Δ. Κρεμαστινός: «Στο χώρο της υγείας δεν υπάρχει ορατός στόχος, όραμα και σχεδιασμός»

Κύριε καθη­γητά, να ξεκι­νή­σουμε την συνέ­ντευξη από τον νέο εκλο­γικό νόμο και την πρω­το­βου­λία που είχατε αναγ­γεί­λει ότι θα ανα­λά­βετε για την τρο­πο­ποί­ησή του.

Όπως γνω­ρί­ζετε, τη δήλωση αυτή την έκανα, προτού ο πρω­θυ­πουρ­γός ανα­κοι­νώ­σει ότι στο Σύνταγμα θα προ­τεί­νει να περιέ­χε­ται ειδικό άρθρο που θα καθιστά την απλή ανα­λο­γική μόνιμο εκλο­γικό σύστημα. Κατά συνέ­πεια, παρότι το κλίμα μεταξύ των πολι­τι­κών αρχηγών ήταν θετικό για να ξανα­συ­ζη­τη­θεί το θέμα του εκλο­γι­κού νόμου, αυτό­ματα το θέμα περι­πλέ­κε­ται.

Φαί­νε­ται πάντως, ότι ο εκλο­γι­κός νόμος, έχει προ­κα­λέ­σει τριβές στα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, του­λά­χι­στον σύμφωνα με όσα διαρ­ρέ­ο­νται, καθώς κάποιοι υπο­στη­ρί­ζουν ότι η πρό­ε­δρος του Κινή­μα­τος θα έπρεπε να ψηφίσει υπέρ.

Καμία τριβή δεν έχει προ­κα­λέ­σει. Απλώς είχαν εκφρα­στεί διά­φο­ρες θέσεις και όλοι κατέ­λη­ξαν ότι το φρο­νι­μό­τερο ήταν το ΠΑΣΟΚ να εκφρα­στεί στη Βουλή ψηφί­ζο­ντας «παρών». Και αυτό εκρίθη σωστό γιατί με την υπερ­ψή­φιση της απλής ανα­λο­γι­κής, χωρίς προη­γου­μέ­νως να υπάρχει η στοι­χειώ­δης συνεν­νό­ηση συνερ­γα­σίας μεταξύ των κομ­μά­των, όσον αφορά το τι θα γίνει την επομένη των εκλογών, η απλή ανα­λο­γική θα οδη­γούσε σε ακυ­βερ­νη­σία, η οποία θα ήταν κατα­στρο­φική για την σημε­ρινή οικο­νο­μική κατά­σταση της χώρας.

Το ΠΑΣΟΚ το οποίο έδειξε σε όλη αυτήν την κρίση σοβα­ρό­τητα και ανέλαβε ευθύνες που δεν του ανήκαν, και μάλιστα επλή­ρωσε τις ευθύνες αυτές πολύ ακριβά, έκρινε ότι θα πρέπει και πάλι να σταθεί σε μια θέση ευθύνης, παρα­μέ­νο­ντας πάντα ανοικτό για συνερ­γα­σίες εντός του κεντρο­α­ρι­στε­ρού χώρου.

Σε ό,τι αφορά την συνταγ­μα­τική ανα­θε­ώ­ρηση και τις παρεμ­βά­σεις του κ. Τσίπρα, ποια είναι η άποψή σας;

Η συνταγ­μα­τική ανα­θε­ώ­ρηση, όπως του­λά­χι­στον την εξήγ­γειλε ο πρω­θυ­πουρ­γός, περιέ­χει ορι­σμένα θετικά στοι­χεία. Όμως, στο σύνολό της θα πρέπει να συζη­τη­θεί και να υπάρξει ομο­φω­νία, ει δυνατόν, των κομ­μά­των διότι το Σύνταγμα δεν είναι ένας απλός νόμος που μπορεί να αλλάζει οποια­δή­ποτε στιγμή. Ειδι­κό­τερα, όσον αφορά στη συναλ­λαγή μεταξύ των αιρετών και των ψηφο­φό­ρων θα πρέπει να υπάρξει αυστη­ρό­τερη αντι­με­τώ­πιση του θέματος. Οι θητείες, π.χ., των βου­λευ­τών, τις οποίες ο πρω­θυ­πουρ­γός εξήγ­γειλε ότι θα πρέπει να είναι περιο­ρι­σμέ­νες, θα πρέπει ως μέτρο να επε­κτα­θεί σε όλες τις θέσεις αιρετών. Δηλαδή σε δημάρ­χους, περι­φε­ρειάρ­χες, ευρω­βου­λευ­τές κλπ. Θα πρέπει μετά από μία θητεία, ο οποιοσ­δή­ποτε αιρετός να μην μπορεί να διεκ­δι­κή­σει καμία άλλη αιρετή θέση, εκτός εάν παρέλ­θει ένα λογικό διά­στημα όπως είναι η τετρα­ε­τία για να στα­μα­τή­σει η συναλ­λαγή. Εάν δεν συμβεί αυτό, η συναλ­λαγή φαι­νο­με­νικά θα δια­κό­πτε­ται από την πρώτη θέση του αιρετού αλλά είναι πιθανόν να συνε­χί­ζε­ται από μια νέα θέση του. Είναι επίσης αυτο­νό­ητο ότι θα πρέπει να υπάρξει ασυμ­βί­βα­στο μεταξύ της θέσης του υπουρ­γού και του βου­λευτή. Επίσης, ένα μεγάλο θέμα είναι το θέμα της Ανώ­τα­της Παι­δείας. Σήμερα χιλιά­δες Έλληνες φοι­τη­τές σπου­δά­ζουν σε ιδιω­τικά Πανε­πι­στή­μια της Ευρώπης και της Αμε­ρι­κής, με τερά­στια οικο­νο­μική απώλεια για τη χώρα λόγω των διδά­κτρων και των εξόδων δια­βί­ω­σής τους, επειδή στο Σύνταγμα δεν υπάρχει καμία πρό­βλεψη για τη δημιουρ­γία ιδιω­τι­κών πανε­πι­στη­μίων υψηλού επι­πέ­δου τύπου Harvard, Cambridge κλπ. Είναι σήμερα αδια­νό­ητο, χιλιά­δες Έλληνες φοι­τη­τές να πηγαί­νουν στην Κύπρο που δια­θέ­τει ιδιω­τικά πανε­πι­στή­μια και αυτό το γεγονός να μην το λαμ­βά­νει σοβαρά υπόψη η χώρα μας.

Κύριε καθη­γητά, πολύς λόγος γίνεται για την συνερ­γα­σία των δυνά­μεων της κεντρο­α­ρι­στε­ράς που ωστόσο όμως, δεν φαί­νε­ται να κατα­λή­γει κάπου. Εσείς πώς βλέπετε να εξε­λίσ­σε­ται αυτή η προ­σπά­θεια;

Η πρω­το­βου­λία της προ­έ­δρου του ΠΑΣΟΚ κυρίας Γεν­νη­ματά να ανοίξει την πόρτα με τη δημιουρ­γία της Δημο­κρα­τι­κής Συμπα­ρά­τα­ξης για να εισέλ­θουν όλα τα κόμματα που δημιουρ­γή­θη­καν από τον δια­με­λι­σμό του ΠΑΣΟΚ ήταν, θα έλεγα, ιστο­ρική. Αυτό πρέπει να το αντι­λη­φθούν τα μικρά κόμματα. Δια­φο­ρε­τικά, κανένας δεν μπορεί να εμπο­δί­σει κανέναν να δια­τη­ρεί τις μικρο­φι­λο­δο­ξίες του και να διεκ­δι­κεί τα πλε­ο­νε­κτή­ματα της θέσης του αρχηγού ενός μικρού κόμ­μα­τος. Ο κόσμος όμως πρέπει αυτό να το αντι­λη­φθεί και με την ψήφο του να απο­θαρ­ρύ­νει κάθε μικρο­φι­λό­δοξο, που θέλει να γίνει αρχηγός μιας μικρής ομάδας.

Πού θα έπρεπε, κατά την άποψή σας, να στο­χεύ­σει το ΠΑΣΟΚ, ως εταίρος αυτού του δια­λό­γου; Πολλοί λένε, ότι ίσως, η δημιουρ­γία ενός νέου φορέα, να είναι η λύση για την “στέγαση” των δυνά­μεων της κεντρο­α­ρι­στε­ράς. Είναι εφικτό κάτι τέτοιο κατά την άποψή σας;

Εάν το πρώτο βήμα συντε­λε­στεί, το οποίο μετα­φρά­ζε­ται σε συμ­με­τοχή του κάθε μικρού κόμ­μα­τος στη Δημο­κρα­τική Συμπα­ρά­ταξη, αυτό που με ρωτάτε θα είναι το δεύτερο βήμα. Εάν, όμως, δεν γίνει το πρώτο βήμα δεν μπορεί να υπάρξει δεύτερο. Άλλωστε, η Δημο­κρα­τική Συμπα­ρά­ταξη, εάν ευο­δω­θεί, θα εκλέξει αρχηγό ο οποίος ουσια­στικά θα συντο­νί­ζει τους άλλους αρχη­γούς των κομ­μά­των που συμ­με­τέ­χουν με στόχο τη δημιουρ­γία ενός ενιαίου κόμ­μα­τος εφόσον φυσικά οι σχε­τι­κές συζη­τή­σεις καρ­πο­φο­ρή­σουν.

Εν όψει της νέας αξιο­λό­γη­σης και των σκληρών νέων μέτρων που έρχο­νται από τον Σεπτέμ­βριο, θεω­ρείτε ότι το ενδε­χό­μενο των πρόωρων εκλογών είναι ανα­πό­φευ­κτο; Αντέχει η χώρα και νέα εκλο­γική ανα­μέ­τρηση;

Δυστυ­χώς διεκ­δι­κούμε το … ρεκόρ Γκίνες στις εκλο­γι­κές ανα­με­τρή­σεις, ίσως και παγκο­σμίως! Εκλογές πρέπει να γίνουν είτε εάν η Κυβέρ­νηση απω­λέ­σει την κοι­νο­βου­λευ­τική πλειο­ψη­φία ή αν ο κόσμος μη αντέ­χο­ντας τα μέτρα δημιουρ­γή­σει συν­θή­κες τέτοιες, κατε­βαί­νο­ντας στους δρόμους δια­μαρ­τυ­ρό­με­νος, που θα ανα­γκά­σουν την κυβέρ­νηση σε εκλογές. Δια­φο­ρε­τικά, η προ­σφυγή σε εκλογές πέραν του ότι είναι αδια­νό­ητη, είναι και αντι­συ­νταγ­μα­τική.

Έχετε δια­τε­λέ­σει υπουρ­γός Υγείας Πρό­νοιας και Κοι­νω­νι­κών Ασφα­λί­σεων καθώς και πρό­ε­δρος της Διαρ­κούς Επι­τρο­πής Κοι­νω­νι­κών Υπο­θέ­σεων της Βουλής επί σειρά ετών. Πώς βλέπετε την πολι­τική Υγείας της κυβέρ­νη­σης;

Δεν βλέπετε κι εσείς, ακόμα και στην τηλε­ό­ραση, τι καταγ­γέλ­λουν οι πολίτες όταν χρεια­στεί να κατα­φύ­γουν σε ένα δημόσιο νοσο­κο­μείο; Με απλά λόγια, δεν υπάρχει ορατός στόχος. Δεν υπάρχει κανένα όραμα. Και, κυρίως, δεν υπάρχει κανένας σχε­δια­σμός. Με μία ερώτηση που υπέβαλα στη Βουλή προς τον υπουργό Υγείας, η οποία δεν απα­ντή­θηκε, τα περι­γράφω όλα. Τον ρώτησα σχετικά με την κατάρ­ρευση της Δημό­σιας Υγείας και του είπα εάν γνω­ρί­ζει κάποια χώρα όπου οι θάνατοι από την εποχική γρίπη ξεπέ­ρα­σαν τους θανά­τους από επι­δη­μία γρίπης σε όλα τα προη­γού­μενα χρόνια, ακόμα και στα χρόνια της μεγάλης παν­δη­μίας που έπληξε όλον τον πλανήτη. Και φυσικά δεν απά­ντησε. Εφέτος δεν υπήρχε επι­δη­μία ή παν­δη­μία στην Ευρώπη. Εφέτος ο κύριος ιός ήταν ο H1N1, και δευ­τε­ρευό­ντως το στέ­λε­χος Α, στελέχη που ήταν γνωστά και για τα οποία υπήρχαν εμβόλια. Εφέτος δεν έγινε καμία ουσια­στική ενη­με­ρω­τική εκστρα­τεία. Εφέτος δεν υπήρξαν κέντρα εμβο­λια­σμού στα οποία θα έπρεπε να κατευ­θυν­θεί όποιος ήθελε ή έπρεπε να εμβο­λια­στεί. Εφέτος υπήρξε έλλειψη γιατρών και μονάδων εντα­τι­κής θερα­πείας για να υπο­δε­χθούν τους βαριά ασθε­νείς. Κατά συνέ­πεια, αντι­λαμ­βά­νε­στε ότι το Υπουρ­γείο Υγείας είναι απλός παρα­τη­ρη­τής για όσα συμ­βαί­νουν στην Υγείας της χώρας.