Φώτης Σκάλτσας: «Ο τουρισμός σπάει ρεκόρ, αλλά οι εργαζόμενοι παλεύουν για την επιβίωσή τους»

• Οι ελλεί­ψεις προ­σω­πι­κού, το επίδομα ανερ­γίας, η ακρί­βεια και η απεργία της 24ης Ιουνίου στο επί­κε­ντρο των παρεμ­βά­σεων του ΕΚΡ και της ΠΟΕΕΤ

• «Για άλλη μια φορά είμαστε στο ίδιο έργο θεατές…»

Την ώρα που η του­ρι­στική κίνηση στη Ρόδο εξε­λίσ­σε­ται δυνα­μικά και οι αφίξεις επι­σκε­πτών επι­βε­βαιώ­νουν γι’ ακόμη μία χρονιά τη θέση του νησιού στους κορυ­φαί­ους προ­ο­ρι­σμούς της Μεσο­γείου, η εικόνα πίσω από τους αριθ­μούς, παρα­μέ­νει ιδιαί­τερα δύσκολη για χιλιά­δες εργα­ζό­με­νους στα διάφορα επαγ­γέλ­ματα του του­ρι­σμού.

Σε δηλώ­σεις του, ο οργα­νω­τι­κός γραμ­μα­τέας του Εργα­τι­κού Κέντρου Ρόδου, αντι­πρό­ε­δρος του Σωμα­τείου Ξενο­δο­χο­ϋ­παλ­λή­λων Ρόδου και γενικός γραμ­μα­τέας της Πανελ­λή­νιας Ομο­σπον­δίας Εργα­ζο­μέ­νων στον Επι­σι­τι­σμό – Του­ρι­σμό (ΠΟΕΕΤ), κ. Φώτης Σκάλ­τσας, κρούει τον κώδωνα του κιν­δύ­νου για τα συσ­σω­ρευ­μένα προ­βλή­ματα του κλάδου, καταγ­γέλ­λο­ντας αδρά­νεια της πολι­τείας, απώλεια εργα­σια­κών δικαιω­μά­των και αδια­φο­ρία απέ­να­ντι στις ανάγκες των επο­χι­κών εργα­ζο­μέ­νων.

Όπως τονίζει, ο του­ρι­σμός μπορεί να κατα­γρά­φει θετικές επι­δό­σεις, όμως η καθη­με­ρι­νό­τητα των εργα­ζο­μέ­νων παρα­μέ­νει πολύ δύσκολη.

«Η σεζόν προχωρά δυνα­μικά, αλλά τα προ­βλή­ματα παρα­μέ­νουν»

Ο κ. Σκάλ­τσας μίλησε για μια του­ρι­στική περίοδο που εξε­λίσ­σε­ται καλύ­τερα από τις αρχικές εκτι­μή­σεις που είχαν δια­τυ­πω­θεί λόγω των γεω­πο­λι­τι­κών εξε­λί­ξεων στην ευρύ­τερη περιοχή: «Γι’ άλλη μια φορά είμαστε στο ίδιο έργο θεατές. Η σεζόν ξεκί­νησε, έχουμε μπει δυνα­μικά πλέον μέσα σε αυτήν. Όπως βλέ­πουμε όλοι, και από τον κόσμο που κυκλο­φο­ρεί στο νησί μας, οι αρχικές εκτι­μή­σεις ότι θα υπάρ­ξουν σημα­ντι­κές μειώ­σεις λόγω του πολέμου στην περιοχή, (ευτυχώς) δεν επι­βε­βαιώ­θη­καν. Οι κρα­τή­σεις συνε­χί­ζο­νται κανο­νικά και οι μειώ­σεις στις αφίξεις είναι πολύ μικρές», ανέφερε.

Ωστόσο, όπως υπο­γραμ­μί­ζει, η θετική εικόνα των αφίξεων δεν αντα­να­κλά­ται στις συν­θή­κες εργα­σίας: «Εκεί που εντο­πί­ζο­νται πάλι τα προ­βλή­ματα είναι στον χώρο των εργα­ζο­μέ­νων. Δυστυ­χώς όλο το προη­γού­μενο διά­στημα δεν έγινε τίποτα από την πολι­τεία για να αντι­με­τω­πι­στεί ένα από τα μεγα­λύ­τερα προ­βλή­ματα λει­τουρ­γίας της σεζόν, που είναι η έλλειψη εξει­δι­κευ­μέ­νου προ­σω­πι­κού».

Η έλλειψη προ­σω­πι­κού εξα­κο­λου­θεί να απο­τε­λεί τη μεγα­λύ­τερη πληγή για τον κλάδο, με την ΠΟΕΕΤ να επα­να­λαμ­βά­νει εδώ και χρόνια συγκε­κρι­μέ­νες προ­τά­σεις προς την κυβέρ­νηση. Ο γενικός γραμ­μα­τέας της Ομο­σπον­δίας εμφα­νί­ζε­ται ιδιαί­τερα αιχ­μη­ρός απέ­να­ντι στο Υπουρ­γείο Εργα­σίας: «Έχουμε γίνει γρα­φι­κοί, έχουμε γίνει… μαϊντανοί’ να προ­σπα­θούμε να εξη­γή­σουμε γιατί υπάρχει αυτό το πρό­βλημα. Πλέον θα στα­μα­τή­σουμε να το εξη­γούμε. Τα έχουμε πει όλα. Αντι­στρέ­φουμε το ερώτημα και το επι­στρέ­φουμε στο Υπουρ­γείο Εργα­σίας. Γιατί τόσα χρόνια δεν έχετε κάνει κάτι για το φαι­νό­μενο των ελλεί­ψεων στις θέσεις εργα­σίας;».

Ο ίδιος υπεν­θυ­μί­ζει ότι ο του­ρι­σμός και ο επι­σι­τι­σμός απο­τε­λούν πλέον τον μεγα­λύ­τερο εργο­δο­τικό κλάδο της χώρας: «Είναι κρίμα ο μεγα­λύ­τε­ρος κλάδος της Ελλάδας, που απα­σχο­λεί περισ­σό­τε­ρους από 600.000 εργα­ζό­με­νους, να μην ακού­γε­ται όταν μιλά για τα προ­βλή­ματά του και να μην προ­ω­θού­νται λύσεις που έχουν ήδη κατα­τε­θεί».

Το επίδομα ανερ­γίας και η «μελέτη που  δεν έρχεται ποτέ»

Κεντρικό αίτημα των εργα­ζο­μέ­νων παρα­μέ­νει η επι­μή­κυνση του επι­δό­μα­τος ανερ­γίας για τους επο­χι­κούς υπαλ­λή­λους, οι οποίοι εργά­ζο­νται μόνον έξι με εφτά μήνες το καλο­καίρι και καλού­νται να επι­βιώ­σουν κατά τη διάρ­κεια του χειμώνα.

Ο κ. Σκάλ­τσας υπεν­θυ­μί­ζει ότι έχει ήδη κατα­τε­θεί ολο­κλη­ρω­μένη και κοστο­λο­γη­μένη πρόταση από την ΠΟΕΕΤ, τη ΓΣΕΕ και τα Εργα­τικά Κέντρα, χωρίς ουσια­στική αντα­πό­κριση: «Υπήρχε εμπε­ρι­στα­τω­μένη και πλήρως κοστο­λο­γη­μένη πρόταση τόσο από την ΠΟΕΕΤ όσο και από τα εργα­τικά κέντρα. Δυστυ­χώς, η επίσημη δικαιο­λο­γία για να μην αλλάξει το επίδομα ανερ­γίας είναι μια οικο­νο­μική μελέτη που περι­μέ­νει το Υπουρ­γείο Εργα­σίας από το Οικο­νο­μικό Πανε­πι­στή­μιο Αθηνών από το 2024».

Ο ίδιος, χαρα­κτη­ρί­ζει την κατά­σταση προ­σβλη­τική για τους εργα­ζό­με­νους, λέγο­ντας πως «αυτό το συνο­λικό σύστημα είναι ένας τερά­στιος εμπαιγ­μός στην πλάτη των εργα­ζο­μέ­νων. Εδώ μιλάμε πλέον για θέματα επι­βί­ω­σης».

Η ακρί­βεια εξα­νε­μί­ζει τους μισθούς

Ιδιαί­τερη αναφορά κάνει στις οικο­νο­μι­κές πιέσεις που δέχο­νται τα νοι­κο­κυ­ριά, ειδικά σε ένα ακρι­τικό και του­ρι­στικό νησί όπως η Ρόδος: «Το κύμα ακρί­βειας που μας πλήττει, ειδι­κό­τερα στο νησί μας, έχει αλλάξει τα πάντα. Αυτά τα χρήματα που κάποτε ίσως θεω­ρού­νταν ικα­νο­ποι­η­τικά πλέον δεν φτάνουν ούτε για τις πρώτες δεκα­πέ­ντε ημέρες του μήνα», τονίζει και προ­σθέ­τει:

«Τα μισθο­λο­γικά δεδο­μένα δεν επαρ­κούν ούτε για να βγει ο ίδιος ο μήνας στον οποίο πλη­ρώ­νε­ται ο εργα­ζό­με­νος. Δεν ζητάμε επι­δό­ματα από επιλογή. Μακάρι να υπήρχε εργασία όλο τον χρόνο και να μη χρεια­ζό­μα­σταν κανένα επίδομα ανερ­γίας».

Μάλιστα, απο­κα­λύ­πτει περι­στα­τικό που, όπως λέει, απο­δει­κνύει το χάσμα ανάμεσα στην κεντρική εξουσία και την πραγ­μα­τι­κό­τητα των νησιών. «Μου έγινε από κορυ­φαίο κυβερ­νη­τικό στέ­λε­χος η ερώτηση: “Είναι κλειστά τα ξενο­δο­χεία στη Ρόδο;”. Το 2025 υπήρχαν άνθρω­ποι που δεν γνώ­ρι­ζαν ότι το νησί ουσια­στικά νεκρώ­νει τους χει­με­ρι­νούς μήνες. Όταν συμ­βαί­νουν αυτά, μιλάμε σε τοίχο».

Οι μετα­κλη­τοί εργα­ζό­με­νοι και ο κίν­δυ­νος για τα εργα­σιακά δικαιώ­ματα

Ο κ. Σκάλ­τσας ξεκα­θα­ρί­ζει ότι οι εργα­ζό­με­νοι δεν έχουν καμία αντι­πα­ρά­θεση με τους μετα­κλη­τούς εργα­ζό­με­νους που έρχο­νται νόμιμα στη χώρα για να εργα­στούν από άλλες χώρες, κυρίως τις Φιλιπ­πί­νες: «Δεν έχουμε κανένα πρό­βλημα με οποιον­δή­ποτε εργά­ζε­ται νόμιμα και με βάση όσα προ­βλέ­πει ο νόμος. Αυτοί οι άνθρω­ποι έρχο­νται για να δου­λέ­ψουν και να ζήσουν τις οικο­γέ­νειές τους».

Ωστόσο εκφρά­ζει έντονη ανη­συ­χία για τις επι­πτώ­σεις που μπορεί να έχει η μαζική εισα­γωγή εργα­τι­κού δυνα­μι­κού σε έναν κλάδο όπου τα εργα­σιακά δικαιώ­ματα βρί­σκο­νται ήδη υπό πίεση: «Πρέπει να δούμε και τη μεγάλη εικόνα. Όταν ένας άνθρω­πος προ­έρ­χε­ται από μια χώρα όπου ο μέσος μισθός είναι πολ­λα­πλά­σια χαμη­λό­τε­ρος, είναι λογικό να απο­δε­χθεί συν­θή­κες που ένας εργα­ζό­με­νος στην Ελλάδα δεν μπορεί να απο­δε­χθεί. Αυτό όμως μπορεί να λει­τουρ­γή­σει ως δού­ρειος ίππος για τα δικαιώ­ματα όλων των εργα­ζο­μέ­νων».

Παράλ­ληλα, επι­ση­μαί­νει ότι οι νεοει­σερ­χό­με­νοι εργα­ζό­με­νοι συχνά αγνοούν τα δικαιώ­ματά τους, τις συλ­λο­γι­κές συμ­βά­σεις, τα δικαιώ­ματά τους και τους όρους αμοιβής.

Χάθηκαν κατα­κτή­σεις δεκα­ε­τιών

Σύμφωνα με τον κ. Σκάλτσα, το πρό­βλημα δεν περιο­ρί­ζε­ται στους μισθούς ή στο επίδομα ανερ­γίας. Όπως ανα­φέ­ρει, μια σειρά σημα­ντι­κών θεσμι­κών κατα­κτή­σεων έχουν χαθεί τα τελευ­ταία χρόνια: «Έχουμε χάσει μια σειρά από θεσμικά δικαιώ­ματα που είχαμε κερ­δί­σει με αγώνες. Η επα­να­φορά του εφάπαξ στην 20ετία δεν προ­χώ­ρησε. Τα βαρέα και ανθυ­γιεινά δέχθη­καν πλήγ­ματα. Ειδικές ρυθ­μί­σεις που υπήρχαν για τον κλάδο έχουν εξα­φα­νι­στεί ή τείνουν να εξα­φα­νι­στούν».

Η συνέ­πεια, όπως λέει, είναι ότι το επάγ­γελμα παύει να απο­τε­λεί ελκυ­στική επιλογή: «Τα του­ρι­στικά επαγ­γέλ­ματα δεν είναι πλέον ελκυ­στικά για τους εργα­ζό­με­νους. Πρέπει να βρούμε τρόπους να τα κάνουμε ξανά ελκυ­στικά. Χωρίς κίνητρα δεν πρό­κει­ται να επι­στρέ­ψουν οι εργα­ζό­με­νοι».

Η ανήλικη εργασία ως προει­δο­ποι­η­τικό καμπα­νάκι

Ιδιαί­τερο προ­βλη­μα­τι­σμό προ­κα­λεί στον συν­δι­κα­λι­στικό κόσμο, και η αύξηση της ανή­λι­κης εργα­σίας. Ο κ. Σκάλ­τσας θεωρεί ότι πρό­κει­ται για έναν εξαι­ρε­τικά ανη­συ­χη­τικό κοι­νω­νικό δείκτη:

«Ένας πολύ επι­κίν­δυ­νος δείκτης είναι ο δείκτης της ανή­λι­κης εργα­σίας. Σήμερα πολλά παιδιά δεν εργά­ζο­νται για να απο­κτή­σουν χαρ­τζι­λίκι ή κάποια επι­πλέον οικο­νο­μική άνεση, όπως συνέ­βαινε παλαιό­τερα. Ανα­γκά­ζο­νται να δου­λεύ­ουν για να στη­ρί­ξουν οικο­νο­μικά τις ίδιες τους τις οικο­γέ­νειες» ανέφερε.

Για τον ίδιο, το φαι­νό­μενο αυτό απο­τυ­πώ­νει τη συνο­λική πίεση που δέχο­νται τα εργα­τικά νοι­κο­κυ­ριά.

Κάλεσμα συμ­με­το­χής στην απεργία της 24ης Ιουνίου

Μέσα σε αυτό το περι­βάλ­λον, η απερ­γιακή κινη­το­ποί­ηση της 24ης Ιουνίου αποκτά ιδιαί­τερη σημασία για τους εργα­ζό­με­νους του κλάδου. Ο κ. Σκάλ­τσας απευ­θύ­νει ανοιχτό κάλεσμα συμ­με­το­χής, ανα­γνω­ρί­ζο­ντας παράλ­ληλα τις δυσκο­λίες που αντι­με­τω­πί­ζουν οι εργα­ζό­με­νοι: «Ακούω πολλούς συνα­δέλ­φους να λένε ότι δεν μπορούν να χάσουν ένα μερο­κά­ματο. Και το κατα­λα­βαίνω απόλυτα. Είναι ένα μερο­κά­ματο πολύ­τιμο. Είναι το σούπερ μάρκετ της ημέρας, τα ψώνια μιας οικο­γέ­νειας» ανέφερε και πρό­σθεσε ότι η διεκ­δί­κηση απαιτεί συλ­λο­γική δράση.

«Μία ημέρα απερ­γίας και ένα χαμένο μερο­κά­ματο μπορεί να κερ­δί­σει την αξιο­πρέ­πειά μας. Όλα όσα κερ­δή­θη­καν τις προη­γού­με­νες δεκα­ε­τίες κερ­δή­θη­καν μέσα από απερ­γίες και αγώνες».

Κλεί­νο­ντας, στέλνει μήνυμα ενό­τη­τας και συνέ­χειας των διεκ­δι­κή­σεων: «Θέλουμε συμ­με­τοχή σε αυτή την απεργία. Θέλουμε ο κόσμος να δώσει το παρών. Αν υπάρχει συμ­με­τοχή, δεν θα στα­μα­τή­σουμε εκεί. Θα συνε­χί­σουμε να διεκ­δι­κούμε οτι­δή­ποτε καλύ­τερο για τους εργα­ζό­με­νους. Γιατί κι εμείς εργα­ζό­με­νοι είμαστε και αγω­νι­ζό­μα­στε για τα ίδια δικαιώ­ματα και την ίδια αξιο­πρέ­πεια», κατέ­ληξε ο κ. Σκάλ­τσας.