Σφοδρή αντιδικία δύο ξενοδοχειακών εταιρειών για την τύχη ξενοδοχείου στην Ιαλυσό

Με απόφαση του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου που εκδό­θηκε χθες με την δια­δι­κα­σία των ασφα­λι­στι­κών μέτρων, απορ­ρί­φθηκε ελλεί­ψει κατε­πεί­γο­ντος η αίτηση ξενο­δο­χεια­κής εται­ρείας της Αυστρίας κατά ανώ­νυ­μης εται­ρείας, που λει­τουρ­γούσε ξενο­δο­χειακή μονάδα στην Ιαλυσό, για να της χορη­γη­θεί άδεια κατα­μέ­τρη­σης των εγκα­τα­στά­σεών του, προ­κει­μέ­νου να δια­πι­στω­θεί η ύπαρξη ή μη πολε­ο­δο­μι­κών παρα­βά­σεων, ελατ­τω­μά­των στον φέροντα οργα­νι­σμό των κτηρίων, τεχνι­κών προ­βλη­μά­των στις πάγιες μηχα­νο­λο­γι­κές εγκα­τα­στά­σεις του αλλά και για να προβεί σε υποβολή φορο­λο­γι­κών δηλώ­σεων ως ιδιο­κτή­τρια του ξενο­δο­χείου.

Η συγκε­κρι­μένη αίτηση απο­τε­λεί συνέ­χεια μιας σφοδρής αντι­δι­κίας, που απα­σχό­λησε από το έτος 2017 την επι­και­ρό­τητα.

Πιο συγκε­κρι­μένα με απόφαση του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, απορ­ρί­φθηκε το 2018 η αγωγή ανώ­νυ­μης εται­ρείας, για την ακύρωση σύμ­βα­σης χρο­νο­με­ρι­στι­κής μίσθω­σης του ξενο­δο­χείου στην εται­ρεία, που εδρεύει στην Αυστρία, που φέρεται πλέον ως ιδιο­κτή­τρια. Σημειώ­νε­ται ότι τον Φεβρουά­ριο του 2018 το ίδιο δικα­στή­ριο είχε εκδώσει προ­σω­ρινή διαταγή, με την οποία έγινε δεκτή η αίτηση, που υπέβαλε με την δια­δι­κα­σία των ασφα­λι­στι­κών μέτρων, η ίδια ανώνυμη εται­ρεία, για την μεταρ­ρύθ­μιση από­φα­σης του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου με την οποία της επε­τράπη η λει­τουρ­γία ξενο­δο­χείου σε καθε­στώς μεσεγ­γύ­η­σης. Το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, με την υπ’ αρίθμ. 30/2018 απόφασή του, που εκδό­θηκε με την δια­δι­κα­σία των ασφα­λι­στι­κών μέτρων, είχε απο­φα­σί­σει, την επα­να­λει­τουρ­γία του ξενο­δο­χείου σε καθε­στώς μεσεγ­γύ­η­σης, που θα ισχύσει μέχρι την έκδοση τελε­σί­δι­κης από­φα­σης επί διεκ­δι­κη­τι­κής αγωγής που άσκησε η εται­ρεία προς το Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείου Ρόδου κατά της αλλο­δα­πής εται­ρείας.

Ορί­στηκε μεσεγ­γυού­χος του ακι­νή­του μετά του επ’ αυτού ξενο­δο­χείου η ξενο­δο­χειακή εται­ρεία και επι­τρέ­πει σ’ αυτήν την λει­τουρ­γία του υπό την επο­πτεία για λογα­ρια­σμό της Αυστρια­κής εται­ρείας της ελεγ­κτι­κής εται­ρείας Deloitte και περαι­τέρω υπό τον όρο της παροχής εγγυ­η­τι­κής επι­στο­λής αξιό­χρεης τρά­πε­ζας για το ποσό των 2 εκατ. ευρώ υπέρ της Αυστρια­κής εται­ρείας και κατά­θεση αυτής στο δικα­στή­ριο σε διά­στημα 40 ημερών.

Η ανώνυμη εται­ρεία ζήτησε να δια­τα­χθεί η μεταρ­ρύθ­μιση της υπ’ αριθ. 30/2018 από­φα­σης του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου ώστε να αντι­κα­τα­στα­θεί ο όρος της παροχής εγγυ­η­τι­κής επι­στο­λής αξιό­χρεης Τρά­πε­ζας ποσού 2.000.000 € από κατα­βολή μηνιαίων δόσεων ύψους 75.000 € μηνιαίως έναντι της οφειλής προς την αντί­δικο. Το Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου με την προ­σω­ρινή διαταγή που εξέδωσε πράγ­ματι μεταρ­ρύθ­μισε την ως άνω απόφαση και αντι­κα­τέ­στησε την υπο­χρέ­ωση κατα­βο­λής ως εγγύ­η­σης των 2 εκατ. ευρώ με μηνιαίες δόσεις των 50.000 ευρώ, που θα ξεκι­νή­σουν από την 1η Μαρτίου 2018, μέχρι την έκδοση της από­φα­σης.

Όπως έγραψε η «δημο­κρα­τική» η ξενο­δο­χειακή εται­ρεία δια­τεί­νε­ται ότι είχε δανειο­δο­τη­θεί από την εται­ρεία της Αυστρίας το έτος 2008 με το ποσό των 13.000.000 €.

Η τελευ­ταία ισχυ­ρί­ζε­ται ότι απέ­κτησε λόγω πωλή­σεως την κυριό­τητα των γηπέδων, επί των οποίων έχει ανε­γερ­θεί και λει­τουρ­γεί το ξενο­δο­χείο μαζί με όλες τις κτι­ρια­κές του εγκα­τα­στά­σεις.

Το ποσό της δανειο­δο­τή­σεως φέρεται σε συμ­βό­λαιο ως τίμημα πωλή­σεως του ξενο­δο­χείου, αν και στο ίδιο συμ­βό­λαιο βεβαιώ­νε­ται, ότι η αντι­κει­με­νική αξία του «πωλη­θέ­ντος» ξενο­δο­χείου ανέρ­χε­ται στο ποσό των 24.047.871,76 €, ενώ η εμπο­ρική του αξία, τότε μεν ανήρ­χετο στο ποσό των 50.000.000 €, σήμερα δε, μετά την μεγάλη οικο­νο­μική κρίση, εξει­δι­κευ­μένη διεθνής εται­ρεία εκτι­μη­τών έχει εκτι­μή­σει την αξία του στο ποσό των 38.600.000 €.

Την ίδια ημέρα που συνε­τάγη και υπε­γράφη το συμ­βό­λαιο για τη μετα­βί­βαση της κυριό­τη­τας του ξενο­δο­χείου, ήτοι την 1.12.2009, συνε­τάγη και υπε­γράφη και συμ­βό­λαιο μίσθω­σης, βάσει του οποίου η αυστριακή εται­ρεία μίσθωσε στην ξενο­δο­χειακή εται­ρεία το δικό της ακίνητο για διάρ­κεια 240 μηνών έναντι μηνιαίου «μισθώ­μα­τος» 78.245,50 €, αφού, όπως υπο­στη­ρί­ζε­ται στην αίτηση, οι οφει­λό­με­νες δανεια­κές δόσεις βαφτί­στη­καν ως «μισθώ­ματα». Σημειώ­νει δε ότι ο κινητός εξο­πλι­σμός του ξενο­δο­χείου (έπιπλα, συσκευές, μηχα­νή­ματα, μηχα­νο­λο­γι­κός εξο­πλι­σμός κλπ), παρέ­μεινε και εξα­κο­λου­θεί να ευρί­σκε­ται εξ ολο­κλή­ρου στην κυριό­τητα της ξενο­δο­χεια­κής εται­ρείας. Η ξενο­δο­χειακή εται­ρεία είχε ασκήσει την 3η Απρι­λίου 2017 διεκ­δι­κη­τική αγωγή με αίτημα την ανα­γνώ­ριση της κυριό­τη­τάς της στο ακίνητο και την απόδοση της νομής του. Η αγωγή πλέον αυτή έχει απορ­ρι­φθεί. Η ξενο­δο­χειακή εται­ρεία δια­τεί­νε­ται ότι η συμπε­ρι­φορά της αυστρια­κής εται­ρείας «είναι κακό­πι­στη και αρπα­κτική και μονα­δικό σκοπό έχει κυριο­λε­κτικά “να φάει“ το ξενο­δο­χείο υπερ­πολ­λα­πλα­σίας αξίας των ανε­ξό­φλη­των σήμερα ληξι­πρό­θε­σμων δανεια­κών δόσεων συνο­λι­κού ποσού περίπου 2.000.000 €.