Στο Τριμελές Εφετείο Δωδεκανήσου επί κακουργημάτων υπόθεση εμπρησμού σε κελί των φυλακών της Κω

• Η εκδί­καση έχει οριστεί για 13.01.2026 και αφορά εμπρη­σμό από πρόθεση που μπο­ρούσε να προ­κα­λέ­σει κίνδυνο για άνθρωπο, με κατη­γο­ρού­μενο νεαρό υπήκοο Τουρ­κίας, ήδη κρα­τού­μενο στο Κατά­στημα Μαλαν­δρί­νου για μετα­φορά μετα­να­στών

Υπόθεση που φέρνει στο προ­σκή­νιο τα όρια της ασφά­λειας μέσα στα σωφρο­νι­στικά κατα­στή­ματα και τη λεπτή γραμμή ανάμεσα σε μια πράξη δια­μαρ­τυ­ρίας και σε έναν πραγ­μα­τικό κίνδυνο για ανθρώ­πι­νες ζωές, οδη­γεί­ται σε εκδί­καση στις 13.01.2026 ενώπιον του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου επί κακουρ­γη­μά­των.

Στο εδώλιο θα βρεθεί ένας 25χρονος υπήκοος Τουρ­κίας, ο οποίος, σύμφωνα με το κατη­γο­ρη­τή­ριο, στις 02.06.2023 προ­κά­λεσε πυρ­κα­γιά μέσα σε θάλαμο του Σωφρο­νι­στι­κού Κατα­στή­μα­τος Κω, ανά­βο­ντας φωτιά σε κλι­νό­στρωμα κλίνης με γυμνή φλόγα, δηλαδή με ανα­πτήρα.

Η υπόθεση αποκτά ιδιαί­τερη βαρύ­τητα επειδή στον σωφρο­νι­στικό χώρο η φωτιά δεν είναι ένα απλό συμβάν. Η ύπαρξη εύφλε­κτων υλικών, ο περιο­ρι­σμέ­νος αερι­σμός, η δομή των θαλάμων, αλλά και η αντι­κει­με­νική δυσκο­λία άμεσης εκκέ­νω­σης, μετα­τρέ­πουν ακόμη και μια φαι­νο­με­νικά εστια­σμένη εστία σε απειλή που μπορεί να ξεφύγει σε δευ­τε­ρό­λε­πτα.

Στο κατη­γο­ρη­τή­ριο υπο­γραμ­μί­ζε­ται ότι υπήρχε ανθρώ­πινη παρου­σία σε γειτ­νιά­ζο­ντες χώρους κρά­τη­σης. Αυτό το στοι­χείο λει­τουρ­γεί ως κεντρι­κός άξονας της υπό­θε­σης, καθώς η κατη­γο­ρία δεν μένει μόνο στο γεγονός του εμπρη­σμού, αλλά στη δυνα­τό­τητα πρό­κλη­σης κιν­δύ­νου για άνθρωπο, δηλαδή στο τι θα μπο­ρούσε να συμβεί μέσα σε ένα κλειστό περι­βάλ­λον κρά­τη­σης αν η φωτιά επε­κτει­νό­ταν, αν οι καπνοί δια­χέ­ο­νταν ή αν υπήρχε καθυ­στέ­ρηση στην επέμ­βαση.

Η εκδί­καση ενώπιον του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου επί κακουρ­γη­μά­των ανα­μέ­νε­ται να κινηθεί γύρω από δύο κρί­σι­μους πυλώνες. Ο πρώτος αφορά την πρόθεση, δηλαδή το πώς απο­τυ­πώ­νε­ται ότι η πράξη έγινε συνει­δητά και όχι από αμέλεια. Ο δεύ­τε­ρος αφορά στον κίνδυνο για άνθρωπο, όχι ως γεγονός που επήλθε ανα­γκα­στικά, αλλά ως ενδε­χό­μενο που μπο­ρούσε να προ­κύ­ψει υπό τις συγκε­κρι­μέ­νες συν­θή­κες της φυλακής.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος απο­δέ­χε­ται την κατη­γο­ρία. Περι­γρά­φει ότι ήταν η πρώτη φορά που βρέθηκε στη φυλακή, ανα­φέ­ρει τη νεαρή ηλικία του και απο­δί­δει την πράξη του σε απε­ρι­σκε­ψία. Επίσης, όπως κατα­γρά­φε­ται, φέρεται να εξήγησε ότι είχε προη­γη­θεί επει­σό­διο στο προ­αύ­λιο και ότι στη συνέ­χεια τοπο­θε­τή­θηκε στο Πει­θαρ­χείο. Στο πλαίσιο αυτό απο­δί­δει το κίνητρό του σε επι­θυ­μία μετα­γω­γής σε φυλακή που να αντι­στοι­χεί, όπως λέει, στην ηλικία του.

Ιδιαί­τερη σημασία έχει και ο ισχυ­ρι­σμός του ότι δεν κιν­δύ­νεψε κόσμος επειδή, όπως ανα­φέ­ρει, όταν έβαλε φωτιά βρι­σκό­ταν μόνος του στον χώρο του Πει­θαρ­χείου και ότι η φωτιά περιο­ρί­στηκε στο δικό του στρώμα. Παράλ­ληλα δηλώνει μετα­νιω­μέ­νος.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος είναι ήδη κρα­τού­με­νος στο Σωφρο­νι­στικό Κατά­στημα Μαλαν­δρί­νου για μετα­φορά μετα­να­στών.