«Βαρύς» ο λογαριασμός από την αγωγή της “Γενικής Τεχνικής ΑΕ” κατά του Δήμου Ρόδου

Στα 191.182,54 ευρώ, πλέον 310 ευρώ της εντολής προς εκτέ­λεση, ανήλθε ο «λογα­ρια­σμός», που καλεί­ται να κατα­βά­λει ο Δήμος Ρόδου στην τεχνική εται­ρεία “Γενική Τεχνική ΑΕ” με την κοι­νο­ποί­ηση της 200/2021 από­φα­σης του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου που δικαί­ωσε την τελευ­ταία για οφειλές του πρώην Δήμου Καλ­λι­θέας.

Η εται­ρεία άσκησε ενώπιον του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου το έτος 2008 αγωγή στρε­φο­μένη κατά του Δήμου Καλ­λι­θέας, τον οποίο δια­δέ­χθηκε ο Δήμος Ρόδου. Εκδό­θηκε η υπ’ αριθ. 45/2018 μη ορι­στική απόφαση του δικα­στη­ρίου και ακο­λού­θως η υπ’ αρίθμ. 43/2020 απόφαση του ίδιου δικα­στη­ρίου που απέρ­ριψε την αγωγή. Με την αγωγή της η ενά­γουσα εκθέτει, ότι δυνάμει άτυπων δια­δο­χι­κών συμ­βά­σεων πώλησης με τον Δήμο Καλ­λι­θέας, τον οποίο δια­δέ­χθηκε ο Δήμος Ρόδου, σύμφωνα με το Ν.3852/2010, του πώλησε οικο­δο­μικά υλικά και σκυ­ρό­δεμα κατά τα έτη 2004 – 2006, συνο­λι­κής αξίας 92.336,59 ευρώ.

Ότι μολο­νότι τα υλικά αυτά παρα­δό­θη­καν στον ενα­γό­μενο, ουδέ­ποτε κατα­βλή­θηκε το τίμημά τους. Με βάση το ανωτέρω ιστο­ρικό ζητεί με απόφαση, που θα κηρυ­χθεί προ­σω­ρι­νώς εκτε­λε­στή, να υπο­χρε­ω­θεί ο ενα­γό­με­νος, ως καθο­λι­κός διά­δο­χος του Δήμου Καλ­λι­θέας – Ρόδου, να της κατα­βά­λει το συνο­λικό ως άνω ποσό λόγω των μεταξύ τους δια­δο­χι­κών συμ­βά­σεων πώλησης, άλλως λόγω του ό,τι αυτός κατέστη αδι­καιο­λό­γητα πλου­σιό­τε­ρος σε βάρος της περιου­σίας της, χωρίς νόμιμη αιτία, νομι­μο­τό­κως από την επομένη της έκδοσης εκάστου τιμο­λο­γίου – δελτίου απο­στο­λής μέχρι την πλήρη και ολο­σχερή εξό­φληση, καθώς και να επι­βλη­θούν σε βάρος του τα δικα­στικά της έξοδα. Το πρω­τό­δικο δικα­στή­ριο έκρινε ότι οι σχε­τι­κές αξιώ­σεις της ενά­γου­σας έχουν υπο­πέ­σει σε παρα­γραφή, καθώς από το τέλος του οικο­νο­μι­κού έτους μέσα στο οποίο γεν­νή­θη­καν οι επί­δι­κες αξιώ­σεις και ήταν δυνατή η δικα­στική επι­δί­ωξη αυτών ήτοι από 31-12-2004, 31-12-2005 και 31-12-2006 και μέχρι την άσκηση της κρι­νό­με­νης αγωγής, παρήλθε χρονικό διά­στημα μείζον της πεντα­ε­τίας.

Ειδι­κό­τερα, η αγωγή κατα­τέ­θηκε στη γραμ­μα­τεία του Δικα­στη­ρίου την 15η.10.2008, ωστόσο, δεν έγινε επίδοση της αγωγής εντός της πεντα­ε­τίας από τα ανωτέρω ανα­φε­ρό­μενα χρονικά δια­στή­ματα, καθώς η 2356Ε/20.10.2008 έκθεση επί­δο­σης του δικα­στι­κού επι­με­λητή είναι άκυρη και ως εκ τούτου δεν επέφερε τη διακοπή της πεντα­ε­τούς παρα­γρα­φής. Το δικα­στή­ριο έκρινε ότι η παρα­γραφή της αξίωσης της ενά­γου­σας, η οποία άρχισε στις 31-12-2004, ήτοι στο τέλος του έτους εντός του οποίου η αξίωση αυτή γεν­νή­θηκε και ήταν δυνατή η δικα­στική της επι­δί­ωξη, και η οποία, επειδή αφορά απαί­τηση κατά Ο.Τ.Α. δια­κό­πτε­ται μόνο με τους ειδικά προ­βλε­πό­με­νους στο άρθρο 93 του Ν. 2362/1995 (και ήδη άρθρο 143 του Ν. 4270/2014) τρόπους, μεταξύ των οποίων η υποβολή της υπό­θε­σης στο Δικα­στή­ριο με έγερση σχε­τι­κής αγωγής, δια­κό­πηκε στις 20-10-2008, εν συνε­χεία δε εκ νέου στις 25-6-2009 (με την επίδοση προς τον ενα­γό­μενο της από 10-6-2009 και με αριθμό κατά­θε­σης 707/2009 κλήσης), στις 3-6-2010 (με την αναβολή της υπό­θε­σης από το πινάκιο), στις 10-11-2014 (με την επίδοση προς τον ενα­γό­μενο της από 5-11-2014 και με αριθμό κατά­θε­σης 275/2014 κλήσης), στις 5-10-2015 (με την επίδοση προς τον ενα­γό­μενο της από 1-10-2015 και με αριθμό κατά­θε­σης 184/2015 κλήσης) και στις 12-3-2018, με τη δημο­σί­ευση της υπ’ αριθμ. 45/2018 από­φα­σης του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου.

Με την απόφασή του το Εφετείο υπο­χρε­ώ­νει τον Δήμο Ρόδου, να κατα­βά­λει στην ενά­γουσα το συνο­λικό ποσό των 88.867,11 € με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής. Οι τόκοι υπο­λο­γί­στη­καν και ο λογα­ρια­σμός ανήλθε στο ποσό που προ­α­να­φέ­ραμε.

Την υπόθεση χει­ρί­στηκε η δικη­γό­ρος κ. Ευανθία Μπόνη.