Το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Ρόδου αποφασίζει για την τύχη του 83χρονου κατηγορουμένου για τον βιασμό και την κακοποίηση της 8χρονης εγγονής του

• Η υπε­ρά­σπι­ση πέ­τυ­χε την αυ­το­πρό­σω­πη πα­ρου­σία του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου, ενώ η Ει­σαγ­γε­λέ­ας ζητά την προ­σω­ρι­νή του κρά­τη­ση για σο­βα­ρά κα­κουρ­γή­μα­τα σε βάρος της εγ­γο­νής του

Μία από τις πιο σκο­τει­νές και πο­λύ­κρο­τες υπο­θέ­σεις παι­δι­κής κα­κο­ποί­η­σης που έχουν συ­γκλο­νί­σει τα τε­λευ­ταία χρό­νια τη Δω­δε­κά­νη­σο ει­σέρ­χε­ται σή­με­ρα σε νέα, κα­θο­ρι­στι­κή φάση.

Το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου συ­νε­δριά­ζει για να απο­φα­σί­σει αν ο 83χρο­νος κα­τη­γο­ρού­με­νος για τον βια­σμό και την κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση κα­κο­ποί­η­ση της 8χρο­νης εγ­γο­νής του θα οδη­γη­θεί σε προ­σω­ρι­νή κρά­τη­ση ή αν θα πα­ρα­μεί­νει ελεύ­θε­ρος υπό πε­ριο­ρι­στι­κούς όρους.

Η εξέ­λι­ξη αυτή έρ­χε­ται μετά από έντο­νη δια­φω­νία με­τα­ξύ Ανα­κρι­τή και Ει­σαγ­γε­λέ­ως, με την υπε­ρά­σπι­ση να έχει ήδη κα­τα­θέ­σει αί­τη­μα για την αυ­το­πρό­σω­πη πα­ρου­σία του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου, το οποίο έγινε δεκτό.

Το αί­τη­μα της υπε­ρά­σπι­σης και η απο­δο­χή του Συμ­βου­λί­ου

Ο 83χρο­νος, μέσω των πλη­ρε­ξου­σί­ων δι­κη­γό­ρων του κ.κ. Στέ­λιου Αλε­ξαν­δρή και Πο­λυ­ξέ­νης Χα­τζη­γιάν­νη υπέ­βα­λε αί­τη­μα στο Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου ζη­τώ­ντας να πα­ρα­στεί αυ­το­προ­σώ­πως στη ση­με­ρι­νή συ­νε­δρί­α­ση. Όπως υπο­γράμ­μι­σε στην αί­τη­σή του, το ζή­τη­μα αφορά άμεσα τη στέ­ρη­ση ή μη της προ­σω­πι­κής του ελευ­θε­ρί­ας και συν­δέ­ε­ται με θε­με­λιώ­δη συ­νταγ­μα­τι­κά και δι­κο­νο­μι­κά δι­καιώ­μα­τα, όπως η δί­καιη δίκη και το δι­καί­ω­μα ακρο­ά­σε­ως.

Το αί­τη­μα έγινε δεκτό και ο κα­τη­γο­ρού­με­νος θα εκ­θέ­σει προ­φο­ρι­κά σή­με­ρα τους ισχυ­ρι­σμούς του, να απα­ντή­σει σε ερω­τή­μα­τα και να συμ­βά­λει με τον τρόπο αυτό στη δια­λεύ­καν­ση της υπό­θε­σης.

Η ει­σαγ­γε­λι­κή πρό­τα­ση: Η ανά­γκη για προ­σω­ρι­νή κρά­τη­ση

Στον αντί­πο­δα, η Ει­σαγ­γε­λέ­ας Πρω­το­δι­κών Ρόδου κα­τέ­θε­σε πρό­τα­ση με την οποία ζητά την προ­σω­ρι­νή κρά­τη­ση του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου, επι­κα­λού­με­νη σο­βα­ρές εν­δεί­ξεις ενο­χής για τα βα­ρύ­τα­τα κα­κουρ­γή­μα­τα που του απο­δί­δο­νται.

Σύμ­φω­να με τις πλη­ρο­φο­ρί­ες η Ει­σαγ­γε­λέ­ας κρί­νει ότι τα στοι­χεία της δι­κο­γρα­φί­ας κα­τα­δει­κνύ­ουν ότι ο 83χρο­νος προ­έ­βη κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση σε γε­νε­τή­σιες πρά­ξεις σε βάρος της ανή­λι­κης εγ­γο­νής του, τόσο στη Ρόδο όσο και στη Χάλκη, στο διά­στη­μα από τον Μάιο του 2020 έως τον Σε­πτέμ­βριο του 2021. Η κα­τη­γο­ρού­σα αρχή απο­δί­δει στον κα­τη­γο­ρού­με­νο βια­σμό, κατά φύσιν και παρά φύσιν συ­νου­σία και άλλες πρά­ξεις ίσης βα­ρύ­τη­τας, που όπως ανα­φέ­ρει εντάσ­σο­νται σε ένα μο­τί­βο κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση κα­κο­ποί­η­σης.

Η Ει­σαγ­γε­λέ­ας θε­ω­ρεί πως ο κα­τη­γο­ρού­με­νος εκ­με­ταλ­λεύ­θη­κε το νεαρό της ηλι­κί­ας του παι­διού, την ευά­λω­τη θέση του, αλλά και τον θε­σμι­κό του ρόλο ως φρο­ντι­στή, προ­κει­μέ­νου να ικα­νο­ποι­ή­σει τις γε­νε­τή­σιες ορμές του. Επι­κα­λέ­στη­κε κα­τα­θέ­σεις της ανή­λι­κης, συγ­γε­νι­κών προ­σώ­πων και ια­τρο­δι­κα­στι­κά ευ­ρή­μα­τα που συ­νη­γο­ρούν, κατά την άποψή της, υπέρ της ύπαρ­ξης σο­βα­ρών εν­δεί­ξε­ων ενο­χής.

Στο σκε­πτι­κό της επι­ση­μαί­νε­ται επί­σης ο κίν­δυ­νος τέ­λε­σης νέων εγκλη­μά­των, με την εκτί­μη­ση ότι ο κα­τη­γο­ρού­με­νος έχει ροπή προς τέ­τοιου εί­δους πρά­ξεις.

Η ίδια χα­ρα­κτή­ρι­σε ανε­παρ­κείς τους πε­ριο­ρι­στι­κούς όρους που του επι­βλή­θη­καν από τον Ανα­κρι­τή, καθώς όπως υπο­στή­ρι­ξε δεν μπο­ρούν να απο­κλεί­σουν τον κίν­δυ­νο επα­νά­λη­ψης ομοει­δών εγκλη­μά­των.

Η θέση του Ανα­κρι­τή και η σύ­γκρου­ση με την Ει­σαγ­γε­λέα

Αντί­θε­τα, ο Ανα­κρι­τής που χει­ρί­στη­κε την υπό­θε­ση είχε κρί­νει ότι, παρά την ύπαρ­ξη σο­βα­ρών εν­δεί­ξε­ων ενο­χής, αρ­κού­σαν αυ­στη­ροί πε­ριο­ρι­στι­κοί όροι για να δια­σφα­λι­στεί ότι ο κα­τη­γο­ρού­με­νος δεν θα τε­λέ­σει νέα εγκλή­μα­τα και ότι θα είναι δια­θέ­σι­μος στις αρχές. Με­τα­ξύ των όρων αυτών πε­ρι­λαμ­βά­νο­νταν ο κατ’ οίκον πε­ριο­ρι­σμός, η απα­γό­ρευ­ση εξό­δου από τη χώρα, η αφαί­ρε­ση τα­ξι­διω­τι­κών εγ­γρά­φων και η απα­γό­ρευ­ση συ­να­να­στρο­φής με ανή­λι­κους.

Η δια­φω­νία αυτή οδή­γη­σε την υπό­θε­ση ενώ­πιον του Συμ­βου­λί­ου, το οποίο κα­λεί­ται σή­με­ρα να επι­λύ­σει την ανα­κύ­ψα­σα σύ­γκρου­ση και να απο­φαν­θεί ορι­στι­κά.

Το ιστο­ρι­κό: οι κα­ταγ­γε­λί­ες, τα ια­τρι­κά ευ­ρή­μα­τα και οι αντι­φά­σεις

Η υπό­θε­ση ανα­δύ­θη­κε το φθι­νό­πω­ρο του 2021, όταν η 8χρονη (γενν. 2014) πα­ρα­πο­νέ­θη­κε για ενο­χλή­σεις στα γεν­νη­τι­κά όρ­γα­να. Ακο­λού­θη­σαν ευ­ρή­μα­τα ερε­θι­σμού και πόνος, ενώ στις ει­δι­κές συ­νε­ντεύ­ξεις η ανή­λι­κη πε­ριέ­γρα­ψε πε­ρι­στα­τι­κά το κα­λο­καί­ρι του 2020 και εκ νέου το κα­λο­καί­ρι του 2021.

Η αρ­χι­κή ια­τρο­δι­κα­στι­κή ει­κό­να με ανα­φο­ρές σε ευ­ρή­μα­τα συμ­βα­τά με κα­κο­ποί­η­ση, αρ­γό­τε­ρα «δο­κι­μά­στη­κε» από γνω­μα­τεύ­σεις που ει­σή­γα­γαν εναλ­λα­κτι­κές εξη­γή­σεις, όπως πα­θο­λο­γι­κούς μη­χα­νι­σμούς (π.χ. σο­βα­ρή δυ­σκοι­λιό­τη­τα) ή κα­κώ­σεις χωρίς ανα­γκαία σύν­δε­ση με βίαιη συ­νου­σία.

Η υπε­ρά­σπι­ση αξιο­ποιεί ιδίως την ανα­φο­ρά σε χα­λά­ρω­ση σφιγ­κτή­ρα και αι­μορ­ρο­ΐ­δες, καθώς και την κα­ταγ­γελ­λό­με­νη πα­ρέμ­βα­ση συγ­γε­νι­κού προ­σώ­που που σύμ­φω­να με την ίδια θα μπο­ρού­σε να εξη­γεί με­ρι­κή ρήξη υμένα.

Στο ψυ­χο­λο­γι­κό σκέ­λος, αξιο­λο­γή­σεις πε­ριέ­γρα­ψαν παιδί με γνώ­σεις/συ­μπε­ρι­φο­ρές δυ­σα­νά­λο­γες της ηλι­κί­ας εύ­ρη­μα που ενί­ο­τε πα­ρα­τη­ρεί­ται σε πε­ρι­πτώ­σεις έκ­θε­σης σε σε­ξουα­λι­κο­ποι­η­μέ­νο πε­ρι­βάλ­λον πλην όμως υπο­γραμ­μί­στη­καν όρια εγκυ­ρό­τη­τας, ανά­γκη πολ­λα­πλών συ­νε­δριών και προ­σο­χή στη χρο­νι­κή ακρι­βο­λο­γία λόγω υπερ­κι­νη­τι­κό­τη­τας και δια­τα­ρα­χών λόγου. Το συ­μπέ­ρα­σμα των ει­δι­κών δεν ήταν αυ­τό­μα­το ούτε μο­νο­σή­μα­ντο, αντί­θε­τα, τό­νι­ζε την ανά­γκη ολι­στι­κής συ­νε­κτί­μη­σης.

Οι αντι­κρουό­με­νες μαρ­τυ­ρί­ες τρί­των προ­σώ­πων

Δύο πρό­σω­πα προ­σέ­θε­σαν τε­λεί­ως αντίρ­ρο­πες αφη­γή­σεις: μία 50χρονη θεία, που­σύμ­φω­να με όσα έχουν κα­τα­γρα­φεί πα­ρε­νέ­βη σω­μα­τι­κά στην ανή­λι­κη ισχυ­ρι­ζό­με­νη ότι «επι­χεί­ρη­σε να δια­πι­στώ­σει» αν είχε δια­κο­ρευ­θεί, και μία 52χρονη ομο­γε­νής από τις ΗΠΑ, η οποία κα­τέ­θε­σε ότι είχε υπάρ­ξει θύμα του ίδιου άνδρα σε πολύ πα­λαιό­τε­ρο χρόνο.

Η υπε­ρά­σπι­ση αξιο­ποιεί την πρώτη αφή­γη­ση ως εναλ­λα­κτι­κή αιτία των ευ­ρη­μά­των, ενώ η δεύ­τε­ρη έστω χωρίς πλήρη δι­κα­νι­κή επα­λή­θευ­ση σή­με­ρα ρί­χνει βαριά σκιά στο προ­φίλ του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου.

Η υπε­ρα­σπι­στι­κή γραμ­μή

Ο 83χρο­νος αρ­νεί­ται κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κά κάθε πράξη. Προ­βάλ­λει την προ­σω­πι­κή του δια­δρο­μή, την οι­κο­γε­νεια­κή του κα­τά­στα­ση, την προ­χω­ρη­μέ­νη ηλι­κία και σο­βα­ρά προ­βλή­μα­τα υγεί­ας (με­τα­ξύ άλλων κολ­πι­κή μαρ­μα­ρυ­γή, πο­λυ­φαρ­μα­κία), όπως και τον ρόλο του στην κα­θη­με­ρι­νή φρο­ντί­δα της συ­ζύ­γου του με προ­χω­ρη­μέ­νη άνοια.

Επι­μέ­νει ότι ου­δέ­πο­τε έχει απα­σχο­λή­σει τη Δι­καιο­σύ­νη, ότι είναι μό­νι­μος κά­τοι­κος Ρόδου και ότι θα είναι δια­θέ­σι­μος σε κάθε κλήση των αρχών. Σε νο­μι­κό επί­πε­δο επι­κα­λεί­ται την αρχή «in dubio pro reo» και επι­χει­ρη­μα­το­λο­γεί ότι τα πραγ­μα­τι­κά πε­ρι­στα­τι­κά δεν συ­γκρο­τούν «γε­νε­τή­σια πράξη» βα­ρύ­τη­τας συ­νου­σί­ας υπό την έν­νοια του νόμου.

Η υπό­θε­ση έχει συ­γκλο­νί­σει Χάλκη και Ρόδο, πυ­ρο­δο­τώ­ντας έντο­να συ­ναι­σθή­μα­τα. Από τη μία πλευ­ρά, η αυ­το­νό­η­τη οργή απέ­να­ντι σε κάθε κα­ταγ­γε­λία κα­κο­ποί­η­σης παι­διού. Από την άλλη, η θε­σμι­κή υπο­χρέ­ω­ση σε­βα­σμού του τεκ­μη­ρί­ου αθω­ό­τη­τας και των δι­κο­νο­μι­κών εγ­γυ­ή­σε­ων μέχρι την τε­λε­σί­δι­κη κρίση.