Αγωγή 300.000 ευρώ κατά του Δήμου και της Περιφέρειας για τον θάνατο μοτοσικλετιστή σε σύγκρουση με αδέσποτο κατσίκι

• Οι γιοι του 62χρο­νου Ιτα­λού κα­τοί­κου Κα­λά­θου, ηλι­κί­ας 34 και 32 ετών, διεκ­δι­κούν από 150.000 ευρώ ο κα­θέ­νας για ψυ­χι­κή οδύνη, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι ο Δήμος δεν απο­μά­κρυ­νε τα ανε­πι­τή­ρη­τα ζώα και η Πε­ρι­φέ­ρεια άφησε το ση­μείο χωρίς συ­ντή­ρη­ση, πε­ρί­φρα­ξη και σή­μαν­ση

Σχε­δόν 21 μήνες μετά το θα­να­τη­φό­ρο τρο­χαίο της Τε­τάρ­της 22 Ια­νουα­ρί­ου 2025 στο χι­λιό­με­τρο 39 της εθνι­κής οδού Ρόδου-Λίν­δου, οι γιοι του 62χρο­νου Ιτα­λού που έχασε τη ζωή του στρέ­φο­νται δι­κα­στι­κά κατά των φο­ρέ­ων που, όπως ισχυ­ρί­ζο­νται, όφει­λαν να είχαν απο­τρέ­ψει το δυ­στύ­χη­μα.

Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες της «δη­μο­κρα­τι­κής», η αγωγή κα­τα­τέ­θη­κε στις 14 Οκτω­βρί­ου 2026 στο Τρι­με­λές Διοι­κη­τι­κό Πρω­το­δι­κείο Ρόδου και στρέ­φε­ται από κοι­νού κατά του Δήμου Ρόδου και της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου. Τα 2 αδέλ­φια, Ιτα­λοί πο­λί­τες που ζουν στην Ιτα­λία, ζη­τούν από 150.000 ευρώ ο κα­θέ­νας, συ­νο­λι­κά 300.000 ευρώ, με τον νό­μι­μο τόκο από τις 23 Ια­νουα­ρί­ου 2025.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­ζε­ται η δι­κη­γο­ρι­κή εται­ρεία «Τσέρ­κης & Συ­νερ­γά­τες» της Ρόδου, και συ­γκε­κρι­μέ­να οι κ.κ. Μηνάς Τσέρ­κης και Μα­ρί­να Κρα­νί­τη.

Το χρο­νι­κό της σύ­γκρου­σης

Γύρω στις 15:40 εκεί­νης της ημέ­ρας, ο 62χρο­νος κι­νού­νταν με τη μο­το­σι­κλέ­τα του, ένα SYM Symphony ST των 169 κυ­βι­κών, στο ρεύμα προς Λίνδο. Όπως πε­ρι­γρά­φε­ται στην αγωγή, οδη­γού­σε με πε­ρί­που 40 χι­λιό­με­τρα την ώρα, σε ση­μείο με όριο τα 50. Ο δρό­μος εκεί έχει πλά­τος 6,90 μέτρα, μία λω­ρί­δα ανά κα­τεύ­θυν­ση και διπλή συ­νε­χή δια­χω­ρι­στι­κή γραμ­μή. Η άσφαλ­τος ήταν στε­γνή και η ορα­τό­τη­τα καλή.

Από πα­ρα­κεί­με­νο αγρό, ένα μικρό κο­πά­δι 4 κα­τσι­κιών χωρίς επί­βλε­ψη φέ­ρε­ται να μπήκε αιφ­νι­δια­στι­κά στον δρόμο και να τον διέ­σχι­σε κά­θε­τα, από τα δεξιά προς τα αρι­στε­ρά. Ένα από τα ζώα χτύ­πη­σε τη μο­το­σι­κλέ­τα από τη δεξιά πλευ­ρά. Το δί­κυ­κλο ανε­τρά­πη και ο 62χρο­νος έπεσε βαριά τραυ­μα­τι­σμέ­νος στο οδό­στρω­μα, αι­μορ­ρα­γώ­ντας από το στόμα και χωρίς να μπο­ρεί να μι­λή­σει. Με­τα­φέρ­θη­κε με ασθε­νο­φό­ρο του ΕΚΑΒ στο Γε­νι­κό Νο­σο­κο­μείο Ρόδου, όπου δια­πι­στώ­θη­κε ο θά­να­τός του.

Η ια­τρο­δι­κα­στι­κή εξέ­τα­ση απέ­δω­σε τον θά­να­το σε κρα­νιο­ε­γκε­φα­λι­κές κα­κώ­σεις, κα­τα­γρά­φο­ντας κά­ταγ­μα κρα­νί­ου, εγκε­φα­λι­κές αι­μορ­ρα­γί­ες και θλά­σεις, κα­τάγ­μα­τα από την τρίτη έως την όγδοη δεξιά πλευ­ρά, καθώς και ρή­ξεις στον δεξιό πνεύ­μο­να και στο ήπαρ.

Οι ενά­γο­ντες υπο­στη­ρί­ζουν ότι ο πα­τέ­ρας τους δεν έφερε καμία ευ­θύ­νη, ότι το ση­μείο πρό­σκρου­σης δεί­χνει πως επι­χεί­ρη­σε ελιγ­μό απο­φυ­γής χωρίς απο­τέ­λε­σμα και ότι η μο­το­σι­κλέ­τα βρι­σκό­ταν σε καλή κα­τά­στα­ση.

Χωρίς ενώ­τιο το ζώο

Το κα­τσί­κι, ένα νεαρό ασπρό­μαυ­ρο αρ­σε­νι­κό, τραυ­μα­τί­στη­κε σο­βα­ρά, με κά­κω­ση στη γνάθο και σπα­σμέ­νο το πίσω αρι­στε­ρό πόδι. Δεν έφερε ενώ­τιο ή άλλο ανα­γνω­ρι­στι­κό στοι­χείο, ούτε ση­μά­δι ότι είχε χάσει ενώ­τιο. Στο στοι­χείο αυτό στη­ρί­ζουν οι ενά­γο­ντες τον ισχυ­ρι­σμό ότι το ζώο ήταν αδέ­σπο­το και όχι ιδιο­κτη­σί­ας κά­ποιου ιδιώ­τη.

Ρηγ­μα­τώ­σεις στην άσφαλ­το

Κατά την αυ­το­ψία στο ση­μείο δια­πι­στώ­θη­καν ρηγ­μα­τώ­σεις τύπου αλι­γά­το­ρα στη λω­ρί­δα προς Λίνδο, που ξε­κι­νού­σαν 9,20 μέτρα πριν από τη θέση της σύ­γκρου­σης και εκτεί­νο­νταν σε μήκος 20,4 μέ­τρων. Σύμ­φω­να με την τε­χνι­κή εκτί­μη­ση που επι­κα­λεί­ται η αγωγή, οι φθο­ρές αυτές μειώ­νουν την πρό­σφυ­ση, ιδίως των δι­κύ­κλων, και δυ­σχε­ραί­νουν τη δια­τή­ρη­ση ασφα­λούς πο­ρεί­ας μετά από από­το­μο ελιγ­μό, ενώ κα­τα­τάσ­σο­νται στην κα­τη­γο­ρία υψη­λής σο­βα­ρό­τη­τας.

Τι κα­τα­λο­γί­ζε­ται στον Δήμο

Οι ενά­γο­ντες ισχυ­ρί­ζο­νται ότι ο Δήμος Ρόδου γνώ­ρι­ζε τον κίν­δυ­νο. Επι­κα­λού­νται ένορ­κη κα­τά­θε­ση που δό­θη­κε την επο­μέ­νη του δυ­στυ­χή­μα­τος, σύμ­φω­να με την οποία στο γει­το­νι­κό βουνό ζουν αδέ­σπο­τα ζώα σε με­γά­λους αριθ­μούς, που κα­τε­βαί­νουν συχνά στον δρόμο, χωρίς φρά­χτη ή προει­δο­ποι­η­τι­κή πι­να­κί­δα.

Κατά την αγωγή, πέρα από μια πε­ρι­συλ­λο­γή σχε­δόν 12 μήνες νω­ρί­τε­ρα, ο Δήμος δεν έκανε τί­πο­τα από όσα προ­βλέ­πει ο ν. 4056/2012 για τα ανε­πι­τή­ρη­τα πα­ρα­γω­γι­κά ζώα. Δεν ίδρυ­σε μο­νά­δα φύ­λα­ξης, δεν σή­μα­νε τα ζώα, δεν συ­γκρό­τη­σε εξει­δι­κευ­μέ­να συ­νερ­γεία ούτε την τρι­με­λή επι­τρο­πή με κτη­νί­α­τρο ή γε­ω­πό­νο. Οι ενά­γο­ντες ση­μειώ­νουν ότι ο δρό­μος είναι ο μο­να­δι­κός που συν­δέ­ει την πόλη με τη Λίνδο και ότι χι­λιά­δες του­ρί­στες κι­νού­νται σε αυτόν χωρίς να γνω­ρί­ζουν τον κίν­δυ­νο.

Οι ευ­θύ­νες που απο­δί­δο­νται στην Πε­ρι­φέ­ρεια

Για την Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, η αγωγή επι­κα­λεί­ται έγ­γρα­φο της Γε­νι­κής Γραμ­μα­τεί­ας Πο­λι­τι­κής Προ­στα­σί­ας του 2017, από το οποίο προ­κύ­πτει ότι η συ­ντή­ρη­ση της εθνι­κής οδού Ρόδου Λίν­δου ανή­κει στην αρ­μο­διό­τη­τά της. Οι ενά­γο­ντες υπο­στη­ρί­ζουν ότι η Πε­ρι­φέ­ρεια όφει­λε να ελέγ­χει και να απο­κα­θι­στά τις φθο­ρές του οδο­στρώ­μα­τος και, από κοι­νού με τον Δήμο, να το­πο­θε­τή­σει κι­γκλι­δώ­μα­τα και πι­να­κί­δες για τη διέ­λευ­ση ζώων. Αν ο δρό­μος είχε συ­ντη­ρη­θεί, ανα­φέ­ρουν, η μο­το­σι­κλέ­τα εν­δε­χο­μέ­νως να μην είχε ανα­τρα­πεί.

Η αγωγή στη­ρί­ζε­ται στα άρθρα 105 και 106 του Ει­σα­γω­γι­κού Νόμου του Αστι­κού Κώ­δι­κα για την αντι­κει­με­νι­κή ευ­θύ­νη του Δη­μο­σί­ου, η οποία κατά τη νο­μο­λο­γία του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας δεν απαι­τεί από­δει­ξη πταί­σμα­τος, και στο άρθρο 932 του Αστι­κού Κώ­δι­κα για την ψυ­χι­κή οδύνη των οι­κεί­ων. Λόγω της ιτα­λι­κής υπη­κο­ό­τη­τας των δια­δί­κων, οι ενά­γο­ντες υπο­στη­ρί­ζουν ότι εφαρ­μό­ζε­ται το ελ­λη­νι­κό δί­καιο, καθώς ο Κα­νο­νι­σμός Ρώμη ΙΙ εξαι­ρεί την ευ­θύ­νη του κρά­τους για πρά­ξεις άσκη­σης δη­μό­σιας εξου­σί­ας.

Η ψυ­χι­κή οδύνη των παι­διών

Οι 2 αδελ­φοί, που δη­λώ­νουν μο­να­δι­κοί κλη­ρο­νό­μοι του πα­τέ­ρα τους, ο οποί­ος πέ­θα­νε χωρίς δια­θή­κη, τον πε­ρι­γρά­φουν ως υγιή, δρα­στή­ριο και κοι­νω­νι­κό, στή­ριγ­μα στην προ­σω­πι­κή και επαγ­γελ­μα­τι­κή τους πο­ρεία. Ανα­φέ­ρουν ότι πέ­θα­νε μόνος, μα­κριά τους, χωρίς να προ­λά­βουν να τον απο­χαι­ρε­τή­σουν, και εκτι­μούν ότι θα ζούσε του­λά­χι­στον 25 ακόμη χρό­νια. Απο­δί­δουν το δυ­στύ­χη­μα σε «βαριά αμελή έως εγκλη­μα­τι­κά αδιά­φο­ρη συ­μπε­ρι­φο­ρά» των ενα­γο­μέ­νων.