Νικ. Παπανικόλας: «Την αυτόνομη πορεία μας πρέπει να την αποδεικνύουμε και στην πράξη»

Κύριε Παπα­νι­κόλα, να ξεκι­νή­σουμε από την πρό­σφατη εκλογή σας στην Νομαρ­χιακή Επι­τροπή Νότιας Δωδε­κα­νή­σου του «Κινή­μα­τος Αλλαγής». Να ξεκι­νή­σουμε από εκεί που είχαμε μείνει. Τον περα­σμένο Νοέμβρη, διε­ξή­χθη μία εκλο­γική δια­δι­κα­σία όταν πάνω από 200.000 Έλληνες, προ­σήλ­θαν στην κάλπη για να ανα­δεί­ξουν ένα νέο κόμμα. Από εκεί και πέρα, τι γίνεται;

Η ιδέα πίσω από το εγχεί­ρημα του «Κινή­μα­τος Αλλαγής», ήταν όλες οι δυνά­μεις της Κεντρο­α­ρι­στε­ράς, να συνα­σπι­στούν υπό μία νέα στέγη, έναν νέο φορέα, που θα ήταν ικανός να εκφρά­σει όλα τα ρεύματα και τις τάσεις, το προ­ο­δευ­τικό κέντρο, την δημο­κρα­τική παρά­ταξη, την Κεντρο­α­ρι­στερά, την ευρω­παϊκή σοσιαλ­δη­μο­κρα­τία -ακόμη και την ανα­νε­ω­τική αρι­στερά θα μπο­ρούσα να πω. Στο πλαίσιο αυτά, διε­ξή­χθη μία παρά­δοξη και πρω­τό­γνωρη δια­δι­κα­σία: αντί να συγκρο­τη­θεί πρώτα ο ενιαίος πολι­τι­κός φορέας, εκλέ­ξαμε τον επι­κε­φα­λής, ο οποίος έθεσε και το πλαίσιο γύρω από το οποίο θα κινού­νταν η όλη συγκρό­τηση του φορέα. Μετά την εκλογή, που ήταν πραγ­μα­τικά μια πρω­τό­γνωρη δια­δι­κα­σία κι έλαβαν μέρος πάρα πολλές χιλιά­δες συμπο­λι­τών μας –κάτι που εξέ­πληξε κι εμάς τους ίδιους- συγκρο­τή­θηκε ο νέος φορέας με την ιδρυ­τική του δια­κή­ρυξη που έλαβε χώρα στο συνέ­δριό του 16 – 18 Μαρτίου και σιγά σιγά οδη­γη­θή­καμε μέχρι και την συγκρό­τηση των οργάνων που προ­α­να­φέ­ραμε. Η αλήθεια είναι ότι ορί­στηκε η Νομαρ­χιακή Επι­τροπή Νότιας Δωδε­κα­νή­σου του «Κινή­μα­τος Αλλαγής» και εκλέ­χθη­καν μόνον ο γραμ­μα­τέας και ο ανα­πλη­ρω­τής γραμ­μα­τέας. Ωστόσο, επειδή αυτή είναι μια δια­δι­κα­σία “ξένη” με το DNA της παρά­τα­ξής μας, θα ακο­λου­θή­σει η συγκρό­τηση κομ­μα­τι­κών οργάνων, δημο­τι­κών οργα­νώ­σεων, οι οποίες θα γίνουν κανο­νικά στις 24 Ιουνίου 2018.

Η Νομαρ­χιακή Επι­τροπή Νότιας Δωδε­κα­νή­σου του «Κινή­μα­τος Αλλαγής» ποιες περιο­χές ευθύνης έχει;

Η Νομαρ­χιακή Επι­τροπή Νότιας Δωδε­κα­νή­σου του «Κινή­μα­τος Αλλαγής» περι­λαμ­βά­νει την Ρόδο, την Σύμη, την Χάλκη, την Τήλο, το Καστε­λό­ριζο, την Κάρπαθο και την Κάσο. Επίσης, υπάρχει και η Νομαρ­χιακή Επι­τροπή Βόρειας Δωδε­κα­νή­σου του «Κινή­μα­τος Αλλαγής», η οποία θα συγκρο­τη­θεί την επόμενη εβδο­μάδα.

Είστε ικα­νο­ποι­η­μέ­νοι από την συμ­με­τοχή των Δωδε­κα­νη­σίων στην δια­δι­κα­σία η οποία πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε τον περα­σμένο Νοέμβρη; Υπήρξε αντα­πό­κρση στο κάλεσμα του χώρου σας;

Κοι­τάξτε, παρα­δο­σιακά οι πολίτες της Δωδε­κα­νή­σου πάντα ήταν κοντά στην παρά­ταξή μας, στον χώρο μας. Είναι «σπορά» που άφησε ο Ανδρέας Παπαν­δρέου θα έλεγα και οι πολι­τι­κές που είχε ανα­λά­βει ο χώρος μας, για την νησιω­τική πολι­τική –κάτι που βλέ­πουμε να κατα­στρα­τη­γεί­ται από την κυβέρ­νηση του Σύριζα και πάντα η προ­σέ­λευση και η συμ­με­τοχή των Δωδε­κα­νη­σίων στις συγκε­ντρώ­σεις μας, είναι ενδει­κτική.

Είναι όμως γεγονός πως το Πασόκ, όπως όλοι γνω­ρί­ζουμε, κατέ­βηκε σε ιστο­ρικά χαμηλά ποσοστά. Κατά την άποψή σας, θα μπο­ρέ­σει να «ανα­στη­θεί» τρόπον τινά ο χώρος, να ανα­συ­γκρο­τη­θεί δυνα­μικά και να επα­νέλ­θει σε υψηλά ποσοστά; Είναι άλλωστε ένας ιστο­ρι­κός πολι­τι­κός χώρος.

Το Πασόκ θα μπο­ρού­σαμε να πούμε ότι «πλήρωσε το μάρμαρο» για την κρίση. Σήκωσε το βάρος, αρχικά μόνο του, αργό­τερα μετέ­χο­ντας σε μια συγκυ­βέρ­νηση με τη Νέα Δημο­κρα­τία και την ΔΗΜΑΡ κι έπειτα κατέ­ληξε μόνο με τη Ν.Δ. Κατά την άποψή μου, η Σοσιαλ­δη­μο­κρα­τία περνάει μια γενι­κό­τερη κρίση σε όλη την Ευρώπη. Δεν είναι μόνον η Ελλάδα, με την κρίση και το Μνη­μό­νιο. Είδαμε και στην Γαλλία που δεν υπάρ­χουν Μνη­μό­νια, τους αντί­στοι­χους Σοσια­λι­στές να λαμ­βά­νουν ιστο­ρικά, χαμηλά ποσοστά. Το ίδιο έγινε στην Πορ­το­γα­λία, στην Ισπανία ακόμη και στην Ιταλία. Οπότε θα μπο­ρού­σαμε να μιλάμε για μια γενι­κό­τερη κρίση την οποία περνάει ο χώρος μας και είναι κάτι που μας απα­σχο­λεί σε πανευ­ρω­παϊκό επίπεδο και όχι μόνον σε εθνικό, στην Ελλάδα. Θεωρώ όμως ότι αργά ή γρήγορα, τα ποσοστά μας θα επι­στρέ­ψουν στα μεγέθη που είχαμε μάθει κι αυτό μπορεί να γίνει μόνον με έναν τρόπο: εκπέ­μπο­ντας ένα «καθαρό» μήνυμα, έχοντας ξεκά­θαρο πρό­γραμμα και θέσεις για όλα τα ζητή­ματα. Και για να μην παρε­ξη­γηθώ, θέσεις έχουμε για όλα τα ζητή­ματα. Εννοώ ότι αυτό που πρέπει να δια­μορ­φώ­σουμε αυτή την ώρα είναι ένα κοστο­λο­γη­μένο και εξει­δι­κευ­μένο κυβερ­νη­τικό πρό­γραμμα.

Εκτι­μάτε δηλαδή, ότι σε αυτό το κομμάτι «χωλαί­νει» το «Κίνημα Αλλαγής»; Το ό,τι δεν έχει ένα κοστο­λο­γη­μένο και εξει­δι­κευ­μένο κυβερ­νη­τικό πρό­γραμμα;

Ναι, πιστεύω ότι υπάρχει μια ασάφεια γύρω από το τι θέλουμε να κάνουμε την επόμενη μέρα, στην μετα-μνημονιακή Ελλάδα. Ποιο είναι το όραμά μας, γι αυτόν τον τόπο, πως τον φαντα­ζό­μα­στε τα επόμενα δέκα χρόνια.

Κύριε Παπα­νι­κόλα επειδή είστε νέος άνθρω­πος, θέλω την άποψή σας για την κυρία Φώφη Γεν­νη­ματά. Θεω­ρείτε ότι τα έχει κατα­φέ­ρει μέχρι σήμερα και άξιζε να επα­νε­κλε­γεί ως επι­κε­φα­λής αυτού του νέου κόμ­μα­τος;

Η αλήθεια είναι ότι η Φώφη Γεν­νη­ματά έχει αντι­με­τω­πί­σει με μεγάλη επι­τυ­χία ό,τι έχει ανα­λά­βει μέχρι τώρα. Και αυτό εν πολλοίς επι­βε­βαιώ­θηκε και στις εκλογές του Νοεμ­βρίου, όπου η μεγάλη πλειο­ψη­φία των συντρό­φων μας, την ανέ­δειξε επι­κε­φα­λής του νέου πολι­τι­κού φορέα. Άρα, μπο­ρούμε να πούμε ότι έχει αντα­πο­κρι­θεί στα καθή­κο­ντά της όπως πρέπει. Το ίδιο πιστεύ­ουμε ότι θα πράξει και στο μέλλον.

Ποια είναι η άποψή σας για τον κ. Νίκο Ανδρου­λάκη;

Ο κ. Ανδρου­λά­κης είναι ένας φέρελ­πις πολι­τι­κός, με καθαρό λόγο και σίγουρα είναι μια ελπίδα για το μέλλον και της παρά­τα­ξης αλλά και της χώρας, εκτιμώ. Δεν είναι απλά ένας νέος πολι­τι­κός, δεν εκφρά­ζει το νέο, επειδή είναι νέος ηλι­κιακά. Επειδή παρα­βρέ­θηκα σε όλες τις προ­ε­κλο­γι­κές ομιλίες των υπο­ψη­φίων που ήρθαν, εκτί­μησα τον πολι­τικό του λόγο καθώς έθεσε ζητή­ματα που κανένας άλλος δεν τόλμησε να θέσει όπως π.χ. την διά­σπαση της Β’ Αθήνας που είναι και θέμα εξαι­ρε­τικά επί­καιρο ή το ζήτημα των κόκ­κι­νων δανείων κ.λπ.

Θα ήθελα το σχόλιό σας όσον αφορά την συνύ­παρξη με τα άλλα κόμματα μέσα στο «Κίνημα Αλλαγής».

Κοι­τάξτε, δεν χωρεί αμφι­βο­λία ότι κανένα κόμμα –πόσω μάλλον εμείς, με το ιστο­ρικό βάρος που έχουμε δεν μπορεί να ετε­ρο­προσ­διο­ρί­ζε­ται. Την αυτό­νομη πορεία μας, την δια­τυ­μπα­νί­ζουμε, αλλά δεν αρκεί μόνον αυτό. Πρέπει όμως να την απο­δει­κνύ­ουμε και στην πράξη. Αυτό μπορεί να επι­τευ­χθεί μόνον εκπέ­μπο­ντας ένα σαφές, καθαρό, πολι­τικό μήνυμα για το τι θέλουμε να κάνουμε στην χώρα την ‘επόμενη μέρα’ στην μετα-μνημονιακή εποχή. Το αν θα συνερ­γα­στούμε με τη Ν.Δ. ή με τον Σύριζα, θα το δούμε. Αυτή είναι μια συζή­τηση για μετά τις εκλογές. Η προ­ε­κλο­γική περί­ο­δος πρέπει να αρκε­στεί μόνον στην κατά­θεση του κυβερ­νη­τι­κού προ­γράμ­μα­τος από την δική μας πλευρά. Τα ποσοστά και η εκλο­γική θέση του καθενός είναι αυτά που θα επι­βάλ­λουν και τις συνερ­γα­σίες. Οπότε, επι­τρέψτε μου να επιμένω ότι η συζή­τηση αυτή είναι άκαιρη.

Είστε αισιό­δο­ξοι ότι θα ανέβουν τα ποσοστά σας όταν έρθει η ώρα της κάλπης;

Φυσικά. Οι εκλογές είναι η καλύ­τερη δημο­σκό­πηση! Τα ποσοστά τα δημο­σκο­πικά, περνούν από την καθα­ρό­τητα του πολι­τι­κού λόγου. Όταν ο κόσμος αντι­λαμ­βά­νε­ται ποιες είναι οι θέσεις και οι απόψεις σου γύρω από τα ζητή­ματα που ταλα­νί­ζουν την ελλη­νική κοι­νω­νία είναι λογικό να σε εμπι­στευ­τεί. Όταν εκπέ­μπεις μια «ασάφεια» είναι λογικό να στρέ­φε­ται ο κόσμος σε πιο καθαρές λύσεις. Εμείς είμαστε έτοιμοι για εκλογές, και θα δούμε πώς θα κρι­θούμε από τον ελλη­νικό λαό.

Πώς βλέπετε την εξέλιξη του Σύριζα, που έλεγε ότι είναι αρι­στερό κόμμα; Ένα μεγάλο κομμάτι του Πασόκ πήγε εκεί καθώς και των ψηφο­φό­ρων.

Ο ίδιος ο Σύριζα δεν γνω­ρί­ζει τι κόμμα είναι! Ξεκί­νησε να λέει ότι εκφρά­ζει την Αρι­στερά, τελικά άλλα έκανε όταν ανέλαβε την δια­κυ­βέρ­νηση και εξα­πά­τησε την ελλη­νική κοι­νω­νία και αυτή την στιγμή κυβερ­νάει χωρίς νομι­μο­ποί­ηση. Κάποιοι ανα­λυ­τές υπο­στη­ρί­ζουν την στροφή του Σύριζα προς την Σοσιαλ­δη­μο­κρα­τία. Είναι λάθος. Εάν θέλει να γίνει κάτι τέτοιο θα το δείξει η συμπε­ρι­φορά του και θα κάνει την στροφή προς τον ρεα­λι­σμό χωρίς να φέρει την χώρα στα όρια της κατα­στρο­φής.