Κονιόρδου: Προτείναμε στον οίκο Gucci άλλα μνημεία αλλά τα απέρριψε

«Η Ελλάδα, ακριβώς χάρη στον πολι­τι­σμό της, αντι­στέ­κε­ται δυνα­μικά», δηλώνει η υπουρ­γός Πολι­τι­σμού, Λυδία Κονιόρ­δου, σε συνέ­ντευξή της που φιλο­ξε­νεί σήμερα η ιταλική εφη­με­ρίδα Il Manifesto.

Η κ. Κονιόρ­δου, μεταξύ άλλων, ανα­φέ­ρε­ται στις προ­σπά­θειες για την επα­νέ­νωση των γλυπτών του Παρ­θε­νώνα, στην πρό­σφατη αρνη­τική απόφαση του ΚΑΣ για το αίτημα διά­θε­σης της Ακρό­πο­λης, αλλά και στην πρό­σφατη απώλεια του Γιάννη Κου­νέλλη.

Σε ερώτηση σχετικά με το αν η μάχη για την επα­νέ­νωση των γλυπτών του Παρ­θε­νώνα συνε­χί­ζει να απο­τε­λεί προ­τε­ραιό­τητα για την κυβέρ­νηση η κυρία Κονιόρ­δου τονίζει: «Η επα­νέ­νωση των γλυπτών του Παρθενώνα- ενός μνη­μείου μονα­δι­κού στον κόσμο- δεν μπορεί, σίγουρα, να στα­μα­τή­σει. Είναι κάτι που κάθε νέα γενιά και κυβέρ­νηση πρέπει να συνε­χί­σει να στη­ρί­ζει δυνα­μικά.Τώρα, πλέον, δεν πρό­κει­ται μόνον για ελλη­νικό αίτημα, από την στιγμή που υπάρ­χουν είκοσι πέντε επι­τρο­πές σε όλο τον κόσμο που δίνουν μάχη για αυτή την ορθή διεκ­δί­κηση. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το μνημείο αυτό είναι το έμβλημα των ιδρυ­τι­κών αξιών της Δημο­κρα­τίας, του Δια­λό­γου και της Ελευ­θε­ρίας».

Σε σχέση με τις δυσκο­λίες που αντι­με­τώ­πι­σαν στην Ελλάδα οι καλ­λι­τέ­χνες, λόγω της κρίσης, η υπουρ­γός πολι­τι­σμού δηλώνει στην Il Manifesto: «Πριν αναλάβω τα καθή­κο­ντα αυτά, ανήκα και εγώ στην κοι­νό­τητα των καλ­λι­τε­χνών. Ζήσαμε όλοι τις μεγάλες δυσκο­λίες που έφερε η κρίση και αντι­με­τω­πί­σαμε πολύ βαθιά διλήμ­ματα. Ιδίως για τους νέους δημιουρ­γούς, οι συνέ­πειες ήταν πολύ βαριές. Αλλά ακριβώς από τους νέους, φθάνουν και μηνύ­ματα ελπίδας. Δια­πι­στώ­νουμε ότι υπάρ­χουν πολλά αντι­σώ­ματα στην κοι­νω­νία, και ότι η δημιουρ­γι­κό­τητα είναι μια βαθιά ανάγκη του καθ΄ε­νός. H προ­τε­ραιό­τητά μου είναι να μοιράσω με δίκαιο τρόπο τους δημό­σιους πόρους που δια­θέ­τουμε. Κάτι που δεν συνέβη πάντα, στο παρελ­θόν. Προ­σπα­θούμε να αξιο­ποι­ή­σουμε την περιου­σία του υπουρ­γείου Πολι­τι­σμού, για να ευνο­ή­σουμε τους νέους δημιουρ­γούς, συνε­χί­ζο­ντας απρό­σκο­πτα την ανα­στή­λωση των μνη­μείων μας. Είμαστε πεπει­σμέ­νοι ότι η πολι­τι­στική κλη­ρο­νο­μιά μας, η παιδεία και ο ποιο­τι­κός του­ρι­σμός, μαζί με τα παρα­δο­σιακά μας προ­ϊ­ό­ντα, είναι τομείς που μπορούν να δημιουρ­γή­σουν νέες θέσεις εργα­σίας.Απο­τε­λούν προ­τε­ραιό­τη­τες, μαζί με την βιώσιμη ανά­πτυξη».

Ανα­φο­ρικά με την απόφαση του ΚΑΣ, που δεν διέθεσε την Ακρό­πολη για επί­δειξη μόδας, η υπουρ­γός στη­ρί­ζει απόλυτα το όλο σκε­πτικό και εξηγεί στην ιταλική εφη­με­ρίδα ότι πρό­κει­ται για μονα­δικό μνημείο στον κόσμο: «Δεν πρό­κει­ται μόνον για εθνική υπε­ρη­φά­νεια. Συμφωνώ πλήρως με την απόφαση, η οποία ελήφθη από το ΚΑΣ, διότι πρό­κει­ται για το μνημείο σύμβολο της Δημο­κρα­τίας. Είμαστε υπο­χρε­ω­μέ­νοι, κατά συνέ­πεια, να δια­τη­ρή­σουμε ακέραια τη συμ­βο­λική του αξία. Σεβό­μα­στε τον οίκο, αλλά του προ­τά­θη­καν ως εναλ­λα­κτική άλλα μνημεία που απέρ­ριψε».

Σε ερώτηση της Manifesto πως σχο­λιά­ζει τη φράση του πρώην υπουρ­γού της κυβέρ­νη­σης Μπερ­λου­σκόνι, Τζούλιο Τρε­μό­ντι, ότι «με τον πολι­τι­σμό δεν τρως», η Λυδία Κονιόρ­δου απά­ντησε:

«Διαφωνώ ριζικά. Εδώ και σαράντα χρόνια γυρίζω την Ελλάδα και δια­πι­στώνω τις μεγάλες αλλαγές, στις τοπικές κοι­νω­νίες, μετά την ανα­στή­λωση των μνη­μείων, των θεάτρων. Θα ήταν αρκετό, ως παρά­δειγμα, εκείνο της Επι­δαύ­ρου. Αυξά­νο­νται οι θέσεις εργα­σίας, ο του­ρι­σμός και η οικο­νο­μική ανά­πτυξη. Και εκτός αυτού, οι νέοι νιώθουν ότι παρελ­θόν και μέλλον είναι στενά συν­δε­δε­μένα. Σε μια εποχή κοσμο­γο­νι­κών αλλαγών και ανα­κα­τα­τά­ξεων, μόνον ο πολι­τι­σμός μπορεί να οδη­γή­σει στα απο­τε­λέ­σματα αυτά».

Ανα­φε­ρό­μενη στο θάνατο του μεγάλου εικα­στι­κού, Γιάννη Κου­νέλλη, η υπουρ­γός Πολι­τι­σμού δήλωσε ότι: «Πρό­κει­ται για καλ­λι­τέ­χνη με έργα που φιλο­ξε­νού­νται σε όλο τον κόσμο.Και το σύνολο του έργου του, όπως έλεγε και ο ίδιος, επη­ρε­ά­σθηκε σημα­ντικά από την κλη­ρο­νο­μιά του ελλη­νο­ρω­μαϊ­κού πολι­τι­σμού» και πρό­σθεσε ότι: «Με την έντονη δημιουρ­γι­κό­τητά του, κατά­φερε να ενώσει τις δυο χώρες μας».

Ο κόσμος μετά από επτά χρόνια κρίσης έχει οπωσ­δή­ποτε κου­ρα­στεί.Υπάρχει κάτι που θα θέλατε να πείτε στα γεράκια της λιτό­τη­τας; ρωτά η Il Manifesto και η Λυδία Κονιόρ­δου απαντά:

«Θα ήθελα να τους πω ότι η Ελλάδα, ακριβώς χάρη στον πολι­τι­σμό της, αντι­στέ­κε­ται δυνα­μικά. Η κούραση υπάρχει και είναι αναμ­φί­βολο, αλλά όποιος παράγει πολι­τι­σμό συνε­χί­ζει να μάχεται και εμείς θέλουμε να στη­ρί­ξουμε τους ανθρώ­πους αυτούς.Το κλεί­σιμο πολλών ιστο­ρι­κών βιβλιο­πω­λείων και εκδο­τι­κών οίκων μας προ­κα­λεί πραγ­μα­τικό πόνο, διότι είναι κάτι που κάνει την γλώσσα και την ύπαρξή μας πιο φτωχές. Ζητούμε να υιο­θε­τη­θεί η ενιαία τιμή για τα βιβλία (ο νόμος που προ­στα­τεύει τους μικρούς εκδότες, ο οποίος είναι σε ισχύ στην Γαλλία και στην Γερ­μα­νία σ.σ.), διότι είμαστε πεπει­σμέ­νοι ότι θα βοη­θή­σει πολύ τον τομέα αυτό, τα μικρά βιβλιο­πω­λεία και τους μικρούς εκδο­τι­κούς οίκους. Δεν πρό­κει­ται μόνον για θέμα χρη­μά­των, αλλά και να μπο­ρέ­σουμε να εγγυ­η­θούμε την ελεύ­θερη δημιουρ­γι­κό­τητα, η οποία δεν μπορεί σε καμία περί­πτωση να θυσια­στεί στις νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρες πολι­τι­κές.Πρέπει να πολε­μή­σουμε τα ισχυρά οικο­νο­μικά συμ­φέ­ρο­ντα, τα οποία θα ήθελαν να επι­βά­λουν μια ισχυ­ρό­τατη ισο­πέ­δωση ιδεών και προσ­δο­κιών.Η κυβέρ­νηση θέτει ως προ­τε­ραιό­τητα την πραγ­μα­τική ισο­νο­μία, την εξυ­πη­ρέ­τηση του δημό­σιου συμ­φέ­ρο­ντος, και τη μετά­βαση σε μια νέα φάση στην οποία η Ευρώπη να μπορεί να αντι­με­τω­πί­σει διε­θνείς προ­κλή­σεις. Ο νεο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμός που επι­κρά­τησε επέ­τρεψε την απο­δό­μηση του κοι­νω­νι­κού κράτους, στον οποίο βασι­ζό­ταν η ευρω­παϊκή οικο­γέ­νεια. Πρέπει να ξανα­βρούμε μια ισορ­ρο­πία. Πρό­κει­ται για μακρά και δύσκολη πρό­κληση και ξέρουμε ότι εξαι­τίας λαθών του παρελ­θό­ντος, όλα αυτά δεν μπορούν να πραγ­μα­το­ποι­η­θούν αμέσως. Αλλά πιστεύω ότι οι πολίτες, με την σωφρο­σύνη τους το κατα­λα­βαί­νουν».

Πηγή newsbeast.gr