Μικροπωλήτρια υπέστη αναίτιο ανελεή ξυλοδαρμό από δύο αδέλφια!

Χρη­μα­τι­κή απο­ζη­μί­ω­ση συ­νο­λι­κού ύψους 44.000 ευρώ για βλά­βες που υπέ­στη διεκ­δι­κεί μια ημε­δα­πή μι­κρο­πω­λή­τρια από δύο κα­τοί­κους Ρόδου για τον αναί­τιο ξυ­λο­δαρ­μό της στο Νε­ώ­ριο τον Σε­πτέμ­βριο του 2013, με αγωγή που υπέ­βα­λε χθες ενώ­πιον του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου.

Η ενά­γου­σα την 18.9.2013 ώρα 10.30 πε­ρί­που με­τέ­βη στην τότε το­πο­θε­σία απα­σχό­λη­σής της στο Νε­ώ­ριο. Στην ίδια πε­ρί­που θέση, όπως άλ­λω­στε κι άλλοι, είχαν πάγκο πω­λή­σε­ως εμπο­ρευ­μά­των οι ενα­γό­με­νοι, αδέλ­φια, τους οποί­ους ανα­γκα­στι­κά συ­να­ντού­σε κα­θη­με­ρι­νά.

Αρ­κε­τό διά­στη­μα προ της ανω­τέ­ρω ημε­ρο­μη­νί­ας, οι ενα­γό­με­νοι, κυ­ριό­τε­ρα δε η πρώτη εξέ­φρα­ζαν εις βάρος της απρό­κλη­τα ερι­στι­κή και πε­ρι­παι­κτι­κή συ­μπε­ρι­φο­ρά κοι­τά­ζο­ντας την υπο­τι­μη­τι­κά, γε­λώ­ντας εις βάρος της επι­δει­κτι­κά, πε­ρι­φέ­ρο­νταν δε και οι δύο πλη­σί­ον της γε­λώ­ντας κατά του προ­σώ­που της. Ο δεύ­τε­ρος μά­λι­στα, όπως ανα­φέ­ρει, με­ρι­κές φορές έπτυε προ­κλη­τι­κά δίπλα της.

Οι ενα­γό­με­νοι, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, της απηύ­θυ­ναν βλέμ­μα­τα ει­ρω­νεί­ας και χλευα­σμού σαν να την υπο­τι­μού­σαν, χωρίς να τους εχει ενο­χλή­σει ποτέ.

Την ανω­τέ­ρω ημέρα, όπως πε­ρι­γρά­φει, οι ενα­γό­με­νοι συ­νέ­χι­σαν την ίδια συ­μπε­ρι­φο­ρά, οπότε και απηύ­θυ­νε έντο­νο βλέμ­μα προς την πρώτη ενα­γό­με­νη προ­κει­μέ­νου να παύ­σει.

Όπως δια­τεί­νε­ται την εξύ­βρι­σαν, ο δεύ­τε­ρος την έπια­σε δυ­να­τά από το λαιμό εξυ­βρί­ζο­ντάς την και αμέ­σως ακο­λού­θη­σε και η πρώτη, άρ­χι­σαν δε να την χτυ­πούν δυ­να­τά , με μένος και θυμό, με γρο­θιές και λα­κτί­σμα­τα, με χέρια και με πόδια, πα­ντού, ανε­λέ­η­τα, όπου εύ­ρι­σκαν, στο θώ­ρα­κα, στα χέρια της, στα πόδια της.

Ο δεύ­τε­ρος φέ­ρε­ται να την πέ­τα­ξε κάτω και για αρ­κε­τό χρόνο μετά συ­νέ­χι­σαν οι δύο ενα­γό­με­νοι να την γρον­θο­κο­πούν και να την κλω­τσούν σε όλο της το σώμα ενώ για να προ­στα­τευ­θεί έφερε τα χέρια της στο κε­φά­λι και προ­σπά­θη­σε να δι­πλω­θεί.

Ήταν αδύ­να­το να φω­νά­ξει βο­ή­θεια από τον πόνο και τον τρόμο της, την είχε κυ­ριεύ­σει τρό­μος και αι­σθάν­θη­κε ότι δεν επρό­κει­το να επι­βιώ­σει της επί­θε­σης. Σκε­πτό­ταν όπως ανα­φέ­ρει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά ότι δεν επρό­κει­το να ξα­να­δεί τα παι­διά της…

Αφού οι ενα­γό­με­νοι απο­τε­λεί­ω­σαν τον ξυ­λο­δαρ­μό της μα­ζεύ­τη­κε όπως μπο­ρού­σε, ση­κώ­θη­κε με έντο­νους πό­νους και υπο κα­θε­στώς τρό­μου σο­κα­ρι­σμέη από την ανε­λεή, απρό­κλη­τη και ολό­τε­λα άδικη επί­θε­ση, κά­θι­σε πα­ρα­πα­τώ­ντας κυ­ριο­λε­κτι­κά, αι­σθα­νό­με­νη αφό­ρη­τους πό­νους, σε ένα πα­γκά­κι που υπήρ­χε δίπλα, προ­σπα­θώ­ντας να συ­νέλ­θει ώστε να κα­λέ­σει σε βο­ή­θεια.

Χρεια­ζό­ταν νο­σο­κο­μείο γιατί ένιω­θε αφό­ρη­τους πό­νους κυ­ρί­ως στον θώ­ρα­κα και στην πε­ριο­χή των γεν­νη­τι­κών της ορ­γά­νων από τα πο­δο­πα­τή­μα­τα, τις γρο­θιές και τα λα­κτί­σμα­τα που υπέ­φε­ρε.

Σαν να μην έφτα­ναν τα ανω­τέ­ρω, η πρώτη, η οποία συ­νέ­χι­ζε να την κοιτά μο­χθη­ρά, ενόσω υπέ­φε­ρε, έκλαι­γε και τε­λού­σε σε σοκ, την ξα­να­χτύ­πη­σε στο κε­φά­λι.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­ζε­ται η δι­κη­γό­ρος κ. Πα­να­γιώ­τα Κα­ρα­μά­ριου.