Απορρίφθηκε η ανακοπή επιχειρηματία κατά συνταξιούχου τραπεζικού που κατήγγειλε για τοκογλυφία

Με απόφαση που εξέδωσε το Μονο­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου απορ­ρί­φθηκε η έφεση – ανακοπή που άσκησε επι­χει­ρη­μα­τίας της Ρόδου κατά συντα­ξιού­χου τρα­πε­ζι­κού τον οποίο έχει καταγ­γεί­λει για τοκο­γλυ­φία.

Ο τελευ­ταίος έχει ήδη προ­σφύ­γει ενώπιον του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου με αγωγή απο­ζη­μί­ω­σης από αδι­κο­πρα­ξία διεκ­δι­κώ­ντας απο­ζη­μί­ωση ύψους 100.000 ευρώ για βλάβες που του προ­κά­λεσε.

Ο συντα­ξιού­χος τρα­πε­ζι­κός βρί­σκε­ται σε έντονη αντι­δι­κία με τον ενα­γό­μενο από το έτος 2010 όταν εξέδωσε σε βάρος του δύο δια­τα­γές πλη­ρω­μής του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου για τα ποσά των 100.400 ευρώ και 33.200 ευρώ αντί­στοιχα.

Η έκδοση των δια­τα­γών πλη­ρω­μής στη­ρί­χθηκε σε ίσης αξίας 6 μετα­χρο­νο­λο­γη­μέ­νων επι­τα­γών τις οποίες είχε εκδώσει ο ενα­γό­με­νος το έτος 2007 μαζί με άλλες 4 επι­πλέον επι­τα­γές αξίας 66.400 ευρώ σε διαταγή του τότε συνε­ταί­ρου του, λόγω της πώλησης σ’ αυτόν από τον τελευ­ταίο των εται­ρι­κών μερι­δίων που είχε στην ομόρ­ρυθμη εται­ρεία τους.

Από την εται­ρεία αυτή ο συνέ­ται­ρος απο­χώ­ρησε και ο ενάγων απέ­κτησε τις επι­τα­γές με οπι­σθο­γρά­φηση το έτος 2007 για εξα­σφά­λισή του, όταν του δάνεισε άτοκα το ποσό των 125.000 ευρώ για να τον διευ­κο­λύ­νει να απο­πλη­ρώ­σει ληξι­πρό­θε­σμη υπο­χρέ­ωση που είχε σε τράπεζα.

Κατά των δια­τα­γών πλη­ρω­μής ο εγκα­λού­με­νος άσκησε δύο ανα­κο­πές ενώπιον του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου προ­βάλ­λο­ντας μεταξύ άλλων τον ψευδή ισχυ­ρι­σμό ότι επρό­κειτο τάχα για επι­τα­γές «ευκο­λίας» τις οποίες εξέδωσε και παρέ­δωσε στον «παιδικό» του φίλο για να τις χρη­σι­μο­ποι­ή­σει προ­κει­μέ­νου να δανειο­δο­τη­θεί με την προ­ε­ξό­φλησή τους ενώ στην πραγ­μα­τι­κό­τητα ενσω­μά­τω­ναν το τίμημα της πώλησης προς αυτόν των εται­ρι­κών μερι­δίων του συνε­ταί­ρου του.

Δια­βλέ­πο­ντας, όπως τονίζει ο ενάγων, ότι η αιτίαση των δήθεν επι­τα­γών «ευκο­λίας» δεν επρό­κειτο να ευδο­κι­μή­σει μεθό­δευσε το φαντα­στικό σενάριο ότι ο τελευ­ταίος απώλεσε τα σώματα των 6 επι­τα­γών που του είχε παρα­δώ­σει με οπι­σθο­γρά­φηση ώστε να παρε­μπο­δί­σει την είσπραξή τους.

Όταν δια­πί­στωσε ότι το σενάριο της δήθεν «απώ­λειας» των επι­τα­γών δεν επρό­κειτο να ευδο­κι­μή­σει υπέβαλε ενα­ντίον του συντα­ξιού­χου τρα­πε­ζι­κού έγκληση κατη­γο­ρώ­ντας τον για τις πράξεις της απάτης ενώπιον Δικα­στη­ρίου με ιδιαί­τερα τεχνά­σματα και κυρίως της κακουρ­γη­μα­τι­κής τοκο­γλυ­φίας!

Μετά την υποβολή της έγκλη­σης κινή­θηκε σε βάρος του ενά­γο­ντος ποινική δίωξη.

Το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κων Ρόδου με αμε­τά­κλητο Βού­λευμά του έκρινε ότι δεν έπρεπε να γίνει σε βάρος του συντα­ξιού­χου τρα­πε­ζι­κού κατη­γο­ρία και έθεσε την εντελώς αβάσιμη έγκληση στο αρχείο.

Όπως είχε δικαί­ωμα κατε­μή­νυσε τον ενα­γό­μενο για την έκδοση των 6 ακά­λυ­πτων επι­τα­γών που κατείχε με απο­τέ­λε­σμα να κατα­δι­κα­στεί αμε­τά­κλητα.

Οι ανα­κο­πές αυτές που άσκησε ο ενα­γό­με­νος κατά των δύο δια­τα­γών πλη­ρω­μής που εξέδωσε, απορ­ρί­φθη­καν με δύο ορι­στι­κές απο­φά­σεις του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου κατά των οποίων ο ενα­γό­με­νος άσκησε εφέσεις ενώπιον του Μονο­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου.

Παρά τη δικαί­ωσή του και την απαλ­λαγή του ο ενα­γό­με­νος, επι­κα­λέ­σθηκε και πάλι τα σενάρια ότι τάχα επρό­κειτο για «επι­τα­γές ευκο­λίας» για «προϊόν τοκο­γλυ­φι­κού δανει­σμού», κλπ.

Το Μονο­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου με την πρώτη απόφαση που εξέδωσε απέρ­ριψε εκ νέου τους ισχυ­ρι­σμούς του.

Την υπόθεση χει­ρί­ζε­ται ο δικη­γό­ρος κ. Μανώλης Κου­τσού­κος.