ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Ροδίτικη Φορεσιά: Ζωντανός κοινωνικός κώδικας που γίνεται πυλώνας τουρισμού

news room 3 λεπτά ανάγνωση
ΡΟΔΙΤΙΚΗ ΦΟΡΕΣΙΑ
✦ Σύνοψη ⌄
  • οι Πολι­τι­στι­κοί Σύλ­λο­γοι Λίνδου και Κρε­μα­στής, προ­σφέ­ρο­ντας μια πλούσια γκάμα παρα­δο­σια­κών φορε­σιών και εθίμων.
  • Η εσπε­ρίδα ανέ­δειξε τη σημασία των παρα­δο­σια­κών φορε­σιών ως ανα­πό­σπα­στο κομμάτι της πολι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς της Ρόδου.
  • Οι ομιλίες τόνισαν την ανάγκη για δια­τή­ρηση και κατα­γραφή των παρα­δό­σεων, προ­κει­μέ­νου να μην μετα­τρα­πούν σε απλό «σκηνικό».
  • Η εκδή­λωση απο­τέ­λεσε μια επι­τυ­χη­μένη προ­σπά­θεια σύν­δε­σης της εκπαί­δευ­σης με την πολι­τι­στική κλη­ρο­νο­μιά, ενι­σχύ­ο­ντας την ταυ­τό­τητα του τόπου.

Μια ξεχω­ρι­στή πολι­τι­στική και εκπαι­δευ­τική πρω­το­βου­λία ανέ­λα­βαν οι πρω­το­ε­τείς φοι­τη­τές της Σχολής Του­ρι­σμού του Μητρο­πο­λι­τι­κού Κολ­λε­γίου στη Ρόδο. Στο πλαίσιο του μαθή­μα­τος Events Management, διορ­γά­νω­σαν με απόλυτη επι­τυ­χία στο ξενο­δο­χείο Rodos Palladium μια μονα­δική εσπε­ρίδα αφιε­ρω­μένη στις παρα­δο­σια­κές φορε­σιές και τα έθιμα της Ρόδο.

Γράφει ο Χρήστος Μυστι­λιά­δης – enlefkoblog

Όπως τονί­στηκε κατά τη διάρ­κεια της εσπε­ρί­δας, η παρα­δο­σιακή φορεσιά της Ρόδου λει­τουρ­γούσε στο παρελ­θόν σαν ένας άτυπος αλλά απόλυτα σαφής κοι­νω­νι­κός κώδικας.

Η Δρ. Κυρίκου Ευδοκία, Program Leader της Σχολής Του­ρι­σμού του Μητρο­πο­λι­τι­κού Κολ­λε­γίου Ρόδου και υπεύ­θυνη του προ­γράμ­μα­τος, απηύ­θυνε σύντομο χαι­ρε­τι­σμό, επι­ση­μαί­νο­ντας: «Η Ρόδος είναι ένας τόπος με βαθιά ιστορία και πλούσια πολι­τι­στική παρά­δοση. Οι τοπικές φορε­σιές, τα έθιμα και οι παρα­δό­σεις του νησιού μας δεν απο­τε­λούν μόνο κομμάτι του παρελ­θό­ντος, αλλά ζωντανό στοι­χείο της ταυ­τό­τη­τάς μας και σημα­ντικό μέρος της αυθε­ντι­κής εμπει­ρίας που προ­σφέ­ρει ο τόπος μας στους επι­σκέ­πτες του».

«Κανόνας ζωής και όχι επιλογή μόδας»

Ιδιαί­τερη αίσθηση προ­κά­λεσε η ομιλία του προ­έ­δρου της Ομο­σπον­δίας Πολι­τι­στι­κών Συλ­λό­γων Ρόδου, Πανα­γιώτη Εγγλέ­ζου, ο οποίος υπο­γράμ­μισε ότι η φορεσιά δεν απο­τε­λούσε επιλογή μόδας, αλλά κανόνα ζωής. «Μια γυναίκα δεν ντυ­νό­ταν τυχαία. Ο τρόπος που έδενε τη μαντίλα της, το είδος της ποδιάς, τα κοσμή­ματα που φορούσε, όλα είχαν νόημα», σημεί­ωσε χαρα­κτη­ρι­στικά.Παράλ­ληλα, ο κ. Εγγλέ­ζος εξήγησε ότι η Ρόδος δεν είχε ποτέ μια ενιαία φορεσιά, ανα­δει­κνύ­ο­ντας τις γεω­γρα­φι­κές αντι­θέ­σεις: στα ορεινά χωριά (Απόλ­λωνα, Έμπωνας, Κρη­τη­νία) οι ενδυ­μα­σίες ήταν πιο βαριές, κλει­στές και με σκούρα χρώματα, ενώ σε παρα­θα­λάσ­σιες ή εμπο­ρι­κές περιο­χές όπως η Λίνδος και ο Αρχάγ­γε­λος, τα υφά­σματα ήταν πιο ελαφριά, τα χρώματα φωτεινά και η δια­κό­σμηση εντο­νό­τερη.

Κλεί­νο­ντας, έκρουσε τον κώδωνα του κιν­δύ­νου για την απώλεια της αυθε­ντι­κής πολυ­μορ­φίας, τονί­ζο­ντας πως υπάρχει ρίσκο η παρά­δοση να μετα­τρα­πεί σε ένα απλό «σκηνικό». Για τον λόγο αυτό, πρό­τεινε τη συστη­μα­τική κατα­γραφή των φορε­σιών ανά χωριό, τη δημιουρ­γία εργα­στη­ρίων παρα­δο­σια­κής τέχνης, την ενί­σχυση των συλ­λό­γων και τη σύνδεση της παρά­δο­σης με την εκπαί­δευση.

Η “παρέ­λαση” των Πολι­τι­στι­κών Συλ­λό­γων

Το κυρίως πρό­γραμμα της εκδή­λω­σης εξε­λί­χθηκε σε μια παν­δαι­σία χρω­μά­των και ιστο­ρίας, με τη συμ­με­τοχή τοπικών συλ­λό­γων:Ο Πολι­τι­στι­κός Σύλ­λο­γος Αρχαγ­γέ­λου «ο Αίθωνας» παρου­σί­ασε τη νυφική φορεσιά του Αρχαγ­γέ­λου των δεκα­ε­τιών 1850-1890, γνωστή ως «Μηλιά», την οποία έχει ανα­πα­ρά­γει επι­τυ­χώς. Στο πλαίσιο αυτό, ο θεμα­το­φύ­λα­κας της δωδε­κα­νη­σια­κής παρά­δο­σης, Βασίλης Ανα­στό­που­λος, ανα­φέρ­θηκε στην «Κου­λου­ρία», το απα­ραί­τητο πρώτο πιάτο του γαμή­λιου τρα­πε­ζιού, σχο­λιά­ζο­ντας πως «χωρίς αυτήν γάμος δεν γίνεται».

Ο Πολι­τι­στι­κός Σύλ­λο­γος Αφάντου «Παναγία Καθο­λική» παρου­σί­ασε τη δική του ξεχω­ρι­στή ενδυ­μα­σία. Τη σκυτάλη πήραν δια­δο­χικά ο Πολι­τι­στι­κός Σύλ­λο­γος Έμπωνα «ο Αττά­βυ­ρος», ο Πολι­τι­στι­κός Σύλ­λο­γος Γυναι­κών Ιαλυσού, ο Πολι­τι­στι­κός Σύλ­λο­γος Μαλώνας «ο Φερα­κλός» και, τέλος, «το Καμάρι», ο Πολι­τι­στι­κός Σύλ­λο­γος της Παστί­δας.

Γέφυρα επι­κοι­νω­νίας και του­ρι­σμού

Εκπρο­σω­πώ­ντας τους φοι­τη­τές, ο Ανέστης Πάσπα­λης σημεί­ωσε τον μονα­δικό πλούτο του νησιού να δια­θέ­τει δια­φο­ρε­τική φορεσιά σχεδόν σε κάθε χωριό. «Η ζωντανή σχέση των κατοί­κων με την παρά­δοση απο­τε­λεί σημα­ντικό πόλο έλξης για τους επι­σκέ­πτες, οι οποίοι ανα­ζη­τούν αυθε­ντι­κές εμπει­ρίες και ιστο­ρίες που ανα­δει­κνύ­ουν τον χαρα­κτήρα του τόπου μας», ανέφερε.

Η αυλαία της εκδή­λω­σης έπεσε με την τοπο­θέ­τηση της κ. Ιωάννας Παντε­λίδη. «Κάθε κέντημα, κάθε χρώμα και κάθε σχέδιο αφη­γεί­ται μια ιστορία», υπο­γράμ­μισε, συμπλη­ρώ­νο­ντας ότι ο του­ρι­σμός και η παρά­δοση μπορούν να απο­τε­λέ­σουν γέφυρα επι­κοι­νω­νίας ανάμεσα στους λαούς, προ­βάλ­λο­ντας τις αξίες, την αυθε­ντι­κό­τητα και τη ροδί­τικη φιλο­ξε­νία. «Ας συνε­χί­σουμε λοιπόν να στη­ρί­ζουμε και να δια­φυ­λάσ­σουμε τις παρα­δό­σεις μας, ώστε να παρα­μεί­νουν ζωντα­νές», ήταν το τελικό της μήνυμα.

 

 

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.