Κ. Καραμανλής: Εύλογες και υπαρκτές οι ανησυχίες για τα εθνικά θέματα

«Οι προ­βλη­μα­τι­σμοί και ανη­συ­χίες που εκφρά­ζο­νται για τα εθνικά μας θέματα είναι εύλογες και υπαρ­κτές. Τους δημιουρ­γεί άλλωστε η επι­θε­τι­κό­τητα και ο αυξα­νό­με­νος ανα­θε­ω­ρη­τι­σμός της Τουρ­κίας. Η ανά­δειξή τους στην ουσία ενι­σχύει τις πάγιες εθνικές μας θέσεις, ιδίως όταν εκφρά­ζο­νται από υπεύ­θυνα χείλη. Είναι λάθος να αντι­με­τω­πί­ζο­νται ως επι­κρι­τι­κές, εφ’ όσον μάλιστα η χώρα παρα­μέ­νει προ­ση­λω­μένη στην εθνική γραμμή». Αυτό τόνισε ο τ. πρω­θυ­πουρ­γός, Κώστας Καρα­μαν­λής, μιλώ­ντας στην εκδή­λωση για την παρου­σί­αση του βιβλίου του δημο­σιο­γρά­φου Βαγγέλη Πλάκα «Ο Κων­στα­ντί­νος Καρα­μαν­λής και η Θεσ­σα­λο­νίκη».

«Ανοι­χτοί οι δίαυλοι επι­κοι­νω­νίας, αλλά με στα­θε­ρές θέσεις, πάντοτε δια­τυ­πω­μέ­νες με απόλυτη διαύ­γεια», σημεί­ωσε και επε­σή­μανε ότι «δεν ευστα­θεί ο ισχυ­ρι­σμός ότι ο Κων­στα­ντί­νος Καρα­μαν­λής ήταν έτοιμος να μπει σε εφ’ όλης της ύλης δια­πραγ­μά­τευση με την Τουρκία όπως ακού­γε­ται από κάποιες πλευρές τελευ­ταία».

Ο ιδρυτής της ΝΔ, τόνισε ο τ. πρω­θυ­πουρ­γός, «πίστευε ότι η μόνη διαφορά με την Τουρκία, η οριο­θέ­τηση δηλαδή της υφα­λο­κρη­πί­δας στο Αιγαίο θα έπρεπε να επι­λυ­θεί σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο και τις διε­θνείς συν­θή­κες, αν χρεια­στεί και με προ­σφυγή στο Διεθνές Δικα­στή­ριο της Χάγης βάσει συνυ­πο­σχε­τι­κού. Και ήταν η Τουρκία που υπα­να­χώ­ρησε τότε. Αυτή είναι η ιστο­ρική αλήθεια. Με άλλα λόγια ο υπαι­νιγ­μός ότι ο Κων­στα­ντί­νος Καρα­μαν­λής θα ήταν δια­τε­θει­μέ­νος να συζη­τή­σει επί θεμάτων που μονο­με­ρώς και αυθαί­ρετα επι­χει­ρεί να προ­σθέ­τει δια­χρο­νικά η Τουρκία στην ατζέντα είναι ανα­κρι­βής, έωλος και ίσως εκ του πονηρού».

Ο κ. Καρα­μαν­λής σημεί­ωσε ότι «οι παρα­κα­τα­θή­κες του Κων­στα­ντί­νου Καρα­μανλή έχουν ξεχω­ρι­στή σημασία και σήμερα. Διότι μπορεί πράγ­ματι το δημο­κρα­τικό πολί­τευμα να είναι στέρεα εδραιω­μένο στην χώρα μας, μπορεί πράγ­ματι να έχει αυξηθεί σημα­ντικά ανά τον κόσμο ο αριθμός των χωρών με δημο­κρα­τικό καθε­στώς, όμως κίν­δυ­νοι για την δημο­κρα­τία και κυρίως την ποιό­τητά της ελλο­χεύ­ουν και πρέπει να αντι­με­τω­πι­στούν με απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα προτού προ­ξε­νή­σουν ανε­πα­νόρ­θω­τες βλάβες».

Ανα­φέρ­θηκε ιδιαι­τέ­ρως στην διεύ­ρυνση των κοι­νω­νι­κών ανι­σο­τή­των και την περι­θω­ριο­ποί­ηση μεγάλων τμη­μά­των του πλη­θυ­σμού που «ωθεί αυξα­νό­μενο αριθμό πολιτών στην αποχή και άρνηση της πολι­τι­κής δια­δι­κα­σίας. Ακόμα χει­ρό­τερα στα μάτια πολλών το σύστημα έχει απω­λέ­σει την νομι­μο­ποί­ησή του.

Μετα­βάλ­λο­νται είτε σε ‘φυγάδες της πολιτικής’ δηλαδή απορ­ρί­πτουν την συμ­με­τοχή τους στα κοινά, είτε σε ‘πολι­τι­κούς νομάδες’ εγκα­τα­λεί­πο­ντας ιστο­ρικά κόμματα και στρέ­φο­νται σε πιο ακραίες φωνές και σχήματα. Η δε δυσα­ρέ­σκεια και απο­γο­ή­τευσή τους οδηγεί και τον δημόσιο βίο σε όλο και μεγα­λύ­τερη οξύτητα, επι­θε­τι­κό­τητα, λεκτική και όχι μόνο βία, τραυ­μα­τί­ζο­ντας και με αυτόν τον τρόπο την στα­θε­ρό­τητα και την δημο­κρα­τική δια­δι­κα­σία».

Χαρα­κτή­ρισε μάλιστα «κατε­πεί­γουσα» την ανάγκη «η Δύση να δια­μορ­φώ­σει ένα νέο κοι­νω­νικό – οικο­νο­μικό μοντέλο που θα απαντά στις αγωνίες, τα αδιέ­ξοδα, τον απο­κλει­σμό που αισθά­νο­νται ιδίως οι λιγό­τερο ευνοη­μέ­νοι πολίτες».

«Σοκα­ρι­στική απο­κά­λυψη»

Ο Κώστας Καρα­μαν­λής υπο­γράμ­μισε ότι «κανένα πολι­τικό σύστημα, ακόμα και η κοι­νο­βου­λευ­τική δημο­κρα­τία δεν μπορεί να επι­βιώ­σει επί μακρόν, αν δεν έχει ισχυρή νομι­μο­ποί­ηση και αξιο­πι­στία στα μάτια της συντρι­πτι­κής πλειο­ψη­φίας των πολιτών. Και ρίχνουν λάδι στην φωτιά όσοι υπε­ρο­πτικά και αλα­ζο­νικά υπο­τι­μούν τους δυσα­ρε­στη­μέ­νους και δια­μαρ­τυ­ρό­με­νους πολίτες ως οπι­σθο­δρο­μι­κούς, ψεκα­σμέ­νους ή εξτρε­μι­στές».

Μίλησε δε για «σοκα­ρι­στική απο­κά­λυψη πρό­σφα­της έρευνας της κοινής γνώμης, ότι το 50% των ερω­τη­θέ­ντων να δηλώ­νουν ότι αισθά­νο­νται ‘εκτός των τειχών’ εκτός κοι­νω­νίας δηλαδή, απο­κλει­σμέ­νοι και απρο­στά­τευ­τοι. Το ογκού­μενο χάσμα μεταξύ λίγων εχόντων και πολλών μη εχόντων είναι βόμβα στα θεμέλια της δημο­κρα­τι­κής ομα­λό­τη­τας και στα­θε­ρό­τη­τας και μάλιστα όχι βρα­δυ­φλε­γής».

Εξ ίσου σοβαρό θέμα, είπε ο τ. πρω­θυ­πουρ­γός, «είναι η αυξα­νό­μενη έλλειψη σεβα­σμού στους θεσμούς. Η ανομία, η κάθε μορφής εγκλη­μα­τι­κό­τητα, από την παιδική βία και τον χου­λι­γκα­νι­σμό ως τη δράση του οργα­νω­μέ­νου εγκλή­μα­τος δεί­χνουν καθαρά ότι η νομι­μό­τητα αμφι­σβη­τεί­ται όλο και περισ­σό­τερο. Το ίδιο συμ­βαί­νει με την δικαιο­σύνη. Πλα­νά­ται σε πολλές ευρω­παϊ­κές κοι­νω­νίες μια αίσθηση μερο­λη­ψίας προς τους ισχυ­ρούς, και αυστη­ρό­τη­τας προς τους αδύ­να­μους. Ακόμα και κράτη μέλη της ΕΕ μπαί­νουν στον πει­ρα­σμό να χει­ρα­γω­γή­σουν την δικαιο­σύνη. Θα έπρεπε να είναι αδια­νό­ητο κι όμως συμ­βαί­νει. Η καθυ­στέ­ρηση στην απόδοση δικαιο­σύ­νης οξύνει την κατά­σταση ακόμα περισ­σό­τερο. Αν όμως οι πολλοί δεν εμπι­στεύ­ο­νται την δικαιο­σύνη, ναρ­κο­θε­τεί­ται το δημο­κρα­τικό πολί­τευμα. Η πίστη στην δικαιο­σύνη είναι θεμε­λιώ­δης προ­ϋ­πό­θεση για την λει­τουρ­γία της δημο­κρα­τίας. Όπως έλεγε ο Αλέ­ξαν­δρος Χάμιλ­τον, ένας εκ των ιδρυτών πατέρων των ΗΠΑ ‘Πιστεύω ότι το πρώ­τι­στο καθήκον της κοι­νω­νίας είναι η δικαιοσύνη’».

Ακο­λου­θή­στε το Euro2day.gr στο Google News!Παρα­κο­λου­θή­στε τις εξε­λί­ξεις με την υπο­γραφη εγκυ­ρό­τη­τας του Euro2day.gr FOLLOW USΑκολουθήστε τη σελίδα του Euro2day.gr στο LinkedinΟ κ. Καρα­μαν­λής τόνισε επίσης την ανάγκη «έγκυρης, ακρι­βούς και αμε­ρό­λη­πτης ενη­μέ­ρω­σης. Είναι ανα­γκαίος όρος για την ελεύ­θερη επιλογή, η οποία υπο­νο­μεύ­ε­ται όταν η πλη­ρο­φό­ρηση, με ή χωρίς εισα­γω­γικά, εξυ­πη­ρε­τεί σκο­πι­μό­τη­τες ή επί μέρους συμ­φέ­ρο­ντα. Οι ραγδαίες τεχνο­λο­γι­κές εξε­λί­ξεις στο πεδίο της επι­κοι­νω­νίας και ενη­μέ­ρω­σης, οι ασύλ­λη­πτες δυνα­τό­τη­τες του Δια­δι­κτύου, αλλά και οι κίν­δυ­νοι απο­προ­σα­να­το­λι­σμού, επι­λε­κτι­κής ενη­μέ­ρω­σης, παρα­πλη­ρο­φό­ρη­σης και μαζικής δια­σπο­ράς fake news καθι­στούν το θέμα μια από τις προ­κλή­σεις της εποχής μας».

Πηγή: euro2day.gr