Σκέρτσος: Γιατί η φορολογική μείωση στα καύσιμα δεν είναι λύση

Σε ανάρ­τησή του o Άκης Σκέρ­τσος ανα­φέ­ρει ο πόσο ρεα­λι­στικό και κατάλ­ληλο είναι η μείωση της φορο­λο­γίας στα καύσιμα ως μέτρο ελά­φρυν­σης των εισο­δη­μά­των.

Ανα­λυ­τικά η ανάρ­τηση του Άκη Σκέρ­τσου:

Η διεθνής ενερ­γειακή κρίση και η ρωσική εισβολή στην Ουκρα­νία έχουν εκτο­ξεύ­σει τις διε­θνείς και εγχώ­ριες τιμές καυ­σί­μων κίνησης και θέρ­μαν­σης. Η άνοδος των τιμών προ­κα­λεί ίλιγγο και ανη­συ­χία σε όλους μας και ειδικά στους πιο ευά­λω­τους. Είναι αλήθεια επίσης πως το 60% της τελικής τιμής κατα­να­λωτή στα καύσιμα κίνησης στην Ελλάδα οφεί­λο­νται στον ΦΠΑ και τον ειδικό φόρο κατα­νά­λω­σης.

Κάποιοι ζητούν, λοιπόν, εύλογα (και κάποιοι άλλοι πονηρά και ανεύ­θυνα) τη μείωσή τους ως μέτρο αντι­με­τώ­πι­σης της ακρί­βειας.

Ας δούμε πόσο ρεα­λι­στικό και κατάλ­ληλο είναι αυτό ως μέτρο ελά­φρυν­σης των εισο­δη­μά­των ειδικά στη χώρα μας, με τις ιδιαι­τε­ρό­τη­τες που έχουν τα δημόσια οικο­νο­μικά μας (υψηλό χρέος και υπο­χρέ­ωση για πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα που να μειώνει ετησίως το χρέος) αλλά και τη σύνθεση των φορο­λο­γι­κών εσόδων και της φορο­λο­γι­κής βάσης.

Η μεγάλη φορο­λο­γική επι­βά­ρυνση των καυ­σί­μων στη χώρα μας συμ­βαί­νει για δυο λόγους. Πρώτον, λόγω της περιο­ρι­σμέ­νης φορο­λο­γι­κής βάσης, δηλαδή των εισο­δη­μά­των που φορο­λο­γού­νται άμεσα κάθε χρόνο. Αυτό σημαί­νει πως τα φορο­λο­γικά έσοδα που χρη­μα­το­δο­τούν σχολεία, νοσο­κο­μεία, ασφά­λεια και άμυνα, προ­έρ­χο­νται σε μεγα­λύ­τερο βαθμό από την έμμεση φορο­λο­γία αγαθών και υπη­ρε­σιών παρά από την άμεση φορο­λο­γία των εισο­δη­μά­των.

Τα έσοδα από τον ΕΦΚ και τον ΦΠΑ στα καύσιμα απο­τε­λούν το 33% των συνο­λι­κών εσόδων ΦΠΑ και περίπου το 12% των συνο­λι­κών φορο­λο­γι­κών εσόδων του Κρα­τι­κού Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού σε ετήσια βάση. Απο­τε­λούν επο­μέ­νως σημα­ντικό μέρος των εσόδων του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού. Οποια­δή­ποτε παρέμ­βαση στους συντε­λε­στές στην παρούσα συγκυ­ρία θα πρέπει να γίνει με δημο­σιο­νο­μικά ουδέ­τερο τρόπο. Παρεμ­βαί­νο­ντας μόνο στους έμμε­σους φόρους δημιουρ­γεί­ται σημα­ντική τρύπα στα δημόσια έσοδα που θα πρέπει να καλυ­φθεί από αλλού με πρό­σθετη φορο­λο­γία.

Απο­τε­λεί στόχο της κυβέρ­νη­σης, και ήδη κατα­γρά­φε­ται πρόοδος προς την κατεύ­θυνση αυτή, η σύνθεση των δημο­σίων εσόδων να μετα­βλη­θεί και να προ­σεγ­γί­σει τον ευρω­παϊκό μέσο όρο εντός ενός περι­βάλ­λο­ντος επι­τα­χυ­νό­με­νης οικο­νο­μι­κής ανά­πτυ­ξης. Αυτό συντε­λεί­ται ήδη με την επέ­κταση των ηλε­κτρο­νι­κών πλη­ρω­μών και τους δια­σταυ­ρω­τι­κούς ελέγ­χους για την απο­κά­λυψη αδή­λω­των εισο­δη­μά­των. Είναι ωστόσο μια δια­δι­κα­σία που απαιτεί χρόνο και δεν επι­τυγ­χά­νε­ται από τη μια μέρα στην άλλη.

Με δεδο­μένη, λοιπόν, την σημε­ρινή σύνθεση των δημο­σίων εσόδων, μια άμεση μείωση της έμμεσης φορο­λο­γίας θα στε­ρή­σει κρίσιμα έσοδα από το κράτος για τη χρη­μα­το­δό­τηση βασικών δημο­σίων αγαθών και υπη­ρε­σιών και θα οδη­γή­σει σε περαι­τέρω δημόσιο δανει­σμό και άρα διό­γκωση του ελλείμ­μα­τος και του χρέους.

Ο δεύ­τε­ρος λόγος είναι ότι η κυβέρ­νηση κατευ­θύ­νει τον δια­θέ­σιμο δημο­σιο­νο­μικό χώρο στη μείωση συγκε­κρι­μέ­νων φόρων που ενι­σχύ­ουν το δια­θέ­σιμο εισό­δημα και ταυ­τό­χρονα στη­ρί­ζουν την υγιή ανά­πτυξη της οικο­νο­μίας και της απα­σχό­λη­σης. Αυτό έχει γίνει με τη μείωση του­λά­χι­στον 30 φόρων τα τελευ­ταία δυο χρόνια, δηλαδή με τη μείωση της φορο­λο­γίας σε εργασία και κεφά­λαιο και όχι στις εισα­γω­γές (δλδ και στα καύσιμα κίνησης) αλλά και με τη στο­χευ­μένη επι­δο­μα­τική στήριξη των χαμη­λό­τε­ρων εισο­δη­μά­των.

Μείωση της φορο­λο­γίας των καυ­σί­μων ισο­δυ­να­μεί με επι­δό­τηση των εισα­γω­γών, δηλαδή των οικο­νο­μιών άλλων χωρών που παρά­γουν καύσιμα, και μάλιστα, με τρόπο που δεν θα είναι στο­χευ­μέ­νος στα πιο αδύναμα στρώ­ματα.

Η μείωση του ΦΠΑ ή του ΕΦΚ στα καύσιμα είναι ένα ορι­ζό­ντιο μέτρο που έχει μεγάλο δημο­σιο­νο­μικό κόστος (ετησίως απο­φέ­ρουν περίπου 6 δις ευρώ στα ταμεία), με εξαι­ρε­τικά αβέβαιο απο­τέ­λε­σμα για το κατά πόσο θα φτάσει τελικά στον κατα­να­λωτή για να υπο­στη­ρί­ξει τα πιο ευάλωτα νοι­κο­κυ­ριά.

Επι­πλέον, ως ορι­ζό­ντιο μέτρο θα ωφε­λή­σει περισ­σό­τερο τους πλου­σιό­τε­ρους που κατα­να­λώ­νουν περισ­σό­τερη βενζίνη από τους φτω­χό­τε­ρους για τους οποίους η διαφορά θα είναι οριακή.

Αν κάτι μας δίδαξε η δεκα­ε­τής κρίση χρέους με τις σκληρές και άδικες πολι­τι­κές λιτό­τη­τας είναι ότι πρέπει να είμαστε πολύ προ­σε­κτι­κοί και πει­θαρ­χη­μέ­νοι με τα έσοδα, τις δαπάνες, τον δανει­σμό του κράτους και το μείγμα φορο­λο­γι­κής πολι­τι­κής που οδηγεί σε έναν ενάρετο κύκλο οικο­νο­μι­κής ανά­πτυ­ξης. Τα μέτρα στή­ρι­ξης πρέπει να είναι πάντοτε συμβατά με τις αντοχές της οικο­νο­μίας και στο­χευ­μένα σε όσους τα έχουν πραγ­μα­τικά ανάγκη.

Επο­μέ­νως, η μείωση της φορο­λο­γίας καυ­σί­μων ως μέτρο κρί­νε­ται ανα­πο­τε­λε­σμα­τικό για την αντι­με­τώ­πιση του προ­βλή­μα­τος και όσοι το υπο­στη­ρί­ζουν θα πρέπει να εξη­γή­σουν:

-ποιοι φόροι προ­τεί­νουν να αυξη­θούν συμπλη­ρω­μα­τικά, και

-αν υπο­στη­ρί­ζουν τον πρό­σθετο εξω­τε­ρικό δανει­σμό της χώρας που οδηγεί σε διεύ­ρυνση ελλείμ­μα­τος και χρέους και πιθανώς σε ένα νέο κύκλο σκληρής οικο­νο­μι­κής επο­πτείας και μνη­μο­νίων.

Σημαί­νουν όλα αυτά πως δεν μπο­ρούμε να κάνουμε τίποτα για την ελά­φρυνση των εισο­δη­μά­των από το πρω­το­φα­νές, διεθνές κύμα ακρί­βειας που πλήττει και τη χώρα μας; Σε καμία περί­πτωση. Ήδη κάνουμε πολλά από το φθι­νό­πωρο και θα συνε­χί­σουμε να κάνουμε και άλλα όσο διαρκεί αυτή η κρίση.

– Έχουν δια­τε­θεί περισ­σό­τερα από 2 δισ ευρώ σε νοι­κο­κυ­ριά, επι­χει­ρή­σεις και αγρότες για να καλυ­φθεί μέρος των αυξή­σεων. Είναι αρκετά; Όχι και γι’αυτό θα ανα­κοι­νω­θεί πρό­σθετο πακέτο μέτρων την επόμενη εβδο­μάδα. Το ταμείο ενερ­γεια­κής μετά­βα­σης θα επι­δο­τεί για όσο διαρκεί η ενερ­γειακή κρίση νοι­κο­κυ­ριά και επι­χει­ρή­σεις.

-Έχουν ψηφι­στεί και εφαρ­μό­ζο­νται ειδικές δια­τά­ξεις με υψηλά πρό­στιμα για τον έλεγχο της αισχρο­κέρ­δειας σε όλους τους κρίκους της ενερ­γεια­κής αλυ­σί­δας -παραγωγοί ενέρ­γειας, εμπορία και λιανικά σημεία πώλησης- ώστε με κοστο­λο­γική ανάλυση να προ­κύ­πτει αν κάποια επι­χεί­ρηση έχει αυξήσει τα περι­θώ­ρια κέρδους της περισ­σό­τερο από την περίοδο προ της ενερ­γεια­κής κρίσης.

– Όσα πρό­σθετα έσοδα -επί των προϋπολογισθέντων- έρχο­νται στα δημόσια ταμεία επι­στρέ­φουν στην κοι­νω­νία και τις επι­χει­ρή­σεις για να στη­ρί­ξουν τα εισο­δή­ματα.

-Το μέγεθος των αυξή­σεων στις διε­θνείς τιμές είναι ιστο­ρικά πρω­το­φα­νές και δεν μπορεί να αντι­με­τω­πι­στεί από καμία χώρα μεμο­νω­μένα. Γι’αυτό οι λύσεις πρέπει να είναι ευρω­παϊ­κές με παρεμ­βά­σεις σαν αυτή που πρό­τεινε η χώρα μας στις διε­θνείς αγορές δια­μόρ­φω­σης των διεθνών τιμών ΦΑ ώστε η τιμή του να ισορ­ρο­πή­σει σε νέα πιο χαμηλά και βιώσιμα επίπεδα.

Καθήκον της κυβέρ­νη­σης είναι να ενι­σχύ­σει το δια­θέ­σιμο εισό­δημα των πολιτών, με κοι­νω­νικά υπεύ­θυνο και στο­χευ­μένο τρόπο στους πιο ευά­λω­τους. Και αυτό πράττει με όλα τα μέτρα που έχει υιο­θε­τή­σει. Η υπευ­θυ­νό­τητα και η απο­τε­λε­σμα­τική στό­χευση είναι ο σωστός συν­δυα­σμός για να θωρα­κί­σουμε την οικο­νο­μική ανά­πτυξη και να δια­σφα­λί­σουμε την απο­τε­λε­σμα­τική προ­στα­σία των ευά­λω­των συμπο­λι­τών μας. Χωρίς το πρώτο άλλωστε, το δεύτερο είναι τελικά ανέ­φι­κτο.

Πηγή: Reporter.gr