Προσέφυγε αρμοδίως ένας εστιάτορας στη Μεσαιωνική Πόλη

Στον Δήμο Ρόδου, στην Διεύ­θυν­ση Με­σαιω­νι­κής Πόλης, στην Διεύ­θυν­ση Πο­λε­ο­δο­μι­κών Εφαρ­μο­γών, στην Επι­τρο­πή Ποιό­τη­τας Ζωής, στην Ει­σαγ­γε­λέα Πρω­το­δι­κών Ρόδου, στην Αστυ­νο­μι­κή Διεύ­θυν­ση Δω­δε­κα­νή­σου, στο Αστυ­νο­μι­κό Τμήμα Ρόδου και στην Του­ρι­στι­κή Αστυ­νο­μία Ρόδου προ­σέ­φυ­γε χθες με ανα­φο­ρά – κα­ταγ­γε­λία ένας εστιά­το­ρας στην Με­σαιω­νι­κή Πόλη κα­ταγ­γέλ­λο­ντας απί­θα­νες με­θο­δεύ­σεις από ιδιο­κτή­τη όμο­ρου κα­τα­στή­μα­τος.

Ο επι­χει­ρη­μα­τί­ας, είναι ιδιο­κτή­της  εστια­το­ρί­ου, στην Παλιά Πόλη της Ρόδου σε μικρό δρο­μί­σκο που τέ­μνει κα­θέ­τως την οδό Πυ­θα­γό­ρα.

Επί της οδού και ει­δι­κό­τε­ρα ακρι­βώς δίπλα από την δική του επι­χεί­ρη­ση, λει­τουρ­γεί ατο­μι­κή επι­χεί­ρη­ση εστί­α­σης που υπο­στη­ρί­ζει ότι κα­τα­λαμ­βά­νει πα­ρά­νο­μα δη­μό­σιο χώρο δια εγκα­τά­στα­σης τρα­πε­ζο­κα­θι­σμά­των καθ΄ υπέρ­βα­ση της αδεί­ας του περί κα­τά­λη­ψης κοι­νο­χρή­στου χώρου.

Όπως ισχυ­ρί­ζε­ται ό συ­γκε­κρι­μέ­νος  εστιά­το­ρας χρη­σι­μο­ποιεί κάθε δυ­να­τό μέσο προ­κει­μέ­νου να απο­κλεί­σει τη διέ­λευ­ση των πε­λα­τών, ενα­πο­θέ­το­ντας πέραν των τρα­πε­ζο­κα­θι­σμά­των υπερ­με­γέ­θες ξύ­λι­νο ανα­λό­γιο για την το­πο­θέ­τη­σή του κα­τα­λό­γου του εστια­το­ρί­ου του, ακρι­βώς στη μέση του στε­νού, στο μόνο μισό μέτρο που απο­μέ­νει για τη διέ­λευ­ση των πεζών, απο­κλεί­ο­ντας έτσι οποιον­δή­πο­τε τυχόν εν­δια­φε­ρό­με­νο να φθά­σει μέχρι τη δική του επι­χεί­ρη­ση .

Επι­πλέ­ον, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, έχει εγκα­τα­στή­σει με­γά­λη ξύ­λι­νη κα­τα­σκευή με ψεύ­τι­κη φύ­τευ­ση επ’ αυτής, κά­θε­τα στην οδό στα όρια των δύο επι­χει­ρή­σε­ων, η οποία απο­κλεί­ει την ορα­τό­τη­τα από κά­ποιον που ανα­ζη­τά το δικό του εστια­τό­ριο.  Ακόμα αφή­νει ανοι­χτή (κά­θε­τα προς το δρο­μί­σκο) μο­νί­μως την πόρτα  της επι­χεί­ρη­σης του, ακρι­βώς απέ­να­ντι από την ξύ­λι­νη κα­τα­σκευή  που χρη­σι­μο­ποιεί δήθεν ως ξύ­λι­νο δια­χω­ρι­στι­κό και με τον τρόπο αυτό, αφή­νει ελεύ­θε­ρο χώρο διέ­λευ­σης προς την επι­χεί­ρη­σή του μόλις πε­νή­ντα εκα­το­στά.

Ο κα­ταγ­γέλ­λων δια­τεί­νε­ται ότι δέ­χε­ται  σω­ρεία πα­ρα­πό­νων από τους πε­λά­τες, μέρος των οποί­ων μά­λι­στα έχουν κα­τα­γρα­φεί και στο δια­δί­κτυο δη­μιουρ­γώ­ντας αρ­νη­τι­κή προ­διά­θε­ση, λόγω δύ­σκο­λης πρό­σβα­σης, σε κά­ποιο υπο­ψή­φιο πε­λά­τη που θέλει να επι­σκε­φθεί το εστια­τό­ριό του ενώ επι­σύ­να­ψε στην κα­ταγ­γε­λία του και από­σπα­σμα από την τα­ξι­διω­τι­κή ιστο­σε­λί­δα «tripadvisor».

Επι­πλέ­ον υπο­στη­ρί­ζει ότι κατά πα­ρά­βα­ση της νο­μο­θε­σί­ας περί προ­στα­σί­ας προ­σω­πι­κών δε­δο­μέ­νων έχει εγκα­τα­στή­σει κά­με­ρα βι­ντε­ο­σκό­πη­σης της δη­μό­σιας οδού, χωρίς να έχει προς τούτο αδειο­δο­τη­θεί.

Πε­ραι­τέ­ρω, όπως υπο­στη­ρί­ζει, προ­βαί­νει κα­θη­με­ρι­νά είτε ο ίδιος είτε δια προ­στη­θέ­ντων του  υπαλ­λή­λων, σε πα­ρό­τρυν­ση  υπό μορφή πα­ρε­νό­χλη­σης των διερ­χο­μέ­νων προ­σώ­πων –του­ρι­στών, κοι­νώς κα­λού­με­νη «άγρα πε­λα­τών» προ­κει­μέ­νου να δε­χθούν τις υπη­ρε­σί­ες εστί­α­σης που προ­σφέ­ρει. Την υπό­θε­ση χει­ρί­ζε­ται η δι­κη­γό­ρος κ. Μάρα Αντω­νιά­δη.