«Είδα την οικογένειά μου να καίγεται, είπα θα τρελαθώ-Συλλυπητήρια στην οικογένεια του παιδιού»

«Τους φί­λη­σα και τους απο­χαι­ρέ­τη­σα. Είδα τα πάντα – Τα παι­διά στην Πόρσε δεν ήθε­λαν ούτε να σκο­τω­θούν, ούτε να σκο­τώ­σουν, συλ­λυ­πη­τή­ρια και σε αυτή τη μάνα»

Με τον πλέον συ­γκλο­νι­στι­κό τρόπο πε­ρι­γρά­φει ο Υπά­τιος Πα­τμά­νο­γλου τη στιγ­μή που είδε το αυ­το­κί­νη­τό του να έχει πάρει φωτιά και την οι­κο­γέ­νειά του να έχει σκο­τω­θεί. Μι­λώ­ντας σή­με­ρα στο protothema.gr πε­ριέ­γρα­ψε τα πιο φρι­χτά λεπτά της ζωής του και εξή­γη­σε τι έγινε όταν εκεί­νος ήταν στην τουα­λέ­τα και η Απο­στο­λία με τον 3χρονο Παύλο τον πε­ρί­με­ναν στο αυ­το­κί­νη­το.

«Είναι δύ­σκο­λα. Περ­νάω πολύ δύ­σκο­λα. Δεν πε­ρί­με­να στη ζωή μου να μου συμ­βεί αυτό το πράγ­μα. Πέ­ρα­σα δια­βο­λο­βδο­μά­δα στα ΟΥΚ και έλεγα από μέσα μου, ό,τι και να μου ξη­με­ρώ­σει, δεν θα κα­τα­λα­βαί­νω τί­πο­τα. Αυτό που μου συ­νέ­βη μην τύχει στον χει­ρό­τε­ρο εχθρό μου. Να βλέ­πεις όλη σου την οι­κο­γέ­νεια κα­μέ­νη» ανα­φέ­ρει.

Ποιο ήταν το πρώτο πράγ­μα που έκανε; «Το πρώτο πράγ­μα που έκανα ήταν να σωθώ, να πέσω κάτω, να βάλω την μπλού­ζα μου στο πρό­σω­πό μου μπρο­στά για να μην ει­σπνέω καπνό και να βγω έξω όσο πιο γρή­γο­ρα γί­νε­ται για να σωθώ, νο­μί­ζο­ντας ότι έξω είναι μια χαρά τα πράγ­μα­τα».

«Ήθελα να στα­μα­τή­σω σε ελεγ­χό­με­νο παρ­κινγκ. Είμαι τυ­πι­κός σε αυτά. Τους αφήνω τη μου­σι­κού­λα, ανοί­γω την πόρτα, παίρ­νω τα κλει­διά, μπαί­νω στην τουα­λέ­τα και ξαφ­νι­κά, κλεί­νουν όλα τα φώτα, ακούω ένα τε­ρά­στιο μπαμ, φωτιά, κα­πνός, ο θό­ρυ­βος ήταν με­γά­λος. Όταν βγήκα έξω δεν μπο­ρού­σα να ανα­πνεύ­σω. Πήγα να πω στην γυ­ναί­κα μου, “κο­ρι­τσά­κι μου τι πήγα να πάθω. Πί­στευα ότι μόνο στο κτί­ριο έγινε αυτό και όχι στους αν­θρώ­πους έξω. Και μόλις βγήκα έξω βλέπω το αυ­το­κί­νη­τό μου κομ­μέ­νο στα δυο και προ­σπα­θώ να κα­τα­λά­βω τι έγινε και δεν μπορώ. Δεν φαι­νό­ταν ότι άλλο αυ­το­κί­νη­το είχε τρα­κά­ρει το δικό μου. Βλέπω την οι­κο­γέ­νειά μου να καί­γε­ται. Δεν το πί­στευα. Έλεγα θα τρε­λα­θώ, δεν ήξερα πώς έγινε η ανα­τί­να­ξη. Όπως κάνω το γύρο βλέπω την Πόρσε και ενα νεκρό οδηγό. Δεν είχα κα­τα­λά­βει ότι αυτός είχε πέσει πάνω στο δικό μου αυ­το­κί­νη­το. Έβλε­πα νε­κρούς πα­ντού. Παίρ­νω τη­λέ­φω­νο τον αδερ­φό μου και του είπα να έρθει να με πάρει. Ήρθε το ΕΚΑΒ και μου είπαν οι άν­θρω­ποι “ψυ­χραι­μία”. Πού να τη βρω την ψυ­χραι­μία, ούτε στο χει­ρό­τε­ρο εχθρό αυτό να βλέ­πεις τη γυ­ναί­κα σου και το παιδί σου κα­μέ­νο. Έγι­ναν όλα μέσα σε λίγα δευ­τε­ρό­λε­πτα. Το παιδί μου δεν κοι­μό­ταν, η Απο­στο­λία ήταν μέσα στο αμάξι με το παιδί, δεν κα­τέ­βη­καν γιατί το παιδί ήταν ανή­συ­χο».

Ο τρα­γι­κός πα­τέ­ρας δεί­χνει με­γα­λείο ψυχής καθώς δεί­χνει στο μυαλό του να έχει και την οι­κο­γέ­νεια των θυ­μά­των της Πόρσε: «Σί­γου­ρα η γυ­ναί­κα μου θα τα είδε όλα, θα είδε το αμάξι της να έρ­χε­ται πάνω της αλλά για να μην προ­λά­βει να κάνει τί­πο­τα θα έφυ­γαν ακα­ριαία. Τους φί­λη­σα και τους απο­χαι­ρέ­τη­σα. Είδα τα πάντα. Δεν έζησε κα­νείς. Μόνο τα κλει­διά μου και το κι­νη­τό μου έχω, τί­πο­τα άλλο. Μόνο το κι­νη­τό μου πε­τά­χτη­κε από μέσα. Θέλω να δώσω συλ­λυ­πη­τή­ρια και στις άλλες οι­κο­γέ­νειες. Τα παι­διά αυτά δεν ήθε­λαν ούτε να σκο­τω­θούν, ούτε να σκο­τώ­σουν την οι­κο­γέ­νειά μου. Θέλω να στα­μα­τή­σει ο κό­σμος να λέει άσχη­μα πράγ­μα­τα για τον 24χρονο, γιατί και αυτό το πα­λι­κά­ρι δεν ήθελε να χάσει τη ζω­ού­λα του. Συλ­λυ­πη­τή­ρια και σε αυτή τη μάνα που κάηκε το παιδί της».

protothema.gr