Αερομεταφορές: Η έλλειψη νέων αεροσκαφών προσγειώνει τις προσδοκίες του κλάδου

Η παγκό­σμια αερο­πο­ρική βιο­μη­χα­νία το 2025 αντι­με­τω­πί­ζει ένα δύσκολο ταξίδι, με σοβαρές ανα­τα­ρά­ξεις που απει­λούν τη δυνα­μική της ανά­πτυ­ξης. Αντι­μέ­τωπη με καθυ­στε­ρή­σεις στις παρα­δό­σεις αερο­σκα­φών, εμπο­ρι­κές διε­νέ­ξεις και ευρύ­τερη γεω­πο­λι­τική αστά­θεια, η βιο­μη­χα­νία προ­σπα­θεί να ισορ­ρο­πή­σει ανάμεσα στη σταθερή επι­βα­τική ζήτηση και στα δομικά προ­βλή­ματα της αγοράς.

Σύμφωνα με την Διεθνή Ένωση Αερο­με­τα­φο­ρών (IATA), που εκπρο­σω­πεί πάνω από 300 αερο­πο­ρι­κές εται­ρείες παγκο­σμίως, τα καθαρά κέρδη του κλάδου ανα­μέ­νε­ται να περιο­ρι­στούν στα 36 δισ. δολάρια (περίπου 31,5 δισ. ευρώ), έναντι προη­γού­με­νης πρό­βλε­ψης για 36,6 δισ. δολάρια. Παρά τη συνε­χι­ζό­μενη άνοδο της ζήτησης, ειδικά στον τομέα των ταξι­διών ανα­ψυ­χής, οι αερο­με­τα­φο­ρείς «χτυπούν σε τοίχο» λόγω προ­βλη­μά­των στην εφο­δια­στική αλυσίδα και έντονων οικο­νο­μι­κών πιέσεων.

Οι καθυ­στε­ρή­σεις παρα­δό­σεων αερο­σκα­φών «φρε­νά­ρουν» την ανά­πτυξη

Το μεγα­λύ­τερο «αγκάθι» για τις αερο­πο­ρι­κές εται­ρείες αυτή τη στιγμή είναι οι σοβαρές καθυ­στε­ρή­σεις στις παρα­δό­σεις νέων αερο­σκα­φών από τους μεγά­λους κατα­σκευα­στές, κυρίως Boeing και Airbus. Ο Γενικός Διευ­θυ­ντής της IATA, Willie Walsh, χαρα­κτή­ρισε τις καθυ­στε­ρή­σεις «απα­ρά­δε­κτες», τονί­ζο­ντας πως «παρα­τη­ρεί­ται μείωση 26% στις παρα­δό­σεις σε σχέση με τις προσ­δο­κίες μόλις πριν από έναν χρόνο».

Το απο­τέ­λε­σμα είναι πως ενώ οι αερο­πο­ρι­κές έχουν παραγ­γεί­λει πάνω από 17.000 αερο­σκάφη, η ετήσια παρα­γωγή δεν ξεπερνά πλέον τις 1.692 μονάδες – αριθμός σημα­ντικά μειω­μέ­νος από τις 2.000 πριν την παν­δη­μία. Οι χρόνοι παρά­δο­σης πλέον ενδέ­χε­ται να φτάσουν έως και τα 14 έτη, γεγονός που μπλο­κά­ρει τη δυνα­τό­τητα των εται­ρειών να ανα­νε­ώ­σουν ή να επε­κτεί­νουν τους στόλους τους. Παρότι ο αριθμός των επι­βα­τών προ­βλέ­πε­ται να αγγίξει τα 5 δισε­κα­τομ­μύ­ρια το 2025, αυξη­μέ­νος κατά 4% σε σχέση με το 2024, πολλές εται­ρείες δεν μπορούν να αντα­πο­κρι­θούν επαρκώς στη ζήτηση.

Στο φόντο αυτό, υπάρ­χουν ήδη συζη­τή­σεις για πιθανή νομική δράση κατά των κατα­σκευα­στών από πλευράς της IATA, χωρίς όμως να έχει ληφθεί ακόμα κάποια επίσημη απόφαση.

Οικο­νο­μική πίεση και εμπο­ρι­κές διε­νέ­ξεις

Επι­πλέον πονο­κέ­φαλο προ­κα­λεί η επι­δεί­νωση του οικο­νο­μι­κού κλί­μα­τος λόγω γεω­πο­λι­τι­κών εντά­σεων και ενός νέου κύκλου εμπο­ρι­κών αντι­πα­ρα­θέ­σεων, που ξεκί­νησε από τις ΗΠΑ. Οι νέοι δασμοί επη­ρε­ά­ζουν αρνη­τικά τις διε­θνείς αλυ­σί­δες εφο­δια­σμού και αυξά­νουν το κόστος λει­τουρ­γίας. Οι λει­τουρ­γι­κές απο­δό­σεις του κλάδου εκτι­μά­ται ότι θα μειω­θούν στα 66 δισ. δολάρια (περίπου 58 δισ. ευρώ), έναντι προη­γού­με­νης πρό­βλε­ψης για 67,7 δισ.

Οι εξε­λί­ξεις αυτές συρ­ρι­κνώ­νουν τα περι­θώ­ρια κέρδους και καθι­στούν ακόμα πιο περί­πλοκο το λει­τουρ­γικό περι­βάλ­λον για τις εται­ρείες. Παρά τις δυσκο­λίες, όμως, η αερο­πο­ρική βιο­μη­χα­νία δια­τη­ρεί τη στρα­τη­γική της σημασία: απα­σχο­λεί άμεσα και έμμεσα 86,5 εκα­τομ­μύ­ρια εργα­ζό­με­νους και συμ­βάλ­λει κατά 3,9% στο παγκό­σμιο ΑΕΠ.

Η ασφά­λεια παρα­μέ­νει σταθερή αξία

Μέσα σε αυτό το ασταθές πλαίσιο, υπάρχει και ένα θετικό πρόσημο: η ασφά­λεια των πτήσεων. Το 2024 κατα­γρά­φη­καν μόλις επτά θανα­τη­φόρα ατυ­χή­ματα σε περισ­σό­τε­ρες από 40,6 εκα­τομ­μύ­ρια πτήσεις παγκο­σμίως, με συνο­λικά 244 θύματα. Παρά τις επι­χει­ρη­σια­κές και οικο­νο­μι­κές προ­κλή­σεις, η εμπο­ρική αερο­πο­ρία συνε­χί­ζει να δια­τη­ρεί υψηλά πρότυπα ασφά­λειας. Η IATA επα­να­βε­βαιώ­νει τη δέσμευσή της για «μηδε­νικά ατυ­χή­ματα» στο μέλλον, ανα­γνω­ρί­ζο­ντας τη σημασία της εμπι­στο­σύ­νης του επι­βα­τι­κού κοινού.

Κάλεσμα για δράση

Η IATA καλεί τόσο τους κατα­σκευα­στές όσο και τους πολι­τι­κούς ηγέτες να ανα­λά­βουν δράση. «Χρεια­ζό­μα­στε αξιό­πι­στη παρα­γωγή και σαφές ρυθ­μι­στικό πλαίσιο», σημεί­ωσε ο Walsh, τονί­ζο­ντας πως η δια­τή­ρηση της θετικής δυνα­μι­κής στον κλάδο δεν είναι δεδο­μένη.

Σε μια χρονιά που ξεκί­νησε με υψηλές προσ­δο­κίες, ο παγκό­σμιος αερο­πο­ρι­κός τομέας δείχνει ανθε­κτι­κό­τητα αλλά και τα όρια του. Οι επι­βά­τες συνε­χί­ζουν να ταξι­δεύ­ουν – ιδίως για λόγους ανα­ψυ­χής – αλλά οι εται­ρείες καλού­νται να δια­χει­ρι­στούν μια εξαι­ρε­τικά περί­πλοκη εξίσωση: αυξα­νό­μενη ζήτηση, περιο­ρι­σμέ­νες υπο­δο­μές, αυξη­μένα κόστη και διεθνή αστά­θεια.

Το 2025 ίσως απο­δει­χθεί κομβικό έτος: είτε ως σημείο ανα­φο­ράς για την επι­βί­ωση και τον εκσυγ­χρο­νι­σμό της αερο­πο­ρι­κής βιο­μη­χα­νίας, είτε ως αφε­τη­ρία για βαθύ­τερη κρίση.

Πηγή: tornosnews.gr