«Βράζει» η κοινωνία, στα ύψη η βενζίνη στα Δωδεκάνησα!

• Στη «δ» μιλούν: Πανα­γιώ­της Εγγλέ­ζος, Τάκης Πατού­νας, Πανα­γιώ­της Σκλα­βού­ρης, Μαρία Αγγέλου, Νίκος Τρι­πο­λί­της, Μανώλης Μοράρης, Λάζαρος Ιωαν­νί­δης, Σοφία Μαντι­κού, Δημή­τρης Δελι­δη­μη­τρίου και Κλε­ο­πά­τρα Μισαη­λί­δου

Με τη βενζίνη να φτάνει ακόμη και τα 2,63 ευρώ το λίτρο σε πρα­τή­ρια της Ρόδου, η μετα­κί­νηση εξε­λίσ­σε­ται σε καθη­με­ρινό «πονο­κέ­φαλο» για νοι­κο­κυ­ριά, εργα­ζό­με­νους και επαγ­γελ­μα­τίες. Η Δωδε­κά­νη­σος βρί­σκε­ται στις περιο­χές της χώρας με τις υψη­λό­τε­ρες μέσες τιμές καυ­σί­μων, ενώ το αυξη­μένο κόστος δεν σταματά στην αντλία: περνά στις μετα­φο­ρές, στα προ­ϊ­ό­ντα και στις υπη­ρε­σίες, επι­βα­ρύ­νο­ντας συνο­λικά την καθη­με­ρι­νό­τητα των νησιω­τών.

«Μέχρι πότε θα πλη­ρώ­νει ο κατα­να­λω­τής;» είναι το ερώτημα που κυριαρ­χεί στις τοπο­θε­τή­σεις των ανθρώ­πων που μιλούν στη «δ». Άλλοι περι­γρά­φουν περιο­ρι­σμό των μετα­κι­νή­σεων, άλλοι μιλούν για εργα­ζό­με­νους που μοι­ρά­ζο­νται ακόμη και το ίδιο αυτο­κί­νητο για να μειώ­σουν το κόστος μετά­βα­σης στην εργασία τους, ενώ επαγ­γελ­μα­τίες επι­ση­μαί­νουν τις επι­πτώ­σεις στις επι­χει­ρή­σεις και στην αγορά. Η «δ» κατα­γρά­φει τις απόψεις ανθρώ­πων της τοπικής κοι­νω­νίας, οι οποίοι περι­γρά­φουν το απο­τύ­πωμα της ακρί­βειας των καυ­σί­μων στην καθη­με­ρι­νό­τητά τους και κατα­θέ­τουν τις προ­τά­σεις τους για την αντι­με­τώ­πιση της αυξη­μέ­νης επι­βά­ρυν­σης.

Η Δωδε­κά­νη­σος άλλωστε έρχεται 2η πανελ­λα­δικά με τις υψη­λό­τε­ρες μέσες τιμές και πρώτο νομό τις Κυκλά­δες.

Οι πολίτες κλή­θη­καν να απα­ντή­σουν στο ερώτημα: «Βενζίνη σε τιμές-ρεκόρ στα Δωδε­κά­νησα. Η Ρόδος βρί­σκε­ται μεταξύ των περιο­χών με τις υψη­λό­τε­ρες τιμές καυ­σί­μων στην Ελλάδα. Πόσο σας επι­βα­ρύ­νει η σημε­ρινή τιμή της βεν­ζί­νης στην καθη­με­ρι­νό­τητά σας; Έχετε περιο­ρί­σει τις μετα­κι­νή­σεις σας ή άλλες δαπάνες εξαι­τίας του κόστους των καυ­σί­μων; Και τι μέτρο θα προ­τεί­νατε στην κυβέρ­νηση για να μειωθεί η επι­βά­ρυνση των πολιτών;»

Στη «δ» μιλούν: Πανα­γιώ­της Εγγλέ­ζος, Τάκης Πατού­νας, Πανα­γιώ­της Σκλα­βού­ρης, Μαρία Αγγέλου, Νίκος Τρι­πο­λί­της, Μανώλης Μοράρης, Λάζαρος Ιωαν­νί­δης, Σοφία Μαντι­κού, Δημή­τρης Δελι­δη­μη­τρίου και Κλε­ο­πά­τρα Μισαη­λί­δου.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΕΓΓΛΕΖΟΣ

Ο πρό­ε­δρος του Εργα­τι­κού Κέντρου Ρόδου, Πανα­γιώ­της Εγγλέ­ζος, τονίζει μεταξύ άλλων ότι «στη Ρόδο φτάσαμε στο σημείο εργα­ζό­με­νοι να συνεν­νο­ού­νται μεταξύ τους, να μοι­ρά­ζο­νται αυτο­κί­νητα και να μοι­ρά­ζο­νται το κόστος της βεν­ζί­νης, μόνο και μόνο για να μπο­ρέ­σουν να πάνε στη δουλειά τους. Να πηγαί­νουν τέσ­σε­ρις άνθρω­ποι με ένα αυτο­κί­νητο, όχι από επιλογή, αλλά επειδή το κόστος της καθη­με­ρι­νής μετα­κί­νη­σης έχει γίνει δυσβά­στα­χτο.

Η βενζίνη δεν είναι πολυ­τέ­λεια. Είναι προ­ϋ­πό­θεση για να μπο­ρέ­σει ένας εργα­ζό­με­νος να δου­λέ­ψει. Και όταν η τιμή της ανε­βαί­νει συνεχώς, δεν ακρι­βαί­νει μόνο η δια­δρομή προς τη δουλειά. Ακρι­βαί­νουν οι μετα­φο­ρές, τα προ­ϊ­ό­ντα, οι υπη­ρε­σίες και τελικά ολό­κληρη η ζωή. Δεν είναι κοι­νω­νική πολι­τική να ψάχνει ο εργα­ζό­με­νος με ποιον συνά­δελφο θα πάει στη δουλειά για να γλι­τώ­σει λίγα ευρώ.

Η πραγ­μα­τική παρέμ­βαση πρέπει να φανεί στην αντλία. Γι’ αυτό επι­μέ­νουμε στη μείωση του Ειδικού Φόρου Κατα­νά­λω­σης στα καύσιμα. Γιατί ο εργα­ζό­με­νος δεν ζητά πολυ­τέ­λειες. Ζητά να μπορεί να πηγαί­νει στη δουλειά του, να πλη­ρώ­νει το σπίτι του, να γεμίζει το ψυγείο του και να ζει με αξιο­πρέ­πεια από τον μισθό του. Αυτό δεν είναι κανο­νι­κό­τητα. Είναι αδιέ­ξοδο», όπως επι­ση­μαί­νει.

ΤΑΚΗΣ ΠΑΤΟΥΝΑΣ

Ο Τάκης Πατού­νας, πρό­ε­δρος της Κοι­νό­τη­τας Λαέρμων, και πολι­τι­κός μηχα­νι­κός, σημειώ­νει από την πλευρά του ότι: Ως πρό­ε­δρος της Τοπικής Κοι­νό­τη­τας Λαέρμων, ενός ορεινού χωριού της Ρόδου, ζω καθη­με­ρινά μαζί με τους συγ­χω­ρια­νούς μου τις πραγ­μα­τι­κές συνέ­πειες της ακρί­βειας στα καύσιμα.

Για εμάς το αυτο­κί­νητο δεν είναι πολυ­τέ­λεια. Είναι ανάγκη. Οι κάτοι­κοι του χωριου μας ανα­γκά­ζο­νται να δια­νύ­ουν καθη­με­ρινά μεγάλες απο­στά­σεις για να πάνε στην εργασία τους, στον γιατρό, στις δημό­σιες υπη­ρε­σίες, για τα ψώνια τους ή για να μετα­φέ­ρουν τα παιδιά τους. Δεν έχουμε τις ίδιες εναλ­λα­κτι­κές μετα­κί­νη­σης και ευκο­λίες όπως με το να μένει κάποιος στο κέντρο η σε μεγά­λους οικι­σμούς που υπάρ­χουν όλες οι παροχές .

Όταν λοιπόν η τιμή της βεν­ζί­νης στα Δωδε­κά­νησα βρί­σκε­ται σταθερά μεταξύ των υψη­λό­τε­ρων της χώρας, η επι­βά­ρυνση για μια αυτόν που ζει στο χωριό είναι πολύ μεγάλη. Ανα­πό­φευ­κτα περιο­ρί­ζο­νται μετα­κι­νή­σεις και άλλες καθη­με­ρι­νές δαπάνες, προ­κει­μέ­νου να καλυ­φθεί το κόστος των καυ­σί­μων.

Το κράτος οφείλει να δει το ζήτημα και μέσα από τη διά­σταση της νησιω­τι­κό­τη­τας. Θα πρό­τεινα ένα ειδικό, μόνιμο μέτρο μείωσης του κόστους καυ­σί­μων για τους μόνι­μους κατοί­κους των νησιω­τι­κών και απο­μα­κρυ­σμέ­νων περιο­χών, είτε μέσω μειω­μέ­νης φορο­λο­γι­κής επι­βά­ρυν­σης είτε μέσω στο­χευ­μέ­νης επι­δό­τη­σης.

Η ζωή σε ένα χωριό όπως τα Λάερμα δεν πρέπει να απο­τε­λεί οικο­νο­μικό μειο­νέ­κτημα. Οι κάτοι­κοι του δικαιού­νται ίσες δυνα­τό­τη­τες μετα­κί­νη­σης και αξιο­πρε­πούς καθη­με­ρι­νό­τη­τας.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΣΚΛΑΒΟΥΡΗΣ

Ο Πανα­γιώ­της Σκλα­βού­ρης, πρό­ε­δρος της Κοι­νό­τη­τας Καλα­βαρ­δών, επι­ση­μαί­νει για το θέμα: «Οι τιμές των καυ­σί­μων απο­τε­λούν πονο­κέ­φαλο για όλους μας, καθώς καθη­με­ρινά πάνε όλο και πιο ψηλά και θυμί­ζουν πλέον καλο­καίρι του 2022 λίγο μετά την έναρξη του πολέμου στην Ουκρα­νία. Όπως τότε, έτσι και τώρα με τα γεγο­νότα στον Περσικό οι χρη­μα­τι­στη­ρια­κές τιμές του πετρε­λαίου έχουν πάρει την ανηφόρα για τα καλά. Η τιμή της βεν­ζί­νης κυμαί­νε­ται πάνω από τα 2,30 ευρώ το λίτρο, ξεπερ­νώ­ντας ακόμη και τα 2,40 ενώ το πετρέ­λαιο κίνησης να ακο­λου­θεί από κόντα.

Aποτέλεσμα των παρα­πάνω, το γέμισμα του ρεζερ­βουάρ να φαντά­ζει όνειρο θερινής νυκτός. Οι μετα­κι­νή­σεις με αυτο­κί­νητο έχουν μειωθεί στις ανα­γκαίες καθώς θέλουμε τα διπλά χρήματα για να βάλουμε την ίδια ποσό­τητα καυ­σί­μου σε σχέση με 9 μήνες πριν και για να συμ­ψη­φι­στεί το κόστος των καυ­σί­μων με τις υπό­λοι­πες ανάγκες και έξοδα της καθη­με­ρι­νό­τη­τας έχει μπει μαχαίρι για τα καλά στον οικο­γε­νειακό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό. Δυστυ­χώς οι προ­βλέ­ψεις για πτώση των διεθνών τιμών δεν είναι καλές και σε συν­δυα­σμό με τον υψηλό Φ.Π.Α. που συνε­χί­ζει να έχει η Ρόδος, τον ειδικό φόρο κατα­νά­λω­σης και τα μετα­φο­ρικά που προ­στί­θε­νται στην τιμή για την μετα­φορά των καυ­σί­μων από την ηπει­ρω­τική Ελλάδα προς τα νησιά απο­τε­λούν προ­οί­μιο ότι ο χει­μώ­νας θα είναι δύσκο­λος για πολλούς.

Για την ανα­κού­φιση των νοι­κο­κυ­ριών το κράτος πρέπει να επέμβει άμεσα με ορι­ζό­ντια μέτρα όπως η μείωση του Ειδικού φόρου κατα­νά­λω­σης, το Φ.Π.Α. να πάει στο κατώ­τατο δυνατό καθώς να μπει και επιβολή πλαφόν στις τιμές καθώς οι επι­τή­δειοι καρα­δο­κούν».

ΜΑΡΙΑ ΑΓΓΕΛΟΥ

Η Μαρία Αγγέλου, επι­χει­ρη­μα­τίας που δρα­στη­ριο­πο­εί­ται στη Μεσαιω­νική Πόλη, (και στο δ.σ. του ΣΕΕΜΠ) δηλώνει ότι: Η χώρα μας δεν παύει ποτέ να μας εκπλήσ­σει αυτή τη φορά με την τιμή της βεν­ζί­νης. Έχουμε κατα­φέ­ρει να είμαστε η 3η πιο ακριβή χώρα στην ευρω­ζώνη με κύρια αιτία την υπερ­φο­ρο­λό­γησή της, καθώς το ποσοστό των φόρων στην τελική τιμή, αγγίζει σχεδόν το 50% των χρη­μά­των. Ειδι­κό­τερα στη νησιω­τική Ελλάδα, η ακριβή βενζίνη δεν είναι απλώς ακριβή μετα­κί­νηση· είναι ακρι­βό­τερη καθη­με­ρι­νό­τητα.

Όπως βλέ­πουμε στο νησί μας η τιμή κινεί­ται μεταξύ από 2,21€ έως 2,44€ / λίτρο. Τόσα χρόνια όσες κυβερ­νή­σεις πέρασαν ευαγ­γε­λί­ζο­νταν την νησιω­τι­κό­τητα και την ανάγκη προ­ώ­θη­σης και προ­ά­σπι­σης της. Ιδού λοιπόν η Ρόδος ιδού και το πήδημα.

Η αύξηση της τιμής της βεν­ζί­νης αυξάνει άμεσα ή έμμεσα το κόστος ζωής μας δημιουρ­γώ­ντας τριγ­μούς στους προ­ϋ­πο­λο­γι­σμούς νοι­κο­κυ­ριών και επι­χει­ρή­σεων καθώς δεν αφορά μόνο το κόστος που πλη­ρώ­νει ο οδηγός στο πρα­τή­ριο.

Έχει αλυ­σι­δω­τές επι­πτώ­σεις, γιατί αυξάνει το κόστος μετα­φο­ράς των προ­ϊ­ό­ντων και των πρώτων υλών. Σε ένα νησί όπως η Ρόδος, όπου ένα μεγάλο μέρος των προ­ϊ­ό­ντων μετα­φέ­ρε­ται από την ηπει­ρω­τική Ελλάδα, η επι­βά­ρυνση αυτή τελικά φτάνει στον κατα­να­λωτή μέσα από τις τιμές των προ­ϊ­ό­ντων και των υπη­ρε­σιών. Τρόφιμα κάθε είδους, ακτο­πλοϊ­κές μετα­φο­ρές, αερο­πο­ρικά εισι­τή­ρια, courier και delivery, του­ρι­στι­κές υπη­ρε­σίες, μετα­φο­ρι­κές υπη­ρε­σίες.

Το να περιο­ρί­σουμε τις ανάγκες μας στις απο­λύ­τως απα­ραί­τη­τες δεν είναι μακρο­πρό­θε­σμη λύση ούτε όμως και η περι­στα­σιακή επι­δο­μα­τική πολι­τική. Χρεια­ζό­μα­στε η νησιω­τι­κό­τητα να περάσει στην πράξη.

•Μείωση της φορο­λο­γίας επάνω στα καύσιμα, ώστε να μειωθεί η τελική τιμή στην αντλία,

•Ειδική αντι­με­τώ­πιση για τις νησιω­τι­κές περιο­χές, όπου το κόστος μετα­κί­νη­σης και μετα­φο­ράς έχει ιδιαί­τερη βαρύ­τητα, με επι­και­ρο­ποί­ηση του μετα­φο­ρι­κού ισο­δυ­νά­μου και επέ­κταση του και στα καύσιμα ώστε το κόστος να μην μετα­κα­λεί­ται στον κατα­να­λωτή και φυσικά έγκαιρη απόδοση του στους νησιώ­τες.

•Θα μπο­ρούσε επίσης να εξε­τα­στεί ένα προ­σω­ρινό πλαφόν στα περι­θώ­ρια κέρδους βασικών ειδών δια­βί­ω­σης, ιδιαί­τερα στις νησιω­τι­κές περιο­χές και να γίνεται συστη­μα­τικά αυξη­μέ­νος έλεγχος της αγοράς για την ουσια­στική προ­στα­σία των νοι­κο­κυ­ριών.

Στην τελική δεν μπορεί ο κάτοι­κος της Ρόδου να αντι­με­τω­πί­ζε­ται ακριβώς όπως ένας κάτοι­κος της ηπει­ρω­τι­κής Ελλάδας, όταν το ίδιο το κόστος της νησιω­τι­κό­τη­τας επι­βα­ρύ­νει καύσιμα, μετα­φο­ρές και τελικά τις τιμές των προ­ϊ­ό­ντων».

ΝΙΚΟΣ ΤΡΙΠΟΛΙΤΗΣ

Ο Νίκος Τρι­πο­λί­της, επι­κε­φα­λής της Γραμ­μα­τείας Στή­ρι­ξης Ανέργων και Ευπαθών Ομάδων, ανα­φέ­ρει από την πλευρά του: «Τα καύσιμα είναι η χαρι­στική βολή στους εργα­ζό­με­νους, συντα­ξιού­χους, μικρο­με­σαί­ους επαγ­γελ­μα­τίες, αγρότες κλπ. Εδώ στη Ρόδο μας υπο­φέ­ρουν όσοι πηγαί­νουν στην εργασία τους πού είναι κάπως μακριά.

Οι εργο­λά­βοι ζητούν ανα­διαρ­θρώ­σεις τιμών, οι οικο­δό­μοι ζητούν την κάλυψη καυ­σί­μων τους για να πάνε στο γιαπί. Εγώ σαν γραμ­μα­τεία στή­ρι­ξης ανέργων και ευπαθών ομάδων Ρόδου δέχομαι τηλε­φω­νή­ματα ακόμη και για μικρο­ποσά να βάλουν καύσιμα να πάρουν τα παιδιά στο σχολείο. Αυτή η κυβέρ­νηση -δυστυχώς- δεν αφου­γκρά­ζε­ται ότι ο κόσμος υπο­φέ­ρει και με τα σεντς που πρι­μο­δο­τεί δεν λύνο­νται τα προ­βλή­ματα… Εύχομαι να το λύσουν γρήγορα γιατί ο χει­μώ­νας στο νησί θα είναι πολύ δύσκο­λος για χιλιά­δες πολίτες και με ανεργία οι περισ­σό­τε­ροι. Ο Θεός μαζί μας» λέει κατα­λή­γο­ντας.

ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΟΡΑΡΗΣ

Ο διαι­το­λό­γος Μανώλης Μοράρης, φανερά οργι­σμέ­νος για το θέμα της τρελής κούρσας των καυ­σί­μων, υπο­στη­ρί­ζει τα εξής:

«Η βενζίνη πήρε την ανηφόρα. Ο πολίτης το λογα­ρια­σμό. Και η κυβέρ­νηση… παρα­κο­λου­θεί. Μέχρι 2,63 ευρώ το λίτρο στη ναυαρ­χίδα! Κάποτε περι­μέ­ναμε να πέσει η βενζίνη. Τώρα περι­μέ­νουμε να μπο­ρέ­σουμε να γεμί­σουμε το ρεζερ­βουάρ.

Για τον εργα­ζό­μενο, τον επαγ­γελ­μα­τία, την οικο­γέ­νεια, η ακρί­βεια στα καύσιμα σημαί­νει ένα πράγμα: Περισ­σό­τερα έξοδα, λιγό­τερη δυνα­τό­τητα. Και το ερώτημα είναι απλό: Πότε θα υπάρξει πραγ­μα­τική παρέμ­βαση για τον πολίτη; Γιατί οι πολίτες δεν ζουν με δηλώ­σεις και υπο­σχέ­σεις. Βάζουν βενζίνη. Και πλη­ρώ­νουν», σημειώ­νει μεταξύ άλλων.

ΛΑΖΑΡΟΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ

Και ο επιχειρηματίας-ιδιοκτήτης μετα­φο­ρι­κής εται­ρίας, Λάζαρος Ιωαν­νί­δης, στο ίδιο μήκος κύματος, τονίζει:

«Ελλάδα 2026… και η βενζίνη στη Ρόδο στα 2,62€ το λίτρο! Πάμε για βενζίνη και γυρνάμε σπίτι με… στε­να­χώ­ρια και άδειο πορ­το­φόλι! Αλλά σοβαρά τώρα: μέχρι πότε όλα αυτά θα τα πλη­ρώ­νει ο κατα­να­λω­τής;

Μέχρι πότε κάθε αύξηση, κάθε κόστος και κάθε επι­βά­ρυνση θα κατα­λή­γει στην τσέπη του πολίτη;

Σε λίγο θα πηγαί­νουμε στο πρα­τή­ριο με τον λογιστή μας: «Βάλε 20€ βενζίνη και πες μου αν αντέχει ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός!». Κάπου πρέπει να μπει ένα όριο. Γιατί ο κατα­να­λω­τής δεν είναι ανε­ξά­ντλητο πορ­το­φόλι», όπως λέει.

ΣΟΦΙΑ ΜΑΝΤΙΚΟΥ

Η Σοφία Μαντι­κού, κομ­μα­τικό στέ­λε­χος του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, τονίζει μιλώ­ντας στη «δ» ότι: «Η υψηλή τιμή της βεν­ζί­νης επη­ρε­ά­ζει άμεσα την καθη­με­ρι­νό­τητά μου. Χρη­σι­μο­ποιώ πολύ το αυτο­κί­νητο, καθώς το πρωί πηγαίνω στη δουλειά και στη συνέ­χεια έχω τις οικο­γε­νεια­κές μου υπο­χρε­ώ­σεις. Ο γιος μου είναι στη Β΄ Λυκείου και ήδη προ­ε­τοι­μά­ζε­ται για τις Πανελ­λα­δι­κές εξε­τά­σεις, με βασικό στόχο την Ιατρική.

Τα απο­γεύ­ματα οι μετα­κι­νή­σεις για φρο­ντι­στή­ρια και μαθή­ματα είναι πολλές, οπότε το κόστος των καυ­σί­μων απο­τε­λεί σημα­ντική επι­βά­ρυνση για τον οικο­γε­νειακό μας προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό.

Πιστεύω ότι η κυβέρ­νηση πρέπει να προ­χω­ρή­σει άμεσα σε στο­χευ­μένη και προ­σω­ρινή μείωση του Ειδικού Φόρου Κατα­νά­λω­σης στα καύσιμα, όπως έχει προ­τεί­νει το ΠΑΣΟΚ, ώστε η μείωση να φτάσει πραγ­μα­τικά στον κατα­να­λωτή. Παράλ­ληλα, χρειά­ζο­νται αυστη­ροί έλεγχοι σε όλη την αλυσίδα των καυ­σί­μων, ώστε να εντο­πί­ζο­νται και να απο­τρέ­πο­νται αδι­καιο­λό­γη­τες αυξή­σεις.

Για μένα, όμως, η ακρί­βεια δεν σταματά στο πρα­τή­ριο. Μια οικο­γέ­νεια με παιδιά έχει να αντι­με­τω­πί­σει και το αυξη­μένο κόστος της εκπαί­δευ­σης. Γι’ αυτό θεωρώ ότι η Πολι­τεία πρέπει να δώσει μεγα­λύ­τερη έμφαση και στη δημόσια παιδεία, ώστε η προ­ε­τοι­μα­σία για τις Πανελ­λα­δι­κές να μην εξαρ­τά­ται τόσο πολύ από το πόσα μπορεί να δια­θέ­σει κάθε οικο­γέ­νεια για φρο­ντι­στή­ρια και ιδιαί­τερα. Στόχος πρέπει να είναι η πραγ­μα­τική ισότητα ευκαι­ριών για όλα τα παιδιά».

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΕΛΙΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Ο Δημή­τρης Δελι­δη­μη­τρίου, επι­χει­ρη­μα­τίας που δρα­στη­ριο­ποιεί­ται με κατά­στημα υγειο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος στη Λίνδο, υπο­στη­ρί­ζει πως:

«οι οδηγοί και τα νοι­κο­κυ­ριά δυσκο­λεύ­ο­νται να καλύ­ψουν τα έξοδα μετα­κί­νη­σης καθώς και τον οικο­γε­νειακό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό που ακρω­τη­ριά­ζε­ται από το κόστος των καυ­σί­μων». Παράλ­ληλα ο ίδιος βάζει και μία άλλη διά­σταση, όπου οι του­ρί­στες που ενοι­κιά­ζουν οχήματα εκφρά­ζουν έντονα την δυσα­ρέ­σκειά τους για την τρελή κούρσα της βεν­ζί­νης. «Χρειά­ζε­ται πλαφόν στο περι­θώ­ριο κέρδους (ΕΦΚ) και μείωση ειδικών φόρων κατα­νά­λω­σης!!!», όπως υπο­γραμ­μί­ζει.

Άλλωστε, όπως έγραψε η «δ» σε δημο­σί­ευμα της Τετάρ­της, έκπλη­κτοι δηλώ­νουν οι του­ρί­στες που επι­σκέ­πτο­νται τη Ρόδο, βλέ­πο­ντας το κόστος των καυ­σί­μων στα πρα­τή­ρια υγρών καυ­σί­μων στο νησί, όπως περιέ­γραψε μιλώ­ντας στη «δ» ο πρό­ε­δρος της Κοι­νό­τη­τας Διμυλιάς-Ελεούσας, Αλέξης Γιορ­δα­μνής, ο οποίος δρα­στη­ριο­ποιεί­ται ως επαγ­γελ­μα­τίας οδηγός ταξί. Μάλιστα, επι­σή­μανε ότι αρκετοί Βρε­τα­νοί του­ρί­στες σχο­λιά­ζουν ότι τα καύσιμα στη Ρόδο είναι πολύ ακρι­βό­τερα σε σύγκριση με την Αγγλία!!!

ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ ΜΙΣΑΗΛΙΔΟΥ

Στο ίδιο μήκος κύματος και η Κλε­ο­πά­τρα Μισαη­λί­δου, δημο­σιο­γρά­φος, κάτοι­κος Κω, που επι­ση­μαί­νει από την πλευρά της ότι η εικόνα είναι ακριβώς η ίδια: «Η σημε­ρινή τιμή της βεν­ζί­νης με επι­βα­ρύ­νει σημα­ντικά και με κάνει να σκέ­φτο­μαι πολύ περισ­σό­τερο κάθε μετα­κί­νηση, ακόμη και αυτές που παλαιό­τερα έκανα χωρίς δεύτερη σκέψη. Πλέον, όπου μπορώ, επιλέγω να πάω με τα πόδια ή με το ποδή­λατο, ώστε να περιο­ρίσω όσο γίνεται το κόστος των καυ­σί­μων. Είναι μια καθη­με­ρινή αλλαγή που δείχνει πόσο άμεσα επη­ρε­ά­ζει η ακρί­βεια στις μετα­κι­νή­σεις την οικο­νο­μική μας ζωή.

Θεωρώ ότι χρειά­ζε­ται ουσια­στι­κός έλεγχος στην αγορά και σε ολό­κληρη την αλυσίδα δια­μόρ­φω­σης της τιμής, ώστε να δια­πι­στω­θεί αν υπάρ­χουν περι­θώ­ρια απο­κλι­μά­κω­σης. Δεν μπορεί κάθε φορά το αυξη­μένο μετα­φο­ρικό κόστος προς τα νησιά να απο­τε­λεί τη μονα­δική εξήγηση για τις υψηλές τιμές που πλη­ρώ­νουν οι νησιώ­τες.

Παράλ­ληλα, θα μπο­ρούσε να υπάρξει επέ­κταση του Μετα­φο­ρι­κού Ισο­δύ­να­μου στα καύσιμα, ώστε να αντι­σταθ­μί­ζε­ται μέρος του πρό­σθε­του κόστους της νησιω­τι­κό­τη­τας, καθώς και ειδική επι­δό­τηση για τους μόνι­μους κατοί­κους των νησιών, με ένα συγκε­κρι­μένο όριο κατα­νά­λω­σης. Θα έβλεπα θετικά έναν συν­δυα­σμό μέτρων: φορο­λο­γική ελά­φρυνση, στήριξη των μόνιμων κατοί­κων και αυστη­ρούς ελέγ­χους στην αγορά. Γιατί το κόστος της νησιω­τι­κό­τη­τας δεν μπορεί να μετα­κυ­λί­ε­ται διαρκώς στον πολίτη», σημειώ­νει κατα­λή­γο­ντας.