Οργανωμένος συντονισμός μίζας στα εξοπλιστικά

Απόρ­ρητο έγγραφο της STN Atlas απο­κα­λύ­πτει σχέδιο και ομάδα δράσης για τις «ωφέ­λι­μες πλη­ρω­μές»

Ενα σημεί­ωμα φέρνει στο φως το πώς να μοι­ρα­στούν οι μίζες για τις προ­μή­θειες των εξο­πλι­στι­κών προ­γραμ­μά­των σε έλληνες αξιω­μα­τού­χους στα τέλη της δεκα­ε­τίας του 1990 από τους ίδιους που είχαν ανα­λά­βει να ασκή­σουν επο­πτεία και πώς θα δοθούν οι δου­λειές στο υπουρ­γείο Αμυνας. Είναι ένα απόρ­ρητο έγγραφο της γερ­μα­νι­κής εται­ρείας STN Atlas Elektronik, η οποία συνερ­γα­ζό­ταν με δυο ακόμα εται­ρείες που είχαν συγ­χω­νευ­τεί, τις Krauss-Maffei και Wegmann, επίσης προ­μη­θεύ­τριες του ελλη­νι­κού υπουρ­γείου Άμυνας.

Με αυτό ενη­με­ρώ­νει τους εκπρο­σώ­πους των άλλων εται­ρειών για τους έλληνες αντι­προ­σώ­πους, οι οποίοι, εκτός από τα έργα, είναι επι­φορ­τι­σμέ­νοι με το να μοι­ρά­σουν και τις «ωφέ­λι­μες πλη­ρω­μές». Χαρα­κτη­ρι­στικά ανα­φέ­ρε­ται στο τέλος του εγγρά­φου: «Ετσι ταυ­το­χρό­νως προ­κύ­πτει η βασική δομή για ενδε­χό­με­νες ανα­γκαίες ωφέ­λι­μες πλη­ρω­μές».

Οπως απο­κα­λύ­πτε­ται από το έγγραφο, το οποίο βρί­σκε­ται σε δικο­γρα­φίες των εξο­πλι­στι­κών από το 2013 και έχει σταλεί από την Εισαγ­γε­λία της Βρέμης, οι αντι­πρό­σω­ποι που συνι­στούν την εν λόγω ομάδα είναι οι κατη­γο­ρού­με­νοι Πάνος Ευστα­θίου, Δημή­τρης Παπα­χρή­στου και Θωμάς Λια­κου­νά­κος. Μάλιστα ανα­φέ­ρε­ται ότι στην πρώτη συνά­ντηση που έγινε στην Αθήνα στις 27 Νοεμ­βρίου 1997 παρό­ντες ήταν οι εκπρό­σω­ποι της Axon (Θ. Λια­κου­νά­κος) και της Tredeco (Π. Ευστα­θίου), ενώ στις 15 Ιανουα­ρίου 1998 στη συνά­ντηση ήταν παρών ο Δ. Παπα­χρή­στου. Χρήση του σημειώ­μα­τος αυτούς έγινε και στη δικο­γρα­φία του άλλου προ­φυ­λα­κι­σμέ­νου για δωρο­δο­κίες Πανα­γιώτη Κατσή – απο­φυ­λα­κί­ζε­ται μετά την επι­στροφή 4 εκατ. ευρώ.

Ο συντά­κτης του ενη­με­ρω­τι­κού σημειώ­μα­τος είναι ο κατη­γο­ρού­με­νος και στη Γερ­μα­νία για δωρο­δο­κίες στην Ελλάδα Schäfer και απευ­θύ­νε­ται σε άλλους κατη­γο­ρου­μέ­νους για δωρο­δο­κίες συνα­δέλ­φους του, όπως οι H. Kuprian και Weisz. Αίσθηση προ­κα­λεί η επι­σή­μανση για το πώς οι γερ­μα­νι­κές εται­ρείες πρέπει να ενώσουν τις δυνά­μεις τους για να προ­ω­θή­σουν τα προ­γράμ­ματα των Leoprard 1 και 2, αφού υπάρχει αντα­γω­νι­σμός στις προ­μή­θειες από τις ΗΠΑ, τη Γαλλία και τη Βρε­τα­νία. Μάλιστα ανα­φέ­ρε­ται ότι «η έναρξη της σύμ­βα­σης των Leoprard 2 συμπε­ρι­λαμ­βά­νει την ολο­κλή­ρωση της σύμ­βα­σης παρά­δο­σης της αντι­σταθ­μι­στι­κής σύμ­βα­σης και των χρη­μα­το­δο­τι­κών συμ­φω­νιών με τις τρά­πε­ζες».

Και συνε­χί­ζει ο γερ­μα­νός ανώ­τα­τος στέ­λε­χος της εται­ρείας: «Η υλο­ποί­ηση των σχεδίων τίθεται υπό τερά­στια πολι­τική και παγκό­σμια αντα­γω­νι­στική πίεση, ιδιαι­τέ­ρως από τις ΗΠΑ, αλλά και από τη Γαλλία και Βρε­τα­νία. Αυτό έχει απο­τέ­λε­σμα να προ­κύ­πτει η επι­τα­κτική ανάγκη ενός συνε­πούς συντο­νι­σμού των τοπικών αντι­προ­σώ­πων στο βαθμό που αυτό αφορά ουσια­στικό μερίδιο της παρά­δο­σης και της από­δο­σης (π.χ. τεχνο­λο­γία ελέγχου πυρ­κα­γιάς, πύργος, κέλυφος). Εδώ είναι από πλευράς των πελατών (Ελλη­νι­κός Στρατός / η λογι­στική ισότητα, ιδιαι­τέ­ρως στον τομέα ελέγχου πυρ­κα­γιάς) τα πιο ευνοη­μένα συστα­τικά του σχεδίου».

Και στη συνέ­χεια δίνεται η οδηγία «για τον συντο­νι­σμό των απα­ραί­τη­των βιο­μη­χα­νι­κών αντι­προ­σώ­πων για το συγκε­κρι­μένο σχέδιο στην Ελλάδα προ­βλέ­πε­ται η ακό­λουθη σειρά προ­τε­ραιό­τη­τας στην ευθύνη (υπεύ­θυ­νος σχε­δια­σμός):

* Για τα Leoprard 1Α5 ανα­λαμ­βά­νουν οι Axon, Παπα­χρή­στου, Tredeco STN Atlas, σύμφωνα με την απαί­τηση του Ελλη­νι­κού Στρατού.

* Για τα Leoprard 2 οι Axon, Παπα­χρή­στου, Wegmann και Tredeco (Π. Ευστα­θίου).

Προ­κα­λεί εντύ­πωση το γεγονός ότι αυτός ο οργα­νω­μέ­νος συντο­νι­σμός, όπως απο­τυ­πώ­νε­ται με ανα­τρι­χια­στι­κές λεπτο­μέ­ρειες στο απόρ­ρητο έγγραφο, αλλά και μέρος της δικο­γρα­φίας χρη­σι­μο­ποι­ή­θηκε ποινικά για πρώτη φορά τον Απρίλιο 2015 στη δικο­γρα­φία του κατη­γο­ρου­μέ­νου Π. Κατσή.

Το ΒΗΜΑ