Την Τρίτη συζητείται η αναίρεση για τη δολοφονία της Ουρ. Γερολύμου

Την Τρίτη, 14 Φε­βρουα­ρί­ου 2017, θα συ­ζη­τη­θεί ενώ­πιον του Αρεί­ου Πάγου η έκ­θε­ση αναι­ρέ­σε­ως που ει­σή­γα­γε ο Αντει­σαγ­γε­λέ­ας του Αρεί­ου Πάγου κ. Γε­ώρ­γιος Πα­ντε­λής, κα­τό­πιν σχε­τι­κού αι­τή­μα­τος του Ει­σαγ­γε­λέα Εφε­τών Δω­δε­κα­νή­σου κ. Γε­ωρ­γί­ου Κτι­στά­κη, για την αναί­ρε­ση της από 8 Φε­βρουα­ρί­ου 2016 από­φα­σης του Μι­κτού Ορ­κω­τού Δι­κα­στη­ρί­ου της Κω, για την πο­λύ­κρο­τη υπό­θε­ση της δο­λο­φο­νί­ας της 69χρο­νης Ου­ρα­νί­ας Γε­ρο­λύ­μου του Ευαγ­γέ­λου στη Ρόδο.

Όπως έγρα­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή», ο Αντει­σαγ­γε­λέ­ας του Αρεί­ου Πάγου με την έκ­θε­ση αναί­ρε­σης της από­φα­σης του Μι­κτού Ορ­κω­τού Δι­κα­στη­ρί­ου στρέ­φε­ται κατά του αθω­ω­τι­κού μέ­ρους της και συ­γκε­κρι­μέ­να κατά της απαλ­λα­γής του 26χρο­νου Κυ­ριά­κου Μαρ­κό­που­λου από το αδί­κη­μα της αν­θρω­πο­κτο­νί­ας.

Θε­ω­ρεί συ­γκε­κρι­μέ­να ότι η από­φα­ση του Μι­κτού Ορ­κω­τού Δι­κα­στη­ρί­ου δεν είναι επαρ­κώς αι­τιο­λο­γη­μέ­νη, επι­ση­μαί­νο­ντας, με­τα­ξύ άλλων, ότι δεν στη­ρί­ζε­ται σε πραγ­μα­τι­κά γε­γο­νό­τα αλλά σε συ­μπε­ρά­σμα­τα.

Θυ­μί­ζου­με ότι ο Ει­σαγ­γε­λέ­ας Εφε­τών Δω­δε­κα­νή­σου, είχε απορ­ρί­ψει την αί­τη­ση της 29χρο­νης Αι­κα­τε­ρί­νης Βι­δά­λη, που έχει κα­τα­δι­κα­στεί σε ισό­βια κά­θειρ­ξη και κά­θειρ­ξη 10 ετών, για αν­θρω­πο­κτο­νία εκ προ­θέ­σε­ως, σε ήρεμη ψυ­χι­κή κα­τά­στα­ση και για λη­στεία της 69χρο­νης για­γιάς της, για την άσκη­ση εφέ­σε­ως κατά του τμή­μα­τος της  από­φα­σης του Μι­κτού Ορ­κω­τού Δι­κα­στη­ρί­ου της Κω, που αθώ­ω­σε τον 26χρονο συ­γκα­τη­γο­ρού­με­νο ετε­ρο­θα­λή αδελ­φό της, για τον φόνο.

Η 29χρονη είχε αι­τη­θεί την άσκη­ση εφέ­σε­ως, ώστε να κα­τα­στεί εφι­κτή η συ­νο­λι­κή επα­νε­ξέ­τα­ση της υπό­θε­σής της, ενώ­πιον του Μι­κτού Ορ­κω­τού Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου.

Ο Ει­σαγ­γε­λέ­ας Εφε­τών Δω­δε­κα­νή­σου την απέρ­ρι­ψε, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι η από­φα­ση του δι­κα­στη­ρί­ου ήταν ομο­φώ­νως αθω­ω­τι­κή για τον ετε­ρο­θα­λή αδελ­φό της και δεν νο­μι­μο­ποιεί­ται να την εφε­σι­βά­λει. Μετά την κα­θα­ρο­γρα­φή της απο­φά­σε­ως ο κ. Ει­σαγ­γε­λέ­ας προ­χώ­ρη­σε στην υπο­βο­λή αι­τή­σε­ως αναι­ρέ­σε­ώς της.

Το λαϊκό δι­κα­στή­ριο της Κω έχει κρί­νει τον αδελ­φό της ένοχο οπλο­κα­το­χής και του επέ­βα­λε ποινή φυ­λά­κι­σης 6 μηνών και χρη­μα­τι­κή ποινή 600 ευρώ, με τριε­τή ανα­στο­λή.

Ση­μειώ­νε­ται ότι η από­φα­ση του δι­κα­στη­ρί­ου ήταν αντί­θε­τη με την πρό­τα­ση του Ει­σαγ­γε­λέα της έδρας, ο οποί­ος είχε ει­ση­γη­θεί την απαλ­λα­γή της 29χρο­νης, διότι τα στοι­χεία σε βάρος της δεν ήταν επαρ­κή και την ενοχή για την δο­λο­φο­νία και τη λη­στεία του 26χρο­νου αδελ­φού της.

Η Βι­δά­λη είχε επι­ση­μά­νει τα εξής:

-Στην από 5-3-2015 έκ­θε­ση ερ­γα­στη­ρια­κής πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης του τμή­μα­τος ανά­λυ­σης βιο­λο­γι­κών υλι­κών του Υπουρ­γεί­ου Εσω­τε­ρι­κών ανα­φέ­ρε­ται ότι βρέ­θη­κε γε­νε­τι­κό υλικό του αδερ­φού της πάνω στη μα­ξι­λα­ρο­θή­κη, όπου βρέ­θη­κε στο πτώμα της για­γιάς τους.

– Στην από 4-11-2014 έκ­θε­ση ένορ­κης εξέ­τα­σης μάρ­τυ­ρα, η Σ. Κ. κα­τέ­θε­σε ότι ο αδερ­φός της μία ημέρα πριν το θά­να­το της για­γιάς της δια­πραγ­μα­τευό­ταν την πώ­λη­ση μίας τη­λε­ό­ρα­σης.

– Στην από 5-11-2014 έκ­θε­ση εξέ­τα­σης κα­τη­γο­ρου­μέ­νου, ο αδερ­φός της δή­λω­σε (με­τα­ξύ άλλων): «Ήξερα ότι εγώ δεν είχα μπει μέσα στο σπίτι της για­γιάς μου και δεν ήμουν αγ­χω­μέ­νος» και «Θέλω να ξα­να­πώ ότι εγώ δεν μπήκα στο σπίτι της για­γιάς μου την οποία είχα να δω μιά­μι­ση εβδο­μά­δα».

Ωστό­σο βρέ­θη­καν απο­τυ­πώ­μα­τά του στο σπίτι της για­γιάς και συ­γκε­κρι­μέ­να στη μα­ξι­λα­ρο­θή­κη με την οποία ήταν κα­λυμ­μέ­νο το πτώμα της.

– Στην από 5-11-2014 συ­μπλη­ρω­μα­τι­κή έκ­θε­ση εξέ­τα­σης κα­τη­γο­ρου­μέ­νου του αδερ­φού της ανα­φέ­ρει: [απα­ντώ­ντας στην ερώ­τη­ση: γιατί ισχυ­ρί­στη­κες αρ­χι­κά μόνος σου ότι εσύ “έφα­γες” τη για­γιά σου και μετά ανα­κά­λε­σες;] «Αρ­χι­κά τα πήρα πάνω μου για να σώσω την αδελ­φή μου αλλά μετά ανε­κά­λε­σα αφού το σκέ­φτη­κα μετά από συ­νο­μι­λία με τους αστυ­νο­μι­κούς αλλά δια­πί­στω­σα ότι με “έφτυ­σε” η αδελ­φή μου».

– Στην από 6-11-2014 ένορ­κη εξέ­τα­ση μάρ­τυ­ρος, ο αστυ­νο­μι­κός της Υ.Α. Ρόδου, κα­τέ­θε­σε ότι «σχε­τι­κά με αυτόν (τον αδερ­φό μου) ήθελα να προ­σθέ­σω ότι ο ως άνω, την πρώτη στιγ­μή της προ­σα­γω­γής του, αυ­θόρ­μη­τα, πα­ρα­δέ­χθη­κε την ενοχή του λέ­γο­ντας “εγώ το έκανα” και ακο­λού­θως ήταν σε σύγ­χυ­ση, λέ­γο­ντας ότι η κο­πέ­λα του, δε θα ήθελε μετά από αυτό να το ξα­να­δεί».

– Στην από 5-11-2014 έκ­θε­ση ένορ­κης εξέ­τα­σης κα­τη­γο­ρου­μέ­νου (για την πράξη της κλε­πτα­πο­δο­χής) δή­λω­σε (με­τα­ξύ άλλων) ότι δια­πραγ­μα­τευό­ταν με τον αδερ­φό της και κρυφά από εκεί­νη την αγορά μίας τη­λε­ό­ρα­σης, και ότι ο αδερ­φός της του είχε δη­λώ­σει επί λέξη «άσε τα χω κάνει σκατά Πα­να­γιώ­τη».

Η Βι­δά­λη τό­νι­σε ότι η πρω­τό­δι­κη κα­τα­δι­κα­στι­κή για εκεί­νη και αθω­ω­τι­κή για τον αδερ­φό της από­φα­ση του δι­κα­στη­ρί­ου εκτί­μη­σε εσφαλ­μέ­να τα πραγ­μα­τι­κά πε­ρι­στα­τι­κά και τα απο­δει­κτι­κά στοι­χεία της υπό­θε­σής, παρά την αντί­θε­τη ει­σαγ­γε­λι­κή πρό­τα­ση.

Η αθώ­ω­ση του αδερ­φού της έχει ως απο­τέ­λε­σμα το κατ’ έφεση δι­κά­ζον Μικτό Ορ­κω­τό Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου να μην έχει τη δυ­να­τό­τη­τα να δι­κά­σει την όλη υπό­θε­ση και σε πε­ρί­πτω­ση που δια­πι­στώ­σει την αθω­ό­τη­τά της, θα βρε­θεί στη δυ­σμε­νή θέση να πρέ­πει να την αθω­ώ­σει, απαλ­λάσ­σο­ντας όμως κατ’ αυτό τον τρόπο όλους τους υπαι­τί­ους μίας ει­δε­χθούς αν­θρω­πο­κτο­νί­ας και δί­δο­ντας την εντύ­πω­ση της ατι­μω­ρη­σί­ας στην κοινή γνώμη.

Σύμ­φω­να με τις πλη­ρο­φο­ρί­ες, αμ­φό­τε­ροι δεν θα εκ­προ­σω­πη­θούν στην δια­δι­κα­σία ενώ­πιον του Αρεί­ου Πάγου από δι­κη­γό­ρο.