δεν επι­τρέ­πε­ται η κο­λύμ­βη­ση μετά το φα­γη­τό. Τα στοι­χεία αυτά συν­δέ­ο­νται με την ευ­ρύ­τε­ρη αντι­πα­ρά­θε­ση για το ποιοι πα­ρά­γο­ντες συ­νέ­βα­λαν στην εξέ­λι­ξη των γε­γο­νό­των και ποια ήταν η πραγ­μα­τι­κή δυ­να­τό­τη­τα απο­τρο­πής.

Τους Γάλ­λους εκ­προ­σω­πούν οι δι­κη­γό­ροι κ.κ. Κώ­στας Τα­μπά­κης, Ευαγ­γε­λία Τα­μπά­κη και Φί­λιπ­πος Εμμ. Τσα­λα­χού­ρης, ενώ τη ξε­νο­δο­χεια­κή εται­ρεία εκ­προ­σω­πεί ο δι­κη­γό­ρος κ. Άκης Δη­μη­τριά­δης.