Μάνος Κόκκινος: Ανδρέας Παπανδρέου ένας  μεγάλος δημοκρατικός ηγέτης, οραματιστής, επαναστάτης και άνθρωπος

Με σεβασμό, θαυ­μα­σμό και ευγνω­μο­σύνη υπο­κλί­νο­μαι σήμερα μαζί με όλο τον ελλη­νικό δημο­κρα­τικό λαό μπροστά στο 30ο μνη­μό­συνο από τον θάνατο του Ανδρέα Παπαν­δρέου.

Ενός μεγάλου ηγέτη, ορα­μα­τι­στή, επα­να­στάτη που σημά­δεψε έντονα τη δημο­κρα­τική, ειρη­νική και ανα­πτυ­ξιακή πορεία της μετα­πο­λε­μι­κής Ελλάδας.

Μιας χαρι­σμα­τι­κής προ­σω­πι­κό­τη­τας που ήξερε να λει­τουρ­γεί συγ­χρό­νως και σαν μεγάλος ηγέτης αλλά και σαν κοινός άνθρω­πος με ανοικτή καρδιά, απέ­ρα­ντη καλο­σύνη, ένα ελεύ­θερο πνεύμα με πηγαία ανθρω­πιά και λεβε­ντιά μαζί.

Πολλά γρά­φτη­καν και ακού­στη­καν για τον μεγάλο αυτό λαϊκό ηγέτη που σημά­δεψε το μεγα­λύ­τερο μέρος της μετα­πο­λι­τευ­τι­κής ζωής της χώρας μας και άφησε έντονα πίσω του τα σημάδια μιας δημιουρ­γι­κής και επα­να­στα­τι­κής εποχής σε πολλούς τομείς της δημό­σιας ζωής της πατρί­δας μας.

Είναι η εποχή της μεγάλης αλλαγής που ανέ­τρεψε πολλές παλαιο­πο­λι­τι­κές νοο­τρο­πίες αντι­λή­ψεις και στρα­τη­γι­κές, εξάρ­θρωσε την αστυ­νο­μο­κρα­τία που βασά­νιζε μετα­πο­λε­μικά το λαό μας, έδωσε στη δημο­κρα­τία ουσια­στικό περιε­χό­μενο με θεσμούς και δια­δι­κα­σίες συμ­με­το­χής του πολίτη στις επι­λο­γές και απο­φά­σεις που τον αφορούν και έχτισε μια και­νού­ρια κοι­νω­νία με κοι­νω­νι­κές κατα­κτή­σεις και ανθρώ­πινο πρόσωπο.

Τις πιο μεγάλες ανα­τρο­πές γνώρισε τότε η αυτο­διοί­κηση, η υγεία και η παιδεία, μέσα από θεσμούς πρω­τό­γνω­ρους, που γκρέ­μι­σαν κατε­στη­μέ­νες δομές και νοο­τρο­πίες ενός ανα­χρο­νι­στι­κού και αστυ­νο­μο­κρα­τού­με­νου κράτους και μιας Ελλάδας δύο και τριών ταχυ­τή­των, μιας δημό­σιας διοί­κη­σης συγκε­ντρω­μέ­νης στο κράτος της Αθήνας.

Μιας υγείας χωρίς κοι­νω­νικό πρόσωπο που απα­ξί­ωνε το μεγάλο κοι­νω­νικό αγαθό, με αντί­στοιχο προς την παιδεία συγκε­ντρω­τι­σμό, μιας οικο­νο­μίας δέσμιας του φιλε­λευ­θε­ρι­κού οικο­νο­μι­κού συστή­μα­τος.

Και μόνο η προ­σφορά του στην απαλ­λαγή του λαού μας από το αστυ­νο­μικό κράτος και την χει­ρα­φέ­τηση του Έλληνα ως ελεύ­θε­ρου πολίτη σε μια οικο­νο­μική ζωή, που εξα­σφά­λισε όλους, τη μεγάλη θεσμική επα­νά­σταση που οδήγησε στην αυτο­διοί­κηση, την απο­κέ­ντρωση και την περι­φε­ρειακή ανά­πτυξη, είναι αρκετά για να τον κατα­τά­ξει στις μεγάλες πολι­τι­κές μορφές της μετα­πο­λε­μι­κής Ελλάδας και του δημο­κρα­τι­κού μας πολι­τεύ­μα­τος.

Θα τον συνο­δεύει πάντα η αιώνια ευγνω­μο­σύνη μας.

Μάνος Δ. Κόκ­κι­νος