Δημήτρης Τσίκκης: «Το έργο της δημοτικής αρχής του Αντώνη Καμπουράκη, είναι πετυχημένο»

Κύριε Τσίκκη, έχουν μείνει λίγοι μήνες μέχρι τις αυτο­διοι­κη­τι­κές εκλογές, αν και όλα τα βλέμ­ματα είναι στραμ­μένα στις εθνικές, που προη­γού­νται. Θα ήθελα ένα σχόλιο για την πορεία της δημο­τι­κής αρχής του κ. Αντώνη Καμπου­ράκη, μέχρι την ανα­μέ­τρηση του προ­σε­χούς Οκτω­βρίου.

Θεωρώ ότι η θητεία του κ. Αντώνη Καμπου­ράκη, είναι πολύ πετυ­χη­μένη –και με το δεδο­μένο της κακής συγκυ­ρίας της υγειο­νο­μι­κής κρίσης. Μην ξεχνάμε ότι ανα­λά­βαμε τον Σεπτέμ­βριο του 2019 και μετά από ακριβώς πέντε μήνες, ξέσπασε η παν­δη­μία του κορω­νοϊού και το πρώτο λοκντά­ουν στην Ελλάδα. Η υγειο­νο­μική κρίση χτύπησε όλο τον πλανήτη και φυσικά, την χώρα μας. Ωστόσο, εμείς σαν δημο­τική αρχή, κατα­φέ­ραμε να εκμε­ταλ­λευ­τούμε την κρίση και τις ευκαι­ρίες που δημιουρ­γή­θη­καν και να κάνουμε πράγ­ματα που δεν είχαν γίνει μέχρι πρό­τι­νος.

Κατ’ αρχάς, κατα­φέ­ραμε και βάλαμε μια τάξη στα οικο­νο­μικά. Κατα­φέ­ραμε, πολλά έργα τα οποία είχαν στα­μα­τή­σει για πολλούς λόγους, να ξεκι­νή­σουν και να συνε­χι­στούν. Ακού­γε­ται και λέγεται ότι τα έργα που έγιναν ήταν της προη­γού­με­νης δημο­τι­κής αρχής, του Φώτη Χατζη­διά­κου. Ισχύει αυτό. Όμως, κατά­φερε να τα «βαλ­τώ­σει» το 2019. Κι αυτό δεν είναι μομφή προς την προη­γού­μενη δημο­τική αρχή (της οποίας υπήρξα και μέλος). Όταν ξεκί­νη­σαν οι εκλογές, άφησαν πίσω τον προ­γραμ­μα­τι­σμό του Δήμου Ρόδου. Κατόπιν, ήρθαμε εμείς και δώσαμε λύσεις. Τακτο­ποι­ή­σαμε πολλά θέματα. Π.χ. εκκρε­μό­τη­τες που αφο­ρού­σαν τον ΕΦΚΑ, για τον Δήμο, για τις επι­χει­ρή­σεις του κ.λπ.

Βρήκαμε ένα ταμείο, το οποίο ναι μεν είχε χρήματα (όπως έλεγαν είχε 40 εκ. ευρώ, από τα οποία, όμως, ο Δήμος χρω­στούσε τα 30 εκ. ευρώ). Εμείς φτάσαμε σε σημείο να έχουμε ξεκι­νή­σει τις πλη­ρω­μές και τακτο­ποι­ή­θη­καν, αφενός πολλοί εργο­λά­βοι, καθώς και οφειλές προς το Δημόσιο.

Τα χρέη στον ΕΦΚΑ ήταν περίπου 11 εκ. ευρώ που έπρεπε να δια­κα­νο­νι­στούν, στην ΔΕΣ ΡΟΔΑ ήταν περίπου 250.000 ευρώ.

Συνεπώς, θεωρώ ότι το έργο της δημο­τι­κής αρχής του Αντώνη Καμπου­ράκη, είναι πετυ­χη­μένο. Μην ξεχνάτε ότι τόσο μέσα στο 2021 όσο και στο 2022, κατα­φέ­ραμε και εντά­ξαμε έργα σε διάφορα προ­γράμ­ματα όπως το ‘Αντώνης Τρίτσης’ τα οποία ανέρ­χο­νται σε δεκάδες εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ. Αν λοιπόν πρέπει να υπο­λο­γί­σουμε τα χρήματα που έχει κατα­φέ­ρει να εξα­σφα­λί­σει αυτή η δημο­τική αρχή χωρίς να χρειά­ζε­ται να επι­στρέ­ψει ούτε ένα ευρώ, είναι άνω των 30 εκ. ευρώ –του­λά­χι­στον.

Μέχρι σήμερα πάντως, παρα­κο­λου­θώ­ντας τις πολι­τι­κές εξε­λί­ξεις, δια­πι­στώ­νουμε ότι παρά τις συνε­χείς προ­σπά­θειες, δεν έχει συγκρο­τη­θεί ένας ισχυρός πόλος που θα τεθεί απέ­να­ντι στον κ. Αντώνη Καμπου­ράκη. Και αυτό είναι ένα πολι­τικό ζήτημα που απα­σχο­λεί τόσο εκεί­νους που ασχο­λού­νται με την Τοπική Αυτο­διοί­κηση, όσο και όσους θέλουν να συμ­με­τέ­χουν. Τι λέτε γι αυτό;

Απέ­να­ντι σε έναν ισχυρό αντί­παλο, είναι λογικό να μην μπορεί να υπάρξει κάποιος αξιό­λο­γος αντί­πα­λος. Και όταν λέω αξιό­λο­γος, δεν απο­τε­λεί μομφή προς τους υπο­ψη­φί­ους για τον Δήμο Ρόδου. Ωστόσο, αυτή η κατά­σταση όπως έχει δημιουρ­γη­θεί, επα­λη­θεύει αυτό που προ­α­νέ­φερα. Ότι δηλαδή, η περί­ο­δος με τις δυσκο­λίες που αντι­με­τω­πί­σαμε τόσο ανα­λαμ­βά­νο­ντας σαν νέα δημο­τική αρχή, όσο και εν μέσω μιας υγειο­νο­μι­κής κρίσης που ξέσπασε, είναι πολύ πετυ­χη­μένη. Συνεπώς, δύσκολα θα βρεθεί αντί­πα­λος ο οποίος θα ικα­νο­ποι­ή­σει τον δυσα­ρε­στη­μένο δημότη.

Υπάρ­χουν δυσα­ρε­στη­μέ­νοι δημότες, το γνω­ρί­ζουμε αυτό. Δεν λέμε ότι τα κάναμε όλα τέλεια (!). Θεω­ρούμε όμως, πως κάναμε ό,τι ήταν δυνατόν και το καλύ­τερο –υπό τις παρού­σες συν­θή­κες.

Δια­τε­λέ­σατε πρό­ε­δρος της ΔΕΣ ΡΟΔΑ και μετά, επα­νήλ­θατε στην ΔΕΥΑΡ. Θα ήθελα να μας μιλή­σετε για τις δύο αυτές θέσεις και τα καθή­κο­ντά σας.

Να ξεκι­νήσω από την ΔΕΣ ΡΟΔΑ, διότι εκεί με τοπο­θέ­τησε αρχικώς, ο δήμαρ­χος. Δεν σας κρύβω, ότι στε­νο­χω­ρή­θηκα –αφού ήθελα εξ αρχής να έρθω στην ΔΕΥΑΡ. Όμως, η απόφαση του δημάρ­χου απο­δεί­χθηκε ότι ήταν σωστή. Μου είχε πει: «Εκεί θα προ­σφέ­ρεις περισ­σό­τερα».

Βρήκα μια επι­χεί­ρηση, η οποία λει­τουρ­γούσε, τυπικά. Και αυτό δεν είναι μομφή προς τον τότε, προ­κά­τοχο –ο οποίος, σημειω­τέον, επα­νήλθε τώρα (!). Κι εκεί εκμε­ταλ­λευ­τή­καμε την κρίση και την ευκαι­ρία που μας δόθηκε, να έχουμε χρόνο, να σχε­διά­σουμε, να προ­γραμ­μα­τί­σουμε και να προ­χω­ρή­σουμε. Ανα­νε­ώ­σαμε σχεδόν το 60% του στόλου, κατα­φέ­ραμε και είναι η πρώτη δημο­τική επι­χεί­ρηση που θα απο­κτή­σει ηλε­κτρικά λεω­φο­ρεία, κατα­φέ­ραμε και μετα­τρέ­ψαμε το κτήριο το πρώτο (σε ολό­κληρο τον Δήμο) που είναι αυτό­νομο από ηλε­κτρι­κής άποψης. Κατα­φέ­ραμε και εγκα­θι­δρύ­σαμε (με απόφαση του δημάρ­χου κ. Καμπου­ράκη) την ηλε­κτρο­κί­νηση μέσα στην Μεσαιω­νική Πόλη –μια από κοινού δράση με σχε­δια­σμό του αντι­δη­μάρ­χου κ. Στέ­φα­νου Δράκου. Είναι μια πολύ πετυ­χη­μένη, δωρεάν υπη­ρε­σία. Ακόμη και στην Ιταλία που δια­θέ­τει μεσαιω­νική πόλη, η υπη­ρε­σία αυτή δεν είναι δωρεάν…

Να έρθουμε τώρα στην ΔΕΥΑΡ. Η μεγάλη μου αγα­πη­μένη, η δεύτερη αγα­πη­μένη επι­χεί­ρηση. Δεν ξεχω­ρίζω καμία. Αυτό που μπορείς να ξεχω­ρί­σεις, είναι ο χρόνος που πρέπει να αφιε­ρώ­σεις. Η ΔΕΥΑΡ απαιτεί πολύ χρόνο. Έχει να κάνει με όλο το νησί, με κάθε χωριό, με κάθε νοι­κο­κυ­ριό, με κάθε επι­χεί­ρηση. Και όπως κατα­λα­βαί­νετε, το νερό είναι το πιο πολύ­τιμο και πιο ανα­γκαίο αγαθό. Βέβαια, όταν ήρθα βρήκα μια δημο­τική επι­χεί­ρηση αλλαγ­μένη, ‘αποδεκατισμένη’, όσον αφορά στο προ­σω­πικό. Όπως έχω δηλώσει επα­νει­λημ­μένα, είναι γεγονός πως από τα 360 άτομα που θα έπρεπε να έχει η ΔΕΥΑΡ στο οργα­νό­γραμμά της, αυτή την στιγμή το ενεργό προ­σω­πικό είναι μόλις 164 άτομα. Κι αυτό γιατί απο­χώ­ρη­σαν (ανα­γκα­στικά) λόγω της σχε­τι­κής δικα­στι­κής από­φα­σης, 55 εργα­ζό­με­νοι που προ­έρ­χο­νται από τις πρώην ΔΕΥΑ Αρχαγ­γέ­λου και Ιαλυσού ενώ συντα­ξιο­δο­τή­θη­καν περίπου 20 άτομα, μέσα στο 2022 και ανα­μέ­νουμε, του­λά­χι­στον 15 ακόμη άτομα να απο­χω­ρή­σουν μέσα στο 2023. Αυτό σημαί­νει ότι χάνουμε συνο­λικά περίπου 90 άτομα μέχρι το τέλος του έτους. Δυστυ­χώς, δεν υπάρχει άλλη λύση και είναι αδύνατο να γίνουν προ­σλή­ψεις. Ο μόνος τρόπος για να το αντι­με­τω­πί­σουμε αυτό είναι να δίνουμε υπη­ρε­σίες ‘outsourcing’ σε εξω­τε­ρι­κούς εργο­λά­βους. Δεν μπο­ρούμε να αφή­σουμε τον κόσμο χωρίς νερό σε περί­πτωση βλάβης σε νοι­κο­κυ­ριά κι επι­χει­ρή­σεις.

Πάντως, για να επα­νέλθω στην αναφορά μου, δια­πί­στωσα ότι τα προ­βλή­ματα ήταν τα ίδια (όπως το 2014 και το 2015). Κι αυτό γιατί η ΔΕΥΑΡ είναι ένας ‘ζωντα­νός οργανισμός’ που συνεχώς πρέπει να επε­κτεί­νε­ται, να παρέχει νερό και ποιο­τι­κές υπη­ρε­σίες προς τους δημότες. Σίγουρα, αντι­με­τω­πί­σαμε λόγω της λει­ψυ­δρίας αρκετά προ­βλή­ματα πέρσι το καλο­καίρι, αλλά θεωρώ ότι τα περισ­σό­τερα, λύθηκαν. Θεωρώ πάντως ότι ο σχε­δια­σμός που κάναμε από τον περα­σμένο Αύγου­στο κι έπειτα, και με τα έργα που εκτε­λού­νται στην περιοχή της Λίνδου, στα Λοθιά­ρικα της Λάρδου και στους Πεύκους, θα λυθεί κατά το 99% το πρό­βλημα της δια­νο­μής του νερού, εκεί. Εκ παραλ­λή­λου, περι­μέ­νουμε την β’ φάση του αγωγού από το Φράγμα του Γαδουρά, που το έχει ανα­λά­βει η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου. Όλα αυτά, σημαί­νουν ότι θα έχουμε απρό­σκο­πτη παροχή νερού και δεν θα υπάρ­χουν πλέον προ­βλή­ματα για τα επόμενα χρόνια.

Αυτή την στιγμή, ανα­βαθ­μί­ζουμε τα δίκτυά μας, για να μπο­ρούμε να δια­νεί­μουμε το νερό. Γιατί αν δεν κάναμε αυτές τις παρεμ­βά­σεις, δεν θα μπο­ρού­σαμε να το δια­χει­ρι­στούμε.

Για να κλεί­σουμε, θα είστε ξανά υπο­ψή­φιος με τον κ. Αντώνη Καμπου­ράκη; Με την ευκαι­ρία να μου σχο­λιά­σετε και τις μετα­γρα­φές.

Εννο­εί­ται! Έχουμε ξεκι­νή­σει δυνα­μικά και όπως βλέπετε, υπάρχει ήδη μεγάλος συνω­στι­σμός, στο ψηφο­δέλ­τιο. Είναι λυπηρό να βλέπεις, να… τρώνε τις σάρκες τους στην απέ­να­ντι μεριά, αλλά τελικά ενδυ­να­μώ­νε­ται η παρά­ταξη Καμπου­ράκη. Δεν ξέρω ποιος θα είναι αντί­πα­λός του, προ­σω­πικά θα είμαι δίπλα του και μπρο­στά­ρης στην νέα του προ­σπά­θεια.

Και να προ­σθέσω ότι αυτούς τους μήνες που οδεύ­ουμε προς τις εκλογές, η δημο­τική αρχή έχει θέσει ως προ­τε­ραιό­τητα, την καθη­με­ρι­νό­τητα του δημότη. Είναι ο πρώτος στόχος –και φυσικά, εκ παραλ­λή­λου, τα μεγάλα έργα.