Η βία δεν είναι ποτέ λύση

Κατά τον Αθηναίο νομο­θέτη Σόλωνα, η άσκηση δεν απο­τε­λεί για τους συμπο­λί­τες του αυτο­σκοπό, αλλά προ­ϋ­πό­θεση για τον ιδεώδη πολίτη, τον αγαθό στη ψυχή και δυνατό στο σώμα, τον μόνο ικανό να υπε­ρα­σπι­στεί τα μέγιστα για τον ίδιο και για την πόλη. Από την αρχαιό­τητα ο αθλη­τι­σμός διδά­σκει ότι η συμ­με­τοχή, η προ­σπά­θεια είναι σημα­ντικά στοι­χεία της ζωής. Αυτό βέβαια δεν σημαί­νει προ­σπά­θεια με κάθε μέσο, αλλά με σεβασμό σε κανόνες που οι αρχαίοι Έλληνες συμπύ­κνω­σαν στο «ευ αγω­νί­ζε­σθαι».

Αθλη­τι­σμός και πολι­τι­σμός είναι έννοιες συνυ­φα­σμέ­νες. Πολι­τι­σμός είναι όλα όσα έχουμε δημιουρ­γή­σει οι άνθρω­ποι από τότε που υπάρ­χουμε στη γη. Είναι η γλώσσα μας, η θρη­σκεία μας, η γραφή, η επι­στήμη, οι τέχνες οι παρα­δό­σεις μας, τα ήθη και τα έθιμα. Πολι­τι­σμός είναι ο αθλη­τι­σμός που δίνει την ευκαι­ρία να συνα­ντιού­νται οι άνθρω­ποι από κάθε μέρος της γης, να αγω­νί­ζο­νται ειρη­νικά παρά τις δια­φο­ρές τους. Η παρα­δοχή του νικητή και ο σεβα­σμός στον ηττη­μένο προάγει τον αθλη­τικό πολι­τι­σμό. Όταν τα αθλή­ματα είναι ομαδικά όπως το ποδό­σφαιρο, οι φίλα­θλοι που υπο­στη­ρί­ζουν κάποια ομάδα λέγο­νται οπαδοί της. Αυτοί που δημιουρ­γούν προ­βλή­ματα μέσα και έξω από αθλη­τι­κούς χώρους, δεν είναι καλοί οπαδοί, γιατί οι πράξεις τους βλά­πτουν την ομάδα τους. Ξεχνούν ότι ο αθλη­τι­σμός είναι πολι­τι­σμός.

Η δολο­φο­νία του Άλκη Καμπα­νού συγκλό­νισε και προ­κά­λεσε απο­τρο­πια­σμό σε όλη τη χώρα, με την είδηση να κάνει τον γύρο του κόσμου. Το ποδό­σφαιρο είναι «παγω­μέν層 η κοι­νω­νία παρα­μέ­νει ταραγ­μένη. Είναι άδικο, είναι ανε­πί­τρε­πτο να χάνεται ένας νέος άνθρω­πος στο όνομα μιας φανέλας. Το ποδό­σφαιρο σταματά να απο­τε­λεί χαρά και δια­σκέ­δαση, όταν φοβάσαι να φορέ­σεις το κασκόλ της αγα­πη­μέ­νης σου ομάδας γιατί μπορεί να πέσεις πάνω σ΄έναν ακραίο τύπο που υπο­στη­ρί­ζει μια άλλη ομάδα. Αυτό δεν είναι ποδό­σφαιρο είναι αρρώ­στια. Η βία δεν είναι ποτέ λύση. Πρέπει να σκε­φτό­μα­στε πως είναι αδια­νό­ητο και παρά­λογο να χτυ­πιό­μα­στε ή να σκο­τω­νό­μα­στε επειδή απλά υπο­στη­ρί­ζουμε κάτι δια­φο­ρε­τικό από κάποιους άλλους. Ο αθλη­τι­σμός είναι μια όμορφη και υγιή ασχολία, ακόμη και όταν απλά τον παρα­κο­λου­θούμε.

Δυστυ­χώς το φαι­νό­μενο της βίας στα γήπεδα είναι ένα ακαν­θώ­δες πρό­βλημα, έχει στοι­χί­σει ανθρώ­πι­νες ζωές, σοβα­ρούς τραυ­μα­τι­σμούς αλλά και την περιου­σία τόσων πολιτών και πρέπει να αντι­με­τω­πι­στεί συντε­ταγ­μένα και ριζικά. Οι παρά­γο­ντες που προ­κα­λούν και εξά­πτουν τη συμπε­ρι­φορά είναι πολλοί. Οι λέσχες των οργα­νω­μέ­νων οπαδών με τη σημε­ρινή λει­τουρ­γία τους, η ανάγκη για ξέσπα­σμα και λόγω ψυχο­λο­γι­κών προ­βλη­μά­των κάποιων ατόμων απο­τε­λούν εκρη­κτικό μίγμα που μόνο αρνη­τικό απο­τέ­λε­σμα μπορεί να έχει. Να μην παρα­βλέ­πουμε και τη ψυχο­λο­γική βία που προ­κα­λούν οι θερ­μο­κέ­φα­λοι οπαδοί με ακα­τα­νό­μα­στες εκφρά­σεις στους αθλητές ή στους διαι­τη­τές ότι απο­τε­λεί την πιο συχνή αιτία για να ξεσπά­σει μια διαμάχη.

Άμεσες ενέρ­γειες λοιπόν για να εξα­λεί­ψουμε από τη ρίζα του το φαι­νό­μενο του φανα­τι­σμού και της οπα­δι­κής βίας. Οι γονείς πρέπει να προ­βάλ­λουν το φίλαθλο πνεύμα και τα υγιή πρότυπα στα παιδιά τους. Να γίνεται διά­λο­γος μεταξύ των μελών της οικο­γέ­νειας ώστε να μετα­φέ­ρο­νται οι κατάλ­λη­λες αξίες όπως το αθλη­τικό ιδεώδες

και η αξιο­ποί­ηση κλίσεων και ικα­νο­τή­των των παιδιών για συγκε­κρι­μένα αθλή­ματα από νωρίς. Το σχολείο να επι­τεί­νει τις αξίες και τα ιδεώδη με περισ­σό­τε­ρες αθλη­τι­κές εκδη­λώ­σεις και σύγ­χρο­νες αθλη­τι­κές εγκα­τα­στά­σεις. Τα ΜΜΕ να προ­βάλ­λουν και να επι­δο­κι­μά­ζουν τους αθλητές που δια­κρί­νο­νται για το ήθος τους και να κατα­δι­κά­ζουν την αντια­θλη­τική συμπε­ρι­φορά.

Οι αθλητές μας πρέπει να απο­τε­λούν υγιή πρότυπα για τη νεολαία με τη συμπε­ρι­φορά τους μέσα και έξω από τους αθλη­τι­κούς χώρους. Να απο­βάλ­λουν το στυγνό επαγ­γελ­μα­τι­σμό και να αγω­νί­ζο­νται υπεύ­θυνα και έντιμα. Τα δε αρμόδια όργανα να τιμω­ρούν παρα­δειγ­μα­τικά τους αθλητές που προ­βαί­νουν σε αντια­θλη­τι­κές συμπε­ρι­φο­ρές. Τέλος το κράτος με υλι­κο­τε­χνική υποδομή, με τη θέσπιση νόμων οι οποίοι θα εφαρ­μό­ζο­νται αμε­ρό­λη­πτα αλλά και με την υπο­στή­ριξη εγκα­τα­στά­σεων και αθλη­τι­κών εκδη­λώ­σεων όλα αυτά μπορούν να συμ­βά­λουν στην εξά­λειψη της βίας και των ακραίων φαι­νο­μέ­νων και να καλ­λιερ­γή­σουν την ευγενή άμιλλα και το ευ αγω­νί­ζε­σθαι.

Νεκτα­ρία Μπίλλη