Το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Ρόδου απήλλαξε 45χρονο για αρπαγή των δύο παιδιών του

Μια οικο­γε­νειακή υπόθεση που είχε προ­κα­λέ­σει έντονο ενδια­φέ­ρον στη Ρόδο κατέ­ληξε σε απαλ­λαγή του κατη­γο­ρού­με­νου, ύστερα από απόφαση του Συμ­βου­λίου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου. Ο 45χρονος αλλο­δα­πός, ο οποίος κατη­γο­ρείτο ότι αφαί­ρεσε παρά­νομα την επι­μέ­λεια των δύο ανή­λι­κων παιδιών του από τους μητρι­κούς παπ­πού­δες τους, κρίθηκε ότι δεν τέλεσε την πράξη της αρπαγής ανη­λί­κων. Η υπόθεση, που είχε τις ρίζες της στον θάνατο της μητέρας των παιδιών και σε συγκρου­σια­κές σχέσεις ανάμεσα στους συγ­γε­νείς, ανα­δεί­κνυε το πώς οι προ­σω­πι­κές αντι­θέ­σεις μπορούν να οδη­γή­σουν σε ποι­νι­κές δια­μά­χες.

Το χρονικό της δια­μά­χης

Η μητέρα των δύο παιδιών, ένα αγόρι γεν­νη­μένο το 2010 και ένα κορίτσι γεν­νη­μένο το 2015, απε­βί­ωσε τον Δεκέμ­βριο του 2022. Με προ­σω­ρινή διάταξη του Ιανουα­ρίου 2023, η επι­μέ­λεια ανα­τέ­θηκε στους μητρι­κούς παπ­πού­δες. Λίγο αργό­τερα, τον Απρίλιο του ίδιου έτους, οι ίδιοι διο­ρί­στη­καν ειδικοί επί­τρο­ποι, με αρμο­διό­τη­τες που αφο­ρού­σαν τόσο την καθη­με­ρινή φρο­ντίδα των παιδιών όσο και τη δια­χεί­ριση της περιου­σίας τους.

Ο πατέρας, ο οποίος δεν είχε ανα­γνω­ρί­σει επι­σή­μως τα παιδιά έως τότε, ζούσε μαζί τους πριν και μετά τον θάνατο της μητέρας, εκτός από σύντο­μες περιό­δους διά­στα­σης. Η συγκα­τοί­κηση με τους παπ­πού­δες δεν άργησε να γίνει προ­βλη­μα­τική, με δια­μά­χες και έντονες προ­στρι­βές που, σύμφωνα με κατα­θέ­σεις, οδή­γη­σαν στην απο­χώ­ρηση των παπ­πού­δων από την κοινή οικία τον Μάιο του 2023.

Στις 31 Μαΐου 2023, οι παπ­πού­δες υπέ­βα­λαν έγκληση στην Εισαγ­γε­λία Πρω­το­δι­κών Ρόδου, κατη­γο­ρώ­ντας τον πατέρα ότι απο­μά­κρυνε τα παιδιά και τους απέ­κλεισε από κάθε επι­κοι­νω­νία μαζί τους. Το αδίκημα της αρπαγής ανη­λί­κων θεω­ρεί­ται διαρκές, με απο­τέ­λε­σμα να κινηθεί η αυτό­φωρη δια­δι­κα­σία και να επι­βλη­θεί στον κατη­γο­ρού­μενο περιο­ρι­στι­κός όρος απα­γό­ρευ­σης εξόδου από τη χώρα.

Τον Ιούνιο του 2023, ο πατέρας προ­χώ­ρησε σε εκούσια συμ­βο­λαιο­γρα­φική ανα­γνώ­ριση των δύο παιδιών, τα οποία απέ­κτη­σαν και επίσημα το επώνυμό του. Το γεγονός αυτό ενί­σχυσε τον ισχυ­ρι­σμό της υπε­ρά­σπι­σης ότι δεν επρό­κειτο για περί­πτωση αρπαγής, αλλά για βιο­λο­γικό γονέα που ασκούσε γονική μέριμνα.

Τα συμπε­ρά­σματα της ανά­κρι­σης

Η κύρια ανά­κριση και οι κοι­νω­νι­κές έρευνες έδειξαν ότι:

• Τα παιδιά συνέ­χι­ζαν να δια­μέ­νουν στο ίδιο σπίτι με τον πατέρα τους.

• Δεν υπήρξε μετα­φορά τους σε άγνωστη ή απο­μα­κρυ­σμένη τοπο­θε­σία.

• Δεν δια­πι­στώ­θηκε απα­γό­ρευση επι­κοι­νω­νίας με τους παπ­πού­δες από τον ίδιο τον πατέρα.

Η απο­μά­κρυνση των παπ­πού­δων από την οικία προήλθε, σύμφωνα με το Συμ­βού­λιο, από δική τους πρω­το­βου­λία, λόγω έντονων συγκρού­σεων.

Το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου υιο­θέ­τησε πλήρως την εισαγ­γε­λική πρόταση, κρί­νο­ντας ότι δεν στοι­χειο­θε­τού­νται τα αντι­κει­με­νικά και υπο­κει­με­νικά στοι­χεία του εγκλή­μα­τος της αρπαγής ανη­λί­κων. Έτσι, απο­φα­σί­στηκε να μη γίνει κατη­γο­ρία και να καταρ­γη­θεί ο περιο­ρι­στι­κός όρος της απα­γό­ρευ­σης εξόδου από τη χώρα.

Την υπόθεση χει­ρί­στηκε η δικη­γό­ρος κ. Βάσια Παπα­γε­ωρ­γίου.