Προσφυγή του ΤΕΕ και των μηχανικών στο ΣτΕ κατά του ασφαλιστικού νόμου

Στο Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας προ­σέ­φυγε σήμερα το Τεχνικό Επι­με­λη­τή­ριο Ελλάδας και οι διπλω­μα­τού­χοι μηχα­νι­κοί κατά του νέου ασφα­λι­στι­κού νόμου, καθώς, όπως τονί­ζουν, η εφαρ­μογή του παρα­βιά­ζει σωρεία δια­τά­ξεων και αρχών τόσο του Ελλη­νι­κού Συντάγ­μα­τος όσο και της Ευρω­παϊ­κής Σύμ­βα­σης Δικαιω­μά­των του Ανθρώ­που.

Συγκε­κρι­μένα, σύμφωνα με τη σχετική ανα­κοί­νωση, μετά από απόφαση της Διοι­κού­σας Επι­τρο­πής του ΤΕΕ, το Επι­με­λη­τή­ριο ως ΝΠΔΔ, εκπρο­σω­πώ­ντας το σύνολο των διπλω­μα­τού­χων μηχα­νι­κών και του τεχνι­κού κόσμου της χώρας, κατέ­θεσε τρεις αιτή­σεις ακυ­ρώ­σεως στο Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας κατά των απο­φά­σεων του Υφυ­πουρ­γού Εργα­σίας, Κοι­νω­νι­κής Ασφά­λι­σης και Κοι­νω­νι­κής Αλλη­λεγ­γύης για την εφαρ­μογή του νόμου 4387/2016 για το νέο Ασφα­λι­στικό σύστημα και τον τρόπο υπο­λο­γι­σμού των εισφο­ρών που προ­βλέ­πο­νται. Στο Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας μαζί με το ΤΕΕ προ­σφεύ­γουν ατομικά και τέσ­σε­ρις  διπλω­μα­τού­χοι μηχα­νι­κοί που καλύ­πτουν όλο το ηλι­κιακό εύρος και τις ενα­σχο­λή­σεις των διπλω­μα­τού­χων μηχα­νι­κών, οι οποίοι έχουν σημα­ντική παρου­σία στα κοινά του επαγ­γέλ­μα­τος. Συγκε­κρι­μένα, κοινή με το ΤΕΕ αίτηση ακυ­ρώ­σεως κατέ­θε­σαν στο ΣτΕ οι Αντώνης Πρω­το­νο­τά­ριος (πάνω από 35 έτη ασφά­λι­σης), Άννα Μελα­νί­του (20-35 έτη ασφά­λι­σης), Γιάννης Μαχίκας (5-20 έτη ασφά­λι­σης) και Γιάννης Ξιφαράς (0-5 έτη ασφά­λι­σης).

Ο Πρό­ε­δρος του ΤΕΕ Γιώργος Στα­σι­νός δήλωσε σχετικά:

“Η εφαρ­μογή του νέου ασφα­λι­στι­κού νόμου επι­βε­βαιώ­νει τις αντιρ­ρή­σεις που εκφρά­σαμε επί 14 μήνες τώρα. Η κυβέρ­νηση δεν μας άκουσε. Το νέο ασφα­λι­στικό κατα­στρέ­φει ολό­κληρο τον τεχνικό και επι­στη­μο­νικό κόσμο της χώρας. Οι πρω­το­φα­νείς σε ύψος ασφα­λι­στι­κές εισφο­ρές, σε συν­δυα­σμό με τις φορο­λο­γι­κές επι­βα­ρύν­σεις, δημεύ­ουν το εισό­δημα του καθενός μας. Δεν θα τους αφή­σουμε. Προ­σφεύ­γουμε στη δικαιο­σύνη ενάντια στην εφαρ­μογή αυτού του κατα­στα­στρο­φι­κού νόμου. Το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας πρέπει να κρίνει, εν ονόματι της δικαιο­σύ­νης, αν η κυβέρ­νηση μπορεί να δημεύει τον κόπο των μηχα­νι­κών, των Ελλήνων επι­στη­μό­νων. Θα συνε­χί­σουμε τον αγώνα κατά του νέου νόμου με κάθε νόμιμο τρόπο. Δεν θα τους αφή­σουμε να μας τελειώ­σουν”.

Το ΤΕΕ και οι μηχα­νι­κοί στις αιτή­σεις ακυ­ρώ­σεως προς το ΣτΕ υπο­στη­ρί­ζουν ότι το Υπουρ­γείο παρα­βαί­νει τις δια­τά­ξεις του Συντάγ­μα­τος και ιδίως:

την αρχή της ισό­τη­τας

την ισότητα στα δημόσια βάρη

το δικαί­ωμα στην επαγ­γελ­μα­τική ελευ­θε­ρία.

Ακόμη υπο­στη­ρί­ζε­ται ότι οι υπουρ­γι­κές απο­φά­σεις παρα­βιά­ζουν δια­τά­ξεις αυξη­μέ­νης τυπικής ισχύος που ανα­φέ­ρο­νται:

στην αρχή της νομι­μό­τη­τας του φόρου,

στην αρχή της ασφά­λειας δικαίου,

στην αρχή της βεβαιό­τη­τας και της προ­βλε­ψι­μό­τη­τας του φόρου.

Ακόμη υπο­στη­ρί­ζε­ται ότι οι απο­φά­σεις του Υπουρ­γείου είναι αόρι­στες ως προς τον ακριβή τρόπο προσ­διο­ρι­σμού του ασφα­λι­στέου εισο­δή­μα­τος. Επι­πλέον οι απο­φά­σεις χαρα­κτη­ρί­ζο­νται από την έλλειψη ειδικής και εμπε­ρι­στα­τω­μέ­νης επι­στη­μο­νι­κής ανα­λο­γι­στι­κής μελέτης. Ακόμη στις αιτή­σεις ακυ­ρώ­σεως προς στο ΣτΕ υπο­στη­ρί­ζε­ται ότι το Υπουρ­γείο με τις συγκε­κρι­μέ­νες απο­φά­σεις έχει προ­χω­ρή­σει σε υπέρ­βαση της παρα­σχε­θεί­σας εξου­σιο­δο­τή­σεως από το νόμο.

Σύμφωνα με το ΤΕΕ και τους προ­σφεύ­γο­ντες διπλω­μα­τού­χους μηχα­νι­κούς, οι υπουρ­γι­κές απο­φά­σεις θίγουν:

το δικαί­ωμα στην προ­στα­σία της ιδιο­κτη­σίας

την αρχή του κοι­νω­νι­κού κράτους δικαίου και την προ­στα­σία θεμε­λιω­δών δικαιω­μά­των

την αρχή της ανα­λο­γι­κό­τη­τας

τον σεβασμό και την προ­στα­σία της αξίας του ανθρώ­που, που απο­τε­λούν την πρω­ταρ­χική υπο­χρέ­ωση της Πολι­τείας.

Ακόμη το ΤΕΕ και οι διπλω­μα­τού­χοι μηχα­νι­κοί υπο­στη­ρί­ζουν στην αίτηση ακυ­ρώ­σεως ότι οι υπουρ­γι­κές απο­φά­σεις παρα­βιά­ζουν, παράλ­ληλα με τις δια­τά­ξεις του Συντάγ­μα­τος και τις δια­τά­ξεις της Ευρω­παϊ­κής Σύμ­βα­σης των Δικαιω­μά­των του Ανθρώ­που και ιδίως την αρχή της απα­γό­ρευ­σης των δια­κρί­σεων αλλά και της προ­στα­σίας της ιδιο­κτη­σίας.