«Οι Ελληνες έχασαν κάθε βεβαιότητα και ελπίδα, ζουν σε ένα διαρκές άγχος και ανασφάλεια»

Σεβα­σμιώ­τατε, μιλήστε μας για την Μητρό­πολη Σύρου. Το γεγονός ότι είναι “πολυ­νη­σιακή” ποιες δυσκο­λίες δημιουρ­γεί;

Ποι­μαί­νουμε μία Μητρό­πολη, η οποία έχει τη μονα­δική ιδιαι­τε­ρό­τητα από όλες τις άλλες Μητρο­πό­λεις της Ελλάδος να απο­τε­λεί­ται από 12 νησιά και να εκτεί­νε­ται από τις ακτές τις Αττικής, τη Μακρό­νησο, μέχρι τις υπώ­ρειες του Κρη­τι­κού Πελά­γους, τη Μήλο.

Το γεγονός αυτό, φυσικά, δημιουρ­γεί τερά­στιες δυσκο­λίες στο ποι­μα­ντικό μας έργο, αρκεί να υπο­λο­γί­σει κανείς τόσο το συχνά τρι­κυ­μιώ­δες Αιγαίο, όσο και τις δυσχέ­ρειες στις ατμο­πλοϊ­κές συγκοι­νω­νίες.

Παρ’ όλα αυτά, δεν διστά­ζουμε να χρη­σι­μο­ποιούμε κάθε πλωτό και εναέριο μέσο, προ­κει­μέ­νου να βρι­σκό­μα­στε, όσο συχνό­τερα μπο­ρούμε, κοντά στους ευλο­γη­μέ­νους νησιώ­τες μας, οι οποίοι φυλά­γουν Θερ­μο­πύ­λες στα μικρά νησιά και στις απο­μα­κρυ­σμέ­νες και ολι­γάν­θρω­πες Ενορίες.

Σας ευχα­ρι­στώ, μάλιστα, γιατί μου δίνετε την αφορμή για πολ­λο­στή φορά να ευχα­ρι­στήσω δημόσια τις ακτο­πλοϊ­κές εται­ρείες, που εξυ­πη­ρε­τούν τα νησιά μας, και τα πλη­ρώ­ματα των πλοίων τους, για τις διευ­κο­λύν­σεις και την αγάπη τους.

Με τη βοήθεια του Θεού, όμως, και τη Σκέπη της Κυρίας Θεο­τό­κου, προ­σπα­θούμε να αντα­πο­κρι­θούμε στην απο­στολή και το έργο μας, μη φει­δό­με­νοι κόπων και μη υπο­λο­γί­ζο­ντες τρι­κυ­μίες.

Το γεγονός ότι η χώρα μας βρί­σκε­ται αντι­μέ­τωπη τα τελευ­ταία χρόνια με την κρίση, έχει στρέψει τον κόσμο προς την Εκκλη­σία. Περι­γράψτε μας πώς έχουν τα πράγ­ματα στην δική σας Μητρό­πολη.

Η δύσκολη οικο­νο­μική συγκυ­ρία προ­κά­λεσε μεγάλες αλλαγές και ανα­τρο­πές στον τρόπο σκέψης και ζωής των Ελλήνων. Έχασαν κάθε βεβαιό­τητα και ελπίδα, ζουν σε ένα διαρκές άγχος και ανα­σφά­λεια, για τους ίδιους και τα παιδιά τους.

Κάτω απ’ αυτές τις συν­θή­κες, στρέ­φε­ται προς το μόνο θεσμό, που παρα­μέ­νει όρθιος, στα­θε­ρός και ακλό­νη­τος, την Εκκλη­σία, στην οποία προ­σβλέ­πει ως Κιβωτό Σωτη­ρίας.

Άλλωστε, στη συλ­λο­γική μνήμη του λαού μας έχει χαρα­χθεί ανε­ξά­λει­πτα η δια­χρο­νική προ­σφορά της Εκκλη­σίας στις εθνικές και κοι­νω­νι­κές δυσχέ­ρειές του.

Έτσι, όπως συμ­βαί­νει στην Αρχιε­πι­σκοπή Αθηνών και σε κάθε Ιερά Μητρό­πολη της εν Ελλάδι Εκκλη­σίας, ο ταλαι­πω­ρη­μέ­νος και απο­γοη­τευ­μέ­νος, ο σταυ­ρω­μέ­νος, θα λέγαμε, λαός μας, στρέ­φε­ται και πάλι προς την Εκκλη­σία Του, ανα­μέ­νο­ντας απ’ αυτήν να τον στη­ρί­ξει υλικά και πνευ­μα­τικά, προ­σφέ­ρο­ντάς του λόγο παρα­μυ­θίας και σωτη­ρίας, το Λόγο του Θεού.

Βλέ­πουμε ότι κατά την διάρ­κεια της ποι­μα­ντο­ρίας σας έχετε ανα­πτύ­ξει πολλές κοι­νω­νι­κές και ποι­μα­ντι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες. Θα ήθελα να μας μιλή­σετε γι’ αυτές. Ποιο είναι το φιλαν­θρω­πικό έργο της Μητρό­πο­λής σας; Υπάρχει αντα­πό­κριση και βοήθεια είτε από ιδιω­τική πρω­το­βου­λία, είτε από εθε­λο­ντές που θέλουν να σταθούν αρωγοί σας;

Η Ιερά μας Μητρό­πολη παρου­σιά­ζει ένα ευρύ­τατο έργο κοι­νω­νι­κής και φιλαν­θρω­πι­κής προ­σφο­ράς, που καλύ­πτει σχεδόν όλο το φάσμα των ανθρώ­πι­νων αναγκών και εξι­κνεί­ται και στα 12 Κυκλα­δο­νή­σια, που την απαρ­τί­ζουν, παρὰ τις υπάρ­χου­σες δυσκο­λίες συγκοι­νω­νίας.

Το έργο αυτό έχει εκτι­μη­θεί από φορείς, οργα­νώ­σεις, εται­ρείες και επι­χει­ρή­σεις και εκτός Ι. Μητρο­πό­λεως, που σπεύ­δουν να το ενι­σχύ­σουν, ιδιαί­τερα τα τελευ­ταία κρίσιμα χρόνια.

Το κύριο βάρος φέρει τό Κεντρικό Φιλό­πτωχο Ταμείο, από το οποίο ἐνι­σχύ­ο­νται φοι­τη­τές, κατα­βάλ­λο­νται ἐνοίκια σπου­δα­στῶν σέ διά­φο­ρες πόλεις τῆς Ἑλλάδος, ἀλλά καί στό ἐξω­τε­ρικό, ἀπο­πλη­ρώ­νο­νται δικα­στι­κές ὀφειλές, ἀνε­ξό­φλη­τοι λογα­ρια­σμοί, νοσή­λεια, φάρμακα καί ἀνα­κου­φί­ζο­νται καθη­με­ρι­νές ἀνάγκες των χρι­στια­νῶν.

Το 2004 ιδρύ­θηκε Παι­δι­κός Σταθμός, υπό την ἐπω­νυ­μία «Στην Παλάμη του Θεού», που στε­γά­ζε­ται σε πτέρυγα της Ι. Μονής Αγ. Βαρ­βά­ρας, στην παρα­θε­ρι­στική περιοχή του Κινίου της Σύρου, στον οποίο ενσω­μα­τώ­θηκε το 2010 και Νηπια­γω­γείο.

Οι κτι­ρια­κές εγκα­τα­στά­σεις εὶναι υπερ­σύγ­χρο­νες, το Σχολείο έχει χαρα­κτη­ρι­σθεί από τα δημόσια αρμόδια όργανα ως πρότυπο και προ­σφέ­ρει σωστή αγωγή σε παιδιά εργα­ζο­μέ­νων κυρίως οικο­γε­νειών.

Στην Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Ταλά­ντων Σύρου λει­τουρ­γεί Οίκος Ευγη­ρίας, στον οποίο, από την ίδρυσή του, το 1977, μέχρι και σήμερα έχουν φιλο­ξε­νη­θεί με αγάπη και φρο­ντίδα πάνω από 900 γέρο­ντες,γερό­ντισ­σες αλλά και ανέ­στιοι και εμπε­ρί­στα­τοι άνθρω­ποι από την Σύρο και τα γύρω νησιά των Κυκλά­δων.

Λει­τουρ­γεί, επίσης, εξα­ώ­ροφη Φοι­τη­τική Εστία της Ιεράς Μητρο­πό­λεως στην Αθήνα, επί της οδού Αχαρνών 303, που φιλο­ξε­νεί φοι­τη­τές και σπου­δα­στές από τη Μητρό­πολη, αλλά και την υπό­λοιπη Ελλάδα και το εξω­τε­ρικό, η οποία απο­τε­λεί πρότυπο λει­τουρ­γού­σης Φοι­τη­τι­κής Εστίας.

Στην Ερμού­πολη της Σύρου συστή­θηκε το 2003 Ξενώνας δωρεάν φιλο­ξε­νίας των συνοδών των ασθενών από τα νησιά των Κυκλά­δων, που ὲρχο­νται γιά νοση­λεία στο «Βαρ­δά­κειο και Πρώιο Γενικό Κρατικό Νοσο­κο­μείο της Σύρου», με την επω­νυ­μία «Το Σπίτι του Ταξι­διώτη», στον οποίο, επι­προ­σθέ­τως, φιλο­ξε­νού­νται και μαθητές από τα νησιά με τις οικο­γέ­νειές τους, που κατα­φθά­νουν στη Σύρο για εκπαι­δευ­τικά προ­γράμ­ματα, εκπαι­δευ­τι­κοί, και μέλη αθλη­τι­κῶν συλ­λό­γων.

Μια άλλη πτυχή του ενδια­φέ­ρο­ντος της Ιεράς μας Μητρο­πό­λεως για τους νέους είναι η ίδρυση και λει­τουρ­γία τριών Κατα­σκη­νω­τι­κών Κέντρων, στη Σύρο, σε χώρο της Ιεράς Μονὴς Αγ.Βαρ­βά­ρας, απο­τε­λού­μενο από μικρούς οικί­σκους, με την επω­νυ­μία «Το χωριό της Αθηνάς», στην Τήνο, σε χώρο του Μονα­στη­ρια­κού Προ­σκυ­νή­μα­τος της Πανα­γίας της Βουρ­νιώ­τισ­σας, και στην Άνδρο, στην Ιερά

Μονή «Τρο­μαρ­χίων», πτέρυγα της οποίας δια­μορ­φώ­θηκε για το σκοπό αυτό.

Η επελ­θούσα δυσμε­νής οικο­νο­μική συγκυ­ρία δημιούρ­γησε νέα δεδο­μένα και αύξησε υπέρ­με­τρα το βάρος της ευθύνης μας απέ­να­ντι σε όσους πλήτ­το­νται, τους ανέρ­γους και ιδιαί­τερα προς τις οικο­γέ­νειες, που έχουν μικρά παιδιά και αδυ­να­τούν να αντα­πο­κρι­θούν και στις στοι­χειώ­δεις υπο­χρε­ώ­σεις και ανὰγκες τους.

Έτσι, παρά τη μείωση των εσόδων της Ιεράς Μητρο­πό­λεως και λόγω της πάσης μορφής φορο­λο­γίας, που έχει επι­βλη­θεί, από το Νοέμ­βριο τουῦ 2011 θέσαμε σε εφαρ­μογή το Πρό­γραμμα «ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ», με το οποίο εφο­διά­ζο­νται σε τακτά και έκτακτα χρονικά δια­στή­ματα 350 άπορες οικο­γέ­νειες των νησιών της Μητρο­πό­λεως, κατά πλειο­ψη­φία με μικρά και ανήλικα παιδιά, με πακέτα, που περιέ­χουν αρκετή ποσό­τητα τρο­φί­μων και άλλων ειδών πρώτης ανάγκης.

Aπό το περα­σμένο Ακα­δη­μαϊκό έτος, μάλιστα, ξεκι­νή­σαμε, παρά τις υφι­στά­με­νες δυσχέ­ρειες και Πρό­γραμμα Φοι­τη­τι­κής Μέρι­μνας, με την εφ` άπαξ χορή­γηση φοι­τη­τι­κού επι­δό­μα­τος σε άπορους φοι­τη­τές και σπου­δα­στές των νησιών μας.

Όπως δια­πι­στώ­νετε, πρό­κει­ται για ένα τερά­στιο έργο, το οποίο δεν θα μπο­ρού­σαμε να ανα­λά­βουμε, ούτε να το υλο­ποι­ή­σουμε, πρώτα-πρώτα χωρίς τη βοήθεια του Θεού και ύστερα χωρίς τη συμπα­ρά­σταση του πιστού λαού, αλλά και ευγενών δωρητών και ευερ­γε­τών, όπως της Ένωσης Ελλήνων Εφο­πλι­στών, Τρα­πε­ζών, Επι­χει­ρη­μα­τιών, κλπ, οι οποίοι παρα­κο­λου­θώ­ντας τον αγώνα μας και εκτι­μώ­ντας τα απο­τε­λέ­σματά του, σπεύ­δουν να μας συν­δρά­μουν και να μας στη­ρί­ξουν.

Σεβα­σμιώ­τατε, θα ήθελα να σας ζητήσω ένα σχόλιο με αφορμή την πρό­σφατη επί­σκεψη του Πάπα στο Φανάρι. Σας βρί­σκουν σύμφωνο αυτές οι προ­σεγ­γί­σεις;

Ποι­μαί­νουμε μια Ιερά Μητρό­πολη, σε δύο νησιά της οποίας, τη Σύρο και την Τήνο, δια­μέ­νει πολυά­ριθμη Ρωμαιο – Καθο­λική Κοι­νό­τητα, με τα μέλη και τους Ηγέτες της οποίας φρο­ντί­ζουμε, με κάθε τρόπο και ενίοτε με σκληρό και πικρό προ­σω­πικό τίμημα, να δια­τη­ρή­σουμε σχέσεις αγάπης, καταλ­λα­γής και συνερ­γα­σίας, προς αντι­με­τώ­πιση των πολλών και κοινών κοι­νω­νι­κών προ­βλη­μά­των.

Πηδάλιο και οδηγό στις σχέσεις μας με τους ετε­ρο­δό­ξους αδελ­φούς μας έχουμε τη διδαχή του συγ­χρό­νου Πατρός της Εκκλη­σίας μας Αγίου Νεκτα­ρίου:

«Ὁ ἐπί­σκο­πος ὀφείλει νά ἐμμένῃ ἀείποτε ἐν ταῖς ἠθικαῖς τοῦ ἱεροῦ Εὐαγ­γε­λίου ἀρχαῖς καί οὐδέ­ποτε νά ἐξέρ­χη­ται τούτων ἤ νά παρα­βαίνῃ αὐτάς δῆθεν λόγῳ δογ­μα­τι­κῶν δια­φο­ρῶν….Ἡ Χρι­στια­νική ἀγάπη ἐστίν ἀναλ­λοί­ω­τος, δι’ ὅ οὐδ’ ἡ τῶν ἑτε­ρο­δό­ξων χωλαί­νουσα πίστις δύναται ν’ ἀλλοιώσῃ τό πρός αὐτούς τῆς ἀγάπης συναί­σθημα…Ἡ ἀγάπη οὐδέ­ποτε χάριν δογ­μα­τι­κῆς τινος δια­φο­ρᾶς πρέπον νά θυσιά­ζη­ται. Παρά­δειγμα ἔστω ὁ Ἀπό­στο­λος τῶν Ἐθνῶν, ὅστις ἐξ ἀγάπης καί πρός αὐτούς τούς Σταυ­ρω­τάς τοῦ Χριστοῦ ηὔχετο ἀνάθεμα εἶναι αὐτῶν. Ὁ μή ἀγαπῶν τούς ἑτε­ρο­δό­ξους ἐπί­σκο­πος, ὁ μή καί ὑπέρ αὐτῶν ἐργα­ζό­με­νος, ἀπό ψευδοῦς κινε­ῖται ζήλου, διότι ὅπου ἡ ἀγάπη ἐκεῖ καί ἡ ἀλήθεια καί τό φῶς!» («Ποι­μα­ντική», σελ. 192).

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΥΡΟΥ – ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Ο Σεβα­σμιώ­τα­τος κ. Δωρό­θεος, κατά κόσμον Σταύρος Πολυ­καν­δριώ­της, γεν­νή­θηκε στη Μύκονο τον Οκτώ­βριο του 1953 και είναι το πρώτο παιδί του Χρήστου Πολυ­καν­δριώτη και της Αικα­τε­ρί­νης Ορφα­νου­δάκη και έχει ένα αδελφό, το Νικόλαο, που γεν­νή­θηκε το 1956.

Είναι αρι­στού­χος της Θεο­λο­γι­κής Σχολής Αθηνών και πτυ­χιού­χος της Νομικής Σχολής του Πανε­πι­στη­μίου Αθηνών, του Τμή­μα­τος Πολι­τι­κών Επι­στη­μών και Δημό­σιας Διοί­κη­σης. Πτυ­χιού­χος της Θεο­λο­γι­κής Σχολής ορκί­στηκε στις 15 Ιουλίου 1977 και ακο­λού­θως μετά δύο μέρες, 17 Ιουλίου 1977, εορτή της Αγίας Μαρίνας εκάρη Μοναχός στο Καθο­λικό της Μονής Τουρ­λια­νής στην Ανω Μερά Μυκόνου, από τον Ηγού­μενο Αρχι­μαν­δρίτη Φιλά­ρετο και έλαβε το μονα­χικό όνομα Δωρό­θεος.

Χει­ρο­το­νή­θηκε 31 Ιουλίου 1977 Διά­κο­νος στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωρ­γίου Καλ­λι­θέας Αθηνών από τον Μακα­ρι­στό Προ­κά­τοχό του Δωρόθεο Α΄ και διο­ρί­στηκε αμέσως Ιερο­κή­ρυ­κας της Μητρο­πό­λεως Σύρου, και το 1978 χει­ρο­το­νή­θηκε Πρε­σβύ­τε­ρος από τον ίδιο Μητρο­πο­λίτη, στις 20 Αυγού­στου, στο Καθο­λικό της Ιεράς Μονής Τουρ­λια­νής.

Το 1989 διο­ρί­στηκε στην Ιερά Σύνοδο, στην Αθήνα, Γραμ­μα­τέας Συνο­δι­κών Επι­τρο­πών και Επι­με­λη­τής του ημε­ρο­λο­γίου της Εκκλη­σίας της Ελλάδος των «Διπτύ­χων». Το ποι­μα­ντικό, κηρυ­κτικό και συγ­γρα­φικό του έργο είναι πλου­σιό­τατο, ενώ διορ­γά­νωσε συνέ­δρια και συνο­δι­κές εκδη­λώ­σεις και επί εξαετία διεύ­θυνε την Φοι­τη­τική Εστία της Ι.Μ. Σύρου, που βρί­σκε­ται στην Αθήνα, πλησίον του Ναού της Οσίας Ξένης, στην οδό Αχαρνών.

Μητρο­πο­λί­της Σύρου εξελέγη την 14η Δεκεμ­βρίου 2001, και χει­ρο­το­νή­θηκε την 15η του ίδιου μήνα στον Μητρο­πο­λι­τικό Ναό των Αθηνών από το Μακα­ρι­στό Αρχιε­πί­σκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος Χρι­στό­δουλο και πλειάδα Αρχιε­ρέων, ενθρο­νι­σθείς στην Ερμού­πολη την 19η Ιανουα­ρίου 2002, ως Δωρό­θεος Β’.

Η Ιερά Σύνοδος τον έχει διο­ρί­σει Πρόεδρο της Ειδικής Συνο­δι­κής Επι­τρο­πής Χρι­στια­νι­κών Μνη­μείων και Πρόεδρο της Εστίας Εκκλη­σια­στι­κής Εκπαί­δευ­σης, ενός ΝΠΙΔ που ασχο­λεί­ται με την σίτιση και διαμονή των Ιερο­σπου­δα­στών σε όλα τα εκκλη­σια­στικά Σχολεία, όλων των βαθ­μί­δων, που βρί­σκο­νται διε­σπαρ­μένα ανά την Ελλάδα. Παράλ­ληλα, είναι Πρό­ε­δρος της Διοι­κού­σας το Πανελ­λή­νιο Ιερό Ίδρυμα Ευαγ­γε­λι­στρίας Τήνου Επι­τρο­πής και των Δ.Σ. Κλη­ρο­δο­τη­μά­των της Σύρου.

Έχει πλούσιο συγ­γρα­φικό έργο.