Τι αποδείχθηκε στη δίκη για το Santa Marina

• Έγγραφα του Δήμου Ρόδου, της Νομικής του Υπηρεσίας και του Λιμεναρχείου έδειξαν ότι η ανάκληση της σφράγισης έγινε κατόπιν γνωμοδότησης, ότι ο αιγιαλός ανήκε στην αρμοδιότητα της Κτηματικής Υπηρεσίας και ότι οι αναβολές οφείλονταν σε πυρκαγιές, εκλογές και αποχή δικηγόρων

Η αθώωση και των 4 κατηγορουμένων για το Santa Marina στηρίχθηκε σε όσα τέθηκαν ενώπιον του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ρόδου κατά την ακροαματική διαδικασία.
Το κατηγορητήριο επικεντρωνόταν στην απόφαση 48/2021 της 22ας Οκτωβρίου 2021, με την οποία ανακλήθηκε η σφράγιση. Παρέλειπε όμως ότι ο ίδιος αντιδήμαρχος είχε προηγουμένως εκδώσει την απόφαση 41/2021 για οριστική διακοπή λειτουργίας της επιχείρησης, λόγω παραβάσεων που προέκυπταν από εκθέσεις δημόσιων υπηρεσιών, και στη συνέχεια την απόφαση 42/2021 για τη σφράγιση. Η υπεράσπιση έθεσε το ερώτημα πώς «διέφυγε» της εισαγγελικής αρχής το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος είχε κινηθεί πρώτος για το κλείσιμο του καταστήματος.
Η γνωμοδότηση της Νομικής Υπηρεσίας
Η ανάκληση ακολούθησε συγκεκριμένη διαδικασία. Η επιχείρηση υπέβαλε αίτηση στην Υπηρεσία Δόμησης, η οποία με το έγγραφο 4228/2021 βεβαίωσε ότι η εταιρεία είχε δηλώσει επίσημα παύση εργασιών στο Υπουργείο Ανάπτυξης και ζήτησε γνωμοδότηση από τη Νομική Υπηρεσία του Δήμου. Η γνωμοδότηση 4236/2021 αποφάνθηκε ότι, μετά την παύση, δεν συνέτρεχε πλέον λόγος σφράγισης. Μόνο τότε εκδόθηκε η απόφαση 48/2021, η οποία μνημονεύει ρητά τη γνωμοδότηση.
Κατά την υπεράσπιση, ο αντιδήμαρχος άσκησε δέσμια αρμοδιότητα και ζήτημα παράβασης καθήκοντος θα υπήρχε μόνο αν δεν είχε συμμορφωθεί. Επικαλέστηκε μάλιστα 3 έγγραφά του προς την Υπηρεσία Δόμησης, με ημερομηνίες 9 Αυγούστου 2021, 11 Αυγούστου 2022 και 10 Μαΐου 2023, στα οποία ο ίδιος δήλωνε ότι δεν συντάσσει αποφάσεις σφραγίσεων ή αποσφραγίσεων, αλλά υπογράφει ό,τι του προσκομίζει η Υπηρεσία σε συνεργασία με τη Νομική Υπηρεσία.
Καθοριστικό στοιχείο ήταν και η απουσία του Δήμου Ρόδου από τη δίκη. Ο φορέας που φερόταν πληγείς δεν παρέστη ως υποστηρίζων την κατηγορία και ουδέποτε εγκάλεσε τον πρώην αντιδήμαρχο, αφού η ίδια η Υπηρεσία του είχε υποδείξει την ανάκληση ως τη μόνη νόμιμη λύση.

Ο αιγιαλός και η Κτηματική Υπηρεσία
Η υπεράσπιση υποστήριξε ότι το 2021 δεν υφίστατο ρητή πρόβλεψη για σφράγιση καταστημάτων εντός αιγιαλού από τον Δήμο και ότι αποκλειστικά αρμόδια ήταν η Κτηματική Υπηρεσία Δωδεκανήσου. Η αρμοδιότητα αυτή θεσπίστηκε για πρώτη φορά ρητά με τον νόμο 5092/2024. Τη θέση επιβεβαίωναν έγγραφα του Γραφείου Ελέγχου Έργων του Λιμεναρχείου Ρόδου, καθώς και αυτοψία μηχανικών της Υπηρεσίας Δόμησης το καλοκαίρι του 2023, η οποία τοποθετούσε δάπεδα και πέργκολες εντός αιγιαλού. Το πρωτόκολλο κατεδάφισης, όπως υποστηρίχθηκε, ουδέποτε παραλήφθηκε από την Υπηρεσία Δόμησης ή τον κατηγορούμενο, ο οποίος ανέλαβε καθήκοντα στα τέλη του 2019.
Η αυτοψία του Λιμεναρχείου
Η αυτοψία του Λιμεναρχείου έγινε στις 16 Μαΐου 2023, 19 μήνες μετά την ανάκληση. Οι κατασκευές που καταγράφηκαν δεν υφίσταντο, κατά την υπεράσπιση, τον Οκτώβριο του 2021. Επιπλέον, η επιχείρηση λειτουργούσε το 2023 με διαφορετική γνωστοποίηση, της 26ης Ιουνίου 2021, και όχι με την ακυρωθείσα γνωστοποίηση του 2020 στην οποία αφορούσε η σφράγιση. Ο κατηγορούμενος, όπως υποστηρίχθηκε, πληροφορήθηκε την ύπαρξη της αρχικής γνωστοποίησης μόνο από τη δικογραφία.
Το αρχαιολογικό σκέλος
Κατά τον χρόνο της ανάκλησης ίσχυε ο νόμος 3028/2002 και όχι ο νόμος 4858/2021, που τέθηκε σε ισχύ στις 19 Νοεμβρίου 2021. Το άρθρο 13 του παλαιότερου νόμου δεν απαιτούσε αρχαιολογική έγκριση για λειτουργία επιχείρησης εκτός οικισμών. Η γνωστοποίηση είχε άλλωστε κοινοποιηθεί στην Εφορεία Αρχαιοτήτων Δωδεκανήσου, η οποία δεν εξέφρασε αντίρρηση.
Οι αναβολές στην Επιτροπή Ποιότητας Ζωής
Η κατηγορία της παράλειψης από τις 29 Σεπτεμβρίου 2020 αντικρούστηκε με το επιχείρημα ότι ζήτημα τέθηκε μόνο μετά την αυτοψία του Λιμεναρχείου, με την Επιτροπή Ποιότητας Ζωής να ενημερώνεται στις 23 Ιουνίου 2023. Ακολούθησαν οι πυρκαγιές και η κατάσταση έκτακτης ανάγκης έως τα τέλη Ιουλίου, η αποκατάσταση τον Αύγουστο και οι αυτοδιοικητικές εκλογές της 8ης Οκτωβρίου 2023. Το θέμα εισήχθη στις 31 Οκτωβρίου 2023 και αναβλήθηκε λόγω απουσίας της Νομικής Υπηρεσίας, στις 16 Νοεμβρίου 2023 αναβλήθηκε εκ νέου και στις 13 Δεκεμβρίου 2023 λόγω πανελλαδικής αποχής των δικηγόρων. Συζητήθηκε στις 23 Απριλίου 2024, οπότε αποφασίστηκε η διακοπή λειτουργίας, όταν ο κατηγορούμενος δεν ήταν πλέον αρμόδιος αντιδήμαρχος. Η εισαγωγή θεμάτων, όπως σημειώθηκε, γίνεται από τη γραμματεία και όχι από τον πρόεδρο της Επιτροπής.
Η υπεράσπιση επισήμανε ότι η Εισαγγελία Ρόδου είχε ζητήσει η ίδια, στις 3 Ιουνίου 2024, τις αιτίες των αναβολών, έλαβε επίσημη απάντηση από τον Δήμο και παρά ταύτα άσκησε δίωξη.
Ηθική αυτουργία, κίνητρο και πειθαρχική αθώωση
Επί νόμιμης ενέργειας, κατά τον συνήγορο, δεν χωρεί ηθική αυτουργία, πολλώ μάλλον από επιχειρηματία που, όπως υποστηρίχθηκε, ήταν άγνωστος στον κατηγορούμενο. Το κατηγορητήριο, όπως τονίστηκε, δεν προσδιόριζε ποιον κανόνα παραβίασε ο αντιδήμαρχος, ποια βλάβη υπέστη η Υπηρεσία και τι απεκόμισε μια ήδη επίσημα κλεισμένη επιχείρηση από την ανάκληση.
Τέλος, τέθηκε υπόψη του δικαστηρίου ότι το Πειθαρχικό Συμβούλιο της Περιφέρειας, αποτελούμενο από Πρόεδρο Εφετών και 2 εφέτες, είχε ήδη αθωώσει ομόφωνα τον πρώην αντιδήμαρχο στις 19 Νοεμβρίου 2025, με απόφαση που εκδόθηκε επί της έδρας.
Τους κατηγορουμένους εκπροσώπησαν οι δικηγόροι κ.κ. Άκης Δημητριάδης, Θρασύβουλος Κονταξής και Εύη Χριστοδουλίδη.