Απορρίφθηκε και η δεύτερη αίτηση αναίρεσης δουλέμπορου

Με την υπ’ αρίθμ. 967/2018 από­φα­ση του Στ’ Ποι­νι­κού Τμή­μα­τος του Αρεί­ου Πάγου απορ­ρί­φθη­κε η αί­τη­ση αναί­ρε­σης κατά απο­φά­σε­ως του Πε­ντα­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου με την οποία κα­τα­δι­κά­στη­κε σε ποινή κά­θειρ­ξης 45 ετών και 6 μηνών (εκτι­τέα τα 25) και χρη­μα­τι­κή ποινή ύψους 47.500 ευρώ του Ν. Κ. του Ν.. για πα­ρά­νο­μη με­τα­φο­ρά με­τα­να­στών, που δεν είχαν δι­καί­ω­μα ει­σό­δου στο ελ­λη­νι­κό έδα­φος από κερ­δο­σκο­πία, από την οποία μπο­ρού­σε να προ­κύ­ψει κίν­δυ­νος για αν­θρώ­πους, καθώς και για πα­ρά­νο­μη εί­σο­δο στη χώρα μας.

Η δίκη είχε επα­να­λη­φθεί σε δεύ­τε­ρο βαθμό μετά την αναί­ρε­ση άλλης και συ­γκε­κρι­μέ­να της υπ’ αρίθμ. 6/2014 από­φα­σης του Πε­ντα­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου με την οποία είχε κα­τα­δι­κα­στεί σε ποινή κά­θειρ­ξης 89 ετών και 6 μηνών και σε χρη­μα­τι­κή ποινή 571.000 ευρώ ο ίδιος κα­τη­γο­ρού­με­νος.

Μετά την νέα κα­τα­δί­κη του επι­χεί­ρη­σε εκ νέου την αναί­ρε­ση και της δεύ­τε­ρης από­φα­σης.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος με­τέ­φε­ρε στις 16 Αυ­γού­στου 2010 με βάρκα από τα τουρ­κι­κά πα­ρά­λια, δέκα ναυ­τι­κά μίλια νο­τιο­α­να­το­λι­κά της Αστυ­πά­λαιας, 38 με­τα­νά­στες, που κιν­δύ­νευ­σαν διότι το σκά­φος δεν ήταν εφο­δια­σμέ­νο με σω­στι­κά μέσα, ενώ στην πε­ριο­χή έπνε­αν βο­ρειο­δυ­τι­κοί άνε­μοι έντα­σης 6 μπο­φόρ.

Ο Αρειος Πάγος με την πρώτη από­φα­ση που είχε εκ­δώ­σει έκρι­νε ότι το Δι­κα­στή­ριο δεν διέ­λα­βε στην από­φα­σή του την απαι­τού­με­νη ει­δι­κή και εμπε­ρι­στα­τω­μέ­νη αι­τιο­λο­γία.

Ει­δι­κό­τε­ρα, δεν είχε προσ­διο­ρι­στεί η ακρι­βής ιδιό­τη­τα με την οποία ενήρ­γη­σε ο κα­τη­γο­ρού­με­νος αλλά δια­ζευ­κτι­κά ανα­φέ­ρε­ται ότι αυτός ως πλοί­αρ­χος ή κυ­βερ­νή­της του ιστιο­φό­ρου σκά­φους, με­τέ­φε­ρε από τα τουρ­κι­κά πα­ρά­λια εντός των Ελ­λη­νι­κών χω­ρι­κών υδά­των τους 38 με­τα­νά­στες.

Πε­ραι­τέ­ρω, είχε κρι­θεί ότι, καί­τοι στο σκε­πτι­κό ανα­φέ­ρε­ται ότι το Δι­κα­στή­ριο θε­με­λί­ω­σε την περί ενο­χής του αναι­ρε­σεί­ο­ντα κρίση του, κυ­ρί­ως στην από 17-8-2011 έκ­θε­ση εξέ­τα­σης με διερ­μη­νέα του με­τα­φε­ρό­με­νου αλ­λο­δα­πού, εκτε­νές από­σπα­σμα της οποί­ας πα­ρα­θέ­τει αυ­τού­σιο, δεν διευ­κρι­νί­ζε­ται αν το άτομο που απει­κο­νί­ζε­ται σε φω­το­γρα­φία, που ανα­γνω­ρί­σθη­κε από τον ανω­τέ­ρω μάρ­τυ­ρα, ως κα­πε­τά­νιος του προ­α­να­φερ­θέ­ντος σκά­φους, είναι ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, ενώ από τα πρα­κτι­κά της από­φα­σης δεν προ­κύ­πτει ότι η φω­το­γρα­φία επι­σκο­πή­θη­κε από το δευ­τε­ρο­βάθ­μιο Δι­κα­στή­ριο, ώστε, από το συν­δυα­σμό των όσων απει­κο­νί­ζο­νται σ’ αυτήν, να αι­τιο­λο­γεί­ται η κρίση του Δι­κα­στη­ρί­ου της ου­σί­ας, ανα­φο­ρι­κά με το πρό­σω­πο του κυ­βερ­νή­τη του χρη­σι­μο­ποι­η­θέ­ντος για τη με­τα­φο­ρά των λα­θρο­με­τα­να­στών ιστιο­φό­ρου σκά­φους.

Τέλος, είχε κρι­θεί ασα­φής η αι­τιο­λο­γία της από­φα­σης και ανα­φο­ρι­κά με τη συν­δρο­μή στο πρό­σω­πο του επι­βα­ρυ­ντι­κών πε­ρι­στά­σε­ων, της εκ κερ­δο­σκο­πί­ας ή κατ επάγ­γελ­μα.