ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Απόρριψη της προσφυγής του 55χρονου για τον φόνο του φίλου του εισηγείται η Εισαγγελία στο Συμβούλιο Πλημμελειοδικών

Δαμιανός Αθανασίου 7 λεπτά ανάγνωση
ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΚΑΛΥΘΙΕΣ
✦ Σύνοψη ⌄
  • Η εισαγ­γε­λική πρόταση απορ­ρί­πτει το αίτημα για νέα ψυχια­τρική πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη και την ανα­πα­ρά­σταση του εγκλή­μα­τος, θεω­ρώ­ντας τα αβάσιμα.
  • Ο 55χρονος κατη­γο­ρού­με­νος κρα­τεί­ται στην Ψυχια­τρική Κλινική των Φυλακών Κορυ­δαλ­λού και αντι­με­τω­πί­ζει κατη­γο­ρίες για ανθρω­πο­κτο­νία, παρά­νομη οπλο­φο­ρία και οπλο­χρη­σία.
  • Η υπε­ρά­σπιση επι­ση­μαί­νει κενά και αντι­φά­σεις στις ψυχια­τρι­κές εκθέ­σεις που συντά­χθη­καν, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι δεν απα­ντούν σε κρίσιμα ερω­τή­ματα για την ικα­νό­τητα του κατη­γο­ρού­με­νου.
  • Η υπε­ρά­σπιση αμφι­σβη­τεί και την αμε­ρο­λη­ψία των πραγ­μα­το­γνω­μό­νων, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι η εξέταση στη­ρί­χθηκε μόνο σε συνέ­ντευξη χωρίς άλλες δια­γνω­στι­κές μεθό­δους.

• Η εισαγ­γε­λική πρόταση κρίνει αβάσιμο το αίτημα για νέα ψυχια­τρική πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη και απα­ρά­δε­κτη την προ­σφυγή για την ανα­πα­ρά­σταση του εγκλή­μα­τος, ενώ η υπε­ρά­σπιση, δια του κ. Μανώλη Βλάχου, επα­νέρ­χε­ται με υπό­μνημα επι­μέ­νο­ντας στα κενά των εκθέ­σεων

Σε νέα, κρίσιμη φάση εισέρ­χε­ται η υπόθεση του φονικού που συγκλό­νισε τη Ρόδο στις 8 Ιουνίου 2026, όταν ένας 63χρονος ημε­δα­πός έχασε τη ζωή του από τραύμα στον λαιμό σε κοι­νό­χρη­στο χώρο της πολυ­κα­τοι­κίας όπου διέμενε. Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες της «δημο­κρα­τι­κής», η Εισαγ­γε­λία Πρω­το­δι­κών Ρόδου δια­βί­βασε στο Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών την πρότασή της επί της προ­σφυ­γής που είχε κατα­θέ­σει στις 28 Ιουλίου 2026 ο 55χρονος ημε­δα­πός κατη­γο­ρού­με­νος, δια του συνη­γό­ρου του κ. Μανώλη Βλάχου, ειση­γού­μενη την απόρ­ριψή της στο σύνολό της.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος, σε βάρος του οποίου έχει ασκηθεί ποινική δίωξη για ανθρω­πο­κτο­νία εκ προ­θέ­σεως σε ήρεμη ψυχική κατά­σταση, παρά­νομη οπλο­φο­ρία και οπλο­χρη­σία, κρα­τεί­ται προ­σω­ρινά στην Ψυχια­τρική Κλινική των Φυλακών Κορυ­δαλ­λού και το Συμ­βού­λιο καλεί­ται πλέον να απο­φαν­θεί ορι­στικά επί των αιτη­μά­των του.

Τα δύο σκέλη της προ­σφυ­γής

Η προ­σφυγή του 55χρονου κινή­θηκε σε δύο άξονες. Με το πρώτο σκέλος, το οποίο η Εισαγ­γε­λία χαρα­κτη­ρί­ζει κατ’ ορθό νομικό χαρα­κτη­ρι­σμό ως αίτηση κήρυξης από­λυ­της ακυ­ρό­τη­τας, ζητή­θηκε να κηρυ­χθούν άκυρες οι 2 εκθέ­σεις ψυχια­τρι­κής πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης της 30ής Ιουνίου 2026, που συντά­χθη­καν από 2 ψυχιά­τρους του Γενικού Νοσο­κο­μείου Ρόδου, και να δια­τα­χθεί νέα, άλλως συμπλη­ρω­μα­τική, πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη από την Ψυχια­τρική Κλινική των Φυλακών Κορυ­δαλ­λού, όπου νοση­λεύ­ε­ται σήμερα ο κατη­γο­ρού­με­νος. Με το δεύτερο σκέλος, ο κατη­γο­ρού­με­νος προ­σέ­φυγε κατά της σιω­πη­ρής, όπως την χαρα­κτη­ρί­ζει, άρνησης του τακτι­κού ανα­κριτή να απα­ντή­σει στο αίτημά του για ανα­πα­ρά­σταση των συν­θη­κών του μοι­ραίου περι­στα­τι­κού, αίτημα που είχε υπο­βλη­θεί από τις 10 Ιουνίου 2026 και παρέ­μενε ανα­πά­ντητο επί 1 και πλέον μήνα.

Η υπε­ρά­σπιση υπο­στή­ριξε ότι οι 2 εκθέ­σεις, πιστή αντι­γραφή η μία της άλλης όπως ανα­φέ­ρει, εμφα­νί­ζουν κενά, ασά­φειες και αντι­φά­σεις. Το βασικό επι­χεί­ρημα εντο­πί­ζε­ται στο ό,τι οι πραγ­μα­το­γνώ­μο­νες δεν απά­ντη­σαν στα ερω­τή­ματα που η ίδια θεωρεί κρίσιμα, δηλαδή αν κατά τον χρόνο της πράξης ο κατη­γο­ρού­με­νος είχε πλήρη ικα­νό­τητα αντί­λη­ψης του άδικου χαρα­κτήρα της, αν συντρέ­χουν οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις εφαρ­μο­γής των άρθρων 34 ή 36 του Ποι­νι­κού Κώδικα περί ανι­κα­νό­τη­τας ή μειω­μέ­νης ικα­νό­τη­τας προς κατα­λο­γι­σμό και αν ήταν ολο­κλη­ρω­τικά ανί­κα­νος προς κατα­λο­γι­σμό κατά την τέλεση. Επι­πλέον, η υπε­ρά­σπιση επι­σή­μανε ως αντί­φαση το γεγονός ότι οι εκθέ­σεις κατα­γρά­φουν αφενός παρα­λη­ρη­τική συμπε­ρι­φορά του εξε­τα­ζο­μέ­νου, ο οποίος φέρεται να ανέφερε ότι θα τον σώσουν εξω­γή­ι­νοι, και αφε­τέ­ρου κατα­λή­γουν ότι ενήρ­γησε με πλήρη συνεί­δηση. Προ­βλή­θηκε ακόμη ότι η εξέταση στη­ρί­χθηκε απο­κλει­στικά σε συνέ­ντευξη, χωρίς νευ­ρο­λο­γι­κές, απει­κο­νι­στι­κές ή εργα­στη­ρια­κές εξε­τά­σεις, καθώς και ότι οι πραγ­μα­το­γνώ­μο­νες δεν έδωσαν τον προ­βλε­πό­μενο όρκο.

Ιδιαί­τερο βάρος έδωσε η υπε­ρά­σπιση και στο ζήτημα της αμε­ρο­λη­ψίας της μίας εκ των 2 πραγ­μα­το­γνω­μό­νων. Όπως υπο­στή­ριξε, η συγκε­κρι­μένη ψυχί­α­τρος είχε εξε­τά­σει τον κατη­γο­ρού­μενο λίγες ημέρες πριν από το φονικό, όταν οι οικείοι του τον οδή­γη­σαν στην Ψυχια­τρική Κλινική με τάσεις αυτο­κα­τα­στρο­φής, και του χορή­γησε εξι­τή­ριο λίγες ώρες μετά την εισα­γωγή του, γνω­μά­τευση που κατά την υπε­ρά­σπιση απο­δεί­χθηκε μοιραία τόσο για το θύμα όσο και για τον ίδιο. Για τον λόγο αυτό ο κατη­γο­ρού­με­νος είχε δια­τυ­πώ­σει μομφή σε βάρος της με έγγραφό του προς τον ανα­κριτή, ζητώ­ντας μάλιστα να εξε­τα­στεί ως μάρ­τυ­ρας, αίτημα που κατά τους ισχυ­ρι­σμούς του αγνο­ή­θηκε.

Το σκε­πτικό της εισαγ­γε­λι­κής πρό­τα­σης

Η εισαγ­γε­λική λει­τουρ­γός, εξε­τά­ζο­ντας το σύνολο του υλικού, κατα­λή­γει ότι από κανένα στοι­χείο δεν προ­κύ­πτει απόλυτη ακυ­ρό­τητα της προ­δι­κα­σίας, δηλαδή παρα­βί­αση διά­τα­ξης που να αφορά την εμφά­νιση, την εκπρο­σώ­πηση και την υπε­ρά­σπιση του κατη­γο­ρου­μέ­νου ή την άσκηση των δικαιω­μά­των του. Όπως χαρα­κτη­ρι­στικά σημειώ­νε­ται, ακυ­ρό­τητα δεν στοι­χειο­θε­τεί­ται εκ μόνου του λόγου ότι οι πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νες δεν αντα­πο­κρί­νο­νται στις υπε­ρα­σπι­στι­κές επι­διώ­ξεις του κατη­γο­ρου­μέ­νου στο ζήτημα του κατα­λο­γι­σμού.

Ως προς την αιτίαση περί μη όρκισης, η πρόταση την απορ­ρί­πτει ως αβάσιμη, καθώς από τις εκθέ­σεις ορκο­δο­σίας της 23ης Ιουνίου 2026 προ­κύ­πτει ότι οι πραγ­μα­το­γνώ­μο­νες ορκί­στη­καν εντός της προ­θε­σμίας που έτασσε η σχετική ανα­κρι­τική διάταξη. Ως προς την αμφι­σβή­τηση της αμε­ρο­λη­ψίας της ψυχιά­τρου, η εισαγ­γε­λική πρόταση αντι­τεί­νει ότι ο ισχυ­ρι­σμός δεν επα­λη­θεύ­ε­ται από το απο­δει­κτικό υλικό, δεδο­μέ­νου ότι το συμπέ­ρα­σμά της είναι συνεπές με προη­γού­μενη γνω­μά­τευσή της, όπως απο­τυ­πώ­νε­ται στο εξι­τή­ριο της 29ης Μαΐου 2026 από την Ψυχια­τρική Κλινική του νοσο­κο­μείου, και συμπο­ρεύ­ε­ται πλήρως με το συμπέ­ρα­σμα του έτερου πραγ­μα­το­γνώ­μονα.

Σύμφωνα με την πρόταση, οι πραγ­μα­το­γνώ­μο­νες αντα­πο­κρί­θη­καν και με το παρα­πάνω στο έργο τους, λαμ­βά­νο­ντας υπόψη το ιστο­ρικό νοση­λείας του κατη­γο­ρου­μέ­νου, ο οποίος πάσχει από διπο­λική συναι­σθη­μα­τική δια­τα­ραχή με ψυχω­σικά συμ­πτώ­ματα. Με βάση την κλινική εξέταση, απο­φάν­θη­καν ότι ο εξε­τα­ζό­με­νος είχε πλήρη αντί­ληψη της κατη­γο­ρίας που του απο­δί­δε­ται, περιέ­γραψε με λεπτο­μέ­ρεια τη στιγμή που αφαί­ρεσε τη ζωή του θύματος έχοντας πλήρη συνεί­δηση όσων εξι­στο­ρούσε και ότι δύναται να κατα­νο­ή­σει τη φύση της κατη­γο­ρίας, να υπε­ρα­σπι­στεί τον εαυτό του, να παρα­κο­λου­θή­σει την ποινική δια­δι­κα­σία και να συμ­με­τά­σχει σε αυτήν, αντι­λαμ­βα­νό­με­νος πλήρως τη διαφορά μεταξύ ομο­λο­γίας ενοχής και ενοχής.

Πρόωρη η προ­σφυγή για την ανα­πα­ρά­σταση

Δια­φο­ρε­τική είναι η νομική βάση απόρ­ρι­ψης του δεύ­τε­ρου σκέλους. Η εισαγ­γε­λική πρόταση κρίνει ότι η προ­σφυγή κατά της φερό­με­νης σιω­πη­ρής άρνησης του ανα­κριτή να δια­τά­ξει ανα­πα­ρά­σταση των συν­θη­κών του εγκλή­μα­τος εισά­γε­ται απα­ρα­δέ­κτως, καθώς η κυρία ανά­κριση βρί­σκε­ται ακόμη σε εξέλιξη και ο αρμό­διος ανα­κρι­τής δεν έχει εισέτι απο­φαν­θεί επί του αιτή­μα­τος. Εφόσον δεν υφί­στα­ται ρητή αρνη­τική κρίση, δεν μπορεί κατά την πρόταση να θεμε­λιω­θεί αρμο­διό­τητα του Συμ­βου­λίου να επι­λη­φθεί δια­φω­νίας ανα­κριτή και δια­δί­κου κατά το άρθρο 307 του Κώδικα Ποι­νι­κής Δικο­νο­μίας. Το αίτημα, συνεπώς, παρα­μέ­νει τυπικά εκκρε­μές και θα κριθεί όταν τοπο­θε­τη­θεί επ’ αυτού ο ανα­κρι­τής.

Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι η υπε­ρά­σπιση επεν­δύει ιδιαί­τερη σημασία στην ανα­πα­ρά­σταση, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι αυτή θα φωτίσει τις ακρι­βείς συν­θή­κες υπό τις οποίες το μαχαίρι κατέ­ληξε να τραυ­μα­τί­σει θανά­σιμα το θύμα στον λαιμό. Κατά τη θέση του κατη­γο­ρου­μέ­νου, ο οποίος επι­κα­λεί­ται σοβαρά κενά μνήμης λόγω της ψυχικής του πάθησης, ο ίδιος θυμάται μόνο ότι λίγο πριν από το μοιραίο επι­χεί­ρησε να στρέψει το μαχαίρι στην κοι­λιακή του χώρα για να θέσει τέρμα στη ζωή του και πιθα­νο­λο­γεί ότι το τραγικό απο­τέ­λε­σμα επήλθε όταν ο 63χρονος προ­σπά­θησε να τον απο­τρέ­ψει, όπως φέρεται να είχε πράξει και στο παρελ­θόν. Στην προ­α­να­κρι­τική του απο­λο­γία είχε άλλωστε ανα­φέ­ρει αυθόρ­μητα ότι δεν είχε σκοπό να κάνει κακό στο θύμα αλλά στον εαυτό του, με την υπε­ρά­σπιση να υπο­στη­ρί­ζει ότι επρό­κειτο για τραγικό ατύχημα και όχι για πράξη με δόλο.

Το υπό­μνημα της υπε­ρά­σπι­σης μετά την αρνη­τική πρόταση

Λαμ­βά­νο­ντας γνώση της εισαγ­γε­λι­κής πρό­τα­σης, ο κ. Μανώλης Βλάχος κατέ­θεσε στις 18 Αυγού­στου 2026 υπό­μνημα ενώπιον του Συμ­βου­λίου Πλημ­με­λειο­δι­κών, με το οποίο επι­μέ­νει ότι η αρνη­τική εισή­γηση παρα­λεί­πει να απα­ντή­σει στον πυρήνα της προ­σφυ­γής. Όπως υπο­στη­ρί­ζε­ται, οι διε­ξα­χθεί­σες πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νες εξα­κο­λου­θούν να μην απο­φαί­νο­νται επί των 3 κρί­σι­μων ερω­τη­μά­των που άπτο­νται της αντι­κει­με­νι­κής και υπο­κει­με­νι­κής υπό­στα­σης του αδι­κή­μα­τος, δηλαδή της ικα­νό­τη­τας αντί­λη­ψης του άδικου χαρα­κτήρα της πράξης κατά τον κρίσιμο χρόνο, της συν­δρο­μής των προ­ϋ­πο­θέ­σεων των άρθρων 34 ή 36 του Ποι­νι­κού Κώδικα και της ολο­κλη­ρω­τι­κής ανι­κα­νό­τη­τας προς κατα­λο­γι­σμό. Επα­να­λαμ­βά­νε­ται επίσης η αιτίαση ότι η εξέταση περιο­ρί­στηκε σε προ­φο­ρική συνέ­ντευξη, χωρίς νευ­ρο­λο­γικό και εργα­στη­ριακό σκέλος που θα εισέ­φερε βιο­λο­γικά στοι­χεία και θα άμβλυνε την υπο­κει­με­νι­κό­τητα της κλι­νι­κής εκτί­μη­σης, με συνέ­πεια, κατά την υπε­ρά­σπιση, να παρα­μέ­νει επι­τα­κτική η ανάγκη νέας, συμπλη­ρω­μα­τι­κής ψυχια­τρο­δι­κα­στι­κής πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης.

Το ιστο­ρικό της υπό­θε­σης

Το φονικό σημειώ­θηκε το από­γευμα της 8ης Ιουνίου 2026, όπου θύμα και κατη­γο­ρού­με­νος συγκα­τοι­κού­σαν επί σειρά ετών και δια­τη­ρού­σαν, κατά τα λεγό­μενα του ίδιου του 55χρονου, στενή, πολυετή φιλία. Ο 63χρονος εντο­πί­στηκε στον αύλειο χώρο χωρίς σφυγμό και αισθή­σεις, με θανα­τη­φόρο τραύμα στον λαιμό από νύσσον και τέμνον όργανο, ενώ το φονικό όργανο, μαχαίρι οικια­κής χρήσης, κατα­σχέ­θηκε στον χώρο. Ο κατη­γο­ρού­με­νος παρέ­μεινε στο σημείο μέχρι την άφιξη των αρχών και συνε­λή­φθη αυθη­με­ρόν, ενώ μετά την απο­λο­γία του στις 11 Ιουνίου 2026 κρίθηκε προ­σω­ρινά κρα­τού­με­νος.

Καθο­ρι­στική παρά­με­τρο της υπό­θε­σης συνιστά το βεβα­ρη­μένο ψυχια­τρικό ιστο­ρικό του 55χρονου, ο οποίος έχει νοση­λευ­τεί επα­νει­λημ­μένα σε δημό­σιες ψυχια­τρι­κές δομές, με τελευ­ταία κατα­γε­γραμ­μένη εισα­γωγή στις 29 Μαΐου 2026, περίπου 10 ημέρες πριν από το μοιραίο περι­στα­τικό, όταν οδη­γή­θηκε από τους οικεί­ους του στην Ψυχια­τρική Κλινική με αυτο­κα­τα­στρο­φι­κές τάσεις και έλαβε εξι­τή­ριο το ίδιο μεση­μέρι με νέα φαρ­μα­κευ­τική αγωγή. Το γεγονός αυτό βρί­σκε­ται στο επί­κε­ντρο της αντι­πα­ρά­θε­σης γύρω από την αξιο­πι­στία της πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης και ανα­μέ­νε­ται να απα­σχο­λή­σει και τη συνέ­χεια της δια­δι­κα­σίας.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.