Ο “πόλεμος της τσιπούρας” στα Ίμια: Εννέα χάρτες-ντοκουμέντα απάντηση στην Τουρκία

Γρά­φει ο Δη­μή­τρης Ελ. Δια­κο­μι­χά­λης

Άρθρο που δη­μο­σιεύ­ε­ται στο site του Μι­χά­λη Ιγνα­τί­ου  mignatiou.com

Ο πό­λε­μος της Τσι­πού­ρας τις τε­λευ­ταί­ες ημέ­ρες στα Ίμια καθώς και οι πρό­σφα­τες  προ­κλη­τι­κές δη­λώ­σεις του Υπουρ­γού των Εξω­τε­ρι­κών της Τουρ­κί­ας Με­βλούτ Τσα­βού­σο­γλου ότι δεν έχει αλ­λά­ξει η πο­λι­τι­κή της χώρας του απέ­να­ντι στο ζή­τη­μα των Ιμίων από το 1996 μέχρι σή­με­ρα και ότι τα Ίμια είναι Τουρ­κι­κό έδα­φος, ως Δή­μαρ­χος της Κα­λύ­μνου την πε­ρί­ο­δο 1995-2002 και μά­λι­στα ως ο άν­θρω­πος που ύψωσα την Ελ­λη­νι­κή ση­μαία στα Ίμια τον Ια­νουά­ριο του 1996 που ανή­κουν στα διοι­κη­τι­κά όρια του Δήμου Κα­λυ­μνί­ων και που κρά­τη­σα τον βοσκό Αντώ­νη Βε­ζυ­ρό­που­λο μαζί με τα κα­τσί­κια του μέχρι το έτος 2002 που είχα την ευ­θύ­νη του Δήμου Κα­λύ­μνου, με ανα­γκά­ζει να απα­ντή­σω στον Υπουρ­γό των Εξω­τε­ρι­κών της γει­το­νι­κής χώρας.

Του επι­ση­μαί­νω ότι οι από­ψεις αυτές είναι εκτός πραγ­μα­τι­κό­τη­τας και έρ­χο­νται σε αντί­θε­ση με τις διε­θνείς συν­θή­κες που έχει υπο­γρά­ψει η χώρα του και που απο­δει­κνύ­ουν ότι η Ελ­λη­νι­κή κυ­ριαρ­χία στα Ίμια και σε όλα τα άλλα Ελ­λη­νι­κά νησιά που δια­τεί­νε­ται η Άγκυ­ρα ότι τις ανή­κουν, είναι αδιαμ­φι­σβή­τη­τη.

 ֞Στοι­χεία της ίδιας της Τουρ­κι­κής Δη­μο­κρα­τί­ας επι­βε­βαιώ­νουν ότι τα Ίμια και όλα τα άλλα νησιά που δια­τεί­νε­ται η Άγκυ­ρα ότι της ανή­κουν, ανα­τρέ­πουν αυ­τούς τους ισχυ­ρι­σμούς τόσον του Ταγίπ Ερ­ντο­γαν όσον και του Με­βλούτ Τσα­βού­σο­γλου.֦

Από τη συν­θή­κη-συμ­φω­νία της Λω­ζά­νης του 1923, της Ιταλο-Τουρ­κι­κής Συν­θή­κης-Συμ­φω­νί­ας του 1932, της Συν­θή­κης των Πα­ρι­σί­ων του 1947 και της Βιέν­νης το 1978 κα­ταρ­ρί­πτο­νται οι ισχυ­ρι­σμοί της Άγκυ­ρας ότι τα Ίμια ανή­κουν στη Τουρ­κία.

Μετά τον Ιταλο-Τουρ­κι­κό πό­λε­μο 1911-1912, με τη Συν­θή­κη Ει­ρή­νης του Οκτω­βρί­ου του 1912, η Ιτα­λία δια­τή­ρη­σε στη κα­το­χή της τα Δω­δε­κά­νη­σα. Η ορι­στι­κή πα­ρα­χώ­ρη­ση τους στην Ιτα­λία έγινε με τη Συν­θή­κη της Λω­ζά­νης του 1923 της οποί­ας οι σχε­τι­κές δια­τά­ξεις ορί­ζουν ότι:

Άρθρο 15: ֞… η Τουρ­κία πα­ραι­τεί­ται υπέρ της Ιτα­λί­ας πα­ντός δι­καιώ­μα­τος και τί­τλου επί των νήσων …. κα­τε­χο­μέ­νων νυν υπό της Ιτα­λί­ας και των νη­σί­δων των εξ’ αυτών εξαρ­τω­μέ­νων, ως και της νήσου Κα­στελ­λο­ρί­ζου…֦ και στο άρθρο12 ανα­φέ­ρε­ται ρητά:֞…. εκτός αντι­θέ­του δια­τά­ξε­ως της πα­ρού­σης Συν­θή­κης, οι νήσοι οι κεί­με­ναι εις μι­κρο­τέ­ραν από­στα­σιν των τριών μι­λί­ων της ασια­τι­κής γης πα­ρα­μέ­νου­σι υπό την τουρ­κι­κή κυ­ριαρ­χία….֦ Κατ’ ακο­λου­θία, η εκ μέ­ρους της Τουρ­κί­ας εκ­χώ­ρη­ση προς την Ιτα­λία της κυ­ριαρ­χί­ας εφ’ όλου του Δω­δε­κα­νη­σια­κού συ­μπλέγ­μα­τος (άρθρο 15) και η πα­ραί­τη­ση της από τα κυ­ριαρ­χι­κά της δι­καιώ­μα­τα εφ’ όλων των νήσων των ευ­ρι­σκο­μέ­νων σε από­στα­ση με­γα­λύ­τε­ρη των τριών μι­λί­ων από την ασια­τι­κή ακτή (άρθρο 12), σε συν­δυα­σμό με την θέση των Ιμίων που βρί­σκο­νται σε από­στα­ση 3,65 μι­λί­ων από την τουρ­κι­κή ακτή προσ­διο­ρί­ζουν ένα αδιαμ­φι­σβή­τη­το νο­μι­κό πλαί­σιο, το οποίο απο­κλεί­ει οποιο­δή­πο­τε δι­καί­ω­μα της Τουρ­κί­ας και επί των δύο συ­γκε­κρι­μέ­νων βρα­χο­νη­σί­δων.

Στις 4 Ια­νουα­ρί­ου 1932 υπε­γρά­φει στην Άγκυ­ρα ֞Συμ­φω­νία εν σχέ­σει με την οριο­θέ­τη­ση των χω­ρι­κών υδά­των με­τα­ξύ της νήσου Κα­στελ­λο­ρί­ζου και της Ακτής της Ανα­το­λί­ας֦ , η οποία τέ­θη­κε σε ισχύ στις 10 Μαΐου του 1933 και με Ιτα­λι­κή πρω­το­βου­λία πρω­το­κολ­λή­θη­κε στη Γραμ­μα­τεία της ΚτΕ (24 Μαΐου 1933). Με την ιτα­λο­τουρ­κι­κή αυτή Συμ­φω­νία η οποία πε­ριε­λάμ­βα­νε επτά μόνο άρθρα, διευ­θε­τή­θη­κε το θέμα της κυ­ριαρ­χί­ας επί όλων των νη­σί­δων και οριο­θε­τή­θη­καν τα γύρω από αυτές χω­ρι­κά ύδατα.

Μετά από αυτή την εξέ­λι­ξη συ­να­ντή­θη­καν οι εμπει­ρο­γνώ­μο­νες στην Άγκυ­ρα στις 28 Δε­κεμ­βρί­ου του 1932 (από ιτα­λι­κής πλευ­ράς ο ναυ­τι­κός ακό­λου­θος στην Άγκυ­ρα Ρο­μπέρ­το Σολ­ντά­τι και από Τουρ­κι­κής πλευ­ράς, ο σύμ­βου­λος Σαΐπ Μπέη, οι πλοί­αρ­χοι Ερ­το­γούλ και Χεϊ­ρετ­τήν και ο διοι­κη­τής του επι­τε­λεί­ου Ασήμ Μπέη), και υπέ­γρα­ψαν το σχε­τι­κό Πρω­τό­κολ­λο οριο­θε­τή­σε­ως των τμη­μά­των των υδά­των με­τα­ξύ της τουρ­κι­κής ακτής και των Δω­δε­κα­νή­σων τα οποία (κατά την ορο­λο­γία του Πρω­το­κόλ­λου) δεν απο­τε­λούν αντι­κεί­με­νο οποιασ­δή­πο­τε αμ­φι­σβή­τη­σης, ορί­ζο­ντας πα­ράλ­λη­λα εις το πρώτο άρθρο ότι η πε­ριε­χό­με­νη ρύθ­μι­ση κα­θο­ρί­ζει και τις ανή­κου­σες εις τα δύο κράτη αντί­στοι­χες θα­λάσ­σιες πε­ριο­χές. Η δια­γράμ­μι­ση των θα­λάσ­σιων συ­νό­ρων έγινε επί των υδρο­γρα­φι­κών χαρ­τών του Βρε­τα­νι­κού Ναυαρ­χεί­ου (υπ’ αρ.236, 872 και 1546) και με αυτή χα­ρά­χθη­κε, με βάση 37 ορι­σθέ­ντα ση­μεία, η οριο­θε­τι­κή γραμ­μή με­τα­ξύ των νη­σί­δων που ανή­καν στο Δω­δε­κα­νη­σια­κό σύ­μπλεγ­μα. Με­τα­ξύ δε των 37 αυτών ση­μεί­ων χα­ρά­ξε­ως, το υπ’ αρ. 30 όρισε τη με­θο­ρια­κή γραμ­μή (θα­λάσ­σιο σύ­νο­ρο) ως διερ­χό­με­νη στο μέσο της απο­στά­σε­ως με­τα­ξύ του συ­μπλέγ­μα­τος των βρα­χο­νη­σί­δων Ίμια (στη Τουρ­κι­κή γλώσ­σα Kardak) που ανή­καν στην Ιτα­λία και της νήσου Κάτο που άνηκε στη Τουρ­κία.

Από­σπα­σμα χάρτη που συ­νο­δεύ­ει τη χά­ρα­ξη των θα­λάσ­σιων συ­νό­ρων Ιτα­λί­ας-Τουρ­κί­ας το έτος 1932.

Σε επί­ση­μο Ιτα­λι­κό Χάρτη του 1932 ση­μειώ­νο­νται οι δύο βρα­χο­νη­σί­δες εντός των Ιτα­λι­κών χω­ρι­κών υδά­των ανα­φε­ρό­με­νες μά­λι­στα με την Ελ­λη­νι­κή τους ονο­μα­σία ֞Isolotti Immia.

Map: 512 A. Fd. Survey Coy R.E., Dodecanese: Isola di Calolimno, (from an Italian map dated 1932), 1:25.000, Sept.1943.

Ο Β! Πα­γκό­σμιος Πό­λε­μος επέ­βα­λε σο­βα­ρές ανα­κα­τα­τά­ξεις στην ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή του Αι­γαί­ου, με απο­τέ­λε­σμα η ητ­τη­μέ­νη Ιτα­λία να ανα­γκα­σθεί με τη Συν­θή­κη Ει­ρή­νης των Πα­ρι­σί­ων του 1947, με­τα­ξύ των συμ­μά­χων και των συ­να­σπι­σμέ­νων κρα­τών και αυτής , την πα­ρα­χώ­ρη­ση της Δω­δε­κα­νή­σου με το Κα­στελ­λό­ρι­ζο στην Ελ­λά­δα, με βάση το κα­θε­στώς που είχε δια­μορ­φω­θεί από τις Συμ­φω­νί­ες του 1932 και άρα την εκ­χώ­ρη­ση των βρα­χο­νη­σί­δων Ίμια στην Ελ­λά­δα. Ενι­σχυ­τι­κό των ελ­λη­νι­κών θέ­σε­ων είναι τέλος το άρθρο 11 της Συν­θή­κης της Βιέν­νης που ανα­φέ­ρε­ται στη ֞Δια­δο­χή των κρα­τών εις τας Συν­θή­κας֦, που ορί­ζει ότι η δια­δο­χή των κρα­τών δε θίγει τα σύ­νο­ρα που κα­θο­ρί­στη­καν με συμ­φω­νί­ες, ούτε τα δι­καιώ­μα­τα και τις υπο­χρε­ώ­σεις που κα­θο­ρί­στη­καν με συμ­φω­νί­ες και σχε­τί­ζο­νται με το εδα­φι­κό κα­θε­στώς.

Με βάση τη συμ­φω­νία αυτή η Ελ­λά­δα «ει­σήλ­θε» στο εδα­φι­κό κα­θε­στώς της Δω­δε­κα­νή­σου όπως αυτό είχε δια­μορ­φω­θεί από τις ιτα­λο­τουρ­κι­κές συμ­φω­νί­ες. Έκτο­τε η Ελ­λά­δα ασκού­σε απρό­σκο­πτα την κυ­ριαρ­χία εφ’ όλων των νήσων και νη­σί­δων, η δε Τουρ­κία ου­δέ­πο­τε αμ­φι­σβή­τη­σε το δια­μορ­φω­θέν με τις συν­θή­κες κα­θε­στώς, ούτε κατά την πε­ρί­ο­δο 1932-1947 αλλά ούτε και αρ­γό­τε­ρα. Αντί­θε­τα είχε ρητά απο­δε­χθεί την ισχύ του κα­θο­ρι­σθέ­ντος συ­νό­ρου τόσο κατά την πε­ρί­ο­δο 1933-1936 (υφί­στα­ται σχε­τι­κή επί­ση­μη αλ­λη­λο­γρα­φία με την Ιτα­λι­κή κυ­βέρ­νη­ση), όσο και με­τα­πο­λε­μι­κά, όπως με την Πε­ρι­φε­ρεια­κή Συμ­φω­νία Αε­ρο­ναυ­σι­πλο­ΐ­ας (Κων­στα­ντι­νού­πο­λη 1950) η οποία υιο­θε­τή­θη­κε από τον ICAO, και κατά την οποία τα όρια ελέγ­χου πτή­σε­ων ( FIR ) με­τα­ξύ Αθη­νών και Κων­στα­ντι­νού­πο­λης συ­μπί­πτουν με τα δυ­τι­κά σύ­νο­ρα της Τουρ­κί­ας στην πε­ριο­χή (δη­λα­δή όπως αυτά απο­τυ­πώ­νο­νται εις τη Συμ­φω­νία και το Πρω­τό­κολ­λο του 1932).

Turkish Map issued from the Turkish Ministry of Foreign Affairs on Navigation through the Straits (1953)

Είναι σαφές λοι­πόν ότι η Ελ­λά­δα ως διά­δο­χος της Ιτα­λί­ας στις δύο συμ­φω­νί­ες του 1932 δεν είναι δυ­να­τόν να αμ­φι­σβη­τη­θεί ούτε από την Τουρ­κία ούτε από κα­νέ­να άλλο ότι έχει απο­κλει­στι­κά κυ­ριαρ­χι­κά δι­καιώ­μα­τα στις βρα­χο­νη­σί­δες Ίμια και σε όλα τα άλλα νησιά της Δω­δε­κα­νή­σου (Κα­λό­λι­μνος, Ψέ­ρι­μος κ.λ.π)

Η θέση της Τουρ­κί­ας ότι η υπο­γρα­φεί­σα Συμ­φω­νία με­τα­ξύ Τουρ­κί­ας και Ιτα­λί­ας την 28-12-1932 δεν είναι Συν­θή­κη, εφ’ όσον δεν έχει συ­ζη­τη­θεί στην Τουρ­κι­κή Εθνο­συ­νέ­λευ­ση, ούτε είχε επι­κυ­ρω­θεί, αλλά είναι ένα πρα­κτι­κό συ­νε­δρί­α­σης αξιω­μα­τού­χων κα­τω­τέ­ρου επι­πέ­δου των δύο χωρών, το οποίο δεν δε­σμεύ­ει νο­μι­κά την Τουρ­κία, με απο­τέ­λε­σμα το Αι­γαίο να ει­σέρ­χε­ται σε μια φάση αλ­λα­γής με τρεις (3000) αμ­φι­σβη­τή­σι­μα βρά­χια, νη­σί­δες ακόμα και νησιά. Αυτή η θέση αντι­κρού­στη­κε στις 6-2-1996 από το Ιτα­λι­κό Υπουρ­γείο των Εξω­τε­ρι­κών με δή­λω­ση ότι η Ιτα­λο­τουρ­κι­κή Συμ­φω­νία του 1932 είναι έγκυ­ρη και πα­ρα­μέ­νει σε ισχύ. Επί­σης το Ευ­ρω­παϊ­κό Κοι­νο­βού­λιο με ψή­φι­σμα του στις 15-2-1996 θε­ώ­ρη­σε τις τουρ­κι­κές ενέρ­γειες στα Ίμια τον Δε­κέμ­βριο 1995-Ια­νουά­ριο του 1996 ως ֞πα­ρα­βί­α­ση εκ μέ­ρους της  Τουρ­κί­ας των κυ­ριαρ­χι­κών δι­καιω­μά­των της Ελ­λά­δας֦ και επε­σή­μα­νε ότι οι νη­σί­δες Ίμια ανή­κουν στο νη­σιω­τι­κό σύ­μπλεγ­μα της Δω­δε­κα­νή­σου, με βάση τη Συν­θή­κη της Λω­ζά­νης του 1923 και τη συν­θή­κη των Πα­ρι­σί­ων του 1947.  Είναι πε­ρι­φρό­νη­ση της Διε­θνούς Νο­μι­μό­τη­τας των Διε­θνών Συν­θη­κών και πρό­κλη­ση στους Διε­θνείς Ορ­γα­νι­σμούς όχι μόνον η ρη­το­ρι­κή του Ταγίπ Ερ­ντο­γάν και του Με­βλούτ Τσα­βού­σο­γλου, αλλά οι συ­νε­χείς πα­ρα­βιά­σεις , τόσον του ενα­έ­ριου όσο και του θα­λάσ­σιου χώρου στο Αι­γαίο, την ίδια ώρα που με τα δικά τους στοι­χεία, στρα­τιω­τι­κοί χάρ­τες, πο­λι­τι­κούς χάρ­τες, επι­βε­βαιώ­νε­ται η Ελ­λη­νι­κό­τη­τα των Ιμίων, της Ψε­ρί­μου, της Κα­λο­λί­μνου και όλων των άλλων Ελ­λη­νι­κών Νη­σιών του Αι­γαί­ου που ξαφ­νι­κά ανα­κά­λυ­ψαν ότι τους ανή­κουν.

Πα­ρα­θέ­του­με τον επί­ση­μο στρα­τιω­τι­κό Τουρ­κι­κό χάρτη του 1969 στον οποίο οι δύο βρα­χο­νη­σί­δες με την Ελ­λη­νι­κή τους ονο­μα­σία ֞Imnia adalari֦ ση­μειώ­νο­νται σαφώς εντός των Ελ­λη­νι­κών χω­ρι­κών υδά­των.

Map: Turkish Geographic Service, Map No 18, 1:100.000,1969.

Σε επί­ση­μο πο­λι­τι­κό Τουρ­κι­κό χάρτη του 1971, βλέ­πο­ντας που είναι χα­ραγ­μέ­νη με γκρί­ζα δια­κε­κομ­μέ­νη η ορο­θε­τι­κή γραμ­μή, τόσον η Κα­λό­λι­μνος όσον και οι βρα­χο­νη­σί­δες Ίμια με τις γε­ω­γρα­φι­κές τους συ­ντε­ταγ­μέ­νες απο­δει­κνύ­ε­ται ότι βρί­σκο­νται δυ­τι­κά της ορο­θε­τι­κής γραμ­μής και εντός των Ελ­λη­νι­κών Χω­ρι­κών Υδά­των.

Map: M.S.B Harita General Mudurlugu Matbaasi, Turkey, 1:1.850.000, Ankara 1971

Ο Τουρ­κι­κός Χάρ­της Διε­θνούς Αε­ρο­ναυ­σι­πλο­ΐ­ας του 1953, ο οποί­ος δεί­χνει τη συ­νο­ρια­κή γραμ­μή με­τα­ξύ Ελ­λά­δας –Τουρ­κί­ας στη πε­ριο­χή των Δω­δε­κα­νή­σων δέ­χε­ται ότι οι συ­ντε­ταγ­μέ­νες των νη­σί­δων Ίμια βρί­σκο­νται στη Ελ­λη­νι­κή πλευ­ρά.

Όμως δεν είναι μόνον οι χάρ­τες της Τουρ­κί­ας πο­λι­τι­κοί και στρα­τιω­τι­κοί που απο­δει­κνύ­ουν ότι όλα τα Ελ­λη­νι­κά Νησιά που σή­με­ρα διεκ­δι­κεί η Τουρ­κία, βρί­σκο­νται όλα εντός των Ελ­λη­νι­κών Χω­ρι­κών υδά­των, είναι και στους χάρ­τες άλλων με­γά­λων χωρών που οι δύο βρα­χο­νη­σί­δες Ίμια με βάση τις συ­ντε­ταγ­μέ­νες τους βρί­σκο­νται εντός των Ελ­λη­νι­κών Χω­ρι­κών υδά­των και ανή­κουν στην Ελ­λη­νι­κή Επι­κρά­τεια.Στον επί­ση­μο χάρτη της Αμε­ρι­κα­νι­κής Πο­λε­μι­κής Αε­ρο­πο­ρί­ας του 1964 ση­μειώ­νο­νται οι δύο βρα­χο­νη­σί­δες ανω­νύ­μως μεν αλλά με βάση τις γε­ω­γρα­φι­κές τους συ­ντε­ταγ­μέ­νες εντός των Ελ­λη­νι­κών χω­ρι­κών υδά­των.

Map: United States Air Force, Pilotage Chart Greece-Turkey, 1:500.000,1964

Σε επί­ση­μο χάρτη του Αμε­ρι­κα­νι­κού Πο­λε­μι­κού Ναυ­τι­κού του 1990 ση­μειώ­νο­νται οι δύο βρα­χο­νη­σί­δες με την Ελ­λη­νι­κή τους ονο­μα­σία ֞Nisoi Limnia֦ και με επι­σή­μαν­ση εντός πα­ρεν­θέ­σε­ως ότι ανή­κουν στην Ελ­λά­δα (GREECE)

Map: United States Navy, 1:45.000,1990

Στο βρε­τα­νι­κό χάρτη του Royal British Academy, London March 1995, οι νη­σί­δες Ίμια απο­τυ­πώ­νο­νται εντός των Ελ­λη­νι­κών χω­ρι­κών υδά­των ως ανή­κου­σες στη Ελ­λά­δα.

Map: Royal British Academy, March 1995

Τέ­τοιες δη­λώ­σεις στο ανώ­τα­το επί­πε­δο, εκ μέ­ρους της πο­λι­τι­κής και πο­λι­τεια­κής ηγε­σί­ας της γει­το­νι­κής χώρας που η αστά­θεια της βρί­σκε­ται στο ναδίρ, σε συν­δυα­σμό με τις συ­νε­χείς πα­ρα­βιά­σεις του εθνι­κού ενα­έ­ριου και θα­λάσ­σιου χώρου στο Αι­γαίο μπο­ρεί να οδη­γή­σουν σε απρό­βλε­πτες κα­τα­στά­σεις με κα­τα­στρο­φι­κά απο­τε­λέ­σμα­τα. Γι’ αυτό η Ελ­λά­δα θα πρέ­πει να κα­ταγ­γεί­λει την Τουρ­κία σε όλους τους Διε­θνείς Ορ­γα­νι­σμούς (Ο.Η.Ε, ΝΑΤΟ, ΕΕ) για την συ­μπε­ρι­φο­ρά της και τις πα­ρά­νο­μες ενέρ­γειες της.

Το ΝΑΤΟ και η Ε.Ε. επι­τέ­λους πρέ­πει να αντι­δρά­σουν απο­φα­σι­στι­κά, το μεν ΝΑΤΟ να στα­μα­τή­σει να το παί­ζει Πό­ντιος Πι­λά­τος η δε Ε.Ε να στα­μα­τή­σει να στέλ­νει πα­κτω­λό εκα­τομ­μυ­ρί­ων ευρώ σε μια χώρα που βρί­σκε­ται σε δια­δι­κα­σία έντα­ξης που όμως κα­τα­πα­τά τα αν­θρώ­πι­να δι­καιώ­μα­τα με τον πιο βά­ναυ­σο τρόπο και διεκ­δι­κεί εδάφη από χώρα μέλος της Ε.Ε.

Η πο­λι­τι­κή ηγε­σία της χώρας μας ας συ­νει­δη­το­ποι­ή­σει επί τέ­λους ότι μετά από πε­νή­ντα χρό­νια ακή­ρυ­χτου πο­λέ­μου με την Τουρ­κία η χώρα μας πρέ­πει να προ­τά­ξει την Τουρ­κι­κή απει­λή ως το κυ­ρί­αρ­χο και μό­νι­μο  πρό­βλη­μα, ένα­ντι ακόμα και των με­γά­λων ση­με­ρι­νών οι­κο­νο­μι­κών προ­βλη­μά­των που αντι­με­τω­πί­ζου­με ως κοι­νω­νία, προ­κει­μέ­νου να δια­σφα­λί­σου­με την εθνι­κή μας ανε­ξαρ­τη­σία και ακε­ραιό­τη­τα. Μόνον έτσι ως χώρα θα πα­ρα­μεί­νου­με ταυ­τό­χρο­να και πα­ρά­γο­ντας στα­θε­ρό­τη­τας στο Αι­γαίο και στην ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή.

Γι αυτό θα πρέ­πει άμεσα να υπάρ­ξει χά­ρα­ξη Εθνι­κής Στρα­τη­γι­κής σε βάθος χρό­νου , λαμ­βά­νο­ντας σο­βα­ρά υπό­ψιν την στρα­τη­γι­κή επι­λο­γή της Άγκυ­ρας ότι το Αι­γαίο Ανα­το­λι­κά του 25 Με­σημ­βρι­νού της ανή­κει.

Στο πλαί­σιο αυτό θα πρέ­πει άμεσα να προ­χω­ρή­σει η θε­σμο­θέ­τη­ση και λει­τουρ­γία του Συμ­βου­λί­ου Εθνι­κής Ασφά­λειας. Ένα όρ­γα­νο Πα­ρα­γω­γής πο­λι­τι­κής, το οποίο θα μπο­ρεί να ανα­λύ­ει και να αντι­με­τω­πί­ζει σωστά τις γε­ω­πο­λι­τι­κές εξε­λί­ξεις, τα ζη­τή­μα­τα ασφά­λειας και άμυ­νας και να είναι έτοι­μο στη δια­χεί­ρι­ση κρί­σε­ων.

Η ανισ­σο­ρο­πία δυ­νά­με­ων στο Αι­γαίο που δη­μιουρ­γή­θη­κε τα χρό­νια της οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης και η αδυ­να­μία όλων των μνη­μο­νια­κών κυ­βερ­νή­σε­ων να αφή­σουν έξω από τις πε­ρι­κο­πές τις αμυ­ντι­κές δα­πά­νες για τα ανα­γκαία εξο­πλι­στι­κά προ­γράμ­μα­τα πρέ­πει να ευαι­σθη­το­ποι­ή­σει και να ενερ­γο­ποι­ή­σει εκεί­νους τους οι­κο­νο­μι­κούς πα­ρά­γο­ντες του τόπου (εφο­πλι­στές, άλ­λους με­γά­λους επι­χει­ρη­μα­τί­ες , ομο­γε­νείς με με­γά­λη οι­κο­νο­μι­κή επι­φά­νεια) να στη­ρί­ξουν την προ­μή­θεια οπλι­κών συ­στη­μά­των για εξο­πλι­στι­κά προ­γράμ­μα­τα που αδυ­να­τεί να υλο­ποι­ή­σει η πο­λι­τεία και έχουν ανά­γκη οι Ε.Δ. Προ­μή­θειες οπλι­κών συ­στη­μά­των που πρέ­πει να εξυ­πη­ρε­τούν κυ­ρί­ως τα εθνι­κά μας συμ­φέ­ρο­ντα και δευ­τε­ρευό­ντως τα συμ­μα­χι­κά γιατί κατά το πα­ρελ­θόν συ­νέ­βαι­νε ακρι­βώς το αντί­θε­το.

Έτσι θα συ­νει­δη­το­ποι­ή­σουν οι γεί­το­νες μας ότι σε πε­ρί­πτω­ση που κά­νουν την απο­νε­νοη­μέ­νη κί­νη­ση σε βάρος της χώρας μας το κό­στος γι αυ­τούς θα είναι πολ­λα­πλά­σιο από τα όποια κέρδη μπο­ρεί να προσ­δο­κούν.

Τέ­τοιες κι­νή­σεις και επι­λο­γές τις πε­ρι­μέ­νει ο Λαός μας ο οποί­ος ξέρει να ανα­γνω­ρί­ζει και να τιμά αν­θρώ­πους που σε δύ­σκο­λες κα­τα­στά­σεις του έθνους όπως οι ση­με­ρι­νές έπρα­ξαν το αυ­το­νό­η­το. Πρό­τα­ξαν την Ελ­λά­δα!!!

*Ο Δη­μή­τρης Ελ. Δια­κο­μι­χά­λης είναι Πο­λι­τι­κός Μη­χα­νι­κός.

Ήταν ο δή­μαρ­χος της Κα­λύ­μνου στη διάρ­κεια της κρί­σης των Ιμίων Κά­λυ­μνος 24 Δε­κεμ­βρί­ου 2016