Bloomberg: Ολοκληρωτική καταστροφή η εμπλοκή του ΔΝΤ στην Ελλάδα

«Η εμπλο­κή του Διε­θνούς Νο­μι­σμα­τι­κού Τα­μεί­ου στην Ελ­λά­δα ήταν μια ολο­κλη­ρω­τι­κή κα­τα­στρο­φή: Ξανά και ξανά, η απο­τυ­χία του ΔΝΤ να λάβει σο­βα­ρά υπόψη κρί­σι­μα μα­θή­μα­τα, προ­κά­λε­σε πόνο στον ελ­λη­νι­κό λαό. Όταν οι διευ­θυ­ντές του Τα­μεί­ου συ­νέλ­θουν τη Δευ­τέ­ρα, θα πρέ­πει να συμ­φω­νή­σουν να δια­γρά­ψουν τα χρέη της χώρας και να απο­χω­ρή­σουν» γρά­φει ο ορ­θο­γρά­φος του Bloomberg Ασόκα Μόντι.

Ο αρ­θρο­γρά­φος εκτι­μά ότι «εξαρ­χής το ΔΝΤ δεν έπρε­πε να εμπλα­κεί στην Ελ­λά­δα» και ότι η διά­σω­ση της Ελ­λά­δας από το 2010 θα έπρε­πε να είναι ευ­ρω­παϊ­κή υπό­θε­ση. «Όπως το έθεσε ο Ζαν Κλοντ Γιούν­κερ: “Αν η Κα­λι­φόρ­νια είχε πρό­βλη­μα χρη­μα­το­δό­τη­σης, οι ΗΠΑ δεν θα απευ­θύ­νο­νταν στο ΔΝΤ”». Εντού­τοις, απο­δί­δει την εμπλο­κή του ΔΝΤ στην από­φα­ση της Αν­γκε­λα Μέρ­κελ να επι­δεί­ξει ότι η Ελ­λά­δα έχει επεί­γου­σα ανά­γκη οι­κο­νο­μι­κής στή­ρι­ξης και ότι θα επι­βλη­θεί αυ­στη­ρή πει­θαρ­χία.

Κατά την άποψη του Μόντι, επι­σκέ­πτη κα­θη­γη­τή στον Πρίν­στον και πρώην στέ­λε­χος του ΔΝΤ, ακλού­θη­σε η λαν­θα­σμέ­νη από­φα­ση να μην επι­βλη­θεί εξαρ­χής ανα­διάρ­θρω­ση του ιδιω­τι­κού χρέ­ους, από το φόβο γε­νί­κευ­σης της κρί­σης, με απο­τέ­λε­σμα την υπερ­βο­λι­κή διό­γκω­ση του χρέ­ους και την επι­βο­λή εξο­ντω­τι­κής λι­τό­τη­τας στους Έλ­λη­νες.

Παρά την όποια πα­ρα­δο­χή λαθών, από πλευ­ράς του Τα­μεί­ου, «το ΔΝΤ ποτέ δεν ανέ­λα­βε την ευ­θύ­νη. Αντ ‘αυτού, απαί­τη­σε ακόμα πε­ρισ­σό­τε­ρη λι­τό­τη­τα σε όλο το 2014. Τον Δε­κέμ­βριο, οι πο­λί­τες επα­να­στά­τη­σαν και έφε­ραν το ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ στην εξου­σία, γε­γο­νός που έκανε τις απαι­τή­σεις του ΔΝΤ ακόμα πιο επί­μο­νες. Σε αυτό το ση­μείο, η από­δει­ξη ότι η στρα­τη­γι­κή αυτή ωθού­σε την Ελ­λά­δα στην οι­κο­νο­μι­κή και χρη­μα­το­πι­στω­τι­κή κα­τάρ­ρευ­ση ήταν συ­ντρι­πτι­κή. Ήταν σαν να απαι­τούν από έναν τραυ­μα­τία να τρέ­ξει γύρω από το τε­τρά­γω­νο πριν γίνει δε­κτός στην εντα­τι­κή. Ωστό­σο, ως συ­νή­θως, για τα ανα­πό­φευ­κτα δεινά κα­τη­γο­ρή­θη­κε η Ελ­λά­δα για απρο­θυ­μία να συ­νερ­γα­στεί».

Ο Μόντι κάνει λόγο για πα­ρα­λο­γι­σμό, ο οποί­ος «έφτα­σε στο από­γειό του, στα μέσα του 2015» όταν το ΔΝΤ πα­ρα­δέ­χε­ται ότι η Ελ­λά­δα χρειά­ζε­ται ρύθ­μι­ση χρέ­ους, όμως «οι Γερ­μα­νοί, πα­ρό­λα αυτά, αρ­νού­νται οποια­δή­πο­τε σο­βα­ρή δια­γρα­φή. Αντί­θε­τα ακο­λου­θούν μια στρα­τη­γι­κή ελά­φρυν­σης σε δό­σεις, καθώς πι­στεύ­ουν πως οι Γερ­μα­νοί πο­λί­τες δεν θα μπο­ρέ­σουν να υπο­λο­γί­σουν το μέ­γε­θος της πραγ­μα­τι­κής ελά­φρυν­σης. Και έτσι η λι­τό­τη­τα συ­νε­χί­ζε­ται, κα­τα­πιέ­ζο­ντας την ανά­πτυ­ξη και προ­κα­λώ­ντας επι­βά­ρυν­ση του ελ­λη­νι­κού χρέ­ους».

«Αυτή η στρα­τη­γι­κή είναι εντε­λώς ανό­η­τη. Οι Έλ­λη­νες έχουν βιώ­σει αχρεί­α­στο πόνο. Όσοι μπο­ρούν να φύ­γουν, φεύ­γουν, δί­νο­ντας την ει­κό­να μιας χώρας γε­ρα­σμέ­νης και έρη­μης. Κάθε μέρα που περνά, κάνει τις πι­θα­νό­τη­τες των δα­νει­στών να πά­ρουν πίσω τα χρή­μα­τά τους και λι­γό­τε­ρες. Οι επεν­δυ­τές ανε­βά­ζουν και πάλι τις απο­δό­σεις των ελ­λη­νι­κών ομο­λό­γων, καθώς φο­βού­νται –και σωστά- ότι βρι­σκό­μα­στε μπρο­στά σε ένα ακόμα αδιέ­ξο­δο.

Η αγω­νία δεν θα τε­λειώ­σει εκτός αν το ΔΝΤ βάλει το θέμα στο τρα­πέ­ζι. Το ΔΝΤ και οι βα­σι­κοί του μέ­το­χοι – Ευ­ρω­παί­οι και Αμε­ρι­κα­νοί – έκα­ναν το αρ­χι­κό λάθος και το διαιω­νί­ζουν. Ένα σκέτο «mea culpa» δεν είναι αρ­κε­τό: Αν θέ­λουν να απο­δει­χθούν πραγ­μα­τι­κά υπεύ­θυ­νοι, οι μέ­το­χοι του ΔΝΤ απαι­τεί­ται να απο­δε­χθούν πραγ­μα­τι­κές απώ­λειες. Αυτό ση­μαί­νει να δια­γρά­ψουν το χρέος της χώρας στο Τα­μείο και να αφή­σουν Έλ­λη­νες και Ευ­ρω­παί­ους να βρουν τη δική τους λύση σε αυτό το χάλι. Αν το ΔΝΤ πα­ρα­μεί­νει εμπλε­κό­με­νο, θα κα­τα­φέ­ρει μόνο κα­τα­στρέ­ψει ακόμα πε­ρισ­σό­τε­ρο την αξιο­πι­στία του» κα­τα­λή­γει.

Τα ΝΕΑ