ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Η σπαρακτική ανάρτηση φίλης της 26χρονης Αρμονίας που σκοτώθηκε στο τροχαίο

news room 4 λεπτά ανάγνωση
ΔΥΣΤΥΧΗΜΑ ΑΦΑΝΤΟΥ
✦ Σύνοψη ⌄
  • Φίλοι και συγ­γε­νείς απο­χαι­ρέ­τη­σαν με συγκί­νηση τη 57χρονη μητέρα και την 26χρονη κόρη, που χάθηκαν σε τροχαίο δυστύ­χημα στη Ρόδο.
  • Η φίλη της Αρμο­νίας περι­γρά­φει την τελευ­ταία τους συνά­ντηση ως γεμάτη ζωή και όνειρα, με την Αρμονία να δείχνει δύναμη και θέληση για το μέλλον.
  • Η Αρμονία είχε επι­στρέ­ψει στη Ρόδο για να περάσει χρόνο με τη μητέρα της, ανα­ζη­τώ­ντας την ευτυχία που της είχε λείψει.
  • Η ανάρ­τηση ανα­φέ­ρε­ται στην απε­ρι­σκε­ψία του οδηγού που προ­κά­λεσε το δυστύ­χημα, τονί­ζο­ντας τη συναι­σθη­μα­τική σύνδεση που είχαν οι δύο γυναί­κες μέχρι την τελευ­ταία τους στιγμή.

«Κρά­τη­σες το χέρι της μαμάς σου και πετά­ξατε μαζί μακριά από έναν κόσμο που σας πλήγωσε τόσο πολύ» ανα­φέ­ρει φίλη της 26χρονης Αρμο­νίας σε ανάρ­τηση της στα social media λίγα μετά την κηδεία των δύο γυναι­κών που έχασαν τη ζωή της στο τροχαίο δυστύ­χημα την περα­σμένη Κυριακή στη Ρόδο.

Με ένα λου­λούδι στο χέρι και με ένα γιατί στο στόμα, φίλοι και συγ­γε­νείς είπαν το τελευ­ταίο αντί στην 57χρονη μητέρα και στην 26χρονη κόρη που έφυγαν μαζί στο τροχαίο δυστύ­χημα το μεση­μέρι της Κυρια­κής στην Εθνικού οδό Λίνδου – Ρόδου. Φίλη της 26χρονης Αρμο­νίας την απο­χαι­ρετά με μία συγκι­νη­τική ανάρ­τηση λέγο­ντας «μέσα σε όλο τον πόνο που κου­βα­λού­σες τόσα χρόνια, εσύ κατά­φερ­νες πάντα να σκορπάς αρμονία, αγάπη και χρώμα γύρω σου. Όπως ακριβώς αγα­πού­σες να κάνεις και στις ζωγρα­φιές σου».

Μία βόλτα της 26χρονης μαζί με την φίλη της μόλις λίγες μέρες πριν το τραγικό περι­στα­τικό, ήταν η τελευ­ταία και πλέον αυτό θα μοιάζει ένα όνειρο και τα πιο πολύ­τιμα του κόσμου:

«Δεν μπορώ ακόμα να πιστέψω πως γράφω αυτά τα λόγια για εσένα. Πριν λίγες μέρες πίναμε ποτό μαζί, γελού­σαμε, μιλού­σαμε σαν να είχαμε όλη τη ζωή μπροστά μας. Πριν πέντε μέρες περά­σαμε μαζί όλο το ρεπό μου, όπως πάντα εμείς… σαν αδελφές. Πήγαμε βόλτα, ήπιαμε τον πρωινό μας καφέ, φάγαμε μαζί, κάναμε πράγ­ματα τόσο απλά κι όμως τώρα μοιά­ζουν τα πιο πολύ­τιμα του κόσμου. Και η τελευ­ταία φορά που σε είδα ήταν τόσο γεμάτη ζωή… γεμάτη εσένα.

Καθό­μα­σταν και κάναμε πλάνα για τα όνειρά μας. Μιλού­σαμε για το μέλλον, για όλα όσα θα κατα­φέρ­ναμε μαζί. Είχες τόση δύναμη μέσα σου, τόση θέληση να ζήσεις, να προ­χω­ρή­σεις, να φτιά­ξεις τη ζωή που άξιζες. Μετά από όλα όσα πέρασες, είχες αρχίσει επι­τέ­λους να παίρ­νεις τα πάνω σου. Η ζωή όμως δεν σου φέρθηκε ποτέ όπως σου άξιζε. Έχασες τον μπαμπά σου τόσο άδικα πριν δέκα χρόνια και από τότε κου­βά­λη­σες βάρη που λίγοι άνθρω­ποι θα άντεχαν. Κι όμως δεν το έβαζες κάτω ποτέ. Όσο κι αν σε πλή­γω­ναν άνθρω­ποι, όσο κι αν σε πολε­μούσε η ζωή, εσύ συνέ­χι­ζες. Και τον τελευ­ταίο χρόνο είχες αρχίσει ξανά να λάμπεις. Η τελευ­ταία εικόνα που έχω από εσένα είναι τα μικρά σου μπου­κλά­κια, το όμορφο πρόσωπό σου και εκείνη η λάμψη στα μάτια σου. Ήσουν τόσο όμορφη. Τόσο φωτεινή. Σαν να ξανα­γεν­νιό­σουν», ανα­φέ­ρει στην ανάρ­τηση.

Μάλιστα, η Αρμονία είχε φύγει για ένα χρονικό διά­στημα από την Ρόδο και είχε πάει στην Αθήνα όπoυ και ζούσε. Η ίδια ήθελε όμως μερι­κούς μήνες πριν το τροχαίο να επι­στρέ­ψει στο νησί της και  να περνάει όμορφα μαζί με την μητέρα της.

«Και ήρθες στη Ρόδο γιατί ένιωσες την ανάγκη να μας δεις. Σαν να ήθελε η ψυχή σου να περάσει λίγο ακόμα χρόνο με όσους αγα­πούσε αληθινά. Δεν μπορώ να χωρέσω στο μυαλό μου πως έφυγες έτσι. Μέσα σε μια στιγμή. Από την απε­ρι­σκε­ψία ενός ανθρώ­που που έτρεχε χωρίς να σκέ­φτε­ται πως μπορεί να δια­λύ­σει ζωές. Εσύ και η μαμά σου φύγατε μαζί… και αυτό είναι ίσως το μόνο που με παρη­γο­ρεί λίγο. Πως δεν ήσουν μόνη. Πως της κρά­τη­σες το χέρι και πετά­ξατε μαζί ψηλά, μακριά από έναν κόσμο που σας πλήγωσε τόσο πολύ».

«Δεν σας άξιζε αυτός ο κόσμος. Ήταν πολύ σκληρός για ψυχές σαν τις δικές σας. Εδώ κάτω μοιάζει πολλές φορές με κόλαση. Εσύ όμως ήσουν φτιαγ­μένη για κάτι πιο γαλήνιο. Για μέρη γεμάτα φως, χρώματα και ηρεμία», γράφει στην ανάρ­τηση της.

Ολό­κληρη η συγκι­νη­τική ανάρ­τηση

Η δική μου Αρμονία…

Πόσο όμορφα σου ταί­ριαζε το όνομά σου. Μέσα σε όλο τον πόνο που κου­βα­λού­σες τόσα χρόνια, εσύ κατά­φερ­νες πάντα να σκορπάς αρμονία, αγάπη και χρώμα γύρω σου. Όπως ακριβώς αγα­πού­σες να κάνεις και στις ζωγρα­φιές σου.

Δεν μπορώ ακόμα να πιστέψω πως γράφω αυτά τα λόγια για εσένα. Πριν λίγες μέρες πίναμε ποτό μαζί, γελού­σαμε, μιλού­σαμε σαν να είχαμε όλη τη ζωή μπροστά μας. Πριν πέντε μέρες περά­σαμε μαζί όλο το ρεπό μου, όπως πάντα εμείς… σαν αδελφές. Πήγαμε βόλτα, ήπιαμε τον πρωινό μας καφέ, φάγαμε μαζί, κάναμε πράγ­ματα τόσο απλά κι όμως τώρα μοιά­ζουν τα πιο πολύ­τιμα του κόσμου. Και η τελευ­ταία φορά που σε είδα ήταν τόσο γεμάτη ζωή… γεμάτη εσένα.

Καθό­μα­σταν και κάναμε πλάνα για τα όνειρά μας. Μιλού­σαμε για το μέλλον, για όλα όσα θα κατα­φέρ­ναμε μαζί. Είχες τόση δύναμη μέσα σου, τόση θέληση να ζήσεις, να προ­χω­ρή­σεις, να φτιά­ξεις τη ζωή που άξιζες. Μετά από όλα όσα πέρασες, είχες αρχίσει επι­τέ­λους να παίρ­νεις τα πάνω σου.

Η ζωή όμως δεν σου φέρθηκε ποτέ όπως σου άξιζε. Έχασες τον μπαμπά σου τόσο άδικα πριν δέκα χρόνια και από τότε κου­βά­λη­σες βάρη που λίγοι άνθρω­ποι θα άντεχαν. Κι όμως δεν το έβαζες κάτω ποτέ. Όσο κι αν σε πλή­γω­ναν άνθρω­ποι, όσο κι αν σε πολε­μούσε η ζωή, εσύ συνέ­χι­ζες. Και τον τελευ­ταίο χρόνο είχες αρχίσει ξανά να λάμπεις. Η τελευ­ταία εικόνα που έχω από εσένα είναι τα μικρά σου μπου­κλά­κια, το όμορφο πρόσωπό σου και εκείνη η λάμψη στα μάτια σου. Ήσουν τόσο όμορφη. Τόσο φωτεινή. Σαν να ξανα­γεν­νιό­σουν.

 

Πηγή: newsit.gr

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.