Ο πρωθυπουργικός χάρτης

Δεν είναι αυτονόητο ένας Πρωθυπουργός να πατάει το πόδι του σε ένα νησί 180 κατοίκων. Οι προκάτοχοί του σπανίως έφταναν πέρα από τη Ρόδο και την Κω, ενώ ο Κυριάκος Μητσοτάκης βρέθηκε στη Λέρο να επιθεωρεί έργα και στο επιτηρητικό φυλάκιο του Αγαθονησίου, εκεί όπου η Ελλάδα μετριέται σε μέτρα από τα τουρκικά παράλια. Και τα λόγια του ακουμπούν σε μια πραγματικότητα που οι νησιώτες τη ζουν καθημερινά: τα Δωδεκάνησα που πριν από μερικά χρόνια μετρούσαν καραβιές απελπισμένων στα λιμάνια τους, σήμερα υποδέχονται Τούρκους τουρίστες με Visa Express που γεμίζουν ταβέρνες και καταλύματα. Η μετατροπή ενός συνοριακού μετώπου σε πηγή εσόδων για τις τοπικές οικονομίες δεν είναι επικοινωνία, είναι μετρήσιμο αποτέλεσμα πολιτικής.

Το Πολυδύναμο Ιατρείο με 2 γιατρούς σε νησί τέτοιου μεγέθους, το Αρχαιολογικό Μουσείο που εγκαινιάστηκε πρόσφατα και η ενίσχυση της αποτρεπτικής ισχύος των Ενόπλων Δυνάμεων συνθέτουν μια εικόνα κράτους που δεν αντιμετωπίζει τα μικρά νησιά ως υποσημείωση. Ασφαλώς οι εκλογές της Άνοιξης δίνουν στην περιοδεία και προεκλογικό χρώμα, όμως η συχνότητα των επισκέψεών του στα Δωδεκάνησα προηγείται κατά πολύ της κάλπης και αυτό κάτι λέει.

Όποιος θέλει να κρίνει την πολιτική στα σύνορα, ας ρωτήσει πρώτα τους ακρίτες αν προτιμούν το Αιγαίο του 2020 ή το σημερινό.