Εξέφρασε την ικανοποίησή του για την γέφυρα Αφάντου ο περιφερειάρχης – Tι είπε για την παραπομπή Kόκκινου

Την ικα­νο­ποί­ησή του για την γέφυρα Αφάντου που παρα­δό­θηκε πλέον ολο­κλη­ρω­τικά στην κυκλο­φο­ρία, εξέ­φρασε σε συνέ­ντευξη Τύπου που έδωσε χτες, ο περι­φε­ρειάρ­χης Νοτίου Αιγαίου κ. Γιώργος Χατζη­μάρ­κος, ενώ έκανε ειδική αναφορά στην παρα­πο­μπή του κ. Χαρά­λα­μπου Κόκ­κι­νου σε δίκη ενώπιον του Mονομελούς Πλημ­με­λειο­δι­κείου Ρόδου, κατη­γο­ρού­με­νος για απάτη κατ’ εξα­κο­λού­θηση.

«Την περα­σμένη εβδο­μάδα, είχαμε την χαρά να παρα­δώ­σουμε στην κυκλο­φο­ρία την νέα γέφυρα στ’ Αφάντου. Ένα έργο που ξεκι­νή­σαμε στο τέλος του Φεβρουα­ρίου 2017 –αφού άλλαξε όλο το σχέδιο δια­χεί­ρι­σης του εργο­τα­ξίου που ήταν απο­λύ­τως απα­ραί­τητο. Κι αυτό γιατί θελή­σαμε μέσα από πολύ συγκε­κρι­μέ­νες παρεμ­βά­σεις να κάνουμε αυτό το έργο, κρα­τώ­ντας ανοιχτή την κύρια οδική αρτηρία του νησιού που είναι η Ε.Ο. Ρόδου – Λίνδου. Τον Φεβρουά­ριο του 2017 είχαμε την απο­κα­θή­λωση της παλαιάς γέφυρας, η οποία κρίθηκε επι­κίν­δυνη και έγινε σε 48 ώρες, ενώ την τρίτη ημέρα δόθηκε στην κυκλο­φο­ρία. Ασύ­νη­θες φαι­νό­μενο για τα ελλη­νικά δεδο­μένα. Όσο και να ενοχλεί κάποιους εμείς θα προ­βάλ­λουμε αυτά τα οποία δεί­χνουν την διαφορά, στην στό­χευση, στα κίνητρα, στην δουλειά, στον σχε­δια­σμό, της δικής μας περι­φε­ρεια­κής αρχής –αυξά­νο­ντας την ενό­χληση, προ­φα­νώς στους εραστές του παρελ­θό­ντος. Δεκα­ε­φτά μήνες κράτησε η κατα­σκευή της γέφυρας, το ελά­χι­στο που μπο­ρούσε αφού έπρεπε να είναι ανοιχτή η Ε.Ο. Ρόδου – Λίνδου κατά τις δύο του­ρι­στι­κές περιό­δους. Εάν κλεί­ναμε την Ε.Ο. Ρόδου – Λίνδου μπο­ρού­σαμε να έχουμε πετύχει και ένα χρόνο και 11 ή 12 μήνες. Ποιος συμπο­λί­της μας, θα μπο­ρούσε ποτέ να υπο­στη­ρί­ξει ότι ο εθνικός αυτός άξονας, έπρεπε να είναι κλειστά του­λά­χι­στον μία περίοδο; Πιστεύω κανένας. Όσο κι αν θέλουν κάποιοι για λόγους πολι­τι­κής σκο­πι­μό­τη­τας να παρου­σιά­ζουν μια δια­φο­ρε­τική άποψη στην λογική μιας γκρίζας κρι­τι­κής, κανέναν απο­λύ­τως δεν πείθουν. Το 3ο στοι­χείο του έργου αυτού είναι ότι δεν έχει καμία υπέρ­βαση στον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό του. Αυτά είναι στοι­χεία ‘άγνωστα’ για την ιστορία του τόπου σε ό,τι αφορά το άμεσο παρελ­θόν του. Και θα τα προ­βά­λουμε διότι το απο­τύ­πωμα του καθενός στην πολι­τική, είναι απο­λύ­τως χρήσιμο» όπως ανέφερε.

Μάλιστα, η περι­φε­ρειακή αρχή έχοντας ανα­λά­βει μια δέσμευση στον χρόνο που θα της επι­τρα­πεί, με τα δεδο­μένα σε προ­σω­πικό που δια­θέ­τει, θα προ­σθέ­σει ένα νέο έργο στην γέφυρα Αφάντου –που έχει να κάνει με τις σκάλες εκα­τέ­ρω­θεν για να παίρνει πεζούς από την Ε.Ο. Ρόδου – Λίνδου και μελε­τά­ται από τις τεχνι­κές υπη­ρε­σίες, όπως είπε ο κ. Χατζη­μάρ­κος.

Για τον

Χαρά­λα­μπο Κόκκινο

Ο Γιώργος Χατζη­μάρ­κος, ανα­φέρ­θηκε ακόμη, στην παρα­πο­μπή του κ. Χαρά­λα­μπου Κόκ­κι­νου σε δίκη ενώπιον του Mονομελούς Πλημ­με­λειο­δι­κείου Ρόδου, κατη­γο­ρού­με­νος για απάτη κατ’ εξα­κο­λού­θηση:

«Πρό­κει­ται για μία πάρα πολύ δύσκολη και εξαι­ρε­τικά σπάνια απόφαση για την πολι­τική ζωή του νησιού μας αλλά και για την πολι­τική ζωή όλης της χώρας. Πριν από 2,5 χρόνια περίπου δύο συνερ­γά­τες μας ο πρό­ε­δρος της Οικο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής Φ. Ζαν­νε­τί­δης και ο τότε διευ­θύ­νων σύμ­βου­λος της ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗΣ (που δεν είναι πια μαζί μας) Λ. Σορω­νιά­της, έλαβαν μία πολύ δύσκολη απόφαση. Παρέ­δω­σαν στην Δικαιο­σύνη κάποια στοι­χεία που έπεσαν στην αντί­ληψή τους σύμφωνα με τα οποία, έτερος συνερ­γά­της μας επίσης, ο αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χης ο Χ. Κόκ­κι­νος, είχε συμπε­ρι­φο­ρές περί την οικο­νο­μική δια­χεί­ριση, οι οποίες ήταν κολά­σι­μες. Και τι δεν ακού­σαμε, και τι δεν γρά­φτηκε όλο αυτό το διά­στημα. Η παρά­ταξη, πήρε απόφαση σε έναν χρόνο μετα­γε­νέ­στερο και τον διέ­γραψε. Οι δύο συνερ­γά­τες μας που πήγαν στην Αθήνα, τα στοι­χεία τα οποία παρέ­δω­σαν τα έθεσαν υπόψη και των υπο­λοί­πων μελών και είχαμε δια­μορ­φώ­σει άποψη. Έγιναν σωστά. Δόθηκαν στην Δικαιο­σύνη τα στοι­χεία για να τα κρίνει ο Εισαγ­γε­λέας. Η Δικαιο­σύνη ολο­κλή­ρωσε την δουλειά της και παρέ­πεμψε τον Χ. Κόκκινο σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, αφού εκλήθη και ως μάρ­τυ­ρας ο αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χης και πρό­ε­δρος της Οικο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής Φ. Ζαν­νε­τί­δης στην δίκη.

Όχι, δεν πανη­γυ­ρίζω την δίωξη ενός πρώην συνερ­γάτη μου.

Οφείλω να δηλώσω ότι αυτή ήταν μια πάρα πολύ δύσκολη απόφαση γιατί εάν ήταν δια­φο­ρε­τικά, αυτοί οι άνθρω­ποι που σήκωσαν το βάρος της από­φα­σης αυτής, θα ήταν….. σταυ­ρω­μέ­νοι.

Και η πρώτη και η δεύτερη απόφαση (της παρα­πο­μπής στην Δικαιο­σύνη της υπό­θε­σης και η δια­γραφή του από την παρά­ταξη) ήταν απο­λύ­τως ορθές.

Κι αυτό είναι ένα στοι­χείο που δείχνει πόσο δια­φο­ρε­τικά έχει αντι­με­τω­πί­σει αυτή η ομάδα ανθρώ­πων όλα αυτά τα ζητή­ματα τα οποία στην μέχρι τώρα πολι­τική ζωή αυτού του τόπου, το σύνηθες ήταν να κρύ­βο­νται κάτω από το χαλί. Στε­νά­χωρη είναι η κατά­σταση αυτή και δεν προ­κα­λεί χαρά. Οφεί­λουμε, ενερ­γώ­ντας πολι­τικά να ενερ­γούμε με αξιακό σύστημα που θα βοηθάει τον τόπο να βγει από τον βούρκο που βρέθηκε».