Γέμισε… κίτρινες κάρτες η διαπραγμάτευση

Στο Eurogroup της ερχό­με­νης εβδο­μά­δας ανα­μέ­νε­ται να δοθεί ένα σήμα για τον ακριβή χρόνο επα­νό­δου των εκπρο­σώ­πων των δανει­στών μετά από την πρώτη εβδο­μάδα των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων στην οποία κατα­γρά­φη­καν οι μεγάλες εκκρε­μό­τη­τες της πρώτης αξιο­λό­γη­σης.

Παρ’ ότι όλες οι εμπλε­κό­με­νες πλευρές φαι­νο­με­νικά δεν έχουν λόγο να παίξουν καθυ­στε­ρή­σεις, το εύρος και το ειδικό βάρος των θεμάτων που τίθε­νται υπό δια­πραγ­μά­τευση δεί­χνουν πως μάλλον το χρο­νο­διά­γραμμα για ολο­κλή­ρωση της αξιο­λό­γη­σης έως το τέλος Φεβρουα­ρίου είναι εξαι­ρε­τικά φιλό­δοξο.

Ακα­τόρ­θωτο, όχι. Προ­ϋ­πο­θέ­τει όμως όπως όλα δεί­χνουν σημα­ντι­κές υπα­να­χω­ρή­σεις από την ελλη­νική κυβέρ­νηση με ενδε­χό­μενη παρα­βί­αση «κόκ­κι­νων γραμμών», ικανή να τινάξει στον αέρα την ούτως ή άλλως απο­δυ­να­μω­μένη κοι­νω­νική ανοχή.

Ο υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών Ευκλεί­δης Τσα­κα­λώ­τος, μετά την ολο­κλή­ρωση του πρώτου κύκλου επαφών χθες στην Αθήνα, δήλωσε ότι μία εύλογη συμ­φω­νία σε εύλογο χρόνο είναι ζητού­μενο από όλες τις πλευρές, ενώ προ­σέ­θεσε με νόημα ότι κάποια θέματα πρέπει να εξε­τα­στούν και «πολι­τικά».

Μόλις προχθές όμως η επι­κε­φα­λής του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ συνέδεε ευθέως τις απο­φά­σεις για το χρέος με ένα βιώσιμο ασφα­λι­στικό. Την ίδια ώρα πηγές των δανει­στών εξέ­φρα­ζαν δυσα­ρέ­σκεια για την επιλογή της κυβέρ­νη­σης να αυξήσει κατα­κό­ρυφα τους ανώ­τε­ρους φορο­λο­γι­κούς συντε­λε­στές στο 50% ή και στο 60%.

Ασφα­λι­στικό και φορο­λο­γικό βρί­σκο­νται στην κορυφή της ατζέ­ντας για τον απλού­στατο λόγο ότι στις εξοι­κο­νο­μή­σεις δαπανών και τις αυξή­σεις των εσόδων από τις δύο συγκε­κρι­μέ­νες πηγές χτί­ζε­ται το κλεί­σιμο του «δημο­σιο­νο­μι­κού κενού».

Μέχρι πρό­τι­νος, η κυβέρ­νηση δεν απο­δε­χό­ταν την ύπαρξη κενού για το 2016. Τώρα φαί­νε­ται πως το συζη­τάει, καθώς η εξοι­κο­νό­μηση πόρων 1% του ΑΕΠ από τις αλλαγές στο ασφα­λι­στικό δεν προ­κύ­πτει από πουθενά για φέτος. Το φορο­λο­γικό από την άλλη πλευρά, φαί­νε­ται να κάνει τη δουλειά του από την άποψη των πρό­σθε­των εσόδων (συν 300-400 εκατ. ευρώ), αλλά έχει προ­βλή­ματα με τους υπέρ­με­τρα υψηλούς συντε­λε­στές οι οποίοι έρχο­νται να «κου­μπώ­σουν» με την «έκτακτη» στα λόγια αλλά «μόνιμη» στην πράξη εισφορά αλλη­λεγ­γύης με συντε­λε­στές από 0,7% έως και 8%.

Η κατ’ αρχήν συμ­φω­νία σε ασφα­λι­στικό, φορο­λο­γικό και δημο­σιο­νο­μικό κενό απο­τε­λεί το δια­βα­τή­ριο για την επάνοδο των εκπρο­σώ­πων των δανει­στών. Και για να συμβεί αυτό, τα τεχνικά κλι­μά­κια θα συνε­χί­σουν να δου­λεύ­ουν στην Αθήνα όσο ένας ακόμα γύρος δια­πραγ­μά­τευ­σης σε πολι­τικό επίπεδο θα επι­χει­ρεί να γεφυ­ρώ­σει τις δια­φο­ρές. Ο χρόνος δεν είναι σύμ­μα­χος της κυβέρ­νη­σης. Αντί­θετα η πλευρά των δανει­στών, δεν έχει κανένα λόγο για βιά­ζε­ται.

Το ασφα­λι­στικό

Πέντε μεγάλα αγκάθια στην προ­ω­θού­μενη ασφα­λι­στική μεταρ­ρύθ­μιση που ανα­μέ­νε­ται να κρίνουν και το χρόνο ολο­κλή­ρω­σης της πρώτης αξιο­λό­γη­σης άφησαν πίσω τους οι εκπρό­σω­ποι των δανει­στών. Για το λόγο αυτό, οι δύο πλευρές συμ­φώ­νη­σαν να κλεί­σουν το συντο­μό­τερο δυνατό όλα τα δευ­τε­ρεύ­ο­ντα θέματα στα οποία βέβαια δεν απο­κλεί­ο­νται και νέα μικρό­τερα αγκάθια και ανα­τρο­πές, προ­κει­μέ­νου όλα τα «μεγάλα» όπως η Εθνική Σύνταξη, τα εισο­δη­μα­τικά κρι­τή­ρια, η 15ετία, τα ποσοστά ανα­πλή­ρω­σης και η τύχη των ήδη κατα­βαλ­λό­με­νων συντά­ξεων (σε άμεση συνάρ­τηση με το ύψος των εισφο­ρών) να συζη­τη­θούν στο επόμενο γύρο των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων.

Στην πράξη, για τη δεύτερη φάση δια­πραγ­μα­τεύ­σεων μετα­φέ­ρο­νται τα δύσκολα θέματα της προ­ω­θού­με­νης ασφα­λι­στι­κής μεταρ­ρύθ­μι­σης, που είναι:

• Η αύξηση των εισφο­ρών κατά 1,5 μονάδα (1 για τους εργο­δό­τες και 0,5 για τους εργα­ζό­με­νους) για συγκε­κρι­μένο χρονικό διά­στημα που δεν θα ξεπερνά την τριετία. Το μέτρο κρίθηκε ως αντια­να­πτυ­ξιακό από τους πιστω­τές, ενώ ζητή­θη­καν συγκε­κρι­μέ­νες προ­τά­σεις στην περί­πτωση που μετά την 3ετία δημιουρ­γεί­ται έλλειμμα. Εφόσον οι δανει­στές επι­μεί­νουν στις ενστά­σεις του, ανοίγει ο δρόμος για μείωση στις ήδη κατα­βαλ­λό­με­νες συντά­ξεις.

• Το ύψος της Εθνικής Σύντα­ξης. Οι δανει­στές θεωρούν πως τα 384 ευρώ είναι υψηλά και αυξά­νουν το δημο­σιο­νο­μικό κόστος.

• Η εισα­γωγή εισο­δη­μα­τι­κών κρι­τη­ρίων στην χορή­γηση της Εθνικής Σύντα­ξης. Το θέμα απο­τε­λεί «κόκκινη γραμμή» για την κυβέρ­νηση που επι­μέ­νει δεν πρό­κει­ται για προ­νοιακή παροχή.

• Η απονομή ολό­κλη­ρης της Εθνικής Σύντα­ξης, μετά από τη συμπλή­ρωση του­λά­χι­στον 20 ετών ασφά­λι­σης. Οι δανει­στές ζητούν να μην εφαρ­μο­στεί στη 15ετία όπως προ­τεί­νει η κυβέρ­νηση, καθώς εκτι­μούν πως απο­τε­λεί αντι­κί­νη­τρο ασφά­λι­σης.

• Τα ποσοστά ανα­πλή­ρω­σης της αντα­πο­δο­τι­κής σύντα­ξης. Οι εκπρό­σω­ποι των θεσμών θέλουν μικρό­τερα ποσοστά ανα­πλή­ρω­σης, κάτι που θα οδη­γούσε σε ακόμη χαμη­λό­τε­ρες νέες συντά­ξεις. Το βασικό επι­χεί­ρημά τους είναι ότι με την ελλη­νική πρόταση, όσοι φεύγουν με λίγα χρόνια (15-20) ευνο­ού­νται ανα­τρέ­πο­ντας την αντα­πο­δο­τι­κό­τητα εισφο­ρών – παροχών. Πρό­κει­ται για το μεγα­λύ­τερο ίσως «αγκάθι» της δια­πραγ­μά­τευ­σης, καθώς η κυβέρ­νηση στη­ρί­ζει την πρότασή της στην πολι­τική επιλογή να προ­ω­θή­σει ένα νέο «ταξικό» ασφα­λι­στικό σύστημα, με εμφανή τα σημεία της ανα­δια­νο­μής, υπέρ των χαμη­λό­μι­σθων.

Κόκκινα δάνεια

Στον νέο γύρο δια­πραγ­μα­τεύ­σεων με τους εκπρο­σώ­πους των δανει­στών θα κριθεί η «τύχη» των μη εξυ­πη­ρε­τού­με­νων δανείων και δη όσων έχουν υποθήκη την κύρια κατοι­κία. Η ελλη­νική πλευρά πέτυχε, σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες, να πάρει δύο χρο­νι­κές παρα­τά­σεις: η πρώτη αφορά για την εξαί­ρεση από την πώληση σε fund των κόκ­κι­νων δανείων με υποθήκη στε­γα­στικά, των κατα­να­λω­τι­κών και των δανείων μικρο­με­σαίων. Η δεύτερη, την επι­και­ρο­ποί­ηση των στοι­χείων των δανειο­λη­πτών που έχουν αιτηθεί υπαγωγή τους στον Νόμο Κατσέλη (πλη­ρο­φο­ρίες ανα­φέ­ρουν ότι θα υπάρξει σχετική ΠΝΠ).

Το θέμα των κόκ­κι­νων δανείων, όμως, δεν έχει κλείσει. Αντι­θέ­τως μόλις ανοίγει με την επι­στροφή των δανει­στών στην Αθήνα και την έναρξη του νέου γύρου δια­πραγ­μα­τεύ­σεων.

Πηγές από την Αθήνα υπο­στη­ρί­ζουν πως δανει­στές και ελλη­νική πλευρά δεν έχουν μπει στην ουσία της συζή­τη­σης. Ωστόσο άλλες πλη­ρο­φο­ρίες ανα­φέ­ρουν πως οι δανει­στές πιέζουν για την πλήρη απε­λευ­θέ­ρωση της πώλησης όλων των μη εξυ­πη­ρε­τού­με­νων δανείων στα funds, κάτι που σίγουρα δεν επι­θυ­μεί η ελλη­νική πλευρά.

Με βάση τις πλη­ρο­φο­ρίες που υπάρ­χουν οι εκπρό­σω­ποι του κουαρ­τέ­του δεν συζη­τούν «ορι­ζό­ντια προ­στα­σία» και μιλούν μόνο για ορι­σμέ­νες εξαι­ρέ­σεις μέσα από την υιο­θέ­τηση συγκε­κρι­μέ­νων κρι­τη­ρίων, όπως π.χ. το ύψος της ανε­ξό­φλη­της οφειλής, το αν ο δανειο­λή­πτης είναι συνερ­γά­σι­μος αλλά και με τον χρόνο που το δάνειο έχει στα­μα­τή­σει να εξυ­πη­ρε­τεί­ται.

Την ίδια στιγμή επι­θυ­μούν την εκκα­θά­ριση του χαρ­το­φυ­λα­κίου των τρα­πε­ζών με την εφαρ­μογή τυπο­ποι­η­μέ­νων δια­δι­κα­σιών μαζικής ανα­διάρ­θρω­σης των δανείων, αλλά και θέσπιση μηχα­νι­σμού ταχείας εκκα­θά­ρι­σης των επι­χει­ρή­σεων με μεγάλες ληξι­πρό­θε­σμες υπο­χρε­ώ­σεις προς τις τρά­πε­ζες και το Δημόσιο, θέμα στο οποίο υπάρ­χουν ενστά­σεις από ελλη­νι­κής πλευράς. Βέβαια σε εκκρε­μό­τητα παρα­μέ­νει και η ανα­θε­ώ­ρηση του Νόμου Δένδια που αφορά την ενιαία δια­χεί­ριση των δανείων μικρο­με­σαίων επι­χει­ρή­σεων μαζί με τις οφειλές που έχουν προς το Δημόσιο (εφορίες- ασφα­λι­στικά ταμεία).

euro2day.gr