Ο Αρειος Πάγος εξετάζει την αναίρεση της καταδίκης δασκάλου yoga για κατάχρηση σε γενετήσια πράξη με αλλοδαπή

• Το Ανώτατο Δικα­στή­ριο καλεί­ται να κρίνει εάν το Εφετείο αιτιο­λό­γησε επαρκώς την ύπαρξη εξα­να­γκα­σμού και εργα­σια­κής σχέσης, σε μια υπόθεση με στοι­χεία γυμνι­σμού και εναλ­λα­κτι­κού του­ρι­σμού

Μία υπόθεση που συν­δυά­ζει πτυχές εναλ­λα­κτι­κού του­ρι­σμού, προ­σω­πι­κών σχέσεων και ζητη­μά­των εργα­σια­κής εκμε­τάλ­λευ­σης επα­νέρ­χε­ται στο προ­σκή­νιο μέσα από την αναί­ρεση που κατα­τέ­θηκε στον Άρειο Πάγο.

Ο 49χρονος Ροδίτης δάσκα­λος yoga, κατα­δι­κα­σμέ­νος σε ποινή φυλά­κι­σης δύο ετών για κατά­χρηση σε γενε­τή­σια πράξη με εκμε­τάλ­λευση ανάγκης για εργασία, επι­χει­ρεί να ανα­τρέ­ψει την εφε­τειακή απόφαση επι­κα­λού­με­νος ελλιπή αιτιο­λο­γία και εσφαλ­μένη εφαρ­μογή του ποι­νι­κού νόμου.

Η δίκη προσ­διο­ρί­στηκε για την 5η Νοεμ­βρίου 2025 στο Ζ’ Ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου.

Η υπόθεση που συγκλό­νισε τη Ρόδο

Η υπόθεση αφορά καταγ­γε­λία μίας 19χρονης Ισπα­νί­δας, η οποία το καλο­καίρι του 2019 ταξί­δεψε στη Ρόδο με την προ­ο­πτική, όπως ισχυ­ρί­στηκε, να εργα­στεί σε επι­χεί­ρηση ενοι­κί­α­σης δωμα­τίων με αντάλ­λαγμα στέγη και τροφή. Η νεαρή κατήγ­γειλε ότι, λόγω της οικο­νο­μι­κής της αδυ­να­μίας και της έλλει­ψης ακόμη και χρη­μά­των για εισι­τή­ριο επι­στρο­φής, υπο­χρε­ώ­θηκε από τον κατη­γο­ρού­μενο να συμ­με­τά­σχει σε γενε­τή­σιες πράξεις παρου­σία της συντρό­φου του.

Η πλευρά του κατη­γο­ρου­μέ­νου αρνή­θηκε εξαρχής τις κατη­γο­ρίες, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι επρό­κειτο για εθε­λο­ντική συμ­με­τοχή στο πλαίσιο προ­γράμ­μα­τος «work exchange» μέσω της διε­θνούς πλατ­φόρ­μας Helpx, όπου δεν υφί­στα­ται σχέση εργα­σίας ούτε μισθωτή υπο­χρέ­ωση, αλλά μόνο ανταλ­λαγή φιλο­ξε­νίας με βοήθεια σε ελα­φριές εργα­σίες.

Σύμφωνα με τον 49χρονο, η γνω­ρι­μία με την Ισπα­νίδα οδήγησε σε κοινές δρα­στη­ριό­τη­τες σε παραλία γυμνι­στών, όπου οι τρεις τους, εκείνος, η σύντρο­φός του και η κοπέλα, κολύ­μπη­σαν, χαλά­ρω­σαν και προ­χώ­ρη­σαν σε ερω­τι­κές πράξεις με κοινή συναί­νεση. Όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, οι επαφές συνε­χί­στη­καν και στην οικία του, όπου ζούσαν όλοι μαζί, μέχρι που η νεαρή απο­φά­σισε να απο­χω­ρή­σει ανα­ζη­τώ­ντας εργασία με μισθό. Λίγες ώρες αργό­τερα, κατήγ­γειλε το περι­στα­τικό στην αστυ­νο­μία, οδη­γώ­ντας στη σύλληψη της συντρό­φου του.

Αντί­θετα, η καταγ­γε­λία της Ισπα­νί­δας εστίασε στην οικο­νο­μική της αδυ­να­μία και στην εκμε­τάλ­λευση που υπέστη, καθώς –όπως ισχυ­ρί­στηκε– εξα­να­γκά­στηκε να ανεχθεί ή να συμ­με­τά­σχει σε γενε­τή­σιες πράξεις υπό τον φόβο ότι δια­φο­ρε­τικά δεν θα είχε στέγη και τροφή.

Το Τρι­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου έκρινε ένοχο τον κατη­γο­ρού­μενο, επι­βάλ­λο­ντας ποινή φυλά­κι­σης δύο ετών, ενώ η σύντρο­φός του κατα­δι­κά­στηκε σε έξι μήνες για συνέρ­γεια. Παράλ­ληλα, τους ανα­γνω­ρί­στηκε το ελα­φρυ­ντικό του πρό­τε­ρου σύν­νο­μου βίου. Η δίκη έγινε κεκλει­σμέ­νων των θυρών, γεγονός που ενέ­τεινε τον μυστι­κι­σμό και το ενδια­φέ­ρον γύρω από την υπόθεση.

Τα νομικά επι­χει­ρή­ματα της αναί­ρε­σης

Η υπε­ρά­σπιση στη­ρί­ζε­ται σε τρεις βασι­κούς άξονες:

Έλλειψη επαρ­κούς αιτιο­λο­γίας

Κατά τον συνή­γορό τους κ. Μιχάλη Καντι­δενό, η απόφαση του Εφε­τείου δεν εξηγεί επαρκώς από ποια στοι­χεία προ­έ­κυψε η απουσία συναί­νε­σης και πώς στοι­χειο­θε­τή­θηκε η «ανάγκη για εργασία». Σημειώ­νε­ται ότι σε κατα­θέ­σεις της ίδιας της καταγ­γέλ­λου­σας ανα­φέ­ρε­ται πως μετέβη στη Ρόδο «για την εμπει­ρία και όχι για τα λεφτά».

Μη συνε­κτί­μηση κρί­σι­μων απο­δεί­ξεων

Η αναί­ρεση τονίζει ότι το δικα­στή­ριο δεν έλαβε υπόψη κρίσιμα έγγραφα, όπως την ηλε­κτρο­νική συμ­φω­νία μέσω της πλατ­φόρ­μας Helpx, ούτε την πλήρη απο­λο­γία της Ισπα­νί­δας, όπου δεν προ­βάλ­λε­ται σαφής εργα­σιακή σχέση.

Εσφαλ­μένη ερμη­νεία του Ποι­νι­κού Κώδικα

Το άρθρο 343 ΠΚ αφορά περι­πτώ­σεις εκμε­τάλ­λευ­σης εργα­σια­κής σχέσης ή απο­δε­δειγ­μέ­νης ανάγκης για εργασία. Η υπε­ρά­σπιση υπο­στη­ρί­ζει ότι στην υπόθεση δεν υπήρξε εργα­σιακή σύμβαση ούτε από­δειξη ότι η νεαρή εξα­να­γκά­στηκε λόγω οικο­νο­μι­κής ανέ­χειας. Επι­κα­λεί­ται μάλιστα την αιτιο­λο­γική έκθεση του Κώδικα, που ορίζει ότι η συγκα­τά­θεση σε γενε­τή­σια πράξη για λόγους προ­σω­πι­κού συμ­φέ­ρο­ντος δεν συνιστά αυτο­μά­τως αξιό­ποινη πράξη.

Η προϊ­στο­ρία του κατη­γο­ρου­μέ­νου

Αξίζει να σημειω­θεί ότι ο ίδιος στο παρελ­θόν είχε απαλ­λα­γεί σε άλλη υπόθεση, όταν μια 36χρονη Αμε­ρι­κα­νίδα τον είχε καταγ­γεί­λει ότι την κατέ­στησε ανή­μπορη με ασκή­σεις yoga και προ­χώ­ρησε σε σεξουα­λική πράξη παρά τη θέλησή της. Το δικα­στή­ριο τότε τον αθώωσε, κρί­νο­ντας ότι δεν υπήρχαν απο­δεί­ξεις.

Ο Άρειος Πάγος δεν θα επα­νε­ξε­τά­σει τα γεγο­νότα, αλλά θα εστιά­σει στη νομι­μό­τητα και την πλη­ρό­τητα της αιτιο­λο­γίας της εφε­τεια­κής από­φα­σης. Η έκβαση της αναί­ρε­σης θα κρίνει εάν η υπόθεση θα επι­στρέ­ψει για νέα εκδί­καση ή αν η κατα­δίκη θα κατα­στεί ορι­στική.