Καταδικάστηκε πρώην σύζυγος για υπεξαίρεση 25.500 ευρώ και μοτοσυκλέτας από γυναίκα στην Ρόδο

Μια υπό­θε­ση με αφε­τη­ρία τη Ρόδο και κα­τά­λη­ξη στα δι­κα­στή­ρια του Πει­ραιά έφτα­σε στο τέλος της δι­κα­στι­κής της δια­δρο­μής τον Μάρ­τιο του 2026, αφή­νο­ντας πίσω της μια ει­κό­να οι­κο­γε­νεια­κής εμπι­στο­σύ­νης που με­τα­τρά­πη­κε σε ερ­γα­λείο οι­κο­νο­μι­κής εκ­με­τάλ­λευ­σης. Το Μο­νο­με­λές Εφε­τείο Πει­ραιώς επι­δί­κα­σε 27.500 ευρώ σε μια ημε­δα­πή κα­τα­γω­γής από τη Ρόδο, εκ των οποί­ων 25.500 ευρώ αφο­ρούν χρή­μα­τα που φέ­ρε­ται να αφαί­ρε­σε ο πρώην σύ­ζυ­γός της μέσω χρε­ω­στι­κής κάρ­τας που είχε στην κα­το­χή του, 1.000 ευρώ αντι­στοι­χούν στην εμπο­ρι­κή αξία μο­το­συ­κλέ­τας που ιδιο­ποι­ή­θη­κε, και 1.000 ευρώ ορί­στη­καν ως χρη­μα­τι­κή ικα­νο­ποί­η­ση για την ηθική βλάβη που υπέ­στη.

Η δωρεά από τη Ρόδο και ο ενα­γό­με­νος  στον Πει­ραιά

Το ιστο­ρι­κό της υπό­θε­σης ξε­κι­νά το κα­λο­καί­ρι του 2015, όταν η ενά­γου­σα βρι­σκό­ταν στο χωριό της στη Ρόδο, μαζί με το ανή­λι­κο παιδί της, για να συ­μπα­ρα­στα­θεί στη μη­τέ­ρα της μετά από οι­κο­γε­νεια­κή απώ­λεια, ενώ ο σύ­ζυ­γός της πα­ρέ­με­νε στη συ­ζυ­γι­κή κα­τοι­κία στον Πει­ραιά. Η μη­τέ­ρα της, εκεί­νη την κρί­σι­μη πε­ρί­ο­δο των κε­φα­λαια­κών ελέγ­χων και της έντο­νης ανη­συ­χί­ας για την ασφά­λεια των τρα­πε­ζι­κών κα­τα­θέ­σε­ων, απο­φά­σι­σε να με­τα­φέ­ρει χρή­μα­τα στην κόρη της. Το ποσό των 17.500 ευρώ κα­τέ­λη­ξε στον ατο­μι­κό κα­τα­θε­τι­κό λο­γα­ρια­σμό της ενά­γου­σας και άλλα 8.000 ευρώ στον κοινό λο­γα­ρια­σμό που τη­ρού­σε με τον σύ­ζυ­γό της. Συ­νο­λι­κά, 25.500 ευρώ με­τα­φέρ­θη­καν στις 4 και 5 Ιου­λί­ου 2015 από οι­κο­γε­νεια­κούς λο­γα­ρια­σμούς της Ρόδου.

Αμ­φό­τε­ροι οι λο­γα­ρια­σμοί ήταν συν­δε­δε­μέ­νοι με χρε­ω­στι­κή κάρτα εκ­δο­θεί­σα στο όνομα της ενά­γου­σας, η οποία ωστό­σο βρι­σκό­ταν στα χέρια του συ­ζύ­γου. Σύμ­φω­να με τα απο­δει­χθέ­ντα ενώ­πιον του δι­κα­στη­ρί­ου, η κάρτα του είχε εμπι­στευ­θεί στο πλαί­σιο σχέ­σης εντο­λής, ώστε να πα­ρα­κο­λου­θεί την κί­νη­ση των λο­γα­ρια­σμών και να προ­βαί­νει σε ανα­λή­ψεις απο­κλει­στι­κά κα­τό­πιν εντο­λής της, για την κά­λυ­ψη οι­κο­γε­νεια­κών ανα­γκών. Κα­νέ­να άλλο πε­ρι­θώ­ριο χρή­σης δεν του πα­ρεί­χε η εσω­τε­ρι­κή εκεί­νη συμ­φω­νία.

Αγο­ρές, ανα­λή­ψεις και με­τα­φο­ρές εν αγνοία της

Όπως κρί­θη­κε απο­δε­δειγ­μέ­νο, ο ενα­γό­με­νος, ενερ­γώ­ντας κατά πα­ρά­βα­ση της σχέ­σης εντο­λής που τους συ­νέ­δεε και χωρίς τη συ­ναί­νε­ση της ενά­γου­σας, πραγ­μα­το­ποί­η­σε κατά το διά­στη­μα από τον Ιού­λιο έως και τον Νο­έμ­βριο του 2015 μια σειρά συ­ναλ­λα­γών. Αγο­ρές μέσω κάρ­τας, ανα­λή­ψεις με­τρη­τών και με­τα­φο­ρές σε λο­γα­ρια­σμούς τρί­των συ­νέ­θε­σαν τε­λι­κά ένα σύ­νο­λο 25.500 ευρώ. Η ενά­γου­σα δεν γνώ­ρι­ζε τί­πο­τα. Το ποσό, που προ­ερ­χό­ταν από οι­κο­νο­μί­ες της οι­κο­γέ­νειάς της στη Ρόδο, είχε ήδη εν­σω­μα­τω­θεί στην πε­ριου­σία του ενα­γό­με­νου. Παρά τις επα­νει­λημ­μέ­νες οχλή­σεις που ακο­λού­θη­σαν, αυτός αρ­νή­θη­κε να απο­δώ­σει οτι­δή­πο­τε.

Το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ότι η εσω­τε­ρι­κή σχέση με­τα­ξύ των δια­δί­κων ήταν αυτή της εντο­λής και ότι ο ενα­γό­με­νος, μη έχο­ντας κυ­ριό­τη­τα επί των χρη­μά­των που απο­κτού­σε κατά την εκτέ­λε­σή της, διέ­πρα­ξε υπε­ξαί­ρε­ση κατά την έν­νοια τόσο του Αστι­κού Κώ­δι­κα όσο και του Ποι­νι­κού Κώ­δι­κα, τε­λώ­ντας ταυ­τό­χρο­να αδι­κο­πρα­ξία.

Η μο­το­συ­κλέ­τα και η κα­τα­δί­κη από  το ποι­νι­κό δι­κα­στή­ριο

Πα­ράλ­λη­λα με το χρη­μα­τι­κό ζή­τη­μα, η υπό­θε­ση πε­ρι­λαμ­βά­νει και μια μο­το­συ­κλέ­τα. Η ενά­γου­σα είχε αγο­ρά­σει το 2010, με δά­νειο 3.800 ευρώ και πα­ρα­κρά­τη­ση κυ­ριό­τη­τας από την τρά­πε­ζα, ένα μαύρο δί­κυ­κλο ερ­γο­στα­σί­ου κα­τα­σκευ­ής SYM, 249 κυ­βι­κών. Καθώς η ίδια δεν ήταν σε θέση να οδη­γή­σει δί­κυ­κλο, το όχημα βρι­σκό­ταν απο­κλει­στι­κά στη χρήση του συ­ζύ­γου, με τη συμ­φω­νία να απο­πλη­ρώ­νει αυτός μη­νιαί­ως 100 ευρώ για την εξυ­πη­ρέ­τη­ση του δα­νεί­ου.

Ο ενα­γό­με­νος δεν τή­ρη­σε τη συμ­φω­νία. Δεν κα­τέ­βα­λε τις δό­σεις, δεν ασφά­λι­ζε το όχημα και αρ­νή­θη­κε να το επι­στρέ­ψει όταν του ζη­τή­θη­κε μέσω μη­νύ­μα­τος ηλε­κτρο­νι­κού τα­χυ­δρο­μεί­ου στις 21 Μαρ­τί­ου 2018. Στα αρ­χεία της υπό­θε­σης υπάρ­χει και πράξη επι­βο­λής προ­στί­μου από την Τρο­χαία, που τον εντό­πι­σε να οδη­γεί το όχημα χωρίς ασφα­λι­στι­κό σήμα το Μάιο του 2017, επι­βε­βαιώ­νο­ντας ότι το χρη­σι­μο­ποιού­σε ενερ­γά. Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες της «Δη­μο­κρα­τι­κής», για την υπε­ξαί­ρε­ση της μο­το­συ­κλέ­τας είχε ήδη εκ­δο­θεί κα­τα­δι­κα­στι­κή ποι­νι­κή από­φα­ση σε βάρος του, με ποινή φυ­λά­κι­σης δέκα μηνών ανα­σταλ­τέα, ενώ με­τα­γε­νέ­στε­ρη έφεσή του στο Τρι­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Πει­ραιώς απορ­ρί­φθη­κε ως εκ­πρό­θε­σμη. Το εφε­τείο εκτί­μη­σε την αξία της μο­το­συ­κλέ­τας κατά τον χρόνο της υπε­ξαί­ρε­σης στο ποσό των 1.000 ευρώ.

Το Εφε­τείο επε­δί­κα­σε στην γυ­ναί­κα 27.500 ευρώ, ένα­ντι των 31.000 ευρώ της πρω­τό­δι­κης από­φα­σης. Η δια­φο­ρά οφεί­λε­ται κυ­ρί­ως στον δια­φο­ρε­τι­κό υπο­λο­γι­σμό της χρη­μα­τι­κής ικα­νο­ποί­η­σης για ηθική βλάβη, που πε­ριο­ρί­στη­κε στα 1.000 ευρώ, και στην απο­τί­μη­ση της μο­το­συ­κλέ­τας, που μειώ­θη­κε από τα 2.500 ευρώ που ζη­τού­σε η ενά­γου­σα στα 1.000 ευρώ.

Απορ­ρί­φθη­κε επί­σης το αί­τη­μα προ­σω­πι­κής κρά­τη­σης, καθώς η συ­νο­λι­κή απαί­τη­ση δεν υπερ­βαί­νει το νό­μι­μο κα­τώ­τα­το όριο των 30.000 ευρώ που απαι­τεί­ται για τη λήψη αυτού του μέ­τρου.

Το δι­κα­στι­κό κό­στος επι­βλή­θη­κε στον ενα­γό­με­νο και ορί­στη­κε στα 1.000 ευρώ.