Ζητήθηκε Εισαγγελική παρέμβαση για την κατάργηση της υποχρεωτικότητας του εμβολιασμού!

Την παρέμ­βαση της Εισαγ­γε­λέως Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου για την ακύρωση της δια νόμου υπο­χρε­ω­τι­κό­τη­τας του εμβο­λια­σμού αιτή­θη­καν χθες Ροδίτες.

Ζητούν ειδι­κό­τερα, με αιτή­σεις που υπέ­βα­λαν, την ακύρωση άρθρου του Ν.4820/21, που αφορά στον υπο­χρε­ω­τικό εμβο­λια­σμό κατά της covid-19 και συγκε­κρι­μένα το εδάφιο που ανα­φέ­ρει:

«Για επι­τα­κτι­κούς λόγους προ­στα­σίας της δημό­σιας υγείας, μετά την παρέ­λευση της προ­θε­σμίας της παρ.6, κάθε νεοει­σερ­χό­με­νος φιλο­ξε­νού­με­νος στις ανωτέρω μονάδες πρέπει υπο­χρε­ω­τικά να είναι πλήρως εμβο­λια­σμέ­νος κατά του κορω­νοιού COVID-19».

Επι­κα­λού­νται ότι ο νόμος παρα­βιά­ζει το άρθρο 2 του Συντάγ­μα­τος για τους γενικά ανα­γνω­ρι­σμέ­νους κανόνες διε­θνούς δικαίου και κατ’ επέ­κταση την οικου­με­νική δια­κή­ρυξη για τα ανθρώ­πινα δικαιώ­ματα και τα άρθρα 2,3, 5,22,25,28, την συνθήκη της Λισα­βό­νας και τα άρθρα 1β, 6 και τον χάρτη των θεμε­λιω­δών δικαιω­μά­των της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης.

Επι­ση­μαί­νουν δε ότι παρα­βιά­ζε­ται το άρθρο 4 του Συντάγ­μα­τος καθώς έχουν ίσες υπο­χρε­ώ­σεις αλλά όχι ίσα δικαιώ­ματα, ενώ η συνει­σφορά στα βάρη δεν επη­ρε­ά­ζει αν είναι εμβο­λια­σμέ­νοι ή όχι!.

Αιτού­νται δε την προ­ώ­θηση του αιτή­μα­τός τους από την Εισαγ­γε­λέα στο Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας δια την εθνική ακύρωση.

Ανά­λο­γες ενέρ­γειες έχουν γίνει και με την υποβολή πρό­τα­σης νόμου – τρο­πο­λο­γίας από την απο­κα­λού­μενη «ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΧΗΣ» και έχει απο­στα­λεί στα κόμματα στους βου­λευ­τές και στα ΜΜΕ.

Ανα­φέ­ρουν μεταξύ άλλων τα εξής:

«Οι πρό­σφα­τες δια­τά­ξεις των άρθρων 205, 206 και 207 του Ν.4820/21, που αφορούν στον υπο­χρε­ω­τικό εμβο­λια­σμό κατά της covid-19, επι­διώ­κουν την στέρηση μισθού, την επι­πρό­σθετη οικο­νο­μική επι­βά­ρυνση των εργα­ζό­με­νων και ευρύ­τερα την καλ­λιέρ­γεια κλί­μα­τος αυταρ­χι­σμού και τρο­μο­κρα­τίας σε όλους τους χώρους εργα­σίας.

Επίσης, λόγω μη ύπαρξης δημό­σιας δομής υγείας με επάρ­κεια στε­λέ­χω­σης και συνερ­γείων, στή­νο­νται κερ­δο­σκο­πικά παι­χνί­δια στους δια­γνω­στι­κούς ελέγ­χους από ιδιώτες και εται­ρείες, αφού το κόστος κάθε εβδο­μά­δας επιρ­ρί­πτε­ται τιμω­ρη­τικά στους εργα­ζό­με­νους. Με τις δια­τά­ξεις αυτές, ο εργα­ζό­με­νος από το πενιχρό εισό­δημά του θα κληθεί να κατα­βά­λει στα ιδιω­τικά δια­γνω­στικά κέντρα από 40 ευρώ κάθε εβδο­μάδα (160 ευρώ/μήνα)!

Με πρό­σχημα την υπο­χρε­ω­τι­κό­τητα του εμβο­λια­σμού και το αφήγημα της «ατο­μι­κής ευθύνης» επιρ­ρί­πτει η κυβέρ­νηση τις δικές της ευθύνες μέσα στις τοπικές κοι­νω­νίες με «όπλο» τον κοι­νω­νικό αυτο­μα­τι­σμό, δηλ. το δόγμα «διαίρει και βασί­λευε».

Η τοπική μας κοι­νω­νία βιώνει τις ανωτέρω δια­τά­ξεις ως απο­τέ­λε­σμα μιας διχα­στι­κής και ρατσι­στι­κής πολι­τι­κής, που εφαρ­μό­ζει η κυβέρ­νηση για να «δια­σπά­σει» την κοι­νω­νική συνοχή και αλλη­λεγ­γύη ανάμεσα στους συμπο­λί­τες μας. Αυτές οι δια­τά­ξεις είναι κοι­νω­νικά επι­ζή­μιες – επι­κίν­δυ­νες, αντι­συ­νταγ­μα­τι­κές και κυρίως επα­χθείς! Στο­χεύ­ουν στην οικο­νο­μική και κοι­νω­νική εξό­ντωση των εργα­ζο­μέ­νων, στην φτω­χο­ποί­ηση κάθε οικο­γέ­νειας, στον υπο­σι­στι­σμό, στην ενερ­γειακή φτώχεια, στην κοι­νω­νική απο­μό­νωση και στην προ­σβολή της υγείας ή ακόμη και στην απώλεια της ανθρώ­πι­νης ζωής.

Η τοπική μας κοι­νω­νία δια­πι­στώ­νει, ότι η κυβέρ­νηση απέτυχε στον περιο­ρι­σμό της νόσου covid-19. Δεν πήρε κανένα ουσια­στικό μέτρο στή­ρι­ξης του δημό­σιου συστή­μα­τος υγείας. Δεν έκανε χρήση των ήδη εγκε­κρι­μέ­νων θερα­πειών αντι­σω­μά­των στους ανθρώ­πους που νοση­λεύ­τη­καν σε απλές μονάδες covid-19, ώστε να μην επι­δει­νω­θεί η κατά­στασή τους και μετα­φερ­θούν για δια­σω­λή­νωση στις ΜΕΘ ή και να πεθά­νουν.

Έκανε «στραβά μάτια» στα υγειο­νο­μικά πρω­τό­κολλα «λάστιχο» στον του­ρι­σμό, στις μετα­φο­ρές με πλοία και αερο­πλάνα, ιδίως στον συνω­στι­σμό στα λεω­φο­ρεία.

Επίσης, απο­κο­ρύ­φωση ήταν και η εξαγορά συνει­δή­σεων της νεο­λαίας με τις «δωρο­ε­πι­τα­γές» των 150 ευρώ, τα αντιε­πι­στη­μο­νικά «bonus» στους εμβο­λια­σμέ­νους για μη χρήση μάσκας, μη δήλωσης δια­γνω­στι­κού ελέγχου και ελεύ­θε­ρης προ­σβα­σι­μό­τη­τας σε κλει­στούς χώρους».