Έκθεση Παγκόσμιας Ευτυχίας: Στην Ελλάδα η χαρά αγνοείται

Η Ελλάδα είναι η χώρα με τη μεγα­λύ­τερη πτώση των επι­πέ­δων ευτυ­χίας στα χρόνια της παγκό­σμιας οικο­νο­μι­κής κρίσης, δείχνει η φετινή Έκθεση Παγκό­σμιας Ευτυ­χίας. Οι απώ­λειες, όμως, δεν απο­δί­δο­νται μόνο στην οικο­νο­μία αλλά και στην κατάρ­ρευση των κοι­νω­νι­κών θεσμών.

Η έκθεση συντά­χθηκε από οικο­νό­μους, νευ­ρο­ε­πι­στή­μο­νες και μαθη­μα­τι­κούς του Δικτύου Βιώ­σι­μων Ανα­πτυ­ξια­κών Λύσεων (SDSN), μια πρω­το­βου­λία που εγκαι­νιά­στηκε από τα Ηνωμένα Έθνη το 2012 αλλά λει­τουρ­γεί ανε­ξάρ­τητα.

Βασί­ζε­ται στην ιδέα ότι «η ευη­με­ρία και η ευτυχία είναι κρί­σι­μοι δείκτες της οικο­νο­μι­κής και κοι­νω­νι­κής ανά­πτυ­ξης των εθνών, και θα πρέπει να απο­τε­λούν βασι­κούς στόχους των πολι­τι­κών τους».

Σύμφωνα με τους συντά­κτες της έκθεσης, τα τρία τέταρτα των δια­φο­ρών ανάμεσα στις χώρες όσον φορά τα επίπεδα ευτυ­χίας των πολιτών της εξη­γού­νται από έξι βασικές παρα­μέ­τρους: το κατά κεφαλήν ΑΕΠ, το προσ­δό­κιμο υγιούς ζωής, την κοι­νω­νική στήριξη, την ελευ­θε­ρία, την απουσία δια­φθο­ράς και τη γεν­ναιο­δω­ρία.

Η τρίτη έκδοση της έκθεσης από το 2012 ως σήμερα καλύ­πτει 158 χώρες και βασί­στηκε σε δεδο­μένα της Παγκό­σμιας Δημο­σκό­πη­σης Gallup για το διά­στημα 2012-2014. Οι ερω­τη­θέ­ντες κλή­θη­καν να βαθ­μο­λο­γή­σουν τον εαυτό τους σε μια κλίμακα από το 0, που αντι­στοι­χεί στη χει­ρό­τερη δυνατή ζωή, μέχρι το μέγιστο βαθμό του 10, ο οποίος αντι­στοι­χεί στην καλύ­τερη δυνατή ζωή.

Η Ελλάδα έρχεται 102η στη λίστα με βαθμό 4,857 μονάδων, κάτω από τον παγκό­σμιο μέσο όρο του 5,1. Αυτό σημαί­νει ότι η χώρα υπο­χώ­ρησε κατά 0,891 μονάδες μονάδων σε σχέση με το 2010, όταν βρι­σκό­ταν στην 70ή θέση με 5,435 μονάδες.

Αν μάλιστα εξε­τά­σουμε το σύνολο των απω­λειών από τη διετία 2005-2007 μέχρι το 2014, η Ελλάδα παρου­σιά­ζει πτώση 1,470 μονάδων, μεγα­λύ­τερη από ό,τι σε οποια­δή­ποτε άλλη χώρα.

Άλλες χώρες με μεγάλη μείωση το ίδιο χρονικό διά­στημα είναι η Αίγυ­πτος (-1,231) και η Ιταλία (-0,764).

Οι πέντε πιο ευτυ­χι­σμέ­νες χώρες είναι:

Ελβετία (7,587)

Ισλαν­δία (7,561)

Δανία (7,527)

Νορ­βη­γία (7,522)

Καναδάς (7,427)

Και οι πέντε λιγό­τερο ευτυ­χι­σμέ­νες:

Τόγκο (2,839)

Μπου­ρού­ντι (2,906)

Συρία (3,006)

Μπενίν (3,340)

Ρουάντα (3,465)

Η έκθεση δίνει σημασία στη δρα­μα­τική πτώση της Ελλάδας, στην οποία «η απώ­λειες ήταν πολύ μεγα­λύ­τε­ρες σε σχέση με ό,τι θα μπο­ρούσε να εξη­γη­θεί άμεσα από τις οικο­νο­μι­κές συνέ­πειες».

Η περί­πτωση της Ελλάδας, λένε οι συντά­κτες, ενι­σχύει την άποψη ότι η πτώση της ευτυ­χίας μπορεί να έλθει ως απο­τέ­λε­σμα της «κατάρ­ρευ­σης των κοι­νω­νι­κών θεσμών» και της «διά­βρω­σης του κοι­νω­νι­κού ιστού».

Ένδειξη που συνη­γο­ρεί σε αυτή την άποψη είναι το γεγονός ότι η Ιρλαν­δία και η Ισλαν­δία, χώρες που επλή­γη­σαν από την κρίση, δεν εμφά­νι­σαν σημα­ντική υπο­χώ­ρηση στα επίπεδα ευτυ­χίας.

Σε κάθε περί­πτωση, το SDSN θεωρεί ότι η έκθεση θα πρέπει να ληφθεί υπόψη στη δια­μόρ­φωση οικο­νο­μι­κών και άλλων πολι­τι­κών από τη διεθνή κοι­νό­τητα.

Προ­τεί­νει μάλιστα να ληφθούν υπόψη τα ευρή­ματά του όταν οι χώρες-μέλη του ΟΗΕ συνα­ντη­θούν το Σεπτέμ­βριο για να καθο­ρί­σουν τους λεγό­με­νους Στόχους Βιώ­σι­μης Ανά­πτυ­ξης.

in.gr