Διερράγη η σχέση Αλ. Τσίπρα – Κοινωνίας

Στην πιο κρί­σι­μη πε­ρί­ο­δο ει­σέρ­χε­ται η κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ – ΑΝΕΛ καθώς τα δι­λήμ­μα­τα είναι πε­ρισ­σό­τε­ρο πιε­στι­κά από ποτέ. Την ίδια στιγ­μή η κό­πω­ση είναι εμ­φα­νής και η «διάρ­ρη­ξη» της σχέ­σης που είχε κτι­στεί με την κοι­νω­νία πιο ξε­κά­θα­ρη από ποτέ.

Ο Αλέ­ξης Τσί­πρας και το επι­τε­λείο του πο­ντά­ρουν στην ολο­κλή­ρω­ση της αξιο­λό­γη­σης και την επα­να­φο­ρά της χώρας σε μια κα­νο­νι­κό­τη­τα, ελ­πί­ζο­ντας ότι τους επό­με­νους μήνες μπο­ρούν να γυ­ρί­σουν το παι­χνί­δι και να δεί­ξουν ότι είναι σε θέση να πα­ρα­μεί­νουν για χρό­νια στην εξου­σία.

Ωστό­σο, η κυ­βέρ­νη­ση φαί­νε­ται να έχει μπει σε ένα εξαι­ρε­τι­κά δύ­σκο­λο κι επι­κίν­δυ­νο ναρ­κο­πέ­διο, όπου κάθε κί­νη­ση και κάθε από­φα­ση κρί­νει το μέλ­λον της. Οι νάρ­κες που πρέ­πει να εξου­δε­τε­ρώ­σει είναι τόσες πολ­λές, ώστε σε πολ­λές πε­ρι­πτώ­σεις εμ­φα­νί­ζε­ται ιδιαί­τε­ρα δύ­σκο­λο το εγ­χεί­ρη­μα να βγει αλώ­βη­το το κυ­βερ­νη­τι­κό σχήμα από αυτή τη μάχη.

1 Η πρώτη νάρκη αφορά βε­βαί­ως την οι­κο­νο­μία, την αξιο­λό­γη­ση, τις σχέ­σεις με τους Θε­σμούς και την πο­ρεία της χώρας εντός του ευρώ. Παρά το γε­γο­νός ότι στο κυ­βερ­νη­τι­κό στρα­τό­πε­δο εμ­φα­νί­ζο­νται έτοι­μοι να κά­νουν υπο­χω­ρή­σεις ώστε να κλεί­σει το μέ­τω­πο με τους δα­νει­στές το τα­χύ­τε­ρο, τα μέτρα που κα­λού­νται να ψη­φί­σουν οι βου­λευ­τές ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και ΑΝΕΛ είναι ιδιαί­τε­ρα σκλη­ρά.

ΓΡΑΜ­ΜΕΣ ΚΑΙ ΑΝΤΟ­ΧΕΣ

Οι «κόκ­κι­νες» γραμ­μές έχουν διαρ­ρα­γεί ουκ ολί­γες φορές, όμως, στην πα­ρού­σα φάση υπάρ­χουν και οι απαι­τού­με­νες αντο­χές με­τα­ξύ των βου­λευ­τών. Οσο και να επι­χει­ρη­θεί ένα καλό «αμπα­λά­ρι­σμα» των μέ­τρων που θα συμ­φω­νη­θούν στο πλαί­σιο της αξιο­λό­γη­σης, αν η κυ­βέρ­νη­ση υπο­χρε­ω­θεί να φέρει «πα­κέ­το» στη Βουλή, τότε θα έχει ητ­τη­θεί για ακόμη μια φορά.

Ακόμη κι αν ψη­φι­στούν τα μέτρα χωρίς απώ­λειες και με ελά­χι­στη γκρί­νια, η ουσία είναι ότι θα μένει στην κοι­νω­νία, και ει­δι­κά στον σκλη­ρό πυ­ρή­να ψη­φο­φό­ρων του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, ότι έγινε ακόμη μια υπο­χώ­ρη­ση. Τις προη­γού­με­νες ημέ­ρες επι­χει­ρή­θη­κε ένα γερό «μασάζ» στα στε­λέ­χη του κόμ­μα­τος, ενώ μέσα στο σαβ­βα­το­κύ­ρια­κο η επι­χεί­ρη­ση «πει­θούς» θα επε­κτα­θεί στην Κε­ντρι­κή Επι­τρο­πή του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ ώστε να απο­φευ­χθούν οι εκ­πλή­ξεις και τα πα­ρα­τρά­γου­δα. Στό­χος του Αλ. Τσί­πρα και του επι­τε­λεί­ου του είναι να ενι­σχυ­θεί η επι­κοι­νω­νια­κή αντε­πί­θε­ση ώστε να υπάρ­ξει εξι­σορ­ρό­πη­ση των σκλη­ρών μέ­τρων που θα κλη­θούν να ψη­φί­σουν με τα θε­τι­κά που έρ­χο­νται για την οι­κο­νο­μία. «Θα ανα­γκα­στού­με να κά­νου­με υπο­χω­ρή­σεις για έναν έντι­μο συμ­βι­βα­σμό, όμως, τα άμεσα οφέλη θα είναι πολλά», το­νί­ζουν στο κυ­βερ­νη­τι­κό στρα­τό­πε­δο. Εκτι­μούν δη­λα­δή ότι αν κλεί­σει η αξιο­λό­γη­ση, εντα­χθεί η χώρα στο πρό­γραμ­μα πο­σο­τι­κής χα­λά­ρω­σης, αρθεί η αβε­βαιό­τη­τα και ξε­κι­νή­σει ένα επεν­δυ­τι­κό «μπουμ» τότε θα αλ­λά­ξει η ψυ­χο­λο­γία και θα ανα­στρα­φεί η κακή ει­κό­να για την κυ­βέρ­νη­ση. Το μή­νυ­μα που στέλ­νουν πλέον φα­νε­ρά από το Μα­ξί­μου είναι ότι «φά­γα­με το βόδι, θα κολ­λή­σου­με στην ουρά. Είναι κρίμα να χαθεί η ευ­και­ρία για έξοδο από τα μνη­μό­νια μέσα στο 2018».

2 Το δύ­σκο­λο είναι, πά­ντως, να πει­στούν οι «άπι­στοι Θω­μά­δες» στην Κ.Ο. του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Κά­ποιοι εκτι­μούν ότι περί τους 30 βου­λευ­τές έχουν εκ­φρά­σει την έντο­νη δυ­σα­ρέ­σκειά τους γιατί θα κλη­θούν να ψη­φί­σουν μέτρα όπως η μεί­ω­ση του αφο­ρο­λό­γη­του, η κα­τάρ­γη­ση φο­ρο­α­παλ­λα­γών και άλλες επώ­δυ­νες πα­ρεμ­βά­σεις, έστω κι αν αυτές εφαρ­μο­στούν αν η οι­κο­νο­μία δεν πιά­σει τους στό­χους της. Αν και στο Μα­ξί­μου εκτι­μούν ότι θα μεί­νουν στο στά­διο της γκρί­νιας οι όποιες φωνές δια­φο­ρο­ποί­η­σης, πάντα υπάρ­χει ο φόβος μιας ρήξης.

ΔΥ­ΣΚΟ­ΛΕΣ ΗΜΕ­ΡΕΣ

Αλ­λω­στε, είναι πλέον σε όλους γνω­στό ότι οι σχέ­σεις του Με­γά­ρου Μα­ξί­μου με τον Ευκλ. Τσα­κα­λώ­το δεν περ­νούν τις κα­λύ­τε­ρες ημέ­ρες τους. Μά­λι­στα, υπάρ­χουν φήμες ότι μετά την ολο­κλή­ρω­ση της αξιο­λό­γη­σης ο υπουρ­γός Οι­κο­νο­μί­ας εν­δε­χο­μέ­νως να απο­χω­ρή­σει από την πλα­τεία Συ­ντάγ­μα­τος δεί­χνο­ντας τη δυ­σφο­ρία του για την πο­ρεία των δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων. Η πρό­σφα­τη έκρη­ξή του στη Βουλή αλλά και η εμ­φα­νής απο­στα­σιο­ποί­η­σή του από τις απο­φά­σεις που λαμ­βά­νο­νται εντός του Μα­ξί­μου, δεί­χνουν ότι υπάρ­χει πρό­βλη­μα με τον «αρ­χη­γό» της άτυ­πης αντι­πο­λί­τευ­σης των «53+».

3 Ισως, όμως, η πιο με­γά­λη νάρκη για την κυ­βέρ­νη­ση να απο­τε­λεί το «ασφα­λι­στι­κό Βα­τερ­λό» με τα «μπλο­κά­κια» και τον ΕΦΚΑ. Το χάος που επι­κρα­τεί ακόμη και σή­με­ρα, η αδυ­να­μία ακόμη και των ει­δι­κών να κα­τα­λά­βουν τι ισχύ­ει και η απί­στευ­τη τα­λαι­πω­ρία που υφί­στα­νται πάνω από 1,5 εκατ. ελεύ­θε­ροι επαγ­γελ­μα­τί­ες έχουν πλη­γώ­σει ανε­πα­νόρ­θω­τα την κυ­βέρ­νη­ση. Μά­λι­στα, στο πα­ρα­σκή­νιο ασκεί­ται έντο­νη κρι­τι­κή κατά της ηγε­σί­ας του υπουρ­γεί­ου Ερ­γα­σί­ας, της κ. Αχτσιό­γλου και του κ. Πε­τρό­που­λου για το «βέρ­τι­γκο» που επι­κρα­τεί.

Αλλοι δε, βλέ­πουν και σύ­γκρου­ση των δυο σχε­τι­κά με το ποιος φέρει την ευ­θύ­νη για μια με­ταρ­ρύθ­μι­ση που κιν­δυ­νεύ­ει να εξε­λι­χθεί στον… ΕΝΦΙΑ της κυ­βέρ­νη­σης ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Σε όλα αυτά πρέ­πει να προ­στε­θεί το χάος με το Κοι­νω­νι­κό Επί­δο­μα Αλ­λη­λεγ­γύ­ης αλλά και μια γε­νι­κό­τε­ρη αί­σθη­ση ότι παρά τις πολύ καλές προ­θέ­σεις της κυ­βέρ­νη­σης για ενί­σχυ­ση της κοι­νω­νι­κής της πο­λι­τι­κής και της προ­στα­σί­ας των αδυ­νά­μων, πα­ρα­τη­ρεί­ται δια­χει­ρι­στι­κή ανε­πάρ­κεια που χει­ρο­τε­ρεύ­ει την κα­τά­στα­ση.

4 Μια άλλη νάρκη με με­γά­λη διάρ­κεια απο­τε­λεί ασφα­λώς και το προ­σφυ­γι­κό – με­τα­να­στευ­τι­κό. Οι ει­κό­νες ντρο­πής στο Ελ­λη­νι­κό και τη Μόρια, οι επι­κρί­σεις που δέ­χε­ται η Ελ­λά­δα για δια­χει­ρι­στι­κή ανι­κα­νό­τη­τα, ακόμη και από τη Διε­θνή Αμνη­στία, η προ­χει­ρό­τη­τα με την οποία αντι­με­τω­πί­ζε­ται το μεί­ζον αυτό πρό­βλη­μα και η έντο­νη κρι­τι­κή που ασκεί­ται στον αρ­μό­διο υπουρ­γό Γ. Μου­ζά­λα, έχουν βα­ρύ­νει το κλίμα συ­νο­λι­κά.

Η κυ­βέρ­νη­ση χρε­ώ­νε­ται ένα πρό­βλη­μα που είναι η αλή­θεια ότι σε άλλες χώρες-αντι­με­τω­πί­στη­κε πολύ χει­ρό­τε­ρα. Αλ­λω­στε, μπο­ρεί η Μόρια και το Ελ­λη­νι­κό να μην είναι οι κα­λύ­τε­ρες ει­κό­νες, όμως, ούτε το Καλαί στη Γαλ­λία είναι ούτε και μπο­ρεί να κα­τη­γο­ρη­θεί η Ελ­λά­δα για έλ­λει­ψη αν­θρω­πιάς και για προ­σπά­θεια να δια­χει­ρι­στεί ένα τε­ρά­στιο, ευ­ρω­παϊ­κό πρό­βλη­μα.

5 Στα προ­βλή­μα­τα που αντι­με­τω­πί­ζει το Μα­ξί­μου και οι άστο­χες, στα όρια της φαι­δρό­τη­τας, δη­λώ­σεις ή κι­νή­σεις στε­λε­χών. Για πα­ρά­δειγ­μα, η επα­να­φο­ρά της συ­ζή­τη­σης για τη δραχ­μή, πότε με τον Ν. Ξυ­δά­κη, πότε με τον κ. Κα­τσί­κη των ΑΝΕΛ φέρ­νει σε αμη­χα­νία της κυ­βέρ­νη­ση. Όπως σε αμη­χα­νία φέρ­νει και η απο­στα­σιο­ποί­η­ση κο­ρυ­φαί­ων υπουρ­γών και στε­λε­χών που έχουν «εξα­φα­νι­στεί» όσο πλη­σιά­ζει η ώρα της κρί­σης για την κυ­βέρ­νη­ση.