Ξέμειναν από…εργαζομένους κατασκευές, τουρισμός – Το μεγαλύτερο πρόβλημα στο Νότιο Αιγαίο

Στις 260.000 προσ­διο­ρί­ζει τις κενές θέσεις εργα­σίας, πανελ­λα­δικά, η Κεντρική Ένωση Επι­με­λη­τη­ρίων Ελλάδος (ΚΕΕΕ), αξιο­ποιώ­ντας τα απο­τε­λέ­σματα έρευνας που διε­νερ­γή­θηκε σε αντι­προ­σω­πευ­τικό δείγμα 5.076 επι­χει­ρή­σεων.Τα στοι­χεία δεί­χνουν ότι το 37% των επι­χει­ρή­σεων παρα­δέ­χε­ται πως έχει κενές θέσεις εργα­σίας, ένα ποσοστό που αυξά­νε­ται αλμα­τω­δώς, αγγί­ζο­ντας το 60%, όταν πρό­κει­ται για εται­ρείες με περισ­σό­τε­ρους από 25 εργα­ζό­με­νους.

Στην έρευνα που πραγ­μα­το­ποί­ησε η Palmos Analysis, δια­πι­στώ­νε­ται ότι οι νησιω­τι­κές Περι­φέ­ρειες της χώρας έχουν σταθερά μεγα­λύ­τερο πρό­βλημα, καθώς και η Θεσ­σα­λία.

Πού κατα­γρά­φο­νται τα μεγα­λύ­τερα κενά

Αντί­στοιχα, οι κλάδοι με τα υψη­λό­τερα ποσοστά επι­χει­ρή­σεων που δηλώ­νουν κενές θέσεις εργα­σίας είναι οι κατα­σκευές, η μετα­ποί­ηση, τα κατα­λύ­ματα και η εστίαση, ενώ υψηλό ποσοστό κατα­γρά­φε­ται και μεταξύ των επι­χει­ρή­σεων με εξα­γω­γικό χαρα­κτήρα. Ακρι­βέ­στερα, τα στοι­χεία της έρευνας δεί­χνουν ότι σε επίπεδο Περι­φέ­ρειας, το μεγα­λύ­τερο πρό­βλημα κενών θέσεων εργα­σίας εντο­πί­ζε­ται σε επι­χει­ρή­σεις που δρα­στη­ριο­ποιού­νται στο Νότιο Αιγαίο (47%).

Ακο­λου­θούν οι Περι­φέ­ρειες της Κρήτης και του Βορείου Αιγαίου (46%) και η Θεσ­σα­λία (43%). Στον αντί­ποδα, μικρό­τερο πρό­βλημα κενών θέσεων εργα­σίας φαί­νε­ται ότι κατα­γρά­φε­ται σε επι­χει­ρή­σεις της Περι­φέ­ρειας Δυτικής Μακε­δο­νίας (27%), ενώ έπονται η Πελο­πόν­νη­σος (28%), η Ήπειρος (30%) και η Κεντρική Μακε­δο­νία (31%).

Στην Αττική, που έχει και το μεγα­λύ­τερο πλήθος επι­χει­ρή­σεων πανελ­λα­δικά, το 39% εξ αυτών δήλωσε ότι έχει κενές θέσεις εργα­σίας, δηλαδή δύο ποσο­στιαίες μονάδες πάνω από τον γενικό μέσο όρο.

Η εικόνα ανά κλάδο

Σε ό,τι αφορά τον τομέα ανα­φο­ράς, τα μεγα­λύ­τερα προ­βλή­ματα με κενές θέσεις εργα­σίας αντι­με­τω­πί­ζουν οι επι­χει­ρή­σεις που δρα­στη­ριο­ποιού­νται στις κατα­σκευές (55%).

Ακο­λου­θεί η μετα­ποί­ηση (50%), ενώ πολύ ψηλά (48%) κινού­νται και η εστίαση και τα κατα­λύ­ματα. Αντί­θετα, τα μικρό­τερα προ­βλή­ματα σε αυτό το κρίσιμο μέγεθος αντι­με­τω­πί­ζουν οι επι­χει­ρή­σεις στις χρη­μα­το­πι­στω­τι­κές και ασφα­λι­στι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες (16%) και έπεται ο κλάδος της εκπαί­δευ­σης (23%) και της υγείας και κοι­νω­νι­κής μέρι­μνας (32%).

Προ­βλη­μα­τί­ζει επίσης και το γεγονός ότι σχεδόν οι μισές από τις επι­χει­ρή­σεις με εξα­γω­γική δρα­στη­ριό­τητα (48%) δηλώ­νουν ότι έχουν κενές θέσεις εργα­σίας. Σε επίπεδο κύκλου εργα­σιών, το μεγα­λύ­τερο πρό­βλημα κενών θέσεων εργα­σίας (56%) αντι­με­τω­πί­ζουν οι επι­χει­ρή­σεις που κινού­νται από 5-10 εκατ. ευρώ.

Όμως και οι επι­χει­ρή­σεις με κύκλο εργα­σιών άνω των 10 εκατ. ευρώ βρί­σκο­νται σε δυσμενή θέση (54%), ενώ ανάλογο πρό­βλημα φαί­νε­ται ότι καλού­νται να δια­χει­ρι­στούν και οι μικρό­τε­ρες εται­ρείες με τζίρο 500.000 – 1 εκατ. ευρώ (52%), αλλά και 1-5 εκατ. ευρώ (50%). Αντί­θετα, αισθητά κάτω από τον γενικό μέσο όρο βρί­σκο­νται οι πιο μικρές επι­χει­ρή­σεις, με κύκλο εργα­σιών μικρό­τερο των 100.000 ευρώ (25%). Ανά μέγεθος το μεγα­λύ­τερο πρό­βλημα φαί­νε­ται ότι καλού­νται να δια­χει­ρι­στούν όσες έχουν 51 εργα­ζό­με­νους και άνω.

Σε αυτές τις εται­ρείες κατά μέσο όρο ανέρ­χο­νται σε εννέα οι κενές θέσεις εργα­σίας. Σε ανάλογα δυσμενή θέση βρί­σκο­νται και οι επι­χει­ρή­σεις με 26-50 εργα­ζό­με­νους (έξι κενές θέσεις κατά μέσο όρο). Πάντως, με δεδο­μένο ότι η συνο­λική εικόνα βελ­τιώ­νε­ται όσο μικρό­τερο είναι το μέγεθος των επι­χει­ρή­σεων, προ­κύ­πτουν πανελ­λα­δικά δύο κενές θέσεις ανά εται­ρεία, από εκείνες που απά­ντη­σαν ότι πράγ­ματι αντι­με­τω­πί­ζουν το συγκε­κρι­μένο πρό­βλημα.

Ποια τα αίτια

Έλλειψη ατόμων που ενδια­φέ­ρο­νται να κάνουν αυτό το είδος εργα­σίας (45%) και η έλλειψη ατόμων με τα απαι­τού­μενα προ­σό­ντα – δεξιό­τη­τες – εμπει­ρία (36%) είναι οι δύο κύριοι λόγοι για τους οποίους παρα­μέ­νουν κενές θέσεις εργα­σίας στις επι­χει­ρή­σεις, σύμφωνα με τις απα­ντή­σεις στην έρευνα.

Ανα­φο­ρικά με τις βασι­κό­τε­ρες δεξιό­τη­τες και ικα­νό­τη­τες τις οποίες πρέπει να δια­θέ­τουν οι εργα­ζό­με­νοι, οι απα­ντή­σεις των επι­χει­ρή­σεων ανα­δει­κνύ­ουν ως κορυ­φαία επιλογή τη γνώση/ χρήση Αγγλι­κών (39%) και ακο­λου­θούν οι βασικές ψηφια­κές δεξιό­τη­τες/ δια­δι­κτυακή συνερ­γα­σία/ τηλερ­γα­σία.