Νικηφόρος Παπανικόλας: «Η μέχρι σήμερα μη επαναφορά των μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ στα νησιά αποτελεί τεράστια ολιγωρία της κυβέρνησης»

Κύριε Παπα­νι­κόλα, το θέμα του Νοσο­κο­μείου Ρόδου, κυριάρ­χησε στην τελευ­ταία συνε­δρί­αση του Περι­φε­ρεια­κού Συμ­βου­λίου Νοτίου Αιγαίου. Εσείς φέρατε μια πρόταση, για μετα­φορά αρμο­διο­τή­των, πόρων και προ­σω­πι­κού στην Τοπική Αυτο­διοί­κηση. Μιλήστε μας γι’ αυτό, πιο ανα­λυ­τικά και πώς θα μπο­ρούσε να ανα­βαθ­μί­σει την υγεία στα νησιά μας;

Το ζήτημα της λει­τουρ­γίας του Γενικού Νοσο­κο­μείου Ρόδου έχει απα­σχο­λή­σει έντονα τον δημόσιο διάλογο τελευ­ταία και συνα­κό­λουθα εισήχθη ως θέμα προς συζή­τηση στο Περι­φε­ρειακό Συμ­βού­λιο. Εισα­γω­γικά, θεωρώ ότι όσο επι­κίν­δυνη είναι η κατα­στρο­φο­λο­γία, άλλο τόσο επι­κίν­δυνη είναι η ωραιο­ποί­ηση κατα­στά­σεων και το λέω αυτό διότι δια­κρίνω ότι η συζή­τηση κατα­λή­γει να περι­στρέ­φε­ται γύρω από αυτό τον άξονα. Οι μεν επι­κα­λού­νται ότι το Νοσο­κο­μείο της Ρόδου λει­τουρ­γεί ως «Κέντρο Υγείας», δημιουρ­γώ­ντας αίσθημα ανα­σφά­λειας στους κατοί­κους του νησιού, και οι δε δια­τεί­νο­νται ότι πρό­κει­ται για το κορυ­φαίο περι­φε­ρειακό νοσο­κο­μείο, κρύ­βο­ντας κάτω από το χαλί τα πραγ­μα­τικά προ­βλή­ματα. Από την άλλη εμείς αισθα­νό­μα­στε την ανάγκη να μιλή­σουμε ακριβώς για αυτό. Τα πραγ­μα­τικά προ­βλή­ματα. Θεωρώ, λοιπόν, ότι το κορυ­φαίο πρό­βλημα του νοσο­κο­μείου της Ρόδου, όπως και της υγείας στα νησιά γενι­κό­τερα, είναι η υπο­στε­λέ­χωση και η έλλειψη πόρων. Πώς μπο­ρούμε να απα­ντή­σουμε σε αυτήν την πρό­κληση; Υψώ­νο­ντας συνεχώς το δάχτυλο στην κυβέρ­νηση διεκ­δι­κώ­ντας συνεχώς περισ­σό­τε­ρες προ­σλή­ψεις. Η πρόταση αυτή είναι αλυ­σι­τε­λής καθώς, μεταξύ άλλων, η παρούσα κυβέρ­νηση έχει απο­δεί­ξει ότι δεν ενδια­φέ­ρε­ται για την ανα­βάθ­μιση της δημό­σιας υγείας, διότι ιδε­ο­λο­γικά δεν πιστεύει σε αυτήν. Ακόμη και αν δεν τολμά να το πει ευθέως, το μαρ­τυ­ρούν οι πράξεις της. Πολι­τική της κυβέρ­νη­σης είναι η απο­δό­μηση της δημό­σιας υγείας και η ενί­σχυση της ιδιω­τι­κής πρω­το­βου­λίας. Μία δεύτερη πρόταση είναι η παροχή κινή­τρων σε ιατρικό και νοση­λευ­τικό προ­σω­πικό για να στε­λε­χώ­σουν τις δομές υγείας στα νησιά. Σε θεω­ρη­τικό επίπεδο είναι μία ορθή προ­σέγ­γιση. Στην πραγ­μα­τι­κό­τητα, όμως, τα νησιά μας γονα­τί­ζουν από την ακρί­βεια και τη στε­γα­στική κρίση. Το πρό­βλημα όμως δεν είναι μόνο οικο­νο­μικό, είναι και εργα­σιακό. Κανένας ιατρός δεν θα δεχτεί να υπη­ρε­τή­σει σε ένα νησί γνω­ρί­ζο­ντας ότι θα καλεί­ται να πραγ­μα­το­ποιεί δεκα­πέ­ντε εφη­με­ρίες το μήνα. Σε αυτό το πλαίσιο, η δική μας πρόταση ανα­φέ­ρε­ται στη μετα­φορά αρμο­διο­τή­των, πόρων και προ­σω­πι­κού στην Τοπική Αυτο­διοί­κηση για την παροχή πρω­το­βάθ­μιας φρο­ντί­δας υγείας. Το κεντρικό κράτος είτε δε θέλει, είτε δεν μπορεί, ενώ οι γρα­φειο­κρα­τι­κοί μηχα­νι­σμοί δεν του επι­τρέ­πουν να είναι ευέ­λι­κτο και απο­τε­λε­σμα­τικό.

Η αυτο­διοί­κηση, λόγω επι­κου­ρι­κό­τη­τας, γνω­ρί­ζει καλύ­τερα τις τοπικές ανάγκες και ως εκ τούτου μπορεί να προ­σφέ­ρει κατάλ­λη­λες υπη­ρε­σίες στην κοι­νω­νία του κάθε νησιού. Η αυτο­διοί­κηση μπορεί να κινηθεί πολύ πιο άμεσα και με μεγα­λύ­τερη ευε­λι­ξία για την κάλυψη κενών, όπου προ­κύ­πτουν. Η αυτο­διοί­κηση έχει την ικα­νό­τητα να ανα­πτύ­ξει μια ολο­κλη­ρω­μένη πολι­τική παροχής κινή­τρων σε ιατρικό και νοση­λευ­τικό προ­σω­πικό, απα­ντώ­ντας απο­τε­λε­σμα­τικά στο ζήτημα της υπο­στε­λέ­χω­σης. Με τον τρόπο αυτό παρέ­χουμε καλύ­τε­ρες υπη­ρε­σίες υγείας, εξα­σφα­λί­ζουμε ένα καλύ­τερο επίπεδο ζωής και τέλος ενι­σχύ­ουμε την κοι­νω­νική συνοχή και την τοπική ανά­πτυξη.

Σε άλλη συνε­δρί­ασή του, το Περι­φε­ρειακό Συμ­βού­λιο ενέ­κρινε την κατά­θεση εισή­γη­σης στο Υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών για την επα­να­φορά των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ καθώς και το τέλος ανθε­κτι­κό­τη­τας. Είναι δύο καυτά ζητή­ματα που έχουν απα­σχο­λή­σει επί μακρόν τη δημο­σιό­τητα αλλά ακόμη δεν έχουν προ­χω­ρή­σει -ειδικά το θέμα με τον ΦΠΑ. Πρέπει να γίνουμε πιο διεκ­δι­κη­τι­κοί, κατά την γνώμη σας;

Η μέχρι σήμερα μη επα­να­φορά των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ στα νησιά απο­τε­λεί τερά­στια ολι­γω­ρία της κυβέρ­νη­σης, ειδικά μετά την απόφαση του ECOFIN που άνοιξε τον δρόμο για την επα­να­φορά τους από την 01η -01-2025. Δεν είναι προ­νό­μιο, είναι δικαί­ωμα που έρχεται να άρει τις ανι­σό­τη­τες που δημιουρ­γεί η εδαφική ασυ­νέ­χεια, αντι­σταθ­μί­ζο­ντας το αυξη­μένο κόστος μετα­φο­ράς των αγαθών και την ακρί­βεια που μαστί­ζει συλ­λή­βδην τη νησιω­τική Ελλάδα, ανα­γνω­ρί­ζο­ντας, παράλ­ληλα, την εθνική ανάγκη τα νησιά μας να είναι στε­λε­χω­μένα με κόσμο και το του­ρι­στικό μας προϊόν να παρα­μέ­νει αντα­γω­νι­στικό. Η επα­να­φορά των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ στα νησιά είναι πρώτα από όλα ένα μέτρο κοι­νω­νι­κής δικαιο­σύ­νης και ως τέτοιο βρί­σκε­ται στον πυρήνα του κυβερ­νη­τι­κού προ­γράμ­μα­τος του ΠΑΣΟΚ.

Στα της κυβέρ­νη­σης, το σκάν­δαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ άπλωσε τα δίχτυα του σε όλη τη χώρα από την οποία δεν εξαι­ρεί­ται και η δική μας περιοχή (αν και περι­μέ­νουμε ακριβή στοι­χεία γι’ αυτό). Όπως ανα­φέ­ρουν πλη­ρο­φο­ρίες, το ΠΑΣΟΚ έχει ξεκι­νή­σει να συντάσ­σει την πρόταση για σύσταση προ­α­να­κρι­τι­κής επι­τρο­πής. Θα ήθελα το σχόλιό σας.

Πράγ­ματι, ο πρό­ε­δρος του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Ανδρου­λά­κης, σχε­διά­ζει την κατά­θεση πρό­τα­σης για σύσταση προ­α­να­κρι­τι­κής επι­τρο­πής για τη διε­ρεύ­νηση τυχόν ποι­νι­κών ευθυνών των υπουρ­γών κ. Μάκη Βορίδη και Λευτέρη Αυγε­νάκη για συνέρ­γεια ή και ηθική αυτουρ­γία σε απιστία σε βάρος της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης και μάλιστα σε πολύ σύντομο χρονικό διά­στημα, καθώς ο κίν­δυ­νος παρα­γρα­φής των αδι­κη­μά­των είναι ορατός. Πρό­κει­ται για μία πράξη ευθύνης από την αξιω­μα­τική αντι­πο­λί­τευση με σκοπό να ανα­δει­χθούν όλες οι πτυχές του σκαν­δά­λου που έχει σοκάρει την ελλη­νική κοι­νω­νία και να απο­δο­θεί δικαιο­σύνη. Η κυβέρ­νηση και ο ίδιος ο πρω­θυ­πουρ­γός βρέ­θη­καν για ακόμη μία φορά εκτε­θει­μέ­νοι απο­δει­κνύ­ο­ντας τις πελα­τεια­κές πρα­κτι­κές πίσω από το προ­σω­πείο της λει­τουρ­γίας του «επι­τε­λι­κού κράτους». Το γεγονός, άλλωστε, ότι υπουρ­γοί της κυβέρ­νη­σης του Κυριά­κου Μητσο­τάκη εξα­να­γκά­ζο­νται συνεχώς σε παραί­τηση για τέτοιους λόγους, μαρτυρά, αν μη τι άλλο, μία ροπή προς τα σκάν­δαλα και την αδια­φά­νεια.

Υπό το βάρος των εξε­λί­ξεων και των παραι­τή­σεων κορυ­φαίων στε­λε­χών της κυβέρ­νη­σης, η Νέα Δημο­κρα­τία φαί­νε­ται να βρί­σκε­ται σε δύσκολη θέση. Πώς θα το δια­χει­ρι­στεί το ΠΑΣΟΚ; Θα ζητήσει εκλογές; Και πώς θα κινη­θείτε από εδώ και στο εξής, με τα ποσοστά του Κινή­μα­τος να είναι στα ίδια επίπεδα (δημο­σκο­πικά);

Εφόσον ολο­κλη­ρω­θεί η δια­δι­κα­σία σύστα­σης προ­α­να­κρι­τι­κής επι­τρο­πής και η διε­ρεύ­νηση τυχόν ποι­νι­κών ευθυνών, εκτιμώ ότι όλα τα ενδε­χό­μενα είναι πιθανά. Η ουσία είναι ότι ερευ­νώ­νται για απιστία δύο υπουρ­γοί και στη δικο­γρα­φία περι­γρά­φε­ται ένα «γαλάζιο σύστημα» που λει­τουρ­γούσε ως εγκλη­μα­τική οργά­νωση. Αυτό συνε­πά­γε­ται δεδο­μέ­νες πολι­τι­κές ευθύνες για την κυβέρ­νηση και τον ίδιο τον πρω­θυ­πουργό, δημιουρ­γώ­ντας μια βαθιά πολι­τική και ηθική κρίση.

Από την πλευρά μας, στο ΠΑΣΟΚ έχουμε ξεκα­θα­ρί­σει ότι θα κάνουμε ό,τι απαι­τεί­ται για να απο­δο­θούν πολι­τι­κές και ποι­νι­κές ευθύνες και να απο­κα­τα­στα­θεί η δια­φά­νεια. Στο γενι­κό­τερο πλαίσιο, η στρα­τη­γική μας παρα­μέ­νει σταθερή. Απευ­θυ­νό­μα­στε στους πολίτες με σοβα­ρό­τητα, ειλι­κρί­νεια, αξιο­πι­στία και με πίστη στο πρό­γραμμα και τις αξίες που πρε­σβεύ­ουμε. Οι δημο­σκο­πή­σεις είναι ένα χρήσιμο εργα­λείο, αλλά το πολι­τικό σκηνικό είναι εξαι­ρε­τικά ρευστό και ευμε­τά­βλητο. Πιστεύω ότι την κατάλ­ληλη στιγμή οι πολίτες θα μας δώσουν την εντολή να δια­δε­χθούμε τη Νέα Δημο­κρα­τία στη δια­κυ­βέρ­νηση της χώρας και να εφαρ­μό­σουμε το πρό­γραμμά μας.