4 μήνες παράταση για το «Ηχος και Φως»

Με ομό­φω­νη από­φα­ση της Οι­κο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής, που αναρ­τή­θη­κε χθες στην «Διαύ­γεια», εγκρί­θη­κε η χο­ρή­γη­ση πρό­σθε­της πα­ρά­τα­σης τεσ­σά­ρων μηνών για την υπο­βο­λή με­λε­τών-αδειο­δο­τή­σε­ων, μέχρι την 28η Απρι­λί­ου 2017, στο επι­χει­ρη­μα­τι­κό σχήμα με την επω­νυ­μία «Στή­ρι­ξης Τε­χνι­κή Α.Ε. – Πάνου ΑΕΒΕ, για την κα­τα­σκευή και λει­τουρ­γία του πο­λυ­θε­ά­μα­τος με την ονο­μα­σία «Ήχος και Φως» σε εκ­συγ­χρο­νι­σμέ­νες εγκα­τα­στά­σεις στον δη­μο­τι­κό κήπο, στην πλα­τεία Ρί­μι­νι.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να το Κε­ντρι­κό Αρ­χαιο­λο­γι­κό Συμ­βού­λιο δεν έχει λάβει ακόμη από­φα­ση επί της υπο­βλη­θεί­σας με­λέ­της, η οποία θα πρέ­πει να προ­σαρ­μο­στεί στην όποια από­φα­ση του και να ακο­λου­θή­σει η εκ­πό­νη­ση των απα­ραί­τη­των με­λε­τών εφαρ­μο­γής, η έκ­δο­ση των απα­ραί­τη­των αδειο­δο­τή­σε­ων και η έγκρι­ση από τη Δν/ση Τε­χνι­κών Υπη­ρε­σιών του Δήμου Ρόδου.

Η προ­κα­ταρ­κτι­κή με­λέ­τη, που έχει εκ­πο­νη­θεί, είναι πράγ­μα­τι εντυ­πω­σια­κή.

Ο κήπος του «Ήχος και Φως» έχει κα­θιε­ρω­θεί, ως χω­ρι­κό ση­μείο ανα­φο­ράς της σύγ­χρο­νης πόλης της Ρόδου κατά τις τε­λευ­ταί­ες δε­κα­ε­τί­ες.

Η  κε­ντρι­κή  ιδέα της με­λέ­της, που έχει εκ­πο­νη­θεί, είναι η  απο­κα­τά­στα­ση της σχέ­σης του δη­μο­τι­κού κήπου της πλα­τεί­ας Ρί­μι­νι με τους δη­μό­τες.

Ο κήπος του «Ήχος και Φως», παρ όλη τη θε­τι­κή του συμ­βο­λή στην του­ρι­στι­κή ανά­πτυ­ξη της Ρόδου, εξ αι­τί­ας της φύσης της λει­τουρ­γί­ας του, πα­ρέ­με­νε όλο το διά­στη­μα που αυτή δι­ήρ­κε­σε, ένας πε­ρι­φραγ­μέ­νος χώρος ει­δι­κού σκο­πού, δυ­σπρό­σι­τος για τους δη­μό­τες.

Με τη με­λέ­τη που εκ­πο­νή­θη­κε προ­βλέ­πε­ται να ανοί­ξει ο κήπος για να υπο­δε­χθεί τους πο­λί­τες. Γί­νε­ται κομ­μά­τι ου­σια­στι­κό των κοι­νό­χρη­στων χώρων της πόλης. Δεν υπάρ­χουν πια εκ­δο­τή­ρια και η κα­γκε­λό­πορ­τα της ει­σό­δου πα­ρα­μέ­νει ανοι­χτή. Όλη η επι­φά­νεια του κήπου, που βρί­σκε­ται στην ίδια στάθ­μη με αυτή της πλα­τεί­ας Ρί­μι­νι, απο­κτά κοι­νό­χρη­στο χα­ρα­κτή­ρα με ελεύ­θε­ρη για τον δη­μό­τη πρό­σβα­ση.

Προ­βλέ­πε­ται συ­γκε­κρι­μέ­να η λει­τουρ­γία ανα­ψυ­κτη­ρί­ου στην δυ­τι­κή πλευ­ρά του κήπου και η λει­τουρ­γία σύγ­χρο­νης παι­δι­κής χαράς.

Σε ό,τι αφορά το υφι­στά­με­νο αμ­φι­θέ­α­τρο, οι κερ­κί­δες όπου ήταν ανα­πτυγ­μέ­να έως πρό­σφα­τα τα κα­θί­σμα­τα θέ­α­σης του «Ήχος και Φως» με­τα­τρέ­πο­νται σε ανοι­κτό αμ­φι­θέ­α­τρο υπαί­θριων εκ­δη­λώ­σε­ων για τις ανά­γκες του Δήμου και πο­λι­τι­στι­κών φο­ρέ­ων της πε­ριο­χής.

Οι ερ­γα­σί­ες που απαι­τού­νται είναι ερ­γα­σί­ες συ­ντή­ρη­σης των χα­ρα­κτη­ρι­στι­κών ρο­δί­τι­κων ψη­φι­δω­τών που κο­σμούν τόσο το ευρύ πλα­τύ­σκα­λο του πρώ­του επι­πέ­δου όσο και τις επι­φά­νειες των κερ­κί­δων αυτές καθ’ εαυ­τές. Απο­τε­λούν τεκ­μή­ριο της χρή­σης του χώρου για μια πε­ρί­ο­δο της ιστο­ρί­ας του, που κα­λύ­πτει 50 χρό­νια και πρέ­πει να συ­ντη­ρη­θούν, να ανα­δει­χθούν και να πα­ρα­μεί­νουν σαν ένα κομ­μά­τι μνή­μης της ιστο­ρί­ας αυτής.

Η ίδια με­λέ­τη προ­βλέ­πει την με­τα­φο­ρά του χώρου των θε­α­τών του οπτι­κο­α­κου­στι­κού θε­ά­μα­τος στο νο­τιο­δυ­τι­κό τμήμα του κήπου και σε επαφή με την με­σαιω­νι­κή τάφρο.

Προ­βλέ­πε­ται η δη­μιουρ­γία αί­θου­σας για την εξυ­πη­ρέ­τη­ση λει­τουρ­γί­ας οπτι­κο­α­κου­στι­κού θε­ά­μα­τος προ­σο­μοί­ω­σης 4D κλει­στού χώρου.

Ο θε­α­τής θα νοιώ­θει δο­νή­σεις εκρή­ξε­ων ή σει­σμών καθώς αυτές συμ­βαί­νουν στη διάρ­κεια της αφή­γη­σης, επεν­δυ­μέ­νες με ακου­στι­κά ερε­θί­σμα­τα υπο­βοη­θη­τι­κά της δια­δι­κα­σί­ας βιω­μα­τι­κής συμ­με­το­χής στο δρώ­με­νο.

Επι­πλέ­ον προ­βλέ­πε­ται η λει­τουρ­γία μου­σεια­κού συ­γκρο­τή­μα­τος στον ίδιο χώρο και αί­θου­σα φι­λο­ξε­νί­ας μό­νι­μης έκ­θε­σης ή πε­ριο­δι­κών εκ­θέ­σε­ων.

Στον κήπο δη­μιουρ­γού­νται ξανά πε­ζό­δρο­μοι και μο­νο­πά­τια από πα­τη­μέ­νο ντα­μα­ρό­χω­μα, εγκυ­βω­τι­σμέ­να σε κρά­σπε­δα πω­ρό­λι­θου.

Σχε­διά­ζε­ται επι­πλέ­ον η λει­τουρ­γία χώρου δη­μιουρ­γι­κής απα­σχό­λη­σης των παι­διών με θέμα «δρώ­με­νο πα­ρα­μυ­θιού». Η θε­μα­το­λο­γία θα είναι συ­να­φής με το οπτι­κο­α­κου­στι­κό θέαμα προ­σαρ­μο­σμέ­νη στην παι­δι­κή ηλι­κία.

Προ­βλέ­πε­ται ακόμη η αξιο­ποί­η­ση του θερ­μο­κη­πί­ου της πε­ριό­δου της Ιτα­λο­κρα­τί­ας.