Δημήτρης Κουτσούμπας στην ΚΕΔΕ: Ως ΚΚΕ δεν έχουμε αυταπάτες για το ρόλο που έχει η Τοπική Αυτοδιοίκηση

Στο σύνολο των προ­βλη­μά­των που ταλα­νί­ζουν τους εργα­ζό­με­νους και τα λαϊκά στρώ­ματα των δήμων, αλλά και στη δια­φο­ρε­τική αντί­ληψη των εκλεγ­μέ­νων με τη «Λαϊκή Συσπεί­ρωση», ανα­φέρ­θηκε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημή­τρης Κου­τσού­μπας, μιλώ­ντας στο Ετήσιο Τακτικό Συνέ­δριο της ΚΕΔΕ (Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας), που πραγ­μα­το­ποιεί­ται στη Ρόδο.

Υπο­γράμ­μισε πως το συνέ­δριο διε­ξά­γε­ται σε μια περίοδο που οξύ­νο­νται η ακρί­βεια, τα Εργα­σιακά, τα περι­βαλ­λο­ντικά εγκλή­ματα, οι φυσικές κατα­στρο­φές, η πολε­μική εμπλοκή. Επίσης, ανα­φέρ­θηκε στα κάθε λογής χαρά­τσια και φόρους που επι­βάλ­λο­νται σε τοπικό επίπεδο, στο αντι­δρα­στικό θεσμικό πλαίσιο που διέπει την Τοπική Διοί­κηση, στους παρα­κρα­τη­θέ­ντες πόρους κ.ά. προ­κει­μέ­νου οι δήμοι να μην επι­βα­ρύ­νουν τον κρατικό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό και να γίνουν πιο «φιλικοί» στις επεν­δύ­σεις.

Απέ­να­ντι σε όλα αυτά, υπο­γράμ­μισε πως το ΚΚΕ και οι εκλεγ­μέ­νοι του επι­μέ­νουν να θέτουν τη μόνη ρεα­λι­στική συζή­τηση, το πώς θα δυνα­μώ­σει η αντι­πα­ρά­θεση με την ενιαία πολι­τική κράτους, κυβερ­νή­σεων, ΕΕ που εξει­δι­κεύ­ε­ται σε δήμους και Περι­φέ­ρειες, με γνώμονα τις λαϊκές ανάγκες, για να πάρει ανάσα ο λαός.

Παρα­θέ­τουμε ολό­κληρη την ομιλία:

«Το Συνέ­δριό σας πραγ­μα­το­ποιεί­ται σε μια περίοδο που ο ελλη­νι­κός λαός, οι δημότες και οι κάτοι­κοι των περιο­χών σας αντι­με­τω­πί­ζουν ολοένα και μεγα­λύ­τερα προ­βλή­ματα με όλα τα μεγάλα μέτωπα να είναι ανοιχτά.

Δεν είναι υπερ­βολή να πούμε πως η κατά­σταση χει­ρο­τε­ρεύει μέρα με τη μέρα. Ακρί­βεια, Εργα­σιακά, περι­βαλ­λο­ντικά εγκλή­ματα, φυσικές κατα­στρο­φές, εντει­νό­μενα κοι­νω­νικά θέματα, η περαι­τέρω πολε­μική εμπλοκή της χώρας και τόσα άλλα είναι ζητή­ματα που οξύ­νο­νται και θα κατα­κλύ­ζουν τη σχέση δημο­τι­κών αρχών και κατοί­κων.

Η φτω­χο­ποί­ηση των λαϊκών νοι­κο­κυ­ριών συντε­λεί­ται αδιά­λει­πτα τα τελευ­ταία χρόνια, είτε σε συν­θή­κες ύφεσης είτε καπι­τα­λι­στι­κής ανά­καμ­ψης.

– Το 70% των εργα­ζο­μέ­νων ζει με λιγό­τερα από 900 ευρώ το μήνα. Είναι άνθρω­ποι που απευ­θύ­νο­νται για ένα επίδομα στις κοι­νω­νι­κές σας υπη­ρε­σίες, που προσ­δο­κούν ένα 2μηνο έως 8μηνο πρό­γραμμα εργα­σίας, που απέχουν μια ανάσα από τη σύνταξη και σωρεύ­ο­νται κατά δεκάδες στις προ­κη­ρύ­ξεις πρό­σλη­ψης για ορι­σμέ­νου χρόνου εργασία.

– 3 στους 4 ενοι­κια­στές δαπα­νούν πάνω από το 40% του εισο­δή­μα­τός τους για τη στέγαση. Εκεί ιδίως που πέτυχε το “του­ρι­στικό θαύμα”, το κόστος στέγης παίρνει δια­στά­σεις κρίσεις με σοβαρές κοι­νω­νι­κές δια­στά­σεις.

– Η ενερ­γειακή πολι­τική της ΕΕ και η περί­φημη “πράσινη μετά­βαση” έχει κατα­δι­κά­σει τον λαό μας να βρί­σκε­ται στις πρώτες θέσεις, ανάμεσα στις χώρες της ΕΕ, όσον αφορά την αδυ­να­μία πλη­ρω­μής λογα­ρια­σμών, τις δια­κο­πές ρεύ­μα­τος. Το ρεύμα για τα δημο­τικά κτίρια, για να ζεστα­θούν τα παιδιά στα σχολεία, για τις υπη­ρε­σίες ύδρευ­σης και άρδευ­σης, στοι­χί­ζει πανά­κριβα και δημιουρ­γεί διαρκώς νέα χρέη.

Από τα εργα­τικά – λαϊκά στρώ­ματα των δήμων σας απαι­τού­νται όλο και περισ­σό­τε­ροι φόροι.

Αλήθεια, όμως, πού πηγαί­νουν όλα αυτά τα χρήματα; Γιατί ούτε νέα σχολεία χτί­ζο­νται ούτε νοσο­κο­μεία, ούτε καλύ­τε­ροι μισθοί και συντά­ξεις δίνο­νται.

Η αύξηση που δόθηκε το 2024 στους δημό­σιους υπαλ­λή­λους, άρα και στους δημο­τι­κούς υπαλ­λή­λους, είναι πίσω από τις ανάγκες τους και τελικά επι­βά­ρυνε τους ίδιους τους δήμους, άρα τους δημότες. Δεν σας απο­δό­θη­καν τα παρα­κρα­τη­θέ­ντα, αντι­θέ­τως φέτος παρου­σιά­στηκε η μεγα­λύ­τερη από­κλιση κατά 5,8 δισ. Ακόμα και τα 90 εκατ. που θα σας δοθούν μέσα στο 2024 αφορούν ληξι­πρό­θε­σμα, δηλαδή κατά βάση έμμεση χρη­μα­το­δό­τηση των ενερ­γεια­κών ομίλων.

Οι ίδιοι φόροι ροκα­νί­ζουν και την όποια επι­χο­ρή­γηση του κράτους προς τους ΟΤΑ έως και στο 25%. Για να μη μιλή­σουμε για το τέλος ταφής και το σκάν­δαλο με το λεγό­μενο δια­φο­ρικό τέλος ανα­κύ­κλω­σης, τα χρέη των σούπερ μάρκετ και των μεγάλων ομίλων συσκευα­σίας προς τους δήμους που παρα­γρά­φο­νται.

Τα ελλείμ­ματα που δημιουρ­γού­νται στα ταμεία σας δεν λύνο­νται με την αύξηση της τοπικής φορο­λό­γη­σης, ακόμα κι αν σας έδωσαν και “εργα­λεία υπο­χρε­ω­τι­κής είσπρα­ξης” μέσα από την ΑΑΔΕ. Και αυτό γιατί υπάρχει αντι­κει­με­νική αδυ­να­μία πλη­ρω­μής. Δίκαια υπάρχει λαϊκή κατα­κραυγή εκεί που αυξή­θη­καν τα δημο­τικά τέλη έως και 80% ή προ­βλέ­πε­ται νέα τιμο­λό­γηση του νερού με αύξηση έως και 250%.

Κυρίες και κύριοι,

Η τακτική γενική συνέ­λευση της ΚΕΔΕ δεν γίνεται σε κενό χρόνου. Γίνεται εν μέσω διεθνών τεκτο­νι­κών αλλαγών για την πρω­το­κα­θε­δρία στην καπι­τα­λι­στική πυρα­μίδα που προ­κα­λούν ακόμα και ανοι­χτούς πολέ­μους, προ­σφυ­γι­κές ροές, στροφή στην πολε­μική οικο­νο­μία…

Όλα, δηλαδή, αυτά που απο­στε­ρούν βίαια πόρους από άλλους τομείς, αλλά και διαρ­θρω­τι­κές αλλαγές για τη διο­χέ­τευση συσ­σω­ρευ­μέ­νων κεφα­λαίων σε τομείς υψηλής κερ­δο­φο­ρίας που εξαρ­θρώ­νουν κατα­κτή­σεις.

Τα διάφορα εθνικά στρα­τη­γικά σχέδια εναρ­μο­νί­ζο­νται με το Ευρω­παϊκό Στρα­τη­γικό Σχέδιο και στο πλαίσιο αυτό οι δήμοι πρέπει να “μη βαραί­νουν τον κρατικό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό” και να γίνουν ακόμα πιο “φιλικοί στις επεν­δύ­σεις”. Δείτε ένα παρά­δειγμα: Στη βάση των στόχων του Εθνικού Σχεδίου για την Ενέρ­γεια και το Κλίμα (ΕΣΕΚ), που προ­τάσ­σει τον στόχο Ελλάδα “καθαρός” εξα­γω­γέας Ενέρ­γειας κυρίως από ΑΠΕ, ψηφί­στηκε από τη μία το “Σχέδιο Απόλλων” για τη δημιουρ­γία μεγάλων “ενερ­γεια­κών κοι­νο­τή­των”, ακόμα και πάνω σε παρα­γω­γικά εδάφη, όπως στη Θεσ­σα­λία και επι­σπεύ­δο­νται οι σχε­δια­σμοί για δημιουρ­γία πλωτών αιο­λι­κών πάρκων. Ή με δια­δι­κα­σίες fast track έρχο­νται τα Ειδικά Χωρο­τα­ξικά Σχέδια για τον του­ρι­σμό, με μια “φασόν” Μελέτη Περι­βαλ­λο­ντι­κών Επι­πτώ­σεων, που πλα­σά­ρει πεντά­στερα ξενο­δο­χεία με πισίνες και γήπεδα γκολφ σε περιο­χές που μαστί­ζο­νται από λει­ψυ­δρία…

Ή του­ρι­στική ανα­βάθ­μιση σε εγκα­τα­λε­λειμ­μέ­νους οικι­σμούς που βέβαια δεν έχουν ούτε έναν μόνιμο γιατρό.

Ή μετράμε καται­γίδα νόμων για την απόλυτη ευθυ­γράμ­μιση των δημο­τι­κών απο­φά­σεων που κάνουν τον όρο “αυτο­διοί­κηση” ή “αυτο­διοι­κη­τι­κός” το πιο σύντομο ανέκ­δοτο. Τέτοιος είναι ο νόμος για την επιβολή ποινής από­λυ­σης και κατα­λο­γι­σμού στους εκλεγ­μέ­νους, αν δεν προβούν σε έφεση κατά αγωγής εργα­ζο­μέ­νων που έγινε δεκτή από τα ελλη­νικά δικα­στή­ρια!

Ή η υπο­χρε­ω­τική συνέ­νωση των Δημο­τι­κών Επι­χει­ρή­σεων Ύδρευ­σης Άρδευ­σης, η ενιαία τιμο­λο­γιακή πολι­τική για το νερό, η ανα­γκα­στική ενο­ποί­ηση των Φορέων Δια­χεί­ρι­σης Στερεών Απο­βλή­των (ΦΟΔΣΑ).

Κυρίες και κύριοι,

Επι­τρέψτε μου να κλείσω με αυτό. Ως ΚΚΕ δεν έχουμε καμία αυτα­πάτη για τον ρόλο που έχει η Τοπική Διοί­κηση, ρόλο θεσμικά κατο­χυ­ρω­μένο, πέρα από τις προ­θέ­σεις καθενός και καθε­μίας. Αυτα­πάτη δεν έχει ούτε το πολι­τικό προ­σω­πικό που στε­λε­χώ­νει δήμους και Περι­φέ­ρειες, είτε προ­έρ­χε­ται από τη ΝΔ, είτε από το ΠΑΣΟΚ, είτε από τον όλο ή τον εν μέρει ΣΥΡΙΖΑ. Υπάρχει θεσμική προ­ε­τοι­μα­σία και εκπαί­δευση χρόνων μέσα από τους νόμους “Καπο­δί­στρια”, “Καλ­λι­κράτη”, “Κλει­σθένη”.

Το ΚΚΕ γνω­ρί­ζετε πως είχε προ­βλέ­ψει τις συνέ­πειες, εκτι­μώ­ντας σωστά τον χαρα­κτήρα αυτών των νόμων για τους ΟΤΑ. Δικαιω­νό­μα­στε απόλυτα για όσα είχαμε πει.

Μάλιστα, εκτι­μάμε ότι και η συζή­τηση για τις αρμο­διό­τη­τες, στην πραγ­μα­τι­κό­τητα είναι προ­ε­τοι­μα­σία για τη “νέα χάρτα των ΟΤΑ”, η οποία δεν θα αμφι­σβη­τή­σει το μοντέλο ανά­πτυ­ξης, με τους δήμους εξυ­πη­ρε­τη­τές μεγάλων επι­χει­ρη­μα­τι­κών ομίλων, τους δήμους πρω­τα­γω­νι­στές στα εργα­τικά ατυ­χή­ματα, με τις δια­λυ­μέ­νες υπο­δο­μές και υπη­ρε­σίες.

Στο τέλος αυτής της συζή­τη­σης για τις αρμο­διό­τη­τες η πολυ­ε­πί­πεδη δια­κυ­βέρ­νηση, πιο ενιαία και πιο αρραγής, θα εγκαλεί συνεχώς την ατομική ευθύνη του λαού για να μην πνιγεί, να μην καεί, να μην πτω­χεύ­σει, να μεγα­λώ­σει τα παιδιά του, να συντρέ­ξει τους ηλι­κιω­μέ­νους του.

Εμείς επι­μέ­νουμε να θέτουμε τη μόνη ρεα­λι­στική συζή­τηση, που τη διε­ξά­γουν οι εκλεγ­μέ­νοι με τα ψηφο­δέλ­τια της “Λαϊκής Συσπεί­ρω­σης” πλατιά μέσα στις λαϊκές γει­το­νιές, τα αμα­ξο­στά­σια, τα σχολεία και τις παι­δι­κές χαρές. Και αυτή είναι: Πώς θα δυνα­μώ­σει η αντι­πα­ρά­θεση με την ενιαία πολι­τική κράτους, κυβερ­νή­σεων και ΕΕ που εξει­δι­κεύ­ε­ται σε δήμους και Περι­φέ­ρειες.

Ο λαός μας έχει ανάγκη από δημο­τι­κές αρχές που όταν θα απαιτεί έργα αντι­πλημ­μυ­ρι­κής, αντι­πυ­ρι­κής ή αντι­σει­σμι­κής προ­στα­σίας, αυτές δεν θα του απα­ντούν ό,τι και οι κυβερ­νή­σεις, “Δεν είναι επι­λέ­ξιμη δαπάνη”, που δεν θα βάζουν σε δια­τί­μηση την προ­στα­σία του περι­βάλ­λο­ντος, του δημό­σιου χώρου…

Έχει ανάγκη εκλεγ­μέ­νους και δημο­τι­κές αρχές που όχι μόνο δεν θα εφευ­ρί­σκουν ορι­ζό­ντια νέα αντί­τιμα και τέλη, φτιά­χνο­ντας νέα γενιά οφει­λε­τών, αλλά δεν θα αφήνουν και σε “χλωρό κλαρί” τα “κοράκια” της λαϊκής στέγης.

Έχει ανάγκη από αιρε­τούς που δεν θα βάζουν πλάτη στην υπο­βάθ­μιση των δημό­σιων και δωρεάν υπη­ρε­σιών Υγείας και Πρό­νοιας, Παι­δείας, Αγωγής, Αθλη­τι­σμού και Πολι­τι­σμού. Έχει ανάγκη από αιρε­τούς που θα δηλώ­σουν απει­θαρ­χία και γραμμή σύγκρου­σης με την τρο­πο­λο­γία Βορίδη.

Με τη λαϊκή ανάγκη συμπο­ρευό­μα­στε και βάζουμε προ­τε­ραιό­τη­τες με βάση την ανά­δειξη και την κάλυψή της. Ξέρουμε και το κόστος και τους κιν­δύ­νους.

Επι­διώ­κουμε το οικο­νο­μικό και πολι­τικό κόστος για την εξουσία των επι­χει­ρη­μα­τι­κών ομίλων και όχι το τσά­κι­σμα των λαϊκών αναγκών. Μόνο έτσι θα συμ­βάλ­λουμε να δημιουρ­γού­νται οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις και οι συσχε­τι­σμοί να πάρει ανάσα ο λαός, να δυνα­μώ­σει η πάλη του.

Σας ευχα­ρι­στώ».

Πηγή:  902.gr