Απόρρητη έκθεση της CIA: Τι λένε οι Αμερικάνοι για την Ελλάδα και το Δίκαιο της Θάλασσας-Τι αναφέρεται για το Καστελλόριζο

Μια απόρ­ρη­τη έκ­θε­ση της CIA, πα­ρου­σιά­ζει ο γνω­στός με­λε­τη­τής της ελ­λη­νι­κής ΑΟΖ, Θε­ό­δω­ρος Κα­ρυώ­της, αρ­θρο­γρα­φώ­ντας στην ιστο­σε­λί­δα του δη­μο­σιο­γρά­φου και αντα­πο­κρι­τή στις ΗΠΑ, Μι­χά­λη Ιγνα­τί­ου.

Όπως ανα­φέ­ρει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά:

Οι Ηνω­μέ­νες Πο­λι­τεί­ες, όταν άρ­χι­σε η Τρίτη Διά­σκε­ψη του ΟΗΕ για το Δί­καιο τη Θά­λασ­σας, στις αρχές της δε­κα­ε­τί­ας του 1970, απο­φά­σι­σαν να ασχο­λη­θούν με την δη­μιουρ­γία του νέου Συ­ντάγ­μα­τος των Θα­λασ­σών και των Ωκε­α­νών αφού το νερό κα­λύ­πτει το 71% του πλα­νή­τη Γη. Έτσι άρ­χι­σαν να με­λε­τούν όχι μόνο τις επι­πτώ­σεις για την Αμε­ρι­κή αλλά και για άλλα πα­ρά­κτια κράτη. Έτσι, το 1974 η CIA εκ­πό­νη­σε με­λέ­τες για την τότε Σο­βιε­τι­κή Ένωση, την Με­γά­λη Βρε­τα­νία, την Ρου­μα­νία, την Αρ­γε­ντι­νή, την Κίνα, την Ταϊ­λάν­δη, και την Ελ­λά­δα.

Δεν έπεσε στην αντί­λη­ψή μου κά­ποια με­λέ­τη για την Τουρ­κία ή την Κύπρο. Η απόρ­ρη­τη με­λέ­τη για την Ελ­λά­δα συ­ντά­χθη­κε τον Απρί­λιο του 1974, έφερε τον τίτλο «Law of the Sea Country Study – Greece” και απο­χα­ρα­κτη­ρί­στη­κε το 2001. Η έκ­θε­ση ασχο­λεί­ται με τις γε­νι­κές θέ­σεις της ελ­λη­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης (πε­ρί­ο­δος χού­ντας), που αφο­ρού­σαν το Κα­θε­στώς των Νήσων, τα Όρια της Αι­για­λί­τι­δας Ζώνης, τα Στενά Διε­θνούς Ναυ­σι­πλο­ΐ­ας, το Αρ­χι­πέ­λα­γος, και την υφα­λο­κρη­πί­δα. Δεν υπάρ­χει καμία ανα­φο­ρά στην ΑΟΖ , γιατί το θέμα αυτό δεν είχε ακόμα συ­ζη­τη­θεί στη Διά­σκε­ψη. Η έκ­θε­ση, στην αρχή, ασχο­λεί­ται με γε­νι­κά θέ­μα­τα ανα­φέ­ρο­ντας ότι δεν υπάρ­χει καμία πε­ριο­χή της Ελ­λά­δας που να απέ­χει πε­ρισ­σό­τε­ρα από 50 μίλια από την θά­λασ­σα. Η το­πο­γρα­φία του βυθού του Ιο­νί­ου Πε­λά­γους είναι πιο βαθιά αλλά και πιο κα­νο­νι­κή από του Αι­γαί­ου Πε­λά­γους. Το βάθος σε από­στα­ση 6 ν.μ. από την ακτή δεν ξε­περ­νά τα 360 μέτρα. Η βό­ρεια πλευ­ρά του Ιο­νί­ου έχει βάθος από 720 μέχρι 1260 μέτρα, ενώ η νο­τιο­δυ­τι­κή πλευ­ρά φτά­νει, σε ορι­σμέ­να ση­μεία, σε βάθος 3,600 μέ­τρων.

Το Αι­γαίο Πέ­λα­γος έχει έναν ακα­νό­νι­στο βυθό στα πε­ρισ­σό­τε­ρα ση­μεία γύρω στα 180 μέτρα. Δια­θέ­τει τρεις με­γά­λες λε­κά­νες, την πε­ριο­χή βό­ρεια της Κρή­της με βάθος 1,800 μέτρα, την πε­ριο­χή του Θερ­μαϊ­κού Κόλ­που και την πε­ριο­χή ανά­με­σα στην Τήνο και την Σάμο που φτά­νει σε βάθος 3,600 μέ­τρων. Ακο­λου­θεί μια ανα­φο­ρά στους ορυ­κτούς πό­ρους επι­ση­μαι­νο­ντας ότι από το 1968 δό­θη­καν άδειες για έρευ­νες σε μια δω­δε­κά­δα εται­ριών και η πρώτη ανα­κά­λυ­ψη έγινε έξω από την Θάσο με τις τότε εκτι­μή­σεις για απο­θέ­μα­τα πε­τρε­λαί­ου 2,5 εκατ. τόνων και φυ­σι­κού αε­ρί­ου 50 εκατ. κυ­βι­κών πο­διών. Για την αλιεία ανα­φέ­ρουν ότι οι Ελ­λη­νες δεν έχουν δεί­ξει την κα­τάλ­λη­λη φρο­ντί­δα και ει­σά­γουν το ένα τέ­ταρ­το της ζή­τη­σης από ει­σα­γω­γές. Η υπε­ρεκ­με­τάλ­λευ­ση έχει δη­μιουρ­γή­σει σο­βα­ρά προ­βλή­μα­τα στον κλάδο και η πτώση της πα­ρα­γω­γής έχει ανα­γκά­σει τους Έλ­λη­νες αλιείς να στρα­φούν για αλιεύ­μα­τα στον κε­ντρι­κό και βό­ρειο Ατλα­ντι­κό. Η Ελ­λά­δα δεν δεί­χνει κα­νέ­να εν­δια­φέ­ρον για άλλα με­ταλ­λεύ­μα­τα, που μπο­ρεί να υπάρ­χουν στους βυ­θούς των θα­λασ­σών της αλλά δεί­χνει με­γά­λο εν­δια­φέ­ρον για την προ­στα­σία των ενα­λί­ων αρ­χαιο­λο­γι­κών θη­σαυ­ρών της.

Ανα­φε­ρό­με­νοι στο Ελ­λη­νι­κό Πο­λε­μι­κό Ναυ­τι­κό οι ανα­λυ­τές της CIA είχαν την γνώμη ότι διέ­θε­τε τον μι­κρό­τε­ρο στόλο από όλα τα κράτη του ΝΑΤΟ και ήταν προ­σα­να­το­λι­σμέ­νο στην προ­στα­σία της ηπει­ρω­τι­κής χώρας. Κά­νουν, επί­σης, μνεία στα αμε­ρι­κα­νι­κά αντι­τορ­πι­λι­κά, που είχαν χρη­σι­μο­ποι­η­θεί στον Δεύ­τε­ρο Πα­γκό­σμιο Πό­λε­μο, και τότε είχαν δοθεί στην Ελ­λά­δα με απο­τέ­λε­σμα το ελ­λη­νι­κό ναυ­τι­κό να δια­θέ­τει κα­λύ­τε­ρες δυ­να­τό­τη­τες για να υπε­ρα­σπι­στεί τις ακτές και κα­λύ­τε­ρη επι­με­λη­τεία υπο­στή­ρι­ξης για την με­τα­φο­ρά στρα­τευ­μά­των ανά­με­σα στην ηπει­ρω­τι­κή χώρα και στα νησιά. Το Πο­λε­μι­κό Ναυ­τι­κό της Ελ­λά­δας είχε ανα­πτύ­ξει μια καλή συ­νερ­γα­σία με το ιτα­λι­κό ναυ­τι­κό αλλά σχε­δόν μη­δε­νι­κή συ­νερ­γα­σία με το τουρ­κι­κό ναυ­τι­κό, που θε­ω­ρεί­ται μια δυ­νη­τι­κή εχθρι­κή δύ­να­μη.

Για την πο­λι­τι­κή που σκε­φτό­ταν να ακο­λου­θή­σει η ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση, σχε­τι­κά με τις συ­ζη­τή­σεις που διε­ξά­γο­νταν στον ΟΗΕ για το Δί­καιο της Θά­λασ­σας, οι ανα­λυ­τές της CIA πί­στευαν ότι οι δι­κτά­το­ρες στην Αθήνα δεν είχαν τα προ­σό­ντα να ασχο­λη­θουν με θε­μα­τα διε­θνούς δι­καιου. Στην έκ­θε­ση αυτή εκ­θειά­ζουν μόνο τον Νο­μι­κό Σύμ­βου­λο του Υπουρ­γεί­ου Εξω­τε­ρι­κών κ. Γε­ώρ­γιο Ζω­τιά­δη. Βέ­βαια, ο Ζω­τιά­δης, τον Απρί­λιο του 1973, ήταν της γνώ­μης ότι η Ελ­λά­δα δεν έπρε­πε να υπο­στη­ρί­ξει την δη­μιουρ­γία ενός συ­στή­μα­τος, στο οποίο τα χω­ρι­κά ύδατα θα είχαν το ίδιο μήκος σε όλη την έκτα­ση των ακτών και ιδιαί­τε­ρα των ακτών των νήσων. Επρό­κει­το για τρα­γι­κό λάθος που, αρ­γό­τε­ρα, διόρ­θω­σε η κυ­βέρ­νη­ση του Κων­στα­ντί­νου Κα­ρα­μαν­λή. Στην Έκ­θε­ση οι Αμε­ρι­κα­νοί ανα­φέ­ρουν ότι ο τότε Υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών της χού­ντας του Ιω­αν­νί­δη, Σπυ­ρί­δων Τε­τε­νές είχε προ­τεί­νει την ιδέα συ­νεκ­με­τάλ­λευ­σης των υδρο­γο­ναν­θρά­κων του Αι­γαί­ου με την Τουρ­κία πέραν των 12 ν.μ. (Εδώ πρέ­πει να απο­λο­γη­θώ στους Αμε­ρι­κα­νούς διότι πάντα ανέ­φε­ρα ότι οι πρώ­τοι δι­δά­ξα­ντες την ιδέα της συ­νεκ­με­τάλ­λευ­σης ήταν οι ΗΠΑ).

Κα­στε­λό­ρι­ζο

Τέλος, μια άλλη έκ­θε­ση της CIA, τον Αύ­γου­στο του 1964 με τίτλο: CASTELLORIZO (KASTELLORIZON) ISLAND (Turkish-Meis; Italian-Castelrosso; French-Chateau-Rouge) δεν αμ­φι­σβη­τεί κα­θό­λου την ελ­λη­νι­κό­τη­τα του νη­σιού επι­ση­μαί­νο­ντας ότι κα­τοι­κεί­ται από Έλ­λη­νες για εκα­το­ντά­δες χρό­νια και ότι πα­ρα­χω­ρή­θη­κε στην Ελ­λά­δα από την Ιτα­λία το 1947. Ανα­φέ­ρει, επί­σης, ότι απο­τε­λεί ένα σύ­μπλεγ­μα νήσων με τον Άγιο Γε­ώρ­γιο, το Μα­ρά­θι, την Υψηλή (Στρογ­γυ­λό) και τα βρά­χια Βου­τζά­κι).

Το Κα­στε­λό­ρι­ζο απέ­χει 1,25 ν.μ. από τις τουρ­κι­κές ακτές, 72 ν.μ. από την Ρόδο και 150 ν.μ. από την Κύπρο. Οι νη­σί­δες ανά­με­σα στην Στρογ­γύ­λη και τις τουρ­κι­κές ακτές ανή­κουν στην Τουρ­κία. Στη συ­νέ­χεια, η έκ­θε­ση πε­ρι­γρα­φει την ιστο­ρία του νη­σιού, τον πλη­θυ­σμό, την οι­κο­νο­μία του, τις τη­λε­πι­κοι­νω­νί­ες, τα με­τα­φο­ρι­κά μέσα και κα­τα­λή­γει με αυτόν τον απί­στευ­το επί­λο­γο: «Μια πα­ρά­δο­ση του Κα­στε­λό­ρι­ζου στην Τουρ­κία από την Ελ­λά­δα δεν μπο­ρεί να θε­ω­ρη­θεί γεν­ναιό­δω­ρη. Το νησί είναι γε­νι­κά άγονο, δεν έχει καμία γε­ωρ­γι­κή ή βιο­μη­χα­νι­κή μο­νά­δα και υπο­στη­ρί­ζει έναν φθί­νο­ντα πλη­θυ­σμό. Προ­σφέ­ρει μόνο ένα προ­στα­τευ­μέ­νο μικρό λι­μά­νι αλλά δεν είναι εξο­πλι­σμέ­νο με ναυ­τι­κές επι­διορ­θώ­σεις, απο­θή­κες ή διευ­κο­λύν­σεις ανε­φο­δια­σμού. Το Κα­στε­λό­ρι­ζο δεν είναι κα­τάλ­λη­λο για την δη­μιουρ­γία αε­ρο­δρο­μί­ου».

Ο Ρεξ Τίλ­λερ­σον και η επερ­χό­με­νη βαθιά ελ­λη­νο­τουρ­κι­κή ρήξη

Ξαφ­νι­κά τα σύν­νε­φα στο Αι­γαίο Αρ­χι­πέ­λα­γος έχουν ένα βαθύ μαύρο χρώμα.

Ο σουλ­τά­νος Ταγίπ Ερ­ντο­γάν αρ­χί­ζει να αντι­λαμ­βά­νε­ται ότι η κα­ρέ­κλα του έχει αρ­χί­σει να τρί­ζει επι­κίν­δυ­να και προ­ε­τοι­μά­ζε­ται να παί­ξει το τε­λευ­ταίο του χαρτί για την επι­βί­ω­σή του. Γι’ αυτό παί­ζει με την φωτιά πα­ρι­στά­νο­ντας τον φίλο του Πού­τιν και θέλει να προ­μη­θευ­τεί τα πιο σύγ­χρο­να ρω­σι­κά αντια­ε­ρο­πο­ρι­κά S-400, χωρίς να υπο­λο­γί­ζει τις αμε­ρι­κα­νι­κές αντι­δρά­σεις. Κα­νείς δεν γνω­ρί­ζει στην Ουά­σιγ­κτον τι σκέ­πτε­ται, εάν σκέ­πτε­ται, ο Ντό­ναλντ Τραμπ για τον Τούρ­κο Σουλ­τά­νο, μια και όλοι γνω­ρί­ζουν ότι αντι­πα­θεί ιδιαί­τε­ρα τους ισλα­μι­στές. Έτσι η μο­να­δι­κή διέ­ξο­δος για τον ΅Ερ­ντο­γάν δεν είναι τί­πο­τε άλλο από το να πα­γι­δεύ­σει τις ελ­λη­νι­κές ένο­πλες δυ­νά­μεις σε μια κί­νη­ση που θα έχει σαν απο­τέ­λε­σμα ακόμα και μια σύ­ντο­μη σύ­γκρου­ση. Οι Αμε­ρι­κα­νοί γνω­ρί­ζουν ότι οι Τούρ­κοι θέ­λουν θά­λασ­σα και όχι νησιά, αλλά για να απο­κτή­σουν θά­λασ­σα πρέ­πει να έχουν νησιά. Για αυτό το λόγο επο­φθαλ­μιούν το Κα­στε­λό­ρι­ζο και δυο νησιά στο βό­ρειο Αι­γαίο. Βάσει του UNCLOS το πο­σο­στό που δι­καιού­ται η Τουρ­κία σε ΑΟΖ και υφα­λο­κρη­πί­δα είναι 7,5% της συ­νο­λι­κής έκτα­σης του Αι­γαί­ου, όπως δεί­χνει ο πα­ρα­κά­τω χάρ­της.

Αυτό τον εφιαλ­τι­κό χάρτη βλέ­πει ο Ταγίπ Ερ­ντο­γάν και αντι­λαμ­βά­νε­ται ότι δεν τον συμ­φέ­ρει να προ­σφύ­γει στο Διε­θνές Δι­κα­στή­ριο της Χάγης και προ­τι­μά να μας πα­γι­δεύ­σει. Όπως, πρό­σφα­τα, έγρα­ψε ο Μι­χά­λης Ιγνα­τί­ου: «Είναι, λοι­πόν, πι­θα­νή μία ελ­λη­νο­τουρ­κι­κή σύ­γκρου­ση; Η απά­ντη­ση αβί­α­στα είναι θε­τι­κή κα­τα­φα­τι­κή, και όπως πάντα δεν είναι η Ελ­λά­δα αυτή που θα την προ­κα­λέ­σει. Η Τουρ­κία του ευ­ρι­σκό­με­νου σε εξαι­ρε­τι­κά δύ­σκο­λη θέση Ταγίπ Ερ­ντο­γάν, είναι απρό­βλε­πτη όπως και ο ηγέ­της της.

Δεν μπο­ρού­με να εφη­συ­χά­ζου­με ούτε να αντι­δρού­με εντε­λώς σπα­σμω­δι­κά στις προ­κλή­σεις της Τουρ­κί­ας. Αντι­θέ­τως, πρέ­πει επει­γό­ντως να λά­βου­με τα μέτρα μας.» Έτσι, δεν επι­τρέ­πε­ται πλέον καμία άλλη κα­θυ­στέ­ρη­ση. Πρέ­πει ο Νίκος Κο­τζιάς να επι­σκε­φθεί την Ουά­σιγ­κτον και να συ­να­ντή­σει τον Ρεξ Τίλ­λερ­σον. Ο Έλ­λη­νας ΥΠΕΞ κάνει πολλά και δι­καιο­λο­γη­μέ­να τα­ξί­δια τους τε­λευ­ταί­ους μήνες, αλλά έπρε­πε ήδη να έχει έρθει στην Ουά­σιγ­κτον για να συ­ζη­τή­σει με τον νέο Αμε­ρι­κα­νό ομό­λο­γό του. Ο Ρεξ Τίλ­λερ­σον είναι ο πιο ικα­νός υπουρ­γός του Ντό­ναλντ Τραμπ και ίσως ο μο­να­δι­κός από τη νέα κυ­βέρ­νη­ση που γνω­ρί­ζει τα θέ­μα­τα του Δί­καιου της Θά­λασ­σας.

Ως Πρό­ε­δρος της EXXONMOBIL υπήρ­ξε άρι­στος γνώ­στης της ΑΟΖ και της υφα­λο­κρη­πί­δας μια και η εται­ρία του είχε αλω­νί­σει δε­κά­δες θα­λάσ­σιες πε­ριο­χές για να εντο­πί­σει υδρο­γο­νάν­θρα­κες. Η τε­λευ­ταία ενέρ­γειά του, ως Πρό­ε­δρος της εται­ρί­ας του ήταν να διεκ­δι­κή­σει η EXXONMOBIL το οι­κό­πε­δο 10 της Κυ­πρια­κής ΑΟΖ. Το τε­λευ­ταίο που θα ήθελε η νέα κυ­βέρ­νη­ση Τραμπ θα ήταν ένα πολύ θερμό επει­σό­διο στο Αι­γαίο. Ήδη έχου­με τα πρώτα δείγ­μα­τα γρα­φής ότι οι Αμε­ρι­κα­νοί που κυ­βερ­νούν σή­με­ρα τις ΗΠΑ δεν συ­μπα­θούν και μάλ­λον αντι­πα­θούν την ση­με­ρι­νή ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση. Πρέ­πει, επι­τέ­λους, να στα­μα­τή­σου­με να ασχο­λού­μα­στε με τα γνω­μι­κά του Τσα­κα­λώ­του και να ασχο­λη­θού­με, στα σο­βα­ρά, με την κυ­βέρ­νη­ση Τραμπ. Όπως είπε κά­πο­τε ο πρό­ε­δρος Ρού­σβελτ, «we have nothing to fear but fear itself».

Πηγή: Mignatiou.com