Οι μόνοι που πνίγονται στη Ρόδο είναι οι διαγωνισμοί

Στο νησί με τις 14 πολυ­σύ­χνα­στες παρα­λίες και τα εκα­τομ­μύ­ρια του­ρι­στών, το μόνο πράγμα που βου­λιά­ζει με μαθη­μα­τική ακρί­βεια κάθε χρόνο είναι η δια­δι­κα­σία για τους ναυα­γο­σώ­στες. Πέρυσι το Ελεγ­κτικό Συνέ­δριο άφησε τις παρα­λίες ξεφύ­λα­χτες από τις 8 Σεπτεμ­βρίου, φέτος το Ζ΄ Κλι­μά­κιο βρήκε ότι ο Δήμος Ρόδου έκοψε την προ­θε­σμία από 35 σε 15 μέρες, μπέρ­δεψε τα κόστη 40 εργα­ζο­μέ­νων και κοστο­λό­γησε τον εξο­πλι­σμό 26 βάθρων ως ολο­καί­νουρ­γιο και τις 3 χρονιές, λες και τα σωσίβια είναι ανα­λώ­σιμα σαν τις υπο­σχέ­σεις ότι «του χρόνου θα ξεκι­νή­σουμε νωρί­τερα». Η μελέτη για την κολυμ­βη­τική περίοδο εγκρί­θηκε βεβαίως στα μέσα Μαΐου, δηλαδή περίπου όταν οι πρώτοι Σκαν­δι­να­βοί έκαναν ήδη βουτιές στο Φαλη­ράκι.

Και τώρα, με σύμβαση 3.862.360 ευρώ στον πάγο και θάλασσα γεμάτη κόσμο, η Δημο­τική Επι­τροπή συνε­δριά­ζει εκτά­κτως για απευ­θείας δια­πραγ­μά­τευση, τη δια­δι­κα­σία εκείνη που ενερ­γο­ποιεί­ται όταν όλα τα άλλα έχουν ναυα­γή­σει. Είναι η δεύτερη συνε­χό­μενη χρονιά που φτά­νουμε στο ίδιο σημείο, με τον ίδιο πανικό και τις ίδιες λύσεις της τελευ­ταίας στιγμής, οπότε πλέον δεν μιλάμε για ατυχία αλλά για παρά­δοση.

Ευτυχώς που του­λά­χι­στον οι λουό­με­νοι δεν δια­βά­ζουν τις πράξεις του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου, γιατί θα έμπαι­ναν στο νερό με το ένα μάτι στο βάθρο και το άλλο στο ΦΕΚ.